magiran.com: فصلنامه فيض، شماره 43

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- پرداخت حق عضويت	- اشتراکIP Based
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: فصلنامه فيض، شماره 43

magiran.com > فصلنامه فيض > فهرست مطالب شماره 43

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي اشتراک

راهنماي تدوين و ارسال مقالات

شماره جديد اين نشريه

سال سيزدهم
شماره 4
(پياپي 52)
زمستان 1388


	تبليغات

http://www.magiran.com/feyz



فصلنامه فيض فصلنامه پزشكي، پيراپزشكي داراي رتبه علمی - پژوهشی به زبان فارسي،‌انگليسي سال يازدهم، شماره 3 (پياپي 43)، پاييز 1386 80 صفحه

	مطالعه اثر ضد انقباضي عصاره آبي الکلي برگ کرفس در ايلئوم موش صحرايي محمد کاظم غریب ناصری، علی اصغر پیله وران، نگین شامنصوری ص 1 چکيده مشاهده متن [PDF 133KB]
	سابقه و هدف: با توجه به عوارض ناشي از اسهال و عليرغم وجود داروهاي صنعتي، تلاش براي يافتن گياهاني که بتوانند حرکات عضلهي صاف روده را کاهش دهند، همچنان ادامه دارد. بعضي از گياهان مانند کرفس که مصرف خوراکي دارند علاوه بر ارزش غذايي داراي اثرات فارماکولوژيکي نيز ميباشند. کرفس (Apium graveolens) از خانوادهي چتريان (Apiaceac) است که داراي اثرات ضددرد، ضدالتهاب، کاهندهي فشار خون، کاهندهي چربي خون و مدر بوده و از ترکيبات مهم آن فلاوونوئيدها ميباشد. کرفس در طب سنتي به عنوان ضدنفخ استفاده ميشود. هدف از اين تحقيق بررسي اثر ضدانقباضي عصارهي آبي ـ الکلي برگ کرفس بر فعاليت انقباضي ايلئوم موش صحرايي ميباشد. مواد و روشها: پودر برگ کرفس با الکل 70 درصد با روش خيساندن عصارهگيري شد. ايلئوم موش صحرايي نر نژاد ويستار جدا گرديد و انقباضات آن تحت يک گرم کشش، در حمام بافت حاوي محلول تايرود به روش ايزوتونيک ثبت شد. نتـــايج با استفاده از آزمونهاي ANOVA وTukey HSD مقايسه شدند. نتايج: غلظتهاي تجمعي عصارهي (25/0 تا mg/ml 4) انقباضات ناشي از کلرورپتاسيم (mM60) و کارباکول (μM10) را به صورت وابسته به غلظت کاهش داد (0001/0p<). اينکوبه کردن بافت (30 دقيقه) با پروپرانولول (μM1) و يا نالوکسون (μM1) و نيز 20 دقيقه با L-NAME (μM100) عملکرد ضدانقباضي عصاره را کاهش نداد. اينکوبه کردن بافت (5 دقيقه) با گليبنکلاميد (μM10) و يا تترااتيلآمونيوم (mM1) اثر ضدانقباضي عصاره را کاهش نداد. انقباضات ناشي از کلرورکلسيم (5/0 تا mM 8) در محلول تايرود فاقد کلسيم با پتاسيم بالا (mM60) توسط عصاره (mg/ml 1) کاهش يافت (05/0p< تا 001/0p<). نتيجهگيري: عصارهي برگ کرفس انقباض ايلئوم موش صحرايي را به صورت وابسته به غلظت مهار نمود. با توجه به نتايج به دست آمده ميتوان احتمال داد که کانالهاي کلسيمي ولتاژي و ليگاندي در پيدايش اين اثر ضدانقباضي نقش داشته باشند. ولي گيرندههاي بتاآدرنرژيک، اپيوئيدي، نيتريکاکسايد و کانالهاي پتاسيمي در آن نقشي ندارند. همچنين احتمال دارد که مادهي فلاوونوئيدي آپيجنين موجود در کرفس، مسوول اين فعاليت باشد. کليدواژگان: ضد انقباض، برگ کرفس، ايلئوم، موش صحرايي

	بررسي اثر درماني رژيم غذايي غني از روغن ماهي و ويتامين هاي A و E بر كوليت اولسراتيو در موش صحرايي نر بالغ محمدعلی تخشيد، جعفر آی، سيد جواد علوی، عليرضا توسلی ص 8 چکيده مشاهده متن [PDF 146KB]
	سابقه و هدف: نتايج متضادي از اثرات سلامتبخشي روغن ماهي در بيماران کوليت السراتيو گزارش شده است. با وجود اثرات ضدالتهابي، اسيدهاي چرب امگا-3 موجود در روغن ماهي موجب کاهش سيستم دفاعي آنتياکسيداني روده و در نتيجه آسيب اکسيداتيو بافت روده ميشوند. ويتامينهاي A و E مانع از اکسيد شدن اسيدهاي چرب غيراشباع ميگردند. لذا هدف اين مطالعه ارزيابي اثر رژيمهاي غذايي غني از روغن ماهي و ويتامينهاي A و E بر کاهش التهاب و ترميم آسيبهاي بافتي کولون در نمونهي تجربي كوليت اولسراتيو حاد ميباشد. مواد و روشها: در يك مطالعهي تجربي تعداد 80 موش صحرايي نژاد ويستار به دو گروه درماني و پيشدرماني تقسيم گرديدند. موشها در گروه درماني تزريق درون رکتومي سالين (گروه کنترل) يا تزريق درون رکتومي اسيداستيک (1 ميليليتر اسيد استيک 4 درصد) به منظور ايجاد کوليت دريافت داشتند و پس از ايجاد کوليت براي مدت يک هفته رژيم غذايي استاندارد (گروه کوليت)، رژيم غذايي حاوي ده درصد روغن ماهي و ويتامين A 2/1ميليگرم/کيلوگرم ماده غذايي (گروه FA) و يا رژيم غذايي حاوي ده درصد روغن ماهي و ويتامين E2گرم/کيلوگرم مادهي غذايي (گروه FE) دريافت داشتند. گروه کنترل رژيم غذايي استاندارد دريافت داشتند. پس از يک هفته آسيبهاي ماکروسکوپي و ميکروسکوپي کولون مورد ارزيابي قرار گرفت. در گروه پيشدرماني موشها براي مدت يک هفته با رژيم غذايي استاندارد (گروه کوليت)، رژيم غذايي حاوي ده درصد روغن ماهي و ويتامين A2/1ميليگرم/کيلوگرم مادهي غذايي (گروه PFA) و يا رژيم غذايي حاوي ده درصد روغن ماهي و ويتامين E2گرم/کيلوگرم مادهي غذايي (گروه PFE) تغذيه شدند و سپس در آنها کوليت ايجاد گرديد. موشهاي گروه کنترل تزريق درون رکتومي سالين دريافت داشته و با رژيم غذايي استاندارد تغذيه شدند. دو روز پس از ايجاد کوليت آسيبهاي ماکروسکوپي و ميکروسکوپي کولون مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج: تزريق درون رکتومي اسيداستيک موجب آسيبهاي شديد ماکروسکوپي (نمرهي کل= 0/0±0/5) و ميکروسکوپي بافت مخاطي کولون (نمرهي کل= 3/1±7/9) گرديد. در گروه درماني، موشهاي صحرايي که رژيم غذايي FE دريافت داشتند آسيبهاي ماکروسکوپي (نمرهي کل= 3/0±0/1) و ميکروسکوپي (نمرهي کل= 7/0±7/2) کمتري نسبت به گروه کوليت نشان دادند (05/0>p نسبت به گروه داراي بيماري) در حالي که آسيبهاي ماکروسکوپي (نمرهي کل= 7/0±2/3) و ميکروسکوپي (نمرهي کل= 8/0±8/7) در موشهاي صحرايي دريافتکننده رژيم غذايي FA تفاوتي با گروه داراي بيماري نشان ندادند. در گروه پيشدرماني هيچ يک از رژيمهاي غذايي اثري بر پيشگيري از آسيبهاي ميکروسکوپي و ماکروسکوپي کولون نداشتند. نتيجهگيري: اين مطالعه پيشنهاد ميکند که رژيم غذايي غني از روغن ماهي همراه با مقادير بالاي ترکيب آنتياکسيدان ويتامين E ميتواند در کاهش التهاب و ترميم آسيبهاي بافتي در کوليت اولسراتيو موثر باشد درصورتي که مصرف رژيم غذايي غني از روغن ماهي و ويتامين A در درمان بيماري موثر نيست. کليدواژگان: كوليت اولسراتيو، روغن ماهي، ويتامين A، ويتامين E

	تاثير داروي ستيريزين بر روي غلظت FSH، LH، تستوسترون و تغييرات بافت بيضه موش صحرايي نر مهرداد شريعتي، مختار مختاري، منصوره بهنامي ص 15 چکيده مشاهده متن [PDF 117KB]
	سابقه و هدف: ستيريزين يک داروي آنتيهيستامينيک قوي است که ميتواند روند توليد نيتريک اکسيد را که يک ترکيب تضعيفکنندهي استروئيدسازي است را مهار کند. بنابراين به طور احتمال داروي فوق در ترشح هورمون تستوسترون نقش خواهد داشت. در اين تحقيق اثر داروي ستيريزين بر غلظت هورمونهاي تستوسترون، FSH، LH و فرآيند اسپرمسازي مورد بررسي قرار گرفته است. مواد و روشها: تعداد 50 سر موش صحرايي نر بالغ از نژاد ويستار بدون محدوديت آب و غذا و چرخهي 12 ساعته تاريکي و روشنايي به 5 گروه تقسيم شدند که در هر گروه 10 حيوان قرار داشتند. گروه کنترل (الف) از آب و غذاي استاندارد و آزمايشگاهي استفاده کرده و تحت تيمار با هيچ تركيبي قرار نگرفتند. گروه شاهد (ب) آب مقطر را به عنوان حلال دارو دريافت کردند. گروههاي تجربي (ج، د، ه) به مدت 28 روز دارو را با مقادير 20، 40 و 80 ميليگرم بر کيلوگرم وزن بدن به صورت خوراکي دريافت کردند. در روز بيست و نهم از تمام گروهها خونگيري به عمل آمد و از نمونههاي خوني جمعآوري شده براي اندازهگيري غلظت سرمي هورمونهاي LH، FSH و تستوسترون به روش راديوايميونواسي استفاده شد. همچنين بيضهها از بدن خارج شدند و پس از تهيهي مقاطع بافتي و رنگآميزي، تغييرات بافتي بيضه بين گروههاي آزمايش بررسي شد. نتايج به دست آمده با استفاده از آزمون ANOVA و دانکن ارزيابي شدند. نتايج: نتايج حاصل نشان دادند که در ميانگين غلظت سرمي هورمون تستوسترون در گروه تجربي 80 ميليگرم بر کيلوگرم وزن بدن نسبت به گروه کنترل در سطح 05/0p≤ افزايش معنيدار مشاهده شده است. همچنين اختلاف معنيداري در ميزان هورمونهاي LH و FSH در گروههاي تجربي با گروه کنترل مشاهده نشد. در زنجيرهي سلولي اسپرمسازي نيز اختلاف معنيداري بين گروههاي تجربي و کنترل مشاهده نشد. نتيجهگيري: به طور احتمال ستيريزين در طي دورهي 28 روزه خوراکي از طريق افزايش گيرندههاي LH در سلولهاي ليديگ منجر به افزايش فعاليت بيضه براي ترشح تستوسترون ميگردد. نتايج حاصله از مطالعات بافتي نشان داد ستيريزين در طول 28 روز تاثيري بر تعداد سلولهاي سرتولي، ليديگ و تراکم اسپرم در لولههاي منيساز ندارد. کليدواژگان: ستيريزين، تستوسترون، LH، FSH، بيضه، موش صحرايي

	ارتباط بين غلظت ليپيدهاي سرم و قابليت اكسيدپذيري آنها در بيماران مبتلا به فشار خون بالا بمانعلي جلالي خان آبادي، عزيزا... صادقي ص 19 چکيده مشاهده متن [PDF 102KB]
	سابقه و هدف: فشار خون بالا يكي از عوامل خطرساز بيماريهاي قلبي ـ عروقي است، و مشخص شده است که اکسيدپذيري ليپيدها در اين بيماران افزايش مييابد. عليرغم شيوع پرفشاري خون در ايران، اطلاعات زيادي در مورد اكسيد شدن ليپيدها در مبتلايان وجود ندارد. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين غلظت و قابليت اكسيدپذيري ليپيدهاي سرم در بيماران مبتلا به فشار خون بالا بوده است. مواد و روشها: در 100 نفر (50 زن و 50 مرد) بيمار مبتلا به فشار خون بالا (160±30 mm Hg) با سن 6/12±56 سال، غلظت ليپيدهاي سرم اندازهگيري و قابليت اكسيدپذيري آنها ارزيابي شد. كلسترول تام، تريگليسريد، كلسترول ليپوپروتئين سنگين، و اسيداوريك، با روشهاي معمول آزمايشگاهي تعيين مقدار شدند. براي بررسي اكسيدپذيري ليپيدها، به سرم رقيق شده مس اضافه و اكسيد شدن ليپيدها با تعيين جذب نوري پيگيري شد. پارامترهاي اكسيد شدن از جمله زمان تاخير، حداكثر سرعت و بيشترين مقدار اكسيد شدن، براي هر نمونه محاسبه گرديد. از نرمافزار Excel براي رسم منحني كينتيكي و از t-test و آزمون همبستگي براي مقايسه ميانگين و تعيين ضريب همبستگي متغيرها استفاده شد. نتايج: همبستگي معنيداري بين زمان تاخير اكسيد شدن و غلظت اسيد اوريك (r=0.34، p=0.009) مشاهده شد. بين حداكثر سرعت و بيشترين مقدار اكسيد شدن، همبستگي معنيداري با غلظت كلسترول (r=0.46، p= 0.001 و r=0.52، p=0.001) و غلظت تريگليسريد (r=0.34، p= 0.008 و r=0.38، p= 0.003) مشاهده شد. نتيجهگيري: نتايج نشان ميدهد كه افزايش غلظت اسيداوريك در بيماران مبتلا به فشار خون بالا ممكن است، در جلوگيري از شروع اكسيد شدن ليپيدها موثر باشد. غلظت ليپيدهاي پلاسما در اين بيماران ظاهرا تاثيري در زمان تاخير اکسيد شدن ندارد، ولي افزايش آنها همراه با توليد بيشتر ترکيبات حاصل از پراکسيداسيون ميباشد. کليدواژگان: فشار خون بالا، ليپيدهاي سرم، قابليت اكسيدپذيري

	تخليص Inhibin از مايع فوليكولي انسان با استفاده از آنتي بادي تك دودماني محمدرضا صادقي، مهشيد حجت، نيما ناصري، محمود جدي تهراني، نريمان مصفا، محمدمهدي آخوندي، رويا قدس، علي احمد بيات ص 24 چکيده مشاهده متن [PDF 144KB]
	سابقه و هدف: Inhibin پروتئيني است كه در پاسخ به اثر FSH توسط سلول هاي گرانولوزا و سرتولي ترشح مي شود و باعث كنترل ترشح FSH از هيپوفيز قدامي مي گردد. ارزيابي اين پروتئين نقش ارزنده اي در آگاهي از وضعيت باروري در زنان و همچنين پيشآگهي از ابتلاي جنين به سندروم داون و پره اكلامپسي دارد. اندازهگيري غلظت Inhibin در ارزيابي وضعيت باروري مردان نيز داراي اهميت ميباشد. تا کنون روشهاي مختلف و طولاني براي تخليص Inhibin معرفي گرديده است. هدف از اين تحقيق خالصسازيInhibin از مايع فوليکولي با روش ايمونوافينيتي ميباشد. مواد و روشها: مايع فوليکولي جمعآوري شده از زنان مراجعهکننده به مرکز درماني ابنسينا، پس از فيلتراسيون توسط محلول سولفات آمونيوم اشباع، تغليظ گرديد. جهت جداسازي Inhibin، از روش ايمونوافينيتي بر روي ستون كروماتوگرافي جذبي به كمك آنتيبادي تكدودماني عليه Inhibin استفاده شد. پس از عبور مايع فوليكولي از ستون كروماتوگرافي جذبي، محلول پروتئيني به دست آمده به كمك روش SDS-PAGE و وسترن بلات ارزيابي شد. نتايج: وجود تك باند 32 كيلودالتوني بعد از رنگ آميزي نقره مويد حضور Inhibin بود. نتيجهي آزمون وسترن بلات نشاندهندهي شناسايي اپيتوپ توسط آنتيبادي عليه Inhibin مي باشد. راندمان ستون در جداسازي Inhibin با استفاده از روش كروماتوگرافي افينيتي 92 درصد ميباشد. نتيجهگيري: اين روش در مقايسه با بسياري از روش هاي بيوشيميايي از راندمان بالايي برخوردار مي باشد. با اين حال به دليل عدم دسترسي به مايع فوليكولي انسان در حجم انبوه، تخليص Inhibin توسط روش ذكر شده در اين مقاله بيشتر براي كاربردهاي آزمايشگاهي در مقادير كم بوده و در مقادير انبوه توليد Inhibin نوتركيب توصيه ميشود. کليدواژگان: Inhibin، مايع فوليكولي، تخليص، آنتيبادي تكدودماني

	بررسي ارتباط بين عوامل خطرساز ايسكمي قلب با تنگي تنه اصلي شريان كرونر چپ سيروس دارابيان، علي عباسي ص 31 چکيده مشاهده متن [PDF 106KB]
	سابقه و هدف: تنگي تنهي اصلي كرونر چپ (LMTD) خطرناکترين درگيري منفرد عروق كرونر محسوب ميگردد و عوامل متعددي در تنگي آن موثر است. لذا پژوهش حاضر به منظور تعيين ارتباط عوامل خطرساز ايسكمي قلب با تنگي تنهي اصلي شريان كرونر چپ انجام گرفته است. مواد و روشها: در يك مطالعهCase-Control و دادههاي 7857 بيمار كه در طي سالهاي 1383 و 1384 در مركز قلب تهران آنژيوگرافي شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفت. بيماران بر اساس يافتههاي آنژيوگرافي در 3 گروه نرمال (1316 نفر)، تنگي عروق كرونر (6221نفر) و تنگي ≥50 درصد TD LM، (320 نفر) قرار گرفتند. عوامل خطر شامل سن، جنس مرد، فشار خون، چربي خون، ديابت، مصرف سيگار، سابقهي خانوادگي و مصرف مادهي مخدر جمعآوري شد. آناليز چندمتغيره جهت تعيين ارتباط هر فاكتور با بيماري عروق كرونر با Logistic regression انجام شد. نتايج: ميانگين سني بيماران (22/10±56/57) سال و 1/63 درصد بيماران مرد بودند. فراواني LMTD، 1/4 درصد بود. اعتياد به ماده مخدر نيز مانند عواملخطرساز شناخته شده بيماري عروق كرونر به طور معنيدار در بين مبتلايان به CAD و LMTD در مقايسه با نرمال بالاتر بود. بررسي Chi2 و One-way ANOVA و Logistic regression Multiple نشان داد كه سن، جنس مرد و ابتلا به افزايش چربي خون بر خلاف ديگر عوامل خطرساز مورد مطالعه عوامل خطرساز مستقل و معنيدار براي LMTD بودند. همراهي چند عوامل خطرساز احتمال ابتلا به LMTD را افزايش ميدهد. نتيجهگيري: استعمال مادهي مخدر مانند ساير عوامل خطر ميتواند به عنوان يك عوامل خطرساز مستقل بر بيماري عروق كرونر باشد و همراهي آنها خطر ابتلا به بيماري ايسكمي را بيشتر نشان دادند و ضرورت مطالعه بيشتري را نشان ميدهد. کليدواژگان: تنهي اصلي کرونر چپ، بيماري عروق کرونر، ترياك، آنژيوگرافي، عوامل خطر

	اثر متقابل محروميت از نور و ملاتونين بر القاي LTP در نورون هاي ناحيه CA1 هيپوكامپ موش صحرايي سید علیرضا طلائی زواره، وحيد شيباني، محمود سلامی زواره ص 36 چکيده مشاهده متن [PDF 160KB]
	سابقه و هدف: سيگنالهاي حسي محيطي به ويژه در اوان زندگي اثر شگرفي در تکامل و عملکرد مغز دارند. در اين تحقيق اثر محروميت از نور و هورمون ملاتونين روي پديدهي تقويت پاسخهاي ميداني ثبت شده در ناحيه CA1 هيپوکامپ مورد بررسي قرار گرفته است. مواد و روشها: اين مطالعه به صورت in vivo روي دو گروه (32n=) در موشهاي صحرايي نر 45 روزه صورت گرفت. يك گروه در دورههاي روشنايي ـ تاريكي استاندارد (Light Reared-LR) و گروه ديگر از بدو تولد تا لحظهي آزمايش در تاريکي کامل (DarkReared-DR) پرورش يافتند. موشهاي هر گروه به دو زيرگروه کنترل و دريافتكننده دارو تقسيم شدند. با تحريک کولترال شافر ناحيه CA3 هيپوکامپ، پاسخهاي ميداني نورونها در ناحيهي CA1 ثبت شدند. 30 دقيقه پس از پايدار شدن پاسخها، در گروههاي کنترل، نمكي و در گروههاي دارو، ملاتونين با غلظت 2 ميکروگرم تزريق گرديد و 30 دقيقه ديگر ثبت ادامه يافت. سپس تحريک تتانيک اعمال شد و آزمايش به مدت 120 دقيقه ديگر ادامه يافت. نتايج: نتايج اين مطالعه نشان ميدهد که در هر گروه کنترل LR و DR، LTP القا شد ولي بزرگي و پايداري آن در گروه LR بيشتر بود. ملاتونين در هر دو گروه LTP را کاهش داد. اين کاهش در موشهاي LR بسيار محسوستر از موشهاي DR بود. نتيجهگيري: به نظر ميرسد که ملاتونين موجب مهار LTP در پاسخهاي ناحيه CA1 ميشود که اين اثر مهاري در گروه LR بسيار برجسته است. علت اثر ناچيز ملاتونين در گروه DR ميتواند به حساسيت پايينتر گيرندههاي اين هورمون به دليل افزايش سطح سرمي ملاتونين ناشي از نگهداري حيوانات در تاريکي نسبت داده شود. کليدواژگان: محروميت از نور، ملاتونين، LTP، هيپوكامپ، موش صحرايي

	بررسي ميزان و علل تاخير در مراجعه بيماران مبتلا به انفاركتوس ميو كارد حاد قلب به بيمارستان شهيد بهشتي كاشان 1383 محسن تقدسي، سيدمحمود سيدي نياسر، سید غلامعباس موسوی ص 45 چکيده مشاهده متن [PDF 134KB]
	سابقه و هدف: با توجه به شيوع انفاركتوس ميوكارد و اهميت شناخت و تشخيص زودهنگام آن و اين كه عدم رسيدگي به موقع ميتواند موجب عوارض ناگواري به ويژه ديسريتميهاي قلبي و يا در مراحل پيشرفتهتر باعث مرگ شود، اين مطالعه به منظور تعيين ميزان تاخير بيماران و علل تاخير آنها در مبتلايان به انفاركتوس ميوكارد بستري در بيمارستان شهيد بهشتي كاشان سال 1382 انجام شد. مواد و روشها: اين مطالعه با طراحي مقطعي، بر روي 200 بيمار مبتلا به انفاركتوس ميوكارد صورت گرفت. اطلاعات مربوط به بيماران از قبيل سن و جنس، ميزان درآمد، تحصيلات، سابقهي بيماري قبلي، اولين محل مراجعه پس از درد، چگونگي انتقال به بيمارستان، محل و زمان شروع درد، علايم همراه و علل تاخير در پرسشنامه ثبت گرديد و افرادي که پس از شروع درد کمتر از دو ساعت مراجعه نمودند، مراجعه بهنگام، 4-2 ساعت تاخير جزيي، 8-4 ساعت تاخير متوسط و بيشتر از 8 ساعت، تاخير اطلاق گرديد. وضعيت اقتصادي بر اساس حقوق ماهانه، داشتن ماشين، مستاجر بودن و ميزان درآمد تعيين شد و دادهها با كمك شاخصهاي آماري توصيف و با آزمون c2، OR، CI مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: از 200 بيمار مورد مطالعه، 138 نفر (69 درصد) مرد بودند. 131 نفر (5/65 درصد) با تاخير مراجعه كرده بودند كه بيشترين تاخير طولاني مربوط به زنان بود (47 نفر معادل 8/75 درصد). افزايش سن باعث طولاني شدن زمان تاخير به خصوص در گروه سني 60-45 سال شده بود (0008/0 p). 28 نفر (1/45 درصد) و بيماران با تحصيلات پايين 73 نفر 5/74 درصد، ميزان درآمد پايين 34 نفر 1/79 درصد، نسبت به ديگران تاخير بيشتري نشان دادند (01/0 p). 154 نفر (77 درصد) بيمار قبل از رسيدن به بيمارستان ابتدا به پزشك عمومي مراجعه کردند. فقط 46 نفر (23 درصد) مستقيما به بيمارستان مراجعه كرده بودند كه از 154 نفر، 89 درصد (137 نفر) تاخير طولاني بيش از 8 ساعت) داشتند. همچنين 5/14 درصد از بيماران براي انتقال به بيمارستان از اورژانس 115 كمك خواسته بودند (0254/0p). علاوه بر اين وجود علايمي مثل تهوع، استفراغ، تنگي نفس و سردرد همراه درد قلبي داشتند باعث شده بود كه حدود 4/88 درصد از بيماران مراجعه بهنگام به بيمارستان داشته باشند و بيماراني كه در هنگام بروز علايم قلبي در داخل شهر بودند مراجعه بهنگام بستري نسبت به بيماراني كه خارج از شهر بودند داشتند. (7/60 درصد) شروع درد قلبي در طول شب باعث تاخير طولاني بيشتري در بيماران شده بود (4/52 درصد) و بالاخره شايعترين علت تاخير در بيماران به ترتيب انتظار بهبودي خود به خودي (50 درصد)، نسبت دادن درد به علل غيرقلبي و اهميت ندادن به درد بوده كه اين يافته در مردان شايعتر از زنان بوده است (2/56 درصد). نتيجهگيري: با توجه به تاخير بيش از نيمي از مبتلايان به انفارکتوس ميوکارد با علل انتظار بهبود خود به خودي، نسبت دادن بيماري به علل غيرقلبي و كاهش اطلاعات آموزشي و اهميت مراجعه به موقع آنها، توجه بيشتر به تاخير قبل از بيمارستان و عوامل مرتبط با آن به ويژه دادن آگاهي از علايم، لزوم مراجعه به موقع، روند مراجعه و انتقال بيماران را در مبتلايان نشان ميدهد. کليدواژگان: ميزان تاخير، علل تاخير، انفارکتوس ميوکارد، تاخير قبل از بيمارستان

	بررسي تاثير اسانس گياه درمنه (Artemisia sieberi) بر زخم هاي حاصل از ليشمانيا ماژور در موش BALB/c عباس درودگر، محسن اربابي، محمدرضا رضوی، مهدی محبعلی، فخرالدين صدر، زهره تشكر ص 52 چکيده مشاهده متن [PDF 117KB]
	سابقه و هدف: با توجه به شيوع ليشمانيوز جلدي در مناطق مختلف جهان و ايران و نظر به اينکه ترکيبات پنجظرفيتي آنتيموان که براي درمان اين بيماري به کار ميرود داراي عوارض جانبي متعددي ميباشد، استفاده از گياهان دارويي مورد تاکيد قرار گرفته است. اين تحقيق به منظور بررسي تاثيرگياه دارويي درمنه بر روي زخمهاي حاصل از ليشمانيا ماژور در موش آزمايشگاهي نژاد BALB/c در دانشگاه علوم پزشکي کاشان انجام گرفت. مواد و روشها: تحقيق با طراحي تجربي صورت گرفت. غلظتهاي 1، 3 و 5 درصد اموسيون هيدروالکلي گياه درمنه (Artemisia sieberi) بر روي 5 گروه 10 تايي موش سفيد کوچک که قبلا توسط پروماستيگوتهاي زنده و فعال ليشمانيا ماژور (MHOM/64/IR/ER75) زخمي شده بودند مورد آزمايش قرار گرفت. سه گروه 10 تايي از جمعيت موشها به گروههاي تجربي (دريافتکنندهي غلظتهاي 1، 3 و 5 درصد) و 20 سر موش ديگر در 2 گروه 10 تايي به گروههاي کنترل (بدون هرگونه مداخله و تجويز الکل 80 درصد) تقسيم شدند. کليهي موشها به منظور مشاهدهي ميکروسکوپي آماستيگوت مورد آزمايش قرارگرفتند و در صورت مثبت بودن تحت درمان واقع شدند. درمان به شکل موضعي سه بار در روز و حداکثر به مدت 30 روز انجام شد. در پايان هر 10 روز قطر زخمها تعيين و از نظر وجود آماستيگوتها مورد بررسي قرار گرفتند. تغييرات قطر زخمها در هريک از گروهها با استفاده از آزمونهاي آماري Paired t-test، ANOVA و Tukey مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: بهبودي کامل بعد از پايان دورهي 30 روزه درمان در هيچکدام از موشهاي تحت درمان با غلظتهاي مورد بررسي درمنه مشاهده نشد و آزمايشات ميکروسکوپي نمونههاي گرفته شده از موشهاي مورد بررسي مثبت بود. نتيجهگيري: اسانس درمنه در غلظتهاي 1، 3 و 5 درصد در درمان زخم ليشمانيا ماژور موثر نميباشد و اموسيون گياهي درمنه درکاهش قطر زخمها و کاهش معنيدار اجسام ليشمن زخم موشها پس از پايان دورهي درماني بيتاثير بود. کليدواژگان: ليشمانيا ماژور، اسانس، درمنه، موش BALB/c

	مقايسه تاثير ماسک حنجره اي با ماسک معمولي بر اشباع هموگلوبين شرياني از اکسيژن و طول مدت تشنج در بيماران تحت تشنج درماني محمدرضا عابدین زاده، مریم راستی بروجنی ص 57 چکيده مشاهده متن [PDF 118KB]
	سابقه و هدف: کاهش فشار سهمي اکسيژن خون يا هيپوکسي باعث اختلال در پايداري سيستم گردش خون (هموديناميک) و افزايش آستانهي تشنج در بيماراني که تشنجدرماني الکتريکي يا (Electro Convulsive Therapy) دريافت ميکنند ميشود هدف از اين مطالعه مقايسهي کاربرد ماسک حنجرهاي به جاي ماسک صورت بر تغييرات اکسيژن خون، دينامک خون و طول زمان تشنج پس از تشنجدرماني الکتريکي به دنبال بيهوشي عمومي داخل وريدي با داروي تيوپنتال سديم و سوکسينيلکولين است. مواد و روشها: در يک مطالعهي تجربي 66 بيمار 60-20 سال، دستهي يک و دو انجمن بيهوشي آمريکا (ASA class I and II) که در بخش روانپزشکي بيمارستان هاجر شهرکرد به دليل ابتلا به افسردگي مزمن کانديد درمان با تشنجدرماني الکتريکي بودند مورد بررسي قرار گرفتند. بيماران به دو گروه 33 نفري تقسيم شدند. سعي شد که بيماران دو گروه از نظر سن، جنس و نوع درمان روانپزشکي متعادل شوند. تمامي بيماران با تيوپنتال سديم 2 ميليگرم/کيلوگرم، سوکسينيلکولين 5/0 ميليگرم/کيلوگرم به صورت داخل وريدي و تهويه با اکسيژن 100 درصد تحت بيهوشي عمومي قرار گرفتند. تهويهي ريهها در گروه يک با کمک ماسک حنجرهاي و در گروه دو به روش معمول با ماسک صورت انجام شد. اشباع اکسيژن خون شرياني، فشار خون سيستولي و دياستولي، تعداد ضربان قلب و طول مدت تشنج در دو گروه قبل از انجام تشنجدرماني الکتريکي و پس از آن اندازهگيري و دادهها بر اساس آزمون کاي اسکوئر و t مستقل تجزيه وتحليل گرديد. نتايج: در گروه ماسک حنجرهاي اشباع اکسيژن خون شرياني در دقيقهي سوم و پنجم پس از تشنجدرماني الکتريکي به طور معنيداري بيش از گروه ماسک صورت بود (05/0p<). فشار خون سيستولي و دياستولي در دقايق سوم و پنجم پس از تحريک الکتريکي در هر دو گروه بالاتر از ميزان پايهي قبل از انجام تشنجدرماني الکتريکي بود (05/0p<). در گروه ماسک حنجرهاي، افزايش فشار خون سيستولي در دقيقهي سوم و فشار خون دياستولي در دقايق سوم و پنجم به طور معنيداري بيش از گروه ماسک صورت بود (05/0p<). ميانگين طول مدت تشنج در گروه ماسک صورت به وضوح کوتاهتر از اين زمان در گروه ماسک حنجرهاي بود (05/0p<) (در ماسک صورت 11±2/30 و در ماسک حنجره 11±8/38 ثانيه). نتيجهگيري: يافتهها نشان داد که عليرغم افزايش فشار خون دياستولي در گروه ماسک حنجرهاي ولي به دليل افزايش طول زمان تشنج و افزايش اشباع اکسيژن خون شرياني نسبت به بيماران گروه ماسک صورت، ميتوان از ماسک حنجرهاي به عنوان يک جايگزين موثر براي تهويهي بيماران کانديد تشنجدرماني الکتريکي استفاده کرد. کليدواژگان: تشنجدرماني الکتريکي، ماسک صورت، ماسک حنجرهاي، اشباع هموگلوبين، تشنج

	بررسي ميزان بروز و هزينه ي ضربه هاي خفيف مغزي در کاشان، 1384ـ1383 اسماعیل فخاریان، محمدرضا فاضل، همایون تابش، زهرا نوابی ص 63 چکيده مشاهده متن [PDF 107KB]
	سابقه و هدف: ضربه به سر يکي از عوامل مهم مرگ و مير در حوادث است. آمار نشان ميدهد اغلب اين افراد دچار آسيب خفيف هستند. اين مطالعه به منظور بررسي ميزان بروز، نحوهي درمان و هزينهي ضربههاي خفيف مغزي در يک دورهي دوساله در شهرستان کاشان انجام گرفته است. مواد و روشها: 4290 بيمار با ضربهي مغزي طي سالهاي 1384-1383 وارد مطالعه شدند. خصوصيات بيماران شامل سن، جنس، نوع حادثه، سطح هوشياري، و علايم همراه، علل حادثه، پروتكل ادارهي آسيبديدگان و هزينه ثبت گرديد. مصدومين دچار ضربهي خفيف با GCSS= 14 – 15 (Glasgow Coma Scale Score) در نظر گرفته شده و هزينههاي مربوط محاسبه شد. جمعيت تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکي کاشان 000‚500 نفر در نظر گرفته شده و ميزان بروز تعيين شد. نتايج: 3894 نفر (8/90درصد) ضربهي مغزي خفيف داشتند. نسبت مرد به زن 1: 5/3 بود. ميانگين سني بيماران 13/19±27 سال و شايعترين گروه سني 29-20 (9/27 درصد) و 19-10 سال (2/21 درصد) بودند. بيش از 65 درصد مصدومين در سنين زير 30 سال قرار دارند. حوادث ترافيکي (3/68درصد) شايعترين عامل آسيبزا بود. از 1629 نفر (48 درصد) از بيماران تصوير جمجمه گرفته شد، که 8/87 درصد نرمال و 2/12 درصد داراي شکستگي بودند. از 400 بيمار (3/10درصد) سيتياسکن مغزي انجام شد، که 118 مورد آنها غيرطبيعي بوده و هزينهي بستري اين بيماران به طور متوسط 316654 ريال به ازاي هر شب ميباشد. ميزان بروز آسيبهاي مغزي در هر سال 429 نفر در هر 000‚100 نفر جمعيت بود كه رشدي معادل 65 درصد را در کمتر از يک دهه در اين مرکز نشان ميدهد. نتيجهگيري: نسبت مرد به زن افزايش نشان داد و سن سوانح و حوادث در اين منطقه پايين ميباشد. با توجه به طبيعي بودن حدود 90 درصد يافتههاي گرافي جمجمه پيشنهاد ميشود کليهي آسيبديدگان پس از طي مراحل اوليهي درمان، سيتياسکن شوند و در صورت طبيعي بودن مرخص شوند. به اين ترتيب ميتوان حدود 50 درصد از هزينههاي مستقيم درمان را کاهش داد. کليدواژگان: تروما، ضربهي خفيف مغزي، GCSS، نحوهي درمان، هزينه

تعداد صفحات: 80 صفحه
شمارگان: 1000 نسخه
تاريخ انتشار: 5/1/87
تلفن: 5575058-5550021 (0361)

تاريخ درج در سايت: 10/1/87
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 680

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 ISC پايگاه استنادی جهان اسلام

	تبليغات



آفتاب يزد

اعتماد

ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

فصلنامه پژوهش زنان

متن مطالب شماره 4 (پياپي 27)، زمستان 1388را در magiran بخوانيد.

- پاي پوش هاي زنان روستايي و عشاير ايران
- دختران دانشجو و خوانش رمان
- انديشه هاي پسافمينيستي و مسئله ي كليت انساني
- مطالعه تكاملي رشد بيضه بز قبل از تولد
و ...

1388-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!