magiran.com: فصلنامه پزشكي قانوني، شماره 47

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- پرداخت حق عضويت	- اشتراکIP Based
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: فصلنامه پزشكي قانوني، شماره 47

magiran.com > فصلنامه پزشكي قانوني > فهرست مطالب شماره 47

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي اشتراک

ارسال الکترونيکي مقاله

راهنماي تدوين و ارسال مقالات

شماره جديد اين نشريه

سال پانزدهم
شماره 2
(پياپي 54)
تابستان 1388


	تبليغات

http://www.magiran.com/ijlmo



فصلنامه پزشكي قانوني فصلنامه تخصصي پزشكي قانوني، حقوقي، جرم شناسي و اعصاب و روان داراي رتبه علمی - پژوهشی سال سيزدهم، شماره 3 (پياپي 47)، پاييز 1386

	بررسي نگرش والدين نسبت به انجام كالبدگشايي پيرامون تولد در مراكز زايشگاهي تهران وابسته به دانشگاه علوم پزشكي ايران در سال 1385 دكتر عباس آقابيگلوئي ، دكتر لليما عرب ص 147 چکيده مشاهده متن [PDF 192KB]
	زمينه و هدف : انجام كالبدگشايي روي جنين و نوزاد فوت شده، علاوه بر اينكه دقيقترين روش براي تعيين علت مرگ محسوب ميگردد (1)، به دليل ارايه اطلاعات به مشاورين ژنتيك و متخصصين زنان، نقش اساسي در كمك به سلامت بارداريهاي بعدي و كاهش ميزان مرگ و مير پيرامون تولد به عنوان يكي از مهمترين شاخصهاي بهداشتي، اجتماعي و اقتصادي دارد. با توجه به نقش مهم رضايت والدين در فراواني كالبدگشاييهاي انجام شده (3، 2) بر آن شديم تا طي اين مطالعه، نگرش والديني كه مردهزايي، مرگ داخل رحمي و يا دوران نوزادي فرزندشان را تجربه كردهاند، در خصوص انجام كالبدگشايي مورد بررسي قرار دهيم، همچنين نقش عوامل زمينهاي از جمله علل فرهنگي، اقتصادي و مذهبي را بر روي نگرش والدين بررسي نماييم. روش بررسي : اين مطالعه بصورت مقطعي– توصيفي انجام گرفته و نحوه انتخاب نمونهها بصورت تصادفي ساده بوده است. در اين مطالعه نگرش 100 نفر از والديني كه در سه مركز زايشگاهي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي ايران در شهر تهران دچار مرگ جنين، مردهزايي و يا مرگ نوزاد شده بودند، در خصوص موافقت يا عدم موافقت با انجام كالبدگشايي از طريق پرسشنامه مورد بررسي قرار گرفت. يافتهها: از 100 مورد مرگ پيرامون تولد، در 66 مورد علت مرگ نامعلوم، 15 مورد ناهنجاري مادرزادي و در 19 مورد نيز ساير بيماريها به عنوان علت مرگ از سوي پزشك اعلام شده بود. از مجموع 100 نفر والد (60 مادر و 40 پدر) با سابقه اخير مرگ جنين يا نوزاد، 68 نفر (6/66 % مادران و 70% پدران) با انجام كالبدگشايي موافق بودند (داراي نگرش مثبت) . در والدين با نگرش مثبت، تمايل به دانستن علت مرگ (3/45%)، نگراني از سلامتي بارداري بعدي (8/35%) و بررسي ناهنجاري مادرزادي (9/18%) به ترتيب مهمترين علل (انگيزه) موافقت ذكر شده بود. 32% والدين (33% مادران و 30% پدران) داراي نگرش منفي نسبت به انجام كالبدگشايي بودند. در مادران مسايل عاطفي (7/77%) و در پدران مسايل اقتصادي (2/46%)، مهمترين عوامل تأثيرگذار در ايجاد نگرش منفي بودند. نتيجه گيري : والديني كه مرگ نوزاد را تجربه كرده بودند نسبت به والديني كه جنين را از دست داده بودند، نگرش منفي نسبت به انجام كالبدگشايي داشتند. همچنين والدين با نگرش منفي داراي سطح تحصيلات پايينتري نسبت به گروه با نگرش مثبت بودند . اين مطالعه نشان داد كه درصد زيادي از والدين با انجام كالبدگشايي موافق هستند و چنانچه شرايط لازم براي انجام كالبدگشايي مرگهاي پيرامون تولد در كشور فراهم شود بسياري از والديني كه جنين يا نوزاد خود را از دست دادهاند با انجام آن موافق خواهند بود. همچنين اين مطالعه نشان داد كه مهمترين علت در بروز نگرش منفي در پدران مسايل اقتصادي و در مادران مسايل عاطفي است، كه با ايجاد پوشش بيمهاي براي كالبدگشايي و انجام مشاوره روانشناسي ميتوان نظر مثبت والدين را در خصوص كالبدگشايي جلب نمود. کليدواژگان: کالبدگشايي، نگرش والدين، مرگ جنين و نوزاد

	بررسي فراواني قصور پزشكان عمومي در شكايات ارجاعي به كميسيون پزشكي قانوني مركز تهران از سال 1382 تا سال 1384 دكتر سيدمحسن رفيع زاده طبايي زواره ، دكتر رضا حاج منوچهري ، دكتر مريم نساجي زواره ص 152 چکيده مشاهده متن [PDF 228KB]
	مقدمه در رشته پزشكي قصور وقتي رخ مي دهد كه سه شرط زير وجود داشته باشد: 1- فرد بايد بيمارِ پزشك باشد يعني پزشك مسؤوليت مراقبت پزشكي و درماني وي را پذيرفته باشد. 2- عمل پزشك مطابق با استانداردهاي پزشكي نباشد. 3- در نتيجه اين اقدامات بيمار متحمل آسيب رواني يا جسمي شده باشد (2، 1). به هرحال بايد بدانيم كه پزشكان مسؤول خطاهاي خود مي باشند و بنابراين اگر غفلت و سهل انگاري ايشان منجر به خسارت در بيماران گردد بايد به جبران بپردازند (3). مطابق آمار در كشور آمريكا، شكايت از پزشكان از 8% در سال 1986 به 27% در سال 1990 رسيده است (4). مطالعه ديگري كه در اين كشور انجام شده نشان مي دهد كه هر ساله حدود 98000 نفر به دليل اشتباهات پزشكي فوت مي كنند (5). در كشور ايران كل موارد شكايت از كادر درماني ارجاعي به سازمان پزشكي قانوني تهران در سال 1374، 134 مورد، در سال 1378، 299 مورد، در سال 1383، 823 مورد و در سال 1384، 1270 مورد بوده است (6). از طرف ديگر در كشور ما طبق اصول پزشكي، انجام هرگونه اقدام درماني حتي اقدام فوق تخصصي براي هر پزشكي ولو پزشك عمومي به شرط داشتن تبحر لازم، مجاز شمرده مي شود. اين مسأله منجر به افزايش انجام اقدامات پرخطر توسط پزشكان عمومي به خصوص انجام جراحي هاي زيبايي حتي در محدوده مطب ها شده است كه بالتبع باعث افزايش عوارض و خسارات ناشي از اين اقدامات در بيماران گرديده است به طوري كه از كل موارد شكايت از كادر درماني در سالهاي 1378-1374 بيشترين شكايت بعد از جراحان عمومي از پزشكان عمومي بوده است (6). پزشكان عمومي اكثريت پزشكان كشور ما را تشكيل مي دهند (طبق آمار سازمان نظام پزشكي كشور در سال 1385 از كل حدود 93000 پزشك كشورمان، 67000 نفر پزشك عمومي هستند). پراكندگي جغرافيايي پزشكان عمومي در سطح كشور نيز بيشتر از ساير گروه هاي پزشكي مي باشد از طرفي احتمال برخورد پزشكان عمومي با انواع بيماري ها و موقعيت هاي اورژانسي به عنوان اولين پزشك معاينه كننده بيشتر از ساير گروه ها بوده و دامنه كاري ايشان نيز وسيعتر است. از طرفي طي ساليان اخير ديدگاه هاي عمومي جامعه نسبت به پزشكان عمومي تغيير قابل توجهي داشته است؛ بنابراين لزوم بررسي موارد قصور پزشكان عمومي بيشتر آشكار مي شود. موضوع قابل توجه ديگر افزايش اخير رقابت پزشكان عمومي در انجام اعمال جراحي زيبايي، تزريق ژل و درمان هاي پوستي با ليزر است كه ميزان شكايت از ايشان را افزايش داده است. بررسي حاضر قصد دارد با شناخت علل و زمينه هاي اصلي قصور پزشكان عمومي و به دنبال آن متعاقباً با دادن آگاهي ها و آموزش هاي لازم به بيماران و پزشكان، از بوجود آمدن قصور پيشگيري نمايد. روش بررسي اين مطالعه بصورت توصيفي بوده و جنبه تحليلي ندارد. در اين بررسي، تمام پرونده هاي مربوط به پزشكان عمومي (چه به عنوان مشتكي عنه - يعني پزشك عمومي بطور مستقيم مورد شكايت واقع شده باشد - و چه نوعاً درگير در امر درمان بيمار) كه از شروع سال 1382 تا پايان سال 1384 به كميسيون مركز تهران ارجاع شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. از بين اين پرونده ها، مواردي كه اطلاعات ناقص و ناكافي داشتند، حذف گرديدند. منابع اطلاعات شامل پرونده هاي تشكيل شده مربوط به شكايت از كادر درماني و نيز اطلاعات ثبت شده در فايل هاي كامپيوتري اداره كميسيون هاي پزشكي قانوني مركز تهران بود. اطلاعات پرونده ها شامل پرونده مراجعه سرپايي يا بستري بيماران، پرونده معاينات مربوط به پزشكي قانوني مراكز، پرونده كالبدگشايي در موارد فوت بيمار، پرونده كيفري دادسرا، معاينات و مشاوره هاي صورت گرفته در مورد بيمار توسط اداره كميسيون ها و در نهايت صورتجلسه تهيه شده در كميسيون تشكيل شده در آن اداره جهت بررسي قصور كادر درماني بود. پرونده هاي كامپيوتري نيز شامل اطلاعات شخصي بيمار و كادر درماني و نيز صورتجلسه تهيه شده از كميسيون تشكيل شده بود. اطلاعات بدست آمده از اين منابع ابتدا وارد Master sheet شده و بعد وارد جداول code sheet گرديد (با رعايت كدهاي بين المللي). سپس داده ها از فرم هاي code sheet به بانك هاي اطلاعاتي در كامپيوتر وارد شده و توسط نرم افزار آماري SPSS 11.5 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. متغيرهايي كه در نهايت مورد بررسي قرار گرفتند عبارت بودند از: قصور پزشكي، نوع و درصد قصور، سن و جنس بيماران، سن و جنس پزشكان عمومي، رشته تخصصي مورد فعاليت پزشك، محل اقدامات درماني، اقدام پرخطر پزشكي، فوت بيمار و كالبدگشايي. به دليل آنكه محتويات پرونده هاي شكايت از كادر پزشكي و نيز پرونده هاي كامپيوتري مربوطه حاوي اسرار بيماران و كادر درماني مربوطه بود جهت جمع آوري اطلاعات آن، از افراد امين و مورد اطمينان استفاده گرديد. يافته ها از مجموع 2573 پرونده شكايت از كادر درماني طي سه سال 1384 -1382، تعداد 173 پرونده (72/6%) مربوط به شكايت از پزشكان عمومي بود كه به دليل وجود نقص اطلاعات در تعدادي از پرونده ها در نهايت بررسي روي 110 پرونده صورت گرفت. از ميان 110 پرونده، ميانگين سن بيماران در موارد قصور پزشك، 73/33 سال و در موارد تبرئه پزشك، 77/32 سال و ميانگين كلي آن 39/33 سال بود. حدود 9/60% از بيماران مرد و 1/39% زن بودند. از بين110 پرونده در 60 مورد (5/54%) قصور پزشكي تشخيص داده شده و 50 مورد (5/45%) منجر به تبرئه پزشك گرديده بود. از 60 مورد قصور بيشترين قصور پزشكان از نوع عدم تبحر (36 مورد معادل 60%) و در مرتبه بعد از نوع بي مبالاتي (16 مورد يعني 7/26%) بود. عدم تبحر پزشكان عمومي شامل نداشتن مهارت و كارآيي و يا اطلاعات و علم كافي جهت تشخيص، درمان، جراحي، تزريق و يا كار با دستگاه هاي مختلف پزشكي بوده است. ميزان قصور تعيين شده براي پزشكان عمومي در اكثر موارد (7/61%) بين 10-1% بود. مواردي از قصور 100% (برابر ديه كامل) نيز رخ داده بود (5 مورد معادل 54/4%) كه شامل اقدام به جراحي پلاستيك بيني در مطب، عدم مهارت در انجام ختنه، تزريق داخل نخاعي دارو، درمان ترك اعتياد در مطب بدون بررسي هاي لازم و تزريق داروي نامناسب بود (جدول 2). بيشترين علت قصور پزشكان عمومي، عدم انجام درمان مناسب دارويي و دومين علت بعد از آن، عدم انجام اقدامات لازم و كافي جهت تشخيص صحيح بيماري (به ترتيب 35% و 30%) بود. عدم انجام درمان مناسب شامل موارد تجويز و يا قطع اشتباه يك دارو و نيز انجام درمان غيرعلمي و غيرصحيح براي بيمار بود (جدول 3). از بين پزشكاني كه از آنها شكايت شده بود، 3/87% آنها مرد و 7/12% زن بودند. درصد قصور پزشكان عمومي مرد 2/55% و درصد قصور پزشكان عمومي زن 50% بود در حاليكه هر 7 مورد قصور بالاي 50% مربوط به پزشكان عمومي مرد بود. از كل شكايات، بيشترين شكايت زماني بود كه اقدام درماني در مطب شخصي پزشك عمومي انجام شده بود (2/48%) و كمترين مورد مربوط به انجام اقدام درماني پزشك عمومي در بيمارستان دولتي (6/3%) بود (جدول 4). از كل 110 پرونده، بيشترين شكايت به دليل اقدامات پزشكان عمومي در حيطه رشته داخلي قلب و عروق بوده است (5/15%) و بعد از آن به ترتيب رشته ارتوپدي (10%)، بيماري هاي مغز و اعصاب، طب داخلي و صرفاً پزشكي عمومي (هر كدام 1/9%)، پوست (2/8%) و جراحي پلاستيك (3/7%) قرار داشت. بيشترين درصدهاي قصور مربوط به اقدامات پزشكان عمومي درحيطه دو رشته تخصصي پوست و جراحي پلاستيك (به ترتيب 8/77% و 75%) بود. از كل موارد شكايت، در 3/17% موارد، پزشكان عمومي اقدام پر خطر پزشكي (يعني انجام اقدام پزشكي غير اورژانس در محل درماني غيرمجهز به طوري كه احتمال ايجاد عارضه و يا حتي فوت بيمار زياد باشد مانند انجام رينوپلاستي در مطب) انجام داده بودند كه ميزان قصور پزشكي در اين موارد زياد بود (9/78%). از بين كل شكايات در 1/49% موارد (54 مورد) بيمار سرانجام فوت نموده بود. بحث با توجه به جدول 1، تعداد شكايت از كل رشته هاي پزشكي از سال 1382 تا سال 1384 افزايش قابل توجهي را نشان مي دهد به طوري كه در سال1383 نسبت به سال1382 و نيز در سال 1384 نسبت به سال 1383 يك افزايش حدود 70-60% را مشاهده مي كنيم. روند افزايش در شكايت از پزشكان عمومي نيز مشاهده مي گردد به ويژه در سال 1384 كه نسبت به سال 1383 رشد حدود 69% داشته است. در كل مي توان نتيجه گرفت كه شكايت از رشته هاي پزشكي در كشور ما به صورت تصاعدي در حال افزايش است و اين نتايج با نتايج بدست آمده از مطالعات قبلي همخواني دارد (7، 6). نسبت شكايت از پزشكان عمومي به كل شكايت از كادر درماني در طول اين 3 سال حدود 72/6% بوده است كه با مطالعات قبلي كه عدد 11% را نشان مي داد، همخواني ندارد (8، 6). اين يافته مي تواند بيانگر آن باشد كه در طول سال هاي اخير با تخصصي شدن هر چه بيشتر اقدامات پزشكي ، بيماران در بسياري موارد به طور مستقيم به پزشك متخصص مراجعه مي كنند و از بررسي اوليه بيماري خود توسط پزشكان عمومي امتناع مي ورزند. دليل محتمل ديگر اين كه با پيشرفت هاي اخير جامعه پزشكي و انجام اقدامات فوق تخصصي زياد در كشور، توقع بيماران از پزشكان عمومي رو به كاهش نهاده است. طبق دو مطالعه قبلي انجام شده بيشترين قصور در رشته هاي پزشكي در يكي بي احتياطي و در ديگري بي مبالاتي بدست آمده است (8، 6) كه البته كل رشته هاي پزشكي مخصوصاً رشته هاي تخصصي را بررسي كرده است ولي در مطالعه ما بيشترين قصور از نوع عدم تبحر بوده است. در مورد پزشكان عمومي به نظر مي رسد كه انجام اقدام پزشكي تخصصي در شرايطي كه پزشك مهارت كافي نداشته است بيشترين عامل بروز قصور بوده است در حالي كه در رشته هاي تخصصي، پزشك مهارت كافي داشته و بنابراين عدم تبحر در درجات بعدي قصور آن رشته ها قرار گرفته است. طبق جدول 2 بيشترين ميزان قصور پزشكان عمومي مقادير 10%-1% بوده كه حدود 7/61% موارد را به خود اختصاص داده است. اين مسأله نشانگر آن است كه قصور پزشكان عمومي در اكثر موارد منجر به ضايعات و خسارات محدود در بيماران مي گردد. طبق جدول شماره 3 بيشترين علت قصور پزشكان عمومي، عدم انجام درمان مناسب دارويي بوده است. طبق مطالعات انجام شده قبلي بيشترين علت قصور، عدم دقت در گرفتن شرح حال و معاينه (عدم تشخيص مناسب) بوده است كه البته مربوط به كل رشته هاي پزشكي مي باشد (8، 6) شايد علت اين اختلاف رو آوردن اخير بعضي از پزشكان عمومي به روش هاي درماني نوين، بدون داشتن اطلاعات كافي و مهارت لازم در اين زمينه است. از بين پزشكاني كه از آنها شكايت شده بود، 3/87% آنها مرد و 7/12% زن بودند. درصد قصور پزشكان عمومي مرد 2/55% و درصد قصور پزشكان عمومي زن 50% بود در حاليكه هر 7 مورد قصور بالاي 50% مربوط به پزشكان عمومي مرد بود. اين مسأله مي تواند به دو دليل باشد: اول آنكه به طور كلي تعداد پزشكان عمومي مرد شاغل نسبت به پزشكان عمومي زن شاغل بيشتر بوده و بنابراين تعداد شكايات از پزشكان مرد بيشتر بوده است. دليل دوم آن است كه پزشكان مرد در موارد بيشتري اقدام به اعمال پرخطر و نيز اعمال جراحي بخصوص جراحي زيبايي مي نمايند و بنابراين خسارات احتمالي وارده به بيماران بيشتر بوده است. از طرف ديگر به نظر مي رسد كه پزشكان خانم در برقراري ارتباط صحيح با بيماران و كسب رضايت نهايي ايشان دقت بيشتري به خرج داده، در موارد لزوم از ارجاع بيمار به فرد متخصص، كوتاهي نمي كنند. طبق جدول شماره 4 بيشترين شكايت زماني بوده كه اقدام درماني در مطب شخصي پزشك عمومي انجام شده (2/48%) و كمترين موارد مربوط به انجام اقدام درماني پزشك عمومي در بيمارستان دولتي (6/3%) بوده است. نكته مهم آنكه درصد قصور رخ داده در مقايسه با موارد تبرئه در موارد انجام اقدام پزشكي در بيمارستان خصوصي بيشتر بوده (5/61%) و در مورد مطب و درمانگاه نيز اين نسبت بيشتر از 50% (حدود 58%) مي باشد. اين ميزان در بيمارستان دولتي كمتر بوده است (25%) و در بيمارستان هاي تأمين اجتماعي، نيروهاي مسلح و شاهد (تحت عنوان موارد ديگر) نيز برابر 4/46% بوده است. اين مطلب مي تواند بيانگر اين واقعيت باشد كه در بيمارستان هاي دولتي و غيرخصوصي به دليل وجود فعاليت هاي آموزش دانشجو و دستيار و مراقبت بيشتر در گرفتن شرح حال و انجام معاينه و ثبت دقيق در پرونده هاي باليني، احتمال غفلت و يا عدم تشخيص بيماري و به دنبال آن درمان ناصحيح بيمار به حداقل مي رسد و هم چنين به نظر مي رسد كه با توجه به پرداخت هزينه هاي درماني بيشتر در مطب ها و مراكز و بيمارستان هاي خصوصي، توقع بيمار از پزشك خود جهت انجام درمان مناسب و حاصل شدن رضايت بيمار، بيشتر باشد كه اين به نوبه خود علت شكايات بيشتر از اين مراكز را بيان مي كند. نتايج بدست آمده در اين زمينه با مطالعات انجام شده قبلي همخواني دارد (8، 6). طبق نمودار 1، شكايت از اقدامات پزشكان عمومي در حيطه طب داخلي بيشتر از طب جراحي بوده است. در مورد رشته داخلي قلب و عروق بيشترين علت شكايت آن بود كه پس از مراجعه بيمار به مركز درماني، پزشك عمومي مسؤول، توجه كافي به علايم بيمار (مانند درد شكم، تهوع و استفراغ، تعريق) ننموده و اكثراً از گرفتن نوار قلبي خودداري نموده بود. اكثريت اين بيماران با تشخيص بيماري گوارشي توسط پزشك عمومي ترخيص شده و پس از آن دچار عوارض خطرناك قلبي عروقي (آنفاركتوس قلبي و فوت) شده بودند. از 17 مورد شكايت در اين رشته، در 10 مورد قصور پزشكي رخ داده بود. مورد قابل توجه ديگر اقدامات پزشكان عمومي در حيطه دو رشته تخصصي پوست و جراحي پلاستيك بود كه به ترتيب درصد قصور رخ داده 8/77% و 75% (بيشترين درصدهاي قصور) بود. اكثر اقدامات انجام شده در اين موارد شامل تزريق ژل به نواحي مختلف بدن بيماران، انجام اقدامات درماني بوسيله ليزر، كاشت مو و انجام جراحي زيبايي بود. اين مسأله مي تواند بيانگر آن باشد كه بسياري از پزشكان عمومي كه به روش هاي درماني و جراحي زيبايي نوين رو آورده اند از مهارت كافي در اين زمينه برخوردار نمي باشند. از بين كل شكايات در 1/49% موارد (54 مورد) بيمار سرانجام فوت نموده بود در حالي كه در مطالعات انجام شده قبلي، درصد فوت بيماردر كل شكايات از تمامي گروه هاي پزشكي 8/36% بوده است (8 و 6). اين يافته مي تواند اينگونه تفسير گردد كه اولاً بيشترين درصد پزشكان مراكز اورژانس كه در مواجهه اوليه با بيمار بدحال قرار دارند را پزشكان عمومي تشكيل مي دهند و با توجه به اينكه احتمال وقوع فوت در اين بيماران بدحال قبل از ويزيت پزشك متخصص بيشتر از بيماران سرپايي است، پس شكايت از پزشكان عمومي در اين موارد بيشتر اتفاق مي افتد. نكته دوم اين كه با توجه به اينكه بيماران از متخصصين پزشكي انتظار بيشتري جهت تشخيص صحيح و درمان مناسب خود دارند؛ رخ دادن حتي يك عارضه كوچك در بيمار، منجر به شكايت از پزشك متخصص مي گردد و بدين ترتيب درصد زيادي از شكايات عليه ايشان را شكايات غير فوتي تشكيل مي دهد. در عين حال بيماران از پزشكان عمومي انتظار كمتري در تشخيص و درمان صحيح و كامل بيماري ها دارند بنابراين بيشترين شكايت از ايشان در مواردي اتفاق مي افتد كه خسارت وارده زياد و غيرقابل قبول (مثل فوت بيمار) باشد و بنابراين اين نسبت در پزشكان عمومي بيشتر از گروه هاي تخصصي پزشكي بدست آمده است. در مواردي كه كالبدگشايي انجام شده بود ميزان قصور پزشكان (7/60%) بيشتر از مواردي بوده كه كالبدگشايي انجام نشده بود (5/45%) . اين نتايج مي تواند بيانگر اين واقعيت باشد كه در موارد انجام كالبدگشايي در بيماران فوت شده، درصد بالاي نارضايتي بستگان بيمار از عملكرد پزشك منجر به درخواست ايشان براي كالبدگشايي جسد شده است كه اين نارضايتي با ميزان قصور پزشكان رابطه مستقيم داشته است. در مواردي كه جسد كالبدگشايي نشده، به نظر مي رسد كه بستگان بيمار در ابتدا شكايتي نداشته اند ولي مرور زمان و تحقيقات احتمالي ايشان منجر به شكايت شده است. اين يافته لزوم انجام كالبدگشايي بيماران فوت شده را در موارد عدم تشخيص قطعي علت فوت يا موارد احتمال شكايت از كادر درماني معالج بهتر مشخص مي كند. نتيجه گيري يكي از موارد مهم قصور پزشكان عمومي در امر تشخيص بيماران رخ مي دهد. در اين مورد لازم است پزشكان در گرفتن شرح حال دقيق، معاينه كامل و درخواست تست هاي آزمايشگاهي مورد نياز، كوتاهي ننمايند. نوشتن كامل جزييات در پرونده بيماران و نگهداري و حفاظت مدارك ايشان چه در مطب و چه در مراكز درماني ديگر، هميشه در پيگيري بيماران و تشخيص و درمان صحيح تر مؤثر مي باشد و در اين مورد لازم است كه مسؤولين محترم وزارت بهداشت دستورالعمل هاي لازم را ارايه نمايند. بر اساس اين مطالعه بيشترين درصد شكايت از پزشكان عمومي به دليل عدم تشخيص صحيح بيماري قلبي بوده است. در اكثريت اين موارد بيمار با علايم آتيپيك مراجعه نموده و پزشك عمومي با تشخيص بيماري گوارشي بيمار را ترخيص و حتي درخواست نوار قلبي ننموده است. در اين گونه موارد كه فردي با عوامل خطر بيماري قلبي مراجعه مي نمايد لازم است كه حتماً نوار قلبي گرفته شود و حتي در صورت طبيعي بودن آن، بيمار براي مدتي در مركز درماني تحت نظر گرفته شده و حتي در صورت لزوم با متخصص قلب و عروق مشاوره گردد. طبق يافته هاي اين مطالعه بيشترين درصد قصور در مورد اقدامات پزشكان عمومي، مربوط به انجام اعمال زيبايي پوست و جراحي زيبايي بوده است. درضمن با توجه به روند مراجعه بيشتر بيماران به متخصصين و مراجعه كمتر ايشان به پزشكان عمومي دركنار افزايش قصور پزشكان عمومي، شايد بتوان گفت كه كاهش مراجعه مردم به پزشكان عمومي منجر به انجام اقدامات پرخطر بيشتري توسط اين پزشكان شده است. به نظر مي رسد لازم است كه مسؤولان محترم وزارت بهداشت، امر هدايت و آموزش پزشكان عمومي را در اين گونه موارد خود بر عهده گرفته و انجام اينگونه اقدامات پزشكي تنها در صورت صدور مجوز از طرف وزارتخانه مزبور باشد. در نهايت بايد اشاره كنيم كه با توجه به جمعيت كثير پزشكان عمومي استان تهران و با توجه به تعداد كل پرونده هاي شكايت از ايشان در عرض سه سال (1384-1382) مي توان گفت كه در عرض اين مدت تنها حدود 1% اين پزشكان مورد شكايت واقع شده اند كه از اين ميزان نيز در نيمي از موارد، پزشك تبرئه شده است. در واقع با در نظر گرفتن تعداد ويزيت هر پزشك عمومي در عرض سه سال و با توجه به احتمال اندك قصور سالانه اين پزشكان مي توان گفت كه مراجعه اوليه بيماران به پزشكان عمومي امري صحيح و لازم و قابل دفاع است. تقدير و تشكر در پايان از تلاش ها و راهنمايي هاي جناب آقاي دكتر سلطاني رياست محترم اداره كميسيون هاي پزشكي استان تهران و كادر اداري كميسيون به خصوص سركار خانم رضايي و سركار خانم اشرفي صميمانه تقدير و تشكر به عمل مي آوريم. جدول 1- توزيع فراواني شكايت از پزشكان عمومي و نسبت آن به كل رشته هاي پزشكي در شكايات ارجاعي به كميسيون مركز تهران از سال 1382 تا 1384 سال شكايت 1382 1383 1384 تعداد شكايت از پزشكان عمومي 44 48 81 تعداد شكايت از كل رشته هاي پزشكي 480 823 1270 درصد شكايت از پزشكان عمومي به كل رشته ها 17/9 83/5 38/6 جدول 2- توزيع فراواني ميزان قصور پزشكان عمومي در شكايات ارجاعي به كميسيون مركز تهران از سال 1382 تا 1384 ميزان قصور فراواني درصد 1-10 % 37 7/61 11-25 % 9 0/15 26-50 % 7 7/11 بيش از 50 % 7 7/11 جمع 60 0/100 جدول 3- توزيع فراواني علت قصور پزشكان عمومي در شكايات ارجاعي به كميسيون مركز تهران از سال 1382 تا 1384 علت قصور فراواني درصد عدم تشخيص صحيح بيماري 18 0/30 عدم انجام درمان مناسب 21 0/35 عدم تبحر لازم در جراحي 11 3/18 عدم انجام احياء صحيح 3 0/5 عدم تجهيز مطب يا درمانگاه 1 7/1 عدم ارجاع به موقع 3 0/5 ترخيص زودهنگام بيمار 3 0/5 جمع 60 0/100 جدول 4- توزيع فراواني قصور پزشكان عمومي برحسب محل انجام اقدامات پزشكي در شكايات ارجاعي به كميسيون مركز تهران از سال 1382 تا 1384 نتيجه بررسي محل اقدامات قصور تبرئه جمع فراواني درصد فراواني درصد فراواني درصد مطب 31 5/58 22 5/41 53 2/48 درمانگاه 7 3/58 5 7/41 12 9/10 بيمارستان دولتي 1 0/25 3 0/75 4 6/3 بيمارستان خصوصي 8 5/61 5 5/38 13 8/11 موارد ديگر 13 4/46 15 6/53 28 5/25 جمع 60 54.5 50 45.5 110 100 نمودار 1 – توزيع فراواني قصور و تبرئه پزشكان عمومي بر حسب حيطه اقدامات پزشك در شكايات ارجاعي به كميسيون مركز تهران از سال 1382 تا 1384 کليدواژگان: قصور، پزشکان عمومي، کميسيون مرکز تهران

	همه گيرشناسي اختلالات شخصيت در زندانيان مرتبط با مواد مخدر در زندان مركزي كرمانشاه در سال 1383 دكتر جلال شاكري ، منير حسيني ، خيرالله صادقي ، علي رشيدي ، عليرضا مهدي نيا ، مينا آهن نورد ص 158 چکيده مشاهده متن [PDF 220KB]
	زمينه و هدف : اختلالات شخصيت ديرپا و غيرانطباقي بوده و در رابطه با محيط سبكهايي انعطافپذير و ناسازگارانه به شمار ميآيند. افراد داراي اين نوع اختلالات بعضاً برخلاف ظاهري گرم، براساس ويژگيهاي خاص شخصيت خود، افراد مستعد براي انجام فعاليتهاي غيرقانوني و خلافكارانه هستند. لذا اين پژوهش به منظور بررسي ميزان شيوع اختلالات شخصيت در زندانيان مرد و زن مرتبط با مواد مخدر در زندان مركزي كرمانشاه انجام شده است. روشها : اين پژوهش 413 مرد و 45 زن زنداني كه به جرم قاچاق مواد مخدر در زندان مركزي كرمانشاه محبوس بودند به روش تصادفي انتخاب و به وسيله آزمون باليني چند محوري Millon مورد ارزيابي اوليه قرار گرفتند. تشخيص نهايي پس از مصاحبه باليني با استفاده از فهرست وارسي علايم و نشانه ها بر پايه DSM-IV-TR توسط روانپزشك داده شد. دادهها با استفاده از آزمونهاي آماري T و x2 و نرم افزار SPSS 11.5 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافتهها: نتايج به دست آمده از اين پژوهش نشان داد كه 15/85% افراد مورد بررسي مبتلا به اختلال شخصيت بودند كه در اين ميان اختلال شخصيت نمايشي با 36/42% و ضداجتماعي با 39/40% شايعترين اختلال و اختلال شخصيت اسكيزوييدي با 63/14% محدودترين اختلال بود. 62/52% افراد مورد بررسي داراي اختلال شخصيت مركب ( Mixed ) بودند. همچنين بين شغل، تحصيـلات، تأهل و قاچاق مـواد مخدر ارتباط معناداري به دست آمد. نتيجهگيري: شيوع اختلالات شخصيتي خصوصاً بصورت مركب ( Mixed ) در زندانيان مرتبط با مواد مخدر بسيار بالاتر از جمعيت عمومي ميباشد. کليدواژگان: همه گيرشناسي، اختلال شخصيت، زندان، قاچاق موادمخدر.

	بررسي روش ها و علل خودكشي هاي منجر به فوت ارجاع شده به سازمان پزشكي قانوني كشور در شش ماهه اول 1383 دكتر جلال شيرزاد ، دكتر جابر قره داغي ص 163 چکيده مشاهده متن [PDF 252KB]
	چكيده زمينه و هدف: خودكشي كلمه اي است كه هر روز بيشتر از ديروز مي شنويم، گويا تنها آناني كه دست به اين عمل مي زنند جرأت رويارويي با آن را دارند. خودكشي از شروع تاريخ مكتوب روي داده و نگرش ها نسبت به آن بسته به زمان، فرهنگ و همچنين انگيزه ها متغير بوده است. افزايش روز افزون ميزان خودكشي ما را بر آن داشت تا به طور خلاصه به تعريفي از خودكشي و علل و عوامل آن بپردازيم. روش بررسي: در اين مطالعه 274 مورد جسدي كه در شش ماهه اول 1383 مشكوك به خودكشي بودند از ساير موارد جدا شده، طي تماس با اولياي متوفي، 260 مورد خودكشي منجر به فوت تأييد و تفكيك شد. بعد از اثبات خودكشي به عنوان علت مرگ، پرسشنامه هاي مربوطه تكميل گرديد. سرانجام داده هاي اين مطالعه توسط نرم افزارهاي spss و Excel مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. يافته ها: از بين 260 مورد خودكشي منجر به فوت، 180 مورد مذكر و 80 مورد مؤنث بودند. شايع ترين سن اقدام به خودكشي در دهه سوم عمر و شايع ترين علت خودكشي در مواردي كه علت آن از طرف اوليا متوفي اعلام گرديد، اختلالات روحي (در رأس آن افسردگي) بود؛ در مراتب بعدي اختلافات خانوادگي و مشكلات اقتصادي قرار داشتند. شايع ترين روش خودكشي نيز حلق آويزي بوده است. نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين تحقيق و يافته هاي پژوهش هاي اجتماعي در زمينه خودكشي در كشور ما، اين نكته مشخص مي شود كه در شكل گيري خودكشي، عوامل بسياري از قبيل سن، جنس، وضعيت تأهل، سطح درآمد، سطح سواد و موارد نظاير آن تأثيرگذار است. براي كاهش ميزان خودكشي آن به تربيت و پرورش اجتماعي افراد بها داده و خانواده ها و مربيان بايد به طور دقيق و محبت آميز رفتار كودكان و نوجوانان را تحت نظر بگيرند. مراكز مشاوره بايد توسعه يابند و در نهايت مسؤولين امور اجتماعي بايد در جهت نيازهاي اجتماعي افراد هدايت گردند. کليدواژگان: خودكشي، حلق آويزي، مرگ، علل

	نحوه رسيدگي به قصور و تخلفات حرفه اي دندانپزشكي در ايران دكتر اردشير شيخ آزادي ، دكتر محمدحسن قدياني ، دكتر مهرزاد كياني ص 171 چکيده مشاهده متن [PDF 256KB]
	چكيده مقدمه: قصور دندانپزشكي شامل اشتباه در تشخيص، درمان يا مديريت بيماري است و شكايات ناشي از آن بخشي از مراجعات محاكم قضايي، سازمان نظام پزشكي و سازمان پزشكي قانوني كشور را به خود اختصاص داده است. از جمله راهكارهاي كاهش شكايات و ارتقاي توان دفاع و پاسخگويي دندانپزشكان، آموزش علمي و عملي تيم درماني در رابطه با مباني و مفاهيم قصور و تخلفات حرفه اي رشته كاري آنان، چگونگي رسيدگي به شكايات بيماران، آشنايي با قوانين و مقررات موضوعه و راه هاي افزايش مصونيت كادر معالج مي باشد. اين مقاله از نوع مروري است و با مطالعه مباني و مفاهيم قصور و تخلفات حرفه اي در رشته دندانپزشكي و نحوه رسيدگي به آن و مقررات قضايي و انتظامي، اطلاعات لازم را براي شاغلين حرفه دندانپزشكي فراهم مي نمايد. بحث: مراكز متعددي شامل دادسرا و سازمان هاي پزشكي قانوني و نظام پزشكي با كسب نظر كارشناسي كميسيون هاي تخصصي، كار رسيدگي به شكايات بيماران از دندانپزشكان را بر عهده دارند. قانون مجازات اسلامي، قانون آيين دادرسي كيفري، قانون تشكيل سازمان نظام پزشكي و آيين نامه رسيدگي به تخلفات صنفي و حرفه اي شاغلين حرف پزشكي و رشته هاي وابسته، مباني قانوني اين دادرسي ها هستند. مجازات ها عمدتاً شامل مجازات هاي انتظامي و يا پرداخت ديه است. رعايت موازين فني و علمي در اقدامات تشخيصي و درماني مهم ترين معياري است كه در بررسي شكايات دندانپزشكي مورد استناد محاكم قضايي و هيأت هاي انتظامي قرار مي گيرد. نتيجه گيري: تدوين استاندارد هاي فني براي انواع مختلف خدمات دندانپزشكي، بازنگري در شرح وظايف مصوب رشته هاي مختلف دندانپزشكي تخصصي و عمومي، منطقي كردن تعرفه هاي درماني، نظارت بر كيفيت خدمات دندانپزشكي، افزايش آگاهي دندانپزشكان در مورد قصور و تخلفات پزشكي و نحوه رسيدگي به آن، تخصصي كردن دادگاه هاي جرايم پزشكي، اصلاح قانون مجازات اسلامي، بهره مندي از مشاوره متخصصان پزشكي قانوني و استفاده از پوشش بيمه مسؤوليت حرفه اي مي تواند به بهبود مؤثر اوضاع حاكم بر رسيدگي به قصور و تخلفات حرفه اي كمك نمايد. کليدواژگان: قصور دندانپزشكي، تخلفات حرفه اي، قانون مجازات اسلامي

	شيوع آسيب هاي رواني در بيماران با اختلال هويت جنسي دكتر محمد عسكري ، دكتر سيدمهدي صابري ، دكتر اميد رضايي ، دكتر بهروز دولتشاهي ص 181 چکيده مشاهده متن [PDF 236KB]
	چكيده زمينه و هدف: درمان اختلال هويت جنسي پيچيده بوده و وقتي هدف باز گرداندن اختلال باشد، به ندرت موفقيت آميز است. در نهايت تعدادي از اين بيماران موفق به اخذ مجوز براي عمل جراحي و تغيير جنسيت مي گردند كه درماني قطعي و غير قابل برگشت است. از طرفي 30% مردها و 20% زن هايي كه تحت درمان جراحي قرار مي گيرند، احساس رضايت نمي كنند. نتايج نامطلوب به علل مختلفي بستگي دارد، كه يكي از مهم ترين علل آن آسيب هاي رواني همراه مي باشد. با شناسايي آسيب هاي رواني همراه و درمان آنها، مي توان وضعيت رواني بهتري را براي بيماران قبل و بعد از عمل مهيا نمود. روش بررسي: بيماران با اختلال هويت جنسي كه طي سال هاي 83 و 84 به سازمان پزشكي قانوني كشور براي تغيير جنسيت مراجعه نموده و از قبل جهت بررسي و پژوهش هاي بعدي اعلام آمادگي كرده بودند، به روش نمونه گيري تمام شماري انتخاب شدند. كه در نهايت 55 نفر بيمار مبتلا به اختلال هويت جنسي (30 نفر مؤنث و 25 نفر مذكر) با پرسشنامه SCL-90-Rاز نظر آسيب هاي رواني همراه، مورد بررسي قرار گرفتند. يافته ها: بررسي سلامت روان اين بيماران نشان داد كه در اين بيماران شيوع انواع متفاوت آسيب هاي رواني در حدود 20% است. بيشترين اختلال همراه، افكار پارانوييدي با شيوع 38% بوده و اختلالات شايع بعدي به ترتيب شيوع شامل هراس، جسماني سازي و حساسيت در روابط بين فردي است. همچنين مشخص گرديد، پسران در كليه مقياس ها نسبت به دختران اختلالات بيشتري دارند بخصوص در دو مورد حساسيت در روابط بين فردي و افكار پارانوييدي اين اختلاف معني دارتر بود. نتيجه گيري: شيوع آسيب هاي رواني در اين بيماران چندان بالا نبوده، پسرها نسبت به دخترها آسيب هاي رواني بيشتري دارند. کليدواژگان: اختلال هويت جنسي، آسيبهاي رواني، سلامت روان

	بررسي حساسيت و ويژگي تست اسيد فسفاتاز و آنتي ژن اختصاصي پروستات آنتي ژن P30 و PSA در تشخيص مايع مني در نمونه هاي سوآپ واژينال احمدرضا نگهباني ، دكتر آرش قدوسي ، دكتر گيتا منتظري ، دكتر مسعود قادي پاشا ص 187 مشاهده متن [PDF 233KB]

	اتانول و مباني سنجش آن در هواي تنفسي دكتر كامبيز سلطاني نژاد ، منصور فريادي ص 193 مشاهده متن [PDF 252KB]

	فراواني عوامل خطر مرگ ناگهاني در كشتي گيران پيشكسوت رده ملي ايران ( نامه به سردبير ) دكتر حسين عاشري ، دكتر علي واشقاني فراهاني ، دكتر وحيد ضيايي ص 204 مشاهده متن [PDF 161KB]

تاريخ انتشار: 1/12/86
تلفن: 55619099 (021)

تاريخ درج در سايت: 8/12/86
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 1578

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 ISC پايگاه استنادی جهان اسلام
1 حقوق
1 پزشکی

	تبليغات



آفتاب يزد

اعتماد

ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

ماهنامه صنايع چوب و كاغذ و مبلمان

متن مطالب شماره 49، دي و بهمن 1388را در magiran بخوانيد.

- اولين نمايشگاه بين المللي در و پنجره و صنايع وابسته
- مرثيه اي براي جنگل
- چالش هاي فراروي صنايع چوب و كاغذ كشور
- اصول چاپ با كيفيت روي مقوا يهاي كنگره اي/ لاينر
و ...

1388-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!