|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
مطبوعات ايران
مقالات و پژوهش ها
قوانين، کتب، آموزش
مطبوعات جهان

خدمات سايت



 
  magiran.com > اخبار و مطالب حوزه مطبوعات و رسانه
 

هفته نامه 'امت' در برابر 'بازرگان'magiran.com: هفته نامه 'امت' در برابر 'بازرگان'
 
 

 ايرنا 15/8/97
بهروز گرانپايه(1):
هفته نامه 'امت' در برابر 'بازرگان'

تهران- ايرنا- بهروز گرانپايه عضو تحريريه هفته نامه «امت» متعلق به دكتر حبيب الله پيمان در گفت وگو با ايرنا فعاليت هاي اين نشريه و نگاه انتقادي آن نسبت به دولت موقت مهدي بازرگان را تبيين كرد.
    «پروژه تاريخ شفاهي ايرنا» در ادامه فعاليت خود سراغ آقاي «بهروز گرانپايه» از پيشكسوتان عرصه مطبوعات رفته است. بهروز گرانپايه در نخستين روز ماه ارديبهشت سال ۱۳۳۵ در شيراز زاده شد. عمده شهرت وي به خاطر روزنامه‌نگاري و پژوهش‌هاي اجتماعي است. وي مدرك كارشناسي خود را در رشته ماشين آلات كشاورزي از دانشگاه شيراز و كارشناسي ارشد خود را در رشته مديريت سيستم‌ها و بهره‌وري از دانشگاه صنعتي اميركبير دريافت كرده است. بخش نخست اين گفت و گو در پي مي آيد:
    
    
     ايرنا: درباره نحوه ورودتان به عرصه روزنامه نگاري بفرماييد؟
    گرانپايه: ورود من به كار روزنامه نگاري از دوران دبيرستان شروع شد. در آن دوره به خاطر جاذبه اي كه ادبيات و سينما براي من داشت به ويژه فيلم هاي هنري را بيشتر مشاهده مي كردم و درباره آنها نقد مي نوشتم و با اسم مستعار براي نشريات مي فرستادم. در دوران دانشجويي هم اين كار دامه پيدا كرد و چاشني مبارزه با رژيم نيز به آن اضافه شد. ياداشت و بيانيه هايي مي نوشتم و به صورت مخفيانه در تابلوهاي دانشكده هاي مختلف دانشگاه شيراز نصب مي كردم. سرهمين بيانيه‌ها هم بازداشت شدم.
    
    
     ايرنا: اتهامتان چه بود؟
    گرانپايه: يكي از يادداشت هايم توهين به شخص اول مملكت و اقدام عليه امنيت ملي قلمداد شد.
    
    
    ايرنا: محتواي آن يادداشت خاطرتان است؟
    گرانپايه: بله. سخنراني شاه در جشن هاي 2500 ساله با محوريت« كوروش؛ آسوده بخواب ما بيداريم» را دستمايه كار ساخته بودم و به زبان طنز مواردي را كه شخص اول مملكت در آن سخنراني به عنوان دستاورد از آن ياد كرده بود ، نقد كردم. به استبداد شاه، انحصار قدرت در دربار، شكاف طبقاتي، فساد دستگاه‌هاي اداري، ناكارآمدي دستگاه اشاره كرده بودم. براي ساواك هم محرز شد كه نوشته، كار من بوده است و منجر به صدور 4 سال حبس براي من شد.
    
    
     ايرنا: چه سالي اين ماجرا رخ داد؟
    گرانپايه:مطلب در سال 1355استفاده و تكثير شد. مدتي فراري بودم و نهايتا 5 ارديبهشت 1356 بازداشت شدم. چهارسال برايم حكم بريدند كه در تجديد نظر هم تاييد شد. تا 3 آبان 57 در زندان بودم و در جريان فرآيند انقلاب آزاد شدم.
    
    
    ايرنا: خاطره خاصي از زندان داريد؟
    گرانپايه: موضوع مفصلي است و بحثي جداگانه را مي طلبد. اما حبسم را در زندان عادل آباد شيراز گذارندم. يك ماه با آقاي حسين خوشنويس تنها باقي مانده واقعه «جنگل هاي سياهكل» هم سلول بودم. مدتي هم در بند عمومي زندانيان سياسي با مرحوم آقاي مهندس عزت الله سحابي هم اتاق بوديم. ايشان از زندانيان سياسي پيشكسوت زمان شاه بود.
    
    
     ايرنا: عده اي براي دوران شاه فضاسازي مثبت مي كنند.
    گرانپايه: بخشي از اين گفته‌ها جوسازي است.بخش ناشي از تمايلات ارتجاعي است. زيگمونت باومن انديشمند معروف لهستاني كتابي دارد به نام بازگشت به اتوپيا. او مي نويسد بشر، قرن بيستم را با حركت هاي انقلابي و به اميد توسعه و پيشرفت آغاز كرد، به يك معنا با اتوپيا شروع كرد. به دنبال مدينه فاضله بود. ولي در انتهاي قرن بيستم دچار يك نوستالوژي نسبت به زندگي گذشته اش شد، چون جهان در پايان قرن نه تنها به آرمان هاي عدالت و آزادي نرسيد، بلكه در فساد و بيداد و ويراني و بي اخلاقي و...غرق شده بود.
    به نظرم اين چارچوب مفهومي درباره ايران هم تا حدودي صدق مي كند. جامعه ما هم الان دچار يك نوستالوژي است. عده اي كه انقلاب را محكوم مي كنند به دنبال بازگشت به وضعيتي هستند كه به طور قاطع توسط ملت ايران نفي شده است.
    آنچه باومن مي گويد، بازگشت به آرمان‌ها و ارزش‌ها است و نه بازگشت به وضعيت آن روز.
    
    
     ايرنا: روزنامه نگاري را بعد از انقلاب در كجا ادامه داديد؟
    گرانپايه: با جريان جنبش مسلمانان مبارز به رهبري آقاي حبيب الله پيمان بود و در نشريه اين تشكل به نام «امت» كه به صورت هفته نامه منتشر مي شد.
    
    
    ايرنا: كه به شدت هم با دولت وقت يعني دولت موقت مخالفت مي كرد؟
    گرانپايه: بله. آن موقع نگاه خصمانه اي نسبت به ليبراليسم وجود داشت كه البته طي اين چهل سال دگرگون شد.
    
    
    ايرنا: چقدر در امت حضور داشتيد؟
    گرانپايه: حدود دو سال؛ تا اوايل سال 60.
    
    
    ايرنا: سمتتان آنجا چه بود؟
    گرانپايه: مدتي از شيراز با آنها همكاري مي كردم و برايشان مطلب مي‌فرستادم. اما وقتي به تهران آمدم عضو شوراي تحريريه نشريه امت شدم.
    
    
     ايرنا: امت چطور نشريه اي بود؟
    گرانپايه: نشريه اي بود متاثر از انديشه هاي دكترپيمان. سابقه آقاي پيمان هم به سوسياليست‌هاي خداپرست مي رسيد. ولي گرايش هاي ديني و اسلامي آقاي پيمان نسبت به بنيانگذاران سوسياليست هاي خداپرست تقويت شده بود. درواقع گرايشي ديني- اسلامي بود با تأكيد بر عدالت و آزادي و دموكراسي.اين نگاه ايشان در مباحث سياسي، اقتصادي و راهبردهاي حل مشكلات جلوه داشت و خود را نشان مي داد كه با نگاه من نيز همسويي داشت.
    
    
     ايرنا: گرايش خودتان چپ بود؟
    گرانپايه: ما گرايش چپ اسلامي بوديم كه به تدريج شكل گرفته بود. نگاه ما طرفداري از مردم و توزيع عادلانه فرصت ها بود. خواستار آزادي هاي اجتماعي و حكومت شورايي به مفهوم واقعي آن بوديم.
    يكي از انتقاداتم از نشريه امت كه منجر به جدايي من از آن شد انتقاد راهبردي من به مشي و راهبرد آقاي پيمان بود. معتقد بودم جريان ايشان؛ جرياني انتزاعي و بريده از كنش و حركت و فعاليت اجتماعي است و اين مرا را اشباع و اقناع نمي كرد. قبلا فكر مي كردم از طريق خط مشي آقاي پيمان در راستاي يك حركت گسترده مردمي براي ايجاد دگرگوني و تحول در ساختارها و بنياد هاي جامعه، گام برمي‌داريم و مي توانم در آن نقش مثبت را ايفا كنم. ولي وقتي اين چشم انداز ديده نشد از آن فاصله گرفتم و با نگاه و جريان كلي نطام مستقر پيوند خوردم.
    
    
     ايرنا: يعني امام خميني(ره)؟
    گرانپايه: بله. جريان امام به معناي كل نظام. آن موقع نشريات متعلق به نظام، كيهان و اطلاعات بودند. با پيگيري هايي كه كردم از سال 63 وارد روزنامه كيهان شدم. در واقع فعاليت روزنامه نگاري ام به طور رسمي و حرفه اي از اين روزنامه شروع شد.
    
    
     ايرنا: روزنامه نگاران شناخته شده نشريه امت چه كساني بودند؟
    گرانپايه: روزنامه نگار شناخته شده اي الان خاطرم نيست. اما بخش عمده آن را دكتر پيمان مي نوشت و افراد ديگري هم بودند. مثلا آقايي به نام شهيدي كه در شهرداري تهران كار مي كرد. آقاي دكتر محمد عباس زادگان هم بود. ديگراني هم بودند. اسامي يادم نيست.
    
    
     ايرنا: چرا رويكرد نشريه امت نسبت به دولت بازرگان تند بود؟
    گرانپايه: بيشتر به خاطر نوع نگرش متفاوت چپ ها با مهندس بازرگان بود. بالاخره سوسياليسم و ليبراليسم نه تنها آن روز بلكه همين امروز هم با هم چالش و رقابت و منازعه دارند.
    
    
     ايرنا: شما هم در آن حال و هوا منتقد خط مشي ايشان بوديد؟
    گرانپايه: ما براي شخصيت فكري و انديشه اي دكتر بازرگان در همان شرايط و ايام هم ارزش و اهميت قائل بوديم. از نظر فكري و پيوستن به جريان فعاليت مذهبي هم خودمان را مديون كتاب هاي مهندس بازرگان مي دانستيم. قبلا هم در مصاحبه‌اي از من پرسيدند چه كتاب هايي در زندگي شما ارشمند بوده كه من كتاب «راه طي شده» مهندس بازرگان را نام بردم. نگاه علمي و عميق مهندس بازرگان به قرآن خيلي براي ما مهم و تاثير گذار بوده است.
    اما نگاه ما به شخصيت‌ها خيلي صفر و يكي و حذفي نبود. نگاه انتقادي و منطق وحدت و تضاد را داشتيم و داريم. اين رابطه انتقادي را هم بين آقاي عزت الله سحابي و مهندس بازرگان مي بينيم كه به رغم همه احترامي كه براي شخصيت آقاي بازرگان قائل بود از جريان نهضت آزادي جدا شد و به دنبال ايشان آقايان حسن حبيبي و محمدعلي رجايي و هشت نفر ديگر نيز از نهضت آزادي خارج شدند. بيشترين اختلافات ما با مهندس بازرگان بر سر برنامه و عمل اجتماعي اقتصادي ليبرالي ايشان بود كه ما با آن موافق نبوديم.
    
    
     ايرنا: يكي از موارد اختلاف چپ ها اعم از مسلمان وغيرمسلمان با آقاي بازرگان بر سر تسخير سفارت آمريكا بود. واكنش شما آن موقع به اين حركت دانشجويان و آيت الله موسوي خوييني ها چه بود؟
    گرانپايه: آن موقع مورد تاييد ما بود؛ همچنانكه الان مورد تاييد ما هست. ما آن حركت را يك ضرورت اجتماعي قلمداد مي كرديم و مي كنيم. اگر نگاه هگلي هم به موضوع داشته باشيد «هرآنچه ضروري است عقلاني است. يا هرچه عقلاني است ضرورت دارد و تحقق پيدا مي‌كند». دانشجويان خط امام هم براساس يك جمع بندي و تحليل كه ممكن است به آن نقد هم وارد باشد حركتشان را شروع كردند. اين عمل آنها هم دستاوردهايي و هم پيامدهايي داشت.
    
    
     ايرنا: به طور مشخص دستاوردش چه بود؟
    گرانپايه: دستاوردش تقويت همبستگي اجتماعي در مراحل آغاز حركت انقلابي و خنثي سازي توطئه هاي به شكست كشاندن انقلاب توسط آمريكا. اقدامات جدي و گسترده اي ضد انقلاب انجام مي داد و بايد با آن به نحوي مقابله مي شد.
    
    
     ايرنا: آقاي گرانپايه، اگر از اين زاويه نگاه كنيم كه چون آمريكا در سال 32 عليه دولت مصدق كودتا كرده بود و دخالت هاي فراواني هم در امور ايران مي كرد ما هم به سفارت آن حمله كرديم شايد بتوان آن را طبيعي دانست. اما چرا اين گروگان ها 444 روز نگه داشته شدند و بعد آزاد شدند؟
    گرانپايه: يكي از انتقادات ما هم همين است كه چرا اين قضيه آنقدر كش دار شد. البته ممكن است اين هم با اين منطق توجيه شود كه به موازت اينكه آمريكا، شاه فراري را تحت حفاظت و حمايت خود قرار داده و در انديشه دخالت هاي بيشتر براي سرنگوني انقلاب نوپا بود جمع بندي انقلابيون اين بود كه بايد اين رهاسازي گروگان ها را به تعويق انداخت تا در مقابل آمريكا قدرت نمايي كرد.
    
    
    ايرنا: آيا عده اي با تاثير در فضاي سياسي و رسانه اي آن موقع نمي خواستند ايران گروگان ها را بيشتر نگه دارد تا انقلاب اسلامي ايران به عنوان انقلابي تندرو كه قوانين بين المللي را به رسميت نمي شناسد سرزبان ها بيفتد؟
    گرانپايه: فضاي رسانه اي آن موقع بيشتر متاثر از وجود بلوك شوروي و شرق بود. يعني ضربه زدن به پايگاه و اعتبار آمريكا در دنيا از طريق ادامه گروگانگيري. اين طور انديشيده مي شد كه هرچه نسبت به اين مسئله افشاگري صورت گيرد از وجه و اعتبار بين المللي آمريكا كاسته خواهد شد. اما خود اين فضاي رسانه اي يكي از عوامل تشديد كننده ادامه گروگان گيري بود.
    
    
    ايرنا: اسناد به دست آمده از تسخير سفارت آمريكا در هفته نامه امت هم منتشر شد؟
    گرانپايه: يادم نيست.
    
    
    ايرنا: برخي اين اسناد را جعلي خواندند؟
    گرانپايه: با شناختي كه بعدا از مجموعه تيم اشغال كننده سفارت از آقاي ميردامادي گرفته تا آقايان اصغرزاده و عبدي پيدا كردم، به طور قطع مي گويم كه اين اسناد واقعي بود و جعلي در كار نبود.
    گفت و گو از: ناصرغضنفري
    پژوهشم3081**
     

View: 43 - Print: 1 - Email: 1
اين مطلب را در سايت ماخذ آن ببينيد:
http://www.irna.ir/fa/News/83091397





 

 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه شيمي و مهندسي شيمي ايران
متن مطالب شماره 5 (پياپي 87)، بهار 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است