|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
مطبوعات ايران
مقالات و پژوهش ها
قوانين، کتب، آموزش
مطبوعات جهان



 
  magiran.com > اخبار و مطالب حوزه مطبوعات و رسانه
 

مسجد جامعي:بورقاني نماينده مطبوعات در دولت بودmagiran.com: مسجد جامعي:بورقاني نماينده مطبوعات در دولت بود
 
 

 ايرنا 14/11/97

مسجد جامعي:بورقاني نماينده مطبوعات در دولت بود

تهران-ايرنا- يازدهمين سالگرد درگذشت احمد بورقاني، معاون مطبوعاتي وزارت ارشاد و از مديران اتاق خبر ايرنا، با حضور اصحاب رسانه، همكاران و دوستان او برگزار شد، احمد مسجد جامعي از سخنرانان اين مراسم بورقاني را نماينده مطبوعات در دولت خواند.
    به گزارش خبرنگار فرهنگي ايرنا شب گذشته 13 بهمن، مراسم سالگرد درگذشت احمد بورقاني به همت انجمن صنفي روزنامه‌نگاران تهران، در محل انجمن برگزار شد و سخنرانان با توجه به سابقه كاري بورقاني، درباره ارتباط دولت و مطبوعات، سخن گفتند.
    در اين نشست، احمد مسجد جامعي نماينده شوراي شهر تهران گفت: احمد بورقاني نماينده دولت در مطبوعات نبود، نماينده مطبوعات در دولت بود و اين ويژگي، مهم بود؛ دولت هم در آن دوره فضاي مدني پيدا كرده بود اما او از ظرفيت دولت براي مطبوعات بهره مي گرفت و آن را با وجهي عقلاني، پيش مي‌برد. بورقاني مي‌دانست كه ايجاد و بسط فضاي گفتگو در جامعه با اطلاعيه و بخشنامه دادن ميسر نيست و اين ويژگي او كمتر بيان و شناخته شده است.
    وي افزود: منش عياري او، تجربه‌اش در رسانه، عشقش به دانايي و سوادش همه مشخص بودند اما تدبيري در كارش بود و سعه صدري داشت كه لازمه فكر و نگاه او در آن سال‌ها بود. در آن سال‌ها ما در حوزه مطبوعات براي اعطاي مجوز، به ويژه براي روزنامه‌ها قواعدي داشتيم و بارها پيش مي‌آمد كه پرونده ها پشت درهاي بسته بماند، به گونه‌اي كه دستگاه ذي‌ربط براي رسانه خاصي اعلام نظر نمي‌كرد و اين‌گونه پرونده آن نشريه به جريان نمي‌افتاد.
    وزير اسبق ارشاد به هم‌فكري با بورقاني اشاره و بيان كرد: ما قانوني وضع كرديم كه دستگاه مورد نظر بايد بابت تاخير خودش توضيح مي‌داد، ما برنامه‌اي را تعريف كرديم كه نتايج سوء اين اعلام نظرنكردن را بيان كنيم. ما تصميم گرفتيم كه دستگاه ذي‌ربط اطلاعات را به ما بدهد و ما خودمان در ارشاد براي نشر يك روزنامه جديد تصميم‌گيرنده باشيم.
    مسجد جامعي ادامه داد: عقلانيت كار بورقاني، نمايندگي رسانه‌هايي بود كه به گفت‌وگو و آزادي بيان كمك مي‌كردند و مستقل محسوب مي‌شدند.او زمينه گفت‌وگو ميان دولت و مطبوعات را فراهم مي‌كرد. اين دوره، دوره خاصي بود كه نمي‌دانم چگونه تمام شد ما در آن زمان با اهالي رسانه مشورت مي‌كرديم، جلسه داشتيم و دستگاه‌هاي ذي‌ربط هم به حرف‌ ما گوش مي‌دادند.
    
    
     **بورقاني درد مردم را مي‌شناخت
    علي حكمت روزنامه‌نگار پيشكسوت نيز با اشاره به شعارهاي دولت اصلاحات گفت: ما در آن روزهاي دلچسب اميدهاي فراوان داشتيم، پس از تشكيل دولت نيز براي تحقق اين آرمان ها نيروهاي زيادي در بدنه دولت قرار گرفتند اما دو جايگاه بسيار مهم بود.يكي معاونت مطبوعاتي احمد بورقاني در وزارت ارشاد و ديگري معاونت مصطفي تاج‌زاده در وزارت كشور كه اگر اين دو نبودند، چيزي در ايران، تغيير نمي‌كرد.
    وي افزود: بورقاني نقش اصلي و اساسي مطبوعات در فضاي عمومي را لمس كرده بود، درد مردم و انقلاب را داشت و مي‌دانست روزگار جديدي كه با روي كار آمدن دولت اصلاحات آغاز شده، با صدا و سيما و مطبوعات حكومتي پيش نخواهد رفت. او معتقد بود كه اين بازوي اطلاع‌رساني بايد با كساني كه به اصلاحات قانون اساسي ايمان دارند، قدرت بگيرد.
    وي با نام بردن از اهالي رسانه در سالهاي 76 تا 84 ادامه داد: در آن سال‌ها كساني كه خون دل خورده بودند فرصت پيدا كردند كه بيايند و بار رسانه را بر دوش بكشند، رويش روزنامه‌هاي اصلاح‌طلب در آن زمان به قدرت گرفتن نيروي متقابل آن نيز منجر شد. بورقاني تلاش مي‌كرد فضايي براي مخالفان نيز وجود داشته باشد كه حرف خود را بزنند. او معتقد بود مطبوعات مستقل بايد در جامعه حضور و قدرت نقد داشته باشند.ما در آن سال‌ها آدم‌هايي را داشتيم كه با خلوص و وفاداري توأم با عقل و شعور براي حفظ انقلاب و دستاوردهاي انقلاب جان‌فشاني كردند.
    سردبير سابق روزنامه خرداد، بيان كرد: ما حالا ‌مي‌فهميم كه چه منافعي به خطر افتاده بود كه باعث شد مطبوعات را به طور فله‌اي بستند و رسانه‌ها را به بند كشيدند و نيروهاي منتقد كه آدم در نيت‌شان ترديدي ندارد را از بين بردند. امروز نيروهاي مخالف ما در عربستان، اسرائيل، آمريكا و همه كشورهاي شبيه آن‌ها، قدرت رسانه‌اي را در اختيار گرفتند و مردم ايران ديگر به رسانه‌هاي ما گوش نمي‌كنندصدا و سيما نيز بي‌خاصيت‌تر از آن است كه فكر مي‌كنيم و هيچ نقشي در اين جامعه تعقل‌خواه و تحول‌خواه ندارد.
    حكمت ادامه داد: من با برخي اهالي رسانه كه از ايران رفتند و در اين شبكه‌ها مشغول كار هستند، صحبت كردم آن‌ها از شرايط راضي نيستند اما ما به جاي اينكه فضاي برگشتن را فراهم كنيم حتي حقوق شهروندي آنها را نيز مي گيريم و توجه نمي‌كنيم كه مطبوعات قوي بيش از هر چيز به نفع تمام جامعه است.
    
    
     **رسانه بايد براي حق آزادي بيان تلاش كند
    گرانپايه نويسنده و روزنامه‌نگار با توجه به سه خبر مهم اين روزها، گفت: آقاي روحاني خودشان گفتند ما رسانه آزاد نداريم، از سوي ديگر يك ناظر دولتي براي رسانه‌ها و در ميان رسانه‌ها انتخاب مي شود و از سوي ديگر حكم ياشار سلطاني به ما مي‌گويد كه اگر نقد كنيد حساب‌تان با كرام الكاتبين است. اين تصوير نشان مي‌دهد كه ما در چه نسبتي با دولت هستيم، رسانه آزاد نداريم، نماينده‌مان دولتي است، اگر هم حرفي بزنيم حكم‌هاي سنگيني برايمان در نظر گرفته مي‌شود.
    وي به تفاوت نقش دولت و حكومت اشاره كرد و افزود: وقتي مي‌گوييم دولت، بايد با تسامح اين كلمه را استفاده كنيم، حتي بهتر است بگوييم حكومت. وقتي هنوز نگاه ارباب-رعيتي به روزنامه‌نگار و رسانه وجود دارد، مي‌فهميم كه دولت هم خودش يك تداركاتچي است. من هم معتقدم بايد شرايطي فراهم شود كه رسانه‌ها آزاد باشند اما رسانه بايد براي حق آزادي بيان، تلاش كند و اين كار لزوماً سياسي نيست.
    گرانپايه وظايف روزنامه‌نگاران را برشمرد و گفت: روزنامه‌نگار هم در مفهوم نقش و رسالتي كه براي آن قائل هستيم بايد در قبال وظايفش احساس مسئوليت كند. طبيعي است كه دولت مي‌تواند رسانه داشته باشد اما رسانه مستقل هم بايد وجود داشته باشد كه فرد بتواند حرف خودش را بزند اگر اين اجازه را نداشته باشد او را از وظيفه و مسئوليت و كاركردش دور كرده‌اند.
    وي افزود: آن‌چه بر روزنامه‌نگاران و رسانه‌ها گذشته، نبايد خللي در حركت رو به جلوي آن‌ها ايجاد كند ما بايد در پي آزادي مطبوعات باشيم و كنش شهروندي و اساسي داشته باشيم و تمهيدات آن را فراهم كنيم.
    
    
     **بورقاني به چندصدايي اعتقاد داشت
    عبدالعلي رضايي نويسنده و پژوهشگر اجتماعي نيز با اشاره به دوران اصلاح طلبي و حضور احمد بورقاني در وزارت ارشاد گفت: بورقاني تجربه‌اي كه اندوخته و آنچه آموخته بود را در نهاد استفاده كرد. او حاصل تجربه‌اندوزي و سرمايه انساني است كه در نهادها جمع مي‌شود. من هميشه رابطه مطبوعات و دولت را مقايسه مي‌كردم، در لحظات تاريخي حضور بورقاني سه بحث اساسي در نقطه اتصال دولت و مطبوعات وجود دارد، نظام مجوز دادن به مطبوعات، يارانه دولتي كه پرداخت مي‌شد و انجمن صنفي روزنامه‌نگاران.
    وي افزود: احمد بورقاني معتقد بود كه براي مجوز دادن بايد نظام ثبت‌نام وجود داشته باشد و رسانه‌ها تنها با ثبت كار خود بتوانند منتشر شوند، از سوي ديگر او معتقد بود كه بايد، يارانه‌ها به صورت كامل به رسانه‌ها داده شود و نهادهايي كه قدرت مالي و سياسي ندارند حمايت شوند، نگاه او نگاه كثرت رسانه‌اي بود. بورقاني هميشه براي تشكل صنفي روزنامه‌نگاران تلاش كرد و پس از آن كه مسئوليت خويش در ارشاد را كنار گذاشت خود نيز عضو هيات مديره آن شد.
    رضايي ادامه داد: در خصوص يارانه‌هاي مطبوعاتي اين را هم بايد بگويم كه در آن دوره اين هزينه‌ها كاملاً شفاف و واضح منتشر مي‌شد اما امروز رابطه رسانه و دولت به جاي آن كه بازتاب كثرت باشد، با تك‌فروشي هزار نسخه در روز كاملا مشخص است كه پشتوانه سياسي و مالي پشت رسانه وجود دارد كه مي‌تواند زنده بماند.
    وي افزود: در آن دوره روزنامه ها به جامعه متكي بودند اما امروز در دوره‌اي زندگي مي‌كنيم كه هيچ پيوندي ميان جامعه و رسانه وجود ندارد. درسي كه مي‌توان از احمد بورقاني گرفت اين است كه او به چند صدايي اعتقاد داشت و فرزند كثرت بود.
    
    
    **روزنامه‌نگاراني كه به قدرت و پول متصلند، دردها را نمي‌بينند
    محمد مهاجري، رونامه نگار و مستندساز با اشاره به اين‌كه به جاي مطبوعات و دولت، درباره مطبوعات و ملت سخن مي‌گويم، گفت: ما به جاي طلبكاري، بدهكار هستيم، وقتي ما رسانه‌ها خودمان را نماينده مردم مي‌دانيم از طرف چه كسي حرف مي‌زنيم؟ روزنامه نگاران ما چقدر در وسيله‌هاي نقليه عمومي با مردم مرتبط هستند؟ آيا توانسته‌ايم با درد آحاد جامعه‌مان ارتباط برقرار كنيم؟ نه! اگر چنين بود تيراژ نشريات‌مان بيشتر از 500 هزار نسخه بود.
    وي افزود: من معتقدم يكي از مشكلاتي كه رسانه‌هاي ما با آن دست به گريبان هستند، دوري از مردم است، اگر رسانه‌هاي ما به پول و قدرت و ثروت وابسته‌اند روزنامه‌نگاران نيز به آن متصل شده‌اند و به خاطر همين نمي‌توانند درد مردم را درك كنند و درباره آن حرف بزنند.
    
    
     **بهترين نسبت ميان دولت و مطبوعات، بي‌نسبتي است
    نسرين تخيري روزنامه‌نگار و فعال اجتماعي، با اشاره به اين‌كه گفته مي‌شود احمد بورقاني، ستون ثابت قدم مطبوعات بود، گفت: او حاصل جمع اصول‌گرايي و مصالحه‌جو بود، اصولي كه براي او مدارا محسوب مي‌شد نه اصولگرايي در معنايي كه امروز با آن مواجه هستيم و در لحظه‌اي كه مجبور شد مداراجويي را كنار بگذارد از كار دولتي كناره گرفت.
    وي افزود: قبل از دولت اصلاحات هم در جامعه مطبوعاتي چشمه‌هايي مي‌جوشيد و بورقاني خود را برآيند آن چشمه‌ها مي‌داند. او جمله مشهوري به تاثير از ابوالحسن خرقاني داشت و گفته بود: «هركه از اين در آمد، راهش دهيد و كارش دهيد و از جناحش نپرسيد».
    تخيري ادامه داد: در مورد نسبت دولت و مطبوعات هم بايد بگويم بهترين نسبت، بي‌نسبتي است، در همه جهان رسانه، ناظر و دولت مجري است اما در جامعه ما كه هيچ چيز در جاي خود قرار ندارد اين هم در جاي خود نيست.
    وي افزود: من قبل از هر چيز از همكاران خودم مي‌خواهم كه هر پولي از طرف دولت به ما داده مي‌شود را تعطيل كنيم و به قدرت خودمان پيش برويم، ما از دولت نان مي‌گيريم و توقع داريم فرمان ندهد.با اين گونه چرخه ضعف ما ادامه خواهد داشت و هرگز مستقل نخواهيم شد، ما در اين جامعه به همه چيز نگاه خيريه‌اي داريم و منتظريم كه دولت كمك كند اما اين نگاه بايد عوض شود. از سوي ديگر دولت نيز مداومت نفوذ خود را بيشتر مي‌كند حتي انتخابات مديران مسئول، ميز مهندسي مي شود تا آنچه سيستم مي پسندد، اتفاق بيفتد.
    اين روزنامگه نگار بيان كرد: آقاي بورقاني يك استثنا بود، او اعتقاد داشت كه اگر به مردم راست گفته شود مخاطب مطبوعات خواهند بود، ما بايد تقاضا و مطالبات جدي داشته باشيم و اگر اينگونه باشد مي‌توانيم استقلال خود را حفظ كنيم.
    
    
    **ما از ميراث بورقاني زنده مانده‌ايم
    كامبيز نوروزي مدير انجمن صنفي روزنامه نگاران تهران با تشكر از همه حاضران گفت: من هم معتقدم احمد يك استثنا بود هر كه او را مي‌شناسد او را به نام احمدآقا مي‌خواند نه آقاي بورقاني، اين نشان دهنده عشقيست كه حتي جواناني كه او را نديده‌اند، نسبت به او دارند.
    وي افزود: ما وقتي از رابطه دولت و مطبوعات مي‌گوييم خاطرات تلخي در ذهن‌مان مي‌نشيند. در نسبت عملي‌تر نيز دولت در ايران مطبوعات را سخنگوي خود ديده و بنابراين حق دارد كه دستور بدهد.در اين ميان دولت اصلاحات، استثنايي در تاريخ مطبوعات ايران بود، در اين دوره هم بورقاني ويژه‌ترين اتفاق محسوب مي‌شود.
    نوروزي ادامه داد: همه مي‌دانيم كه مشكل از قانون نيست، مشكل، اجراي آن است چرا كه در سال 76 بورقاني با همان قانون مصوب 1364 همه كارهايش را پيش برد، در آن سال‌ها ديگر جامعه ايران و ايرانيان به دنبال اخبار راديو آمريكا نبودند. دولت اصلاحات و احمد بورقاني آزادي مطبوعات را شعار و آرمان نديدند، ضرورت منافع ملي ديدند و دانستند كه آزادي مطبوعات امنيت ملي را تضمين مي‌كند، ما امروز بسيار عقب رفته‌ايم اما از ميراث احمد بورقاني است كه زنده مانده‌ايم.
    در پايان مراسم لوح تقديري از طرف انجمن صنفي روزنامه‌نگاران تهران به عليرضا رجايي روزنامه‌نگار ، تقديم شد كه به دليل سفر او به فرانسه، برادرش آن را دريافت كرد.
    احمد بورقاني، روزنامه‌نگار، معاون مطبوعاتي وزارت ارشاد، سرپرست اتاق خبر خبرگزاري ايرنا در سازمان ملل متحد و فعال مدني بود كه در 13 بهمن ماه سال 1386 به دليل سكته قلبي، درگذشت.
    فراهنگ*9211*3009
     

View: 84 - Print: 1 - Email: 1
اين مطلب را در سايت ماخذ آن ببينيد:
http://www.irna.ir/fa/News/83194724





 

 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه مطالعات اصول فقه اماميه
متن مطالب شماره 9، بهار و تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است