magiran.com: دوفصلنامه رستنيها، شماره 34

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- پرداخت حق عضويت	- اشتراکIP Based
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: دوفصلنامه رستنيها، شماره 34

magiran.com > دوفصلنامه رستنيها > فهرست مطالب شماره 34

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

تماس با نشريه

ارسال الکترونيکي مقاله

راهنماي تدوين و ارسال مقالات


	تبليغات

http://www.magiran.com/rostaniha



دوفصلنامه رستنيها Botanical Journal of Iran دوفصلنامه تحقيقات در مورد رستنيها داراي رتبه علمی - پژوهشی به زبان فارسي، انگليسي سال دهم، شماره 1 (پياپي 34)، سال 1388

	مروري بر جنس زالزالك در شمال شرق و شرق ايران وحيده ناظري، حميد اجتهادي ف محمد رضا جوهرچي ف علي اصغر ارجمندی ص 1 چکيده
	جنس زالزالك از نظر ريخت شناسي، تاكسونومي عددي و تاكسونومي شيميايي در شرق و شمال شرق ايران مورد مطالعه قرار گرفت. بيش از 80 نمونه تازه جمع آوري شده از محل هاي مختلف به همراه 50 نمونه هرباريومي بررسي شدند. در مطالعه ريخت شناسي تمام اندام هاي رويشي و زايشي مورد مطالعه قرار گرفتند و براي نمونه ها كليد شناسايي تهيه شد. در مطالعه تاكسونومي عددي 85 صفت ريخت شناسي اندازه گيري شدند و با روش UPGMA با نرم افزار NTSYS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. در بررسي تاكسونومي شيميايي از كروماتوگرافي كاغذي استفاده شد و 41 لكه با استفاده از اشعه UV و بخار UV+NH3 تشخيص داده شدند. براساس نتايج اين تحقيق، نمونه هاي مورد مطالعه در 13 آرايه گونه و تحت گونه، پنج سري و يك بخش قرار گرفتند. C. microphylla با داشتن صفاتي چون "فرم رويشي درختچه اي، خار هاي فراوان، گل آذين چتري شكل، شاخه ها و گل آذين فاقد كرك، ميوه قرمز روشن، كاسبرگ ها روي ميوه افراشته" از ديگر سري ها كاملا جدا شده و به عنوان يك سري جديد به نام ser. Microphyllae Arjmandi پيشنهاد مي شود. همچنين تغييراتي نيز در سطوح مختلف رده بندي آرايه ها حاصل شده است. نتايج مطالعات فلاونوييدي تا حدود زيادي منطبق بر نتايج تاكسونومي عددي بوده و طبقه بندي كريستنسن را تاييد مي كنند. کليدواژگان: ريخت شناسي، تاكسونومي عددي، كموتاكسونومي، فلاونوييد، زالزالك، ايران

	تنوع ژنتيكي قارچ هاي اندوفيت از جنس Neotyphodium در سه گونه از گندميان ايران با استفاده از نشانگر هاي مولكولي AFLP سميه كريمي ، آقا فخر ميرلوحي ، بدرالدين ابراهيم سيد طباطبايي ، بهرام شريف نبي ص 37 چکيده
	در اين پژوهش، تنوع ژنتيكي قارچ هاي اندوفيت از جنس Neotyphodium در گندميان Festuca arundinacea، F. pratensis و Lolium prenne با استفاده از نشانگر هاي مولكولي AFLP مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور قارچ هاي اندوفيت از غلاف برگ گياهان جدا و خالص سازي شدند. براساس خصوصيات مورفولوژيكي قارچ هاي اندوفيت جنس Neotyphodium انتخاب گرديد. تركيب آغازگري IS3/IS1 با قارچ هاي انتخابي، باند 444 جفت بازي كه اختصاصي جنس Neotyphodium است را تكثير نمود كه مويد شناسايي درست مورفولوژيك جنس قارچ هاي مورد نظر بود. تجزيه خوشه اي براساس نشانگر هاي مولكوليAFLP با هشت تركيب آغازگري جدايه هاي اندوفيت را به طور كامل به سه دسته، منطبق با ميزبان گياهي، تقسيم كرد. همچنين بررسي ضرايب تشابه، فاصله ژنتيكي كمتري را بين N. lolii و N. uncinatum نسبت بهN. coenophialum اثبات كرد. سطوح متفاوت پلوييدي ميزبان هاي گياهي به خوبي تناقض به وجود آمده در دسته بندي قارچ ها را توجيه مي نمايد. کليدواژگان: گندميان، قارچ Neotyphodium، Festuca، همزيستي، AFLP

	شناسايي و وفور گونه هاي آسپرژيلوس در خاك استان هاي فارس و كرمان و مطالعه توليد آفلاتوكسين در آن ها امیر حسین محمدی، ضیاءالدین بنی هاشمی ، معصومه حقدل ص 49 چکيده
	گونه هاي آسپرژيلوس از جمله عوامل تخريب كننده محصولات كشاورزي در مراحل قبل و پس از برداشت مي باشند. طي سالهاي 1383 تا 1386 با نمونه برداري از خاك مزارع و باغ هاي مختلف در استان فارس و باغ هاي پسته استان كرمان گونه هاي مختلف جنس Aspergillus از خاك جدا شده و جمعيت آن ها نيز محاسبه گرديد. نمونه هاي خاك از عمق صفر تا 40 سانتي متري تهيه شده و جدا سازي جدايه ها با استفاده از محيط كشت هاي Czapek، AFPA و SPDA انجام گرديد. براساس خصوصيات ميكروسكوپي و ماكروسكوپي پنج بخش (Flavi، Nigri، Circumdati، Fumigati و Terrei) شامل 13 گونه Aspergillus شناسايي گرديد كه عبارت بودند از: A. alliaceus، A. auricomus، A. carbonarius، A. flavus،A. fumigatus ، A. japonicus var. japonicus، A. niger var. niger، A. ochraceus، A. oryzae، A. parasiticus، A. sclerotiorum، A. sojae و A. terreus. گونه هايي كه با ستاره مشخص شده اند براي اولين بار از ايران گزارش مي شوند. از ميان محيط كشت هاي مورد استفاده، محيط هاي SPDA و AFPA كارايي بهتري براي جدا سازي و شمارش گونه هاي Aspergillus به خصوص گونه هاي مولد آفلاتوكسين از خود نشان دادند. *مسئول مكاتبه (E-mail: ziabani@shirazu.ac.ir) در استان فارس كرمان به ترتيب، A. flavus، A. parasiticus، A. niger var. niger و در استان كرمان به ترتيب A. niger var. niger، A. flavus، A. parasiticus بيشترين فراواني را در مقايسه با ساير گونه ها داشتند. در استان فارس، خاك باغ هاي پسته و خاك هاي بكر، بيشترين و كمترين جمعيت گونه هاي Aspergillus را نشان دادند. در استان كرمان، خاك باغ هاي پسته رفسنجان و زرند، به ترتيب بيشترين و كمترين جمعيت را گونه هاي Aspergillus داشتند. همچنين از ميان 20 و 52 جدايه A. flavus جدا شده از استان هاي فارس و كرمان، به ترتيب 14 و 33 جدايه توانستند آفلاتوكسين توليد كنند. کليدواژگان: جمعيت قارچي، ميكوتوكسين، پسته

	تنوع جمعيتي درمنه دشتي در ايران براساس صفات كمي برگ و بذر و ارتباط آن ها با شرايط رويشگاهي مينا ربيعي ، عادل جليلي، يونس عصري ، بهنام حمزه ای ص 51 چکيده
	به منظور بررسي تنوع جمعيتي درمنه دشتي (Artemisia sieberi) براساس صفات كمي برگ و بذر، 34 جمعيت از اين گونه واقع در 10 استان كشور انتخاب گرديد. در هر يك از رويشگاه هاي فوق، پنج پايه به طور تصادفي انتخاب شد و جهت بررسي صفات برگ در فصل بهار و براي تعيين صفات بذر در فصل پاييز شاخه هايي از آن ها جدا شد. مهم ترين خصوصيات اقليمي و خاكي رويشگاه اين جمعيت ها نيز مورد بررسي قرار گرفتند. به منظور گروه بندي جمعيت ها با استفاده از صفات مورد بررسي از تجزيه خوشه اي به روش Complete با فاصله اقليدوسي در نرم افزار Minitab استفاده گرديد. سپس خصوصيات اقليمي، ارتفاعي و خاكي براساس گروه بندي به دست آمده تجزيه واريانس شدند. جمعيت هاي A. sieberi براساس صفات كمي برگ ها و بذر ها با استفاده از روش تجزيه خوشه اي به پنج گروه تقسيم شدند. تجزيه واريانس اين صفات نشان داد كه بين آن ها از لحاظ كشش، مساحت، وزن تر، وزن خشك و رطوبت برگ، وزن هزار دانه، طول و عرض بذر اختلاف معني داري در سطح احتمال 1/0 درصد، از نظر قطر بذر اختلاف معني داري در سطح احتمال يك درصد و از نظر خاكستر برگ اختلاف معني داري در سطح احتمال پنج درصد وجود دارد. همچنين تجزيه واريانس خصوصيات اقليمي، ارتفاعي و خاكي رويشگاه هاي A. sieberi براساس گروه بندي جمعيت ها در دندروگرام حاصل از اين صفات نشان داد كه بين گروه ها از لحاظ ميزان بارندگي سالانه اختلاف معني داري در سطح احتمال 1/0 درصد و از نظر متوسط حداكثر دما، حداكثر مطلق دما و كربن آلي اختلاف معني داري در سطح احتمال پنج درصد وجود دارد. از بين صفات مورد مطالعه وزن خشك، وزن تر، مساحت و رطوبت برگ بيشترين تاثيرپذيري (پلاستيسيتي) و صفات طول و عرض بذر و ضخامت برگ كمترين تاثيرپذيري را نسبت به تغييرات شرايط رويشگاهي نشان دادند. کليدواژگان: استپ درمنه، صفات مورفولوژيكي، تجزيه خوشه اي، پلاستيسيتي، ايران

	قارچ هاي همراه لكه برگي گياه اويارسلام در شمال ايران محسن فرزانه ، محمد جوان نیكخواه، خلیل بردی فتوحی فر ، حسن كریم مجنی ص 68 چکيده
	در اين تحقيق 20 جدايه قارچي همراه لكه برگي گياه اويارسلام از مناطق شمالي ايران (استان هاي گيلان، مازندران، زنجان و گلستان) مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاصل از بررسي مورفولوژيكي قارچ هاي رشد يافته روي محيط كشت نشان داد كه آرايه هاي Curvularia clavata، C. lunata var. aeria، Dactylaria higginsii و Myrothecium brachysporum اعضاي جديدي براي فلور قارچ هاي ايران بوده و براي اولين بار از ايران گزارش مي شوند. آرايه هاي Alternaria alternata، C. clavata،C. lunata ،C. lunata var. aeria، D. higginsii،Glomerella cingulata ،M. brachysporum ، Nigrospora oryzae و Pestalotiopsis guepinii براي اولين بار مي باشد كه از گياه اويارسلام از ايران جدا سازي شده اند. کليدواژگان: آرايه، گونه، مورفولوژي، تنوع، ايران

	فلور قارچ هاي ماكروسكوپي ارسباران3 - زيرجنس Phlegmacium از جنس Cortinarius Macrofungi of Arasbaran (N.W. Iran) 3. Cortinarius subgenus Phlegmacium محمد رضا آصف ص 80 چکيده
	در ادامه معرفي قارچ هاي ماكروسكوپي منطقه ارسباران، شش گونه متعلق به زيرجنس Phlegmacium از جنس Cortinarius به اسامي: C. fluryi، C. paracephalixus، C. pseudonapus ، C. subvalidus، C. sublubricusو ‍C. vespertinus براي نخستين بار از ايران گزارش مي گردند. گونه C. subvalidus به بخش Triumphantes، دو گونه C. fluryi و C. paracephalixus به زيربخش Phlegmacium از بخش Phlegmacium و سه گونه C. pseudonapus، C. sublubricus و ‍C. vespertinus به زيربخش Multiformes از بخش Phlegmacium تعلق دارند. توصيف كليه گونه هاي مطالعه شده به همراه تصاوير و ترسيماتي ارايه شده است. کليدواژگان: ميكوريز، Cortinariaceae، Myxacium

	مطالعه برخي خصوصيات مورفولوژيكي و بيولوژيكي Wilsonomyces carpophilus در استان آذربايجان غربي عبداله احمدپور، محمد جوان نیكخواه، یوبرت قوستا ، رضا فتاحی ص 91 چکيده
	به منظور مطالعه ويژگي هاي مورفولوژيكي و بيولوژيكي جدايه هاي قارچ عامل بيماري غربالي درختان ميوه هسته دار، از اندام هاي مختلف درختان ميوه هسته دار مشكوك به آلودگي در استان آذربايجان غربي طي بهار و تابستان سال 1386 نمونه برداري شد. قطعات بافت هاي برگ، شاخه و ميوه بعد از ضد عفوني سطحي روي محيط هاي كشت WA (2 درصد)، MA، PDA و APDA كشت شدند. در مجموع 60 جدايه از هفت گونه مختلف درختان ميوه هسته دار به دست آمد. براساس مطالعات تاكسونوميكي، تمامي جدايه ها به عنوان گونه Wilsonomyces carpophilus شناسايي گرديدند. جدايه ها روي محيط كشت PDA، اسپورودوكيوم هاي واجد كنيديوفور هاي سمپوديال، كنيديوم هاي 5-3 ياخته اي (ندرتا 9-1 ياخته اي)، هولوبلاستيك، ركسوليتيك (Rhexolytic) و به ابعاد 15-5/7 × 5/67-20 ميكرومتر را توليد نمودند. بيشترين ميزان رشد رويشي جدايه ها در دماي 21 درجه سانتيگراد و 6 pH مشاهده گرديد و هيچ رشدي در دماي پايين تر از 5 درجه سانتيگراد و بالاتر از 30 درجه سانتيگراد مشاهده نشد. ضمن اينكه بين جدايه ها از نظر ميانگين رشد رويشي و هاگ زايي تفاوت قابل ملاحظه اي وجود داشت. براي تمام جدايه ها، در محيط هاي كشت MA، PDA و APDA و شرايط تاريكي، كلاميدوسپور ها به وفور تشكيل شدند. كلاميدوسپور ها گرد تا تخم مرغي، با ديواره ضخيم، به رنگ قهوه اي روشن تا تيره و قطر 30-12 ميكرومتر، به صورت انتهايي يا مياني، منفرد يا زنجيره اي 3-2 عددي و ندرتا درازتر تشكيل شدند. در بررسي نحوه جوانه زني، نفوذ، آلودگي و گسترش بيماري روي نهال هاي بذري بادام مشخص شد كه نفوذ قارچ از طريق روزنه ها و با تشكيل اپرسوريوم ها انجام مي گيرد. سه تا چهار روز بعد از مايه زني، حلقه اي بي رنگ در اطراف ناحيه آلوده تشكيل گرديد و بعد از شش روز، بافت هاي آلوده دچار بافت مردگي شده و به تدريج از بافت هاي سالم جدا شدند و بعد از 10 روز ريزش كردند. اسپورودوكيوم ها تحت شرايط رطوبت نسبي بالا (بيش از 75 درصد) و دماي كمتر از 25 درجه سانتيگراد روي بافت هاي ريزش يافته يا باقيمانده روي برگ ها و هميشه در سطوح بالايي آن ها و به صورت نقاط سياه رنگ بعد از 16 روز تشكيل شدند. در بررسي نحوه بقاي قارچ، طي سه تاريخ نمونه برداري (10 دي، 20 بهمن و 25 اسفند سال 1386) كنيديوم ها از جوانه هاي سالم درختان زردآلو، گيلاس، هلو و بادام جدا سازي شدند. درصد جوانه زني آن ها بين 100-62 درصد متغير بود. تعداد كنيديوم هاي جمع آوري شده از درختان زردآلو و بادام در سه تاريخ نمونه برداري متفاوت بود و نمونه برداري هاي دوم و سوم به ترتيب 4-3 و 5/1 برابر افزايش در تعداد كنيديوم را نشان دادند، در حالي كه در درختان گيلاس و هلو، كنيديوم هاي به دست آمده از جوانه ها تفاوت چنداني در اين سه تاريخ نمونه برداري نداشتند. اين مطالعات نشان مي دهد كه كنيديوم ها در طي فصول خواب در جوانه هاي سالم درختان بقا يافته و بدين طريق در زمستان گذراني جمعيت قارچ روي گونه هاي مختلف هسته دار نقش دارند. کليدواژگان: كلاميدوسپور، بقا، بيماري زايي، ركسوليتيك

	بررسي فلور و زيستگاه هاي تالاب حفاظت شده استيل (آستارا) و محيط اطراف آن، شمال غرب ايران صديقه خدادادی، شهريار سعيدی مهرورز ، عليرضا نقی نژاد ص 110 چکيده
	در تحقيق حاضر، فلور تالاب استيل و اطراف آن در آستارا واقع در شمال غرب ايران مورد بررسي قرار گرفت. در اين مطالعه دو ساله (٨٦-١٣٨٥)‏، 247 آرايه گياهي (٢29 گونه، ١١ زيرگونه و هفت واريته) در ١٧٠ جنس و ٦٠ تيره، جمع آوري و شناسايي گرديد. بزرگترين تيره ها شامل:Poaceae (٢٧ آرايه)، Asteraceae (٢6 آرايه) و Brassicaceae (٢١ آرايه) است. جنس هايRanunculus (هفت آرايه)، Cyperus (هفت آرايه) و Polygonum (شش آرايه) بالاترين تعداد گونه اي را نشان داده اند. از نظر كورولوژيكي، گياهان عمدتا به عناصر چند ناحيه اي تعلق دارند. تعداد گونه هاي اندميك در ناحيه مورد مطالعه ١١ (٥/٤ %) است. از كل گياهان جمع آوري شده براساس منابع موجود، هشت گونه از شمال ايران و نه گونه از استان گيلان براي اولين بار گزارش مي شوند. طبقه بندي براساس شكل زيستي نشان مي دهد كه تروفيت ها، فراوان ترين شكل زيستي ناحيه مورد مطالعه را تشكيل مي دهند. زيستگاه هاي مهم اين ناحيه شامل: آبي، ماسه اي، جنگلي، جلگه اي و خرابه روي است. به همراه چك ليست كامل از همه گونه هاي جمع آوري شده در اين ناحيه، هم چنين خصوصيات اكولوژيكي همه زيستگاه ها نيز بحث شده است. علاوه بر اين‏، مقايسه اي بين اطلاعات جمع آوري شده در اين تحقيق و ساير تالاب هاي شمالي ايران ارايه مي شود. کليدواژگان: شكل زيستي، كورولوژي، تالاب استيل، گونه هاي اندميك، گياهان آبزي، ايران

	پراكنش جغرافيايي گون در ايران محمد محمودی، علی اصغر معصومی ، بهنام حمزه ای ص 112 چکيده
	پراكنش جغرافيايي جنس گون با استفاده از يك بانك اطلاعاتي شامل 7606 مشاهده تجزيه و تحليل گرديد. اين جنس در تمام استان هاي كشور وجود دارد، اما پنج استان تهران، آذربايجان غربي، اصفهان، كردستان و خراسان رضوي در مجموع 48/40 درصد از گزارش ها را به خود اختصاص داده اند. اكثر گونه ها در منطقه بسيار محدودي پراكنش دارند كه بسياري از آن ها اندميك مي باشند. براي 451 گونه بيشترين فاصله بين دو مشاهده كمتر از 200 كيلومتر مي باشد. استان اصفهان بيشترين تعداد گونه را دارد (154 گونه) و آذربايجان شرقي در رتبه دوم قرار دارد (149 گونه). شبكه اي از مربع هاي 30 × 30 كيلومتر براي توليد نقشه غناي گونه اي استفاده شد كه در 794 مربع گون وجود دارد. از بين اين مربع ها 269 مربع منتخب براي در بر گرفتن همه گونه هاي گون در ايران كافي است. غناي گونه اي منحصرا در نيمه شمالي بويژه در شمال غربي ايران به طور چشمگيري بالا است. مناطق اصلي داراي غناي گونه اي بالا عبارتند از: ارتفاعات البرز مركزي در شمال، ارتفاعات زاگرس شمالي در غرب، ارتفاعات گوشه شمال غربي ايران و ارتفاعات خراسان- كپه داغ در شمال شرقي ايران. بالاترين تعداد گونه در يك مربع (43 گونه) در منطقه آوج در مرز بين استان هاي قزوين و همدان قرار دارد. غني ترين مناطق بين عرض هاي جغرافيايي30 و 38 درجه شمالي واقع شده اند. گون ها به طور وسيعي در مناطق كوهستاني ايران، بويژه در ارتفاع 1000 تا 3000 متري، حضور دارند. کليدواژگان: تيره نخود، سامانه اطلاعات جغرافيايي (ساج)، غناي گونه اي، توزيع شبكه اي، اكولوژي

تاريخ انتشار: 1/8/88
تلفن: 16-22403012 (021)

تاريخ درج در سايت: 13/8/88
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 509

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب کشاورزي
1 ISI
1 آفات گياهي

	تبليغات



آفتاب يزد

اعتماد

ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي فارس

متن مطالب شماره 4 (پياپي 25)، زمستان 1388را در magiran بخوانيد.

1388-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!