magiran.com: فصلنامه پژوهش در پزشكي ، شماره 121

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- پرداخت حق عضويت	- اشتراکIP Based
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: فصلنامه پژوهش در پزشكي ، شماره 121

magiran.com > فصلنامه پژوهش در پزشكي > فهرست مطالب شماره 121

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي اشتراک

ارسال الکترونيکي مقاله

شماره جديد اين نشريه

سال سي و سه
شماره 2
(پياپي 130)
تابستان 1388


	تبليغات

http://www.magiran.com/rm



فصلنامه پژوهش در پزشكي فصلنامه داراي رتبه علمی - پژوهشی به زبان فارسي، خلاصه مقالات به انگليسي سال سي و يكم، شماره 1 (پياپي 121)، بهار 1386 130 صفحه

	استئوپروز دكتر عليرضا رجائي ص 1

	ميزان يد ادرار و شيوع گواتر در دانش آموزان 10-7 ساله استان آذربايجان غربي در سال 1380 دكتر ربابه شيخ الاسلام، دكتر عبدالمجيد حميصي، دكتر بهاره عجمي، نغمه تشكري، مژگان پادياب، دكتر فريدون عزيزي ص 7 چکيده مشاهده متن [PDF 182KB]
	سابقه و هدف استان آذربايجان غربي يكي از مناطقي است كه در مطالعات قبل از يدرساني داراي شيوع بالاي گواتر آندميك بوده است. در ايران برنامه كنترل و پيشگيري از بروز اين اختلالات از جمله توليد و توزيع نمك يددار از سال 1368 به مرحله اجرا درآمده است. به منظور پايش برنامه كشوري مبارزه با كمبود يد، اين بررسي در دانش آموزان 7 تا 10 ساله استان آذربايجان غربـي در سال 1380انجام شد. روش بررسي: . طي يك بررسي توصيفي ـ مقطعي از طريق نمونه گيري تصادفي، تعداد 1200 دانش آموز (به تعداد مساوي دختر و پسر) انتخاب شدند. شيوع گواتر از طريق معاينه باليني بررسي و طبق تقسيم بندي سازمان جهاني بهداشت درجه بندي شد. نمونه ادرار از يك دهم نمونه ها اخذ گرديد و اندازه گيري يد ادرار به روش هضم انجام شد. يافته ها: درصد كلي گواتر در دانش آموزان استان 2/7 درصد و به ترتيب در دختران و پسران 7/6 درصد و 8/7 درصد بود. ميانه يد ادرار در جمعيت مورد مطالعه 6/14ميكروگرم در دسي ليتر بود. در 9/83 درصد موارد يد ادرار بيشتر از 10 ميكروگرم در دسي ليتر بود و سطح يد ادرار كمتر از 5 ميكروگرم در دسي ليتر در 6/2 درصد موارد وجود داشت. هيچ مورد يد ادرار كمتر از 2 ميكروگرم در دسي ليتر يافت نشد. تفاوتي در شيوع گواتر و ميزان يد ادرار بين دو جنس و نيز بين دانش آموزان شهر و روستا مشاهده نشد. نتيجه گيري: يافته هاي اين بررسي نشان مي هد كه در مقايسه با بررسي كشوري سال 1375درصد گواتر در دانش آموزان كاهش معني داري داشته و يد ادرار دانش آموزان استان آذربايجان غربي همچنان در حد مطلوب سازمان جهاني بهداشت مي باشد. لذا استان آذربايجان غربي در زمره مناطق "عاري از كمبود يد" محسوب مي شود. کليدواژگان: گواتر، اختلالات ناشي از كمبود يد، غلظت يد ادراري

	بررسي استئو آرتريت به دنبال جا اندازي باز و فيكساسيون داخلي دكتر فيروز مددي، ، دكتر فرشاد اديب ص 13 چکيده مشاهده متن [PDF 107KB]
	سابقه و هدف: جااندازي باز و فيکساسيون داخلي، درمان استاندارد آسيب ليسفرانک است. يکي از عوارض بلند مدت آن استئوآرتريت مي باشد. در اين مطالعه، ميزان بروز استئوآرتريت به دنبال جااندازي باز و فيکساسيون داخلي شکستگي ليسفرانک و تاثير عواملي نظير شکستگي همراه، تشخيص تاخيري شکستگي و باز يا بسته بودن شکستگي بر بروز استئوآرتريت يررسي شد. روش بررسي: بيماراني که طي سال هاي 1376 تا 1384 دچار آسيب ليسفرانک شده و به روش جااندازي باز و فيکساسيون داخلي تحت درمان قرار گرفته بودند و حداقل 2 سال از جراحي آنها گذشته بود، از نظر بروز استئوآرتريت در مفصل تارسومتاتارسال مورد بررسي قرار گرفتند. يافته ها: از 94 بيمار عمل شده، 44 بيمار با ميانگين پيگيري 36 ماه تحت بررسي قرار گرفتند. 34 بيمار جااندازي آناتوميک داشتند که 12 نفر از آنها دچار استئوآرتريت شدند، در حالي که از 10بيماري که جااندازي غير آناتوميک داشتند 8 بيمار دچار استئوآرتريت شدند (35% در مقابل80%، 004/0= p. 4 بيمار (9%) در ويزيت اول تشخيص داده نشده بودند و 10 بيمار (22%) با تاخير به بيمارستان مراجعه کرده بودند. 34 بيمار (77%) شکستگي همراه در اندام تحتاني داشتند. 6 مورد ( 13% ) شکستگي باز مشاهده شد. نتيجه گيري: ميزان بالاي بروز استئوآرتريت در بيماران با جااندازي غير آناتوميک، از اين نظريه حمايت مي کند که جااندازي باز و فيکساسيون داخلي آناتوميک از تغييرات دژنراتيو بعدي مفصل جلوگيري مي کند. کليدواژگان: ليسفرانک، مفصل تارسومتاتارسال، استئوآرتريت، جااندازي باز و فيکساسيون داخلي

	به كارگيري روش هاي خوشه بندي در ريزآرايه DNA حميد علوي مجد ، محسن واحدي، يدالله محرابي، بهار نقوي ص 19 چکيده مشاهده متن [PDF 176KB]
	سابقه و هدف: به کارگيري فناوري ريزآرايه DNA كه امكان بررسي بيان هزاران ژن را به طور هم زمان در حداقل زمان ممكن مي سازد، در سال هاي اخير موجب توليد حجم انبوهي از داده هاي بيان ژني شده است. تحليل آماري اين داده ها شامل مواردي چون نرمال سازي، خوشه بندي، طبقه بندي است. هدف اين مقاله بررسي نحوه به کارگيري روش هاي آماري خوشه بندي در داده هاي ريز آرايه DNA است. روش بررسي: در اين تحقيق داده هاي سرطان پستان وانت ور و همکاران (2002) مربوط به جهش هاي ژنتيکي BRCA1 و BRCA2، تحليل شده است. مجموعه داده ها شامل 18بيمار با جهش BRCA1 و 2 بيمار با جهش BRCA2 است. داده هاي بيان ژني سرطان پستان با استفاده از روش هاي آماري سلسله مراتبي و غير سلسله مراتبي خوشه بندي گرديد. در هر دو روش خوشه بندي، داده ها به دو خوشه تقسيم شدند. روش هاي مختلف خوشه بندي با توجه به گروه بندي واقعي (BRCA1، BRCA2) مقايسه شدند. نرم افزار R براي تحليل داده ها استفاده شد. يافته ها: ويژگي روش خوشه بندي سلسله مراتبي در تشخيص ژن BRCA1، 94 درصد و حساسيت آن 100 درصد بدست آمد. ويژگي روش خوشه بندي غير سلسله مراتبي در تشخيص ژن BRCA1، 89 درصد و حساسيت آن 100 درصد بدست آمد كه نشان دهنده عملكرد مناسب دو روش خوشه بندي است. روش خوشه بندي سلسله مراتبي بر اساس ادغام بر حسب ميانگين مناسب ترين روش در بين همه روش هاي بررسي شده است. نمونه شماره 95 طبق نتايج همگي روش هاي خوشه بندي در گروه BRCA2 قرار گرفت در صورتي که بر اساس يافته هاي باليني در گروهBRCA1 قرار دارد. نتيجه گيري: با توجه به انطباق قابل توجه نتايج خوشه بندي با گروه بندي واقعي داده ها، مي توان از اين روش هاي آماري در مواردي که اطلاع دقيقي از گروه بندي واقعي داده ها در دست نيست، استفاده کرد. به علاوه نتايج خوشه بندي ممکن است زير گروه هايي از نمونه ها را به نحوي متمايز کند که براي انطباق آن با يافته هاي باليني، پژوهش هاي آزمايشگاهي يا باليني جديدي لازم باشد. کليدواژگان: ريزآرايه DNA، خوشه بندي، بيان ژن، سرطان پستان

	بررسي اثربخشي دگزامتازون در كاهش تهوع و استفراغ پس از عمل جراحي تيروييدكتومي دكتر حافظ قاهري نجف آبادي، دكتر سعيدرضا انتظاري ، دكتر علي اكبر بيگي بروجني ص 28 چکيده مشاهده متن [PDF 162KB]
	سابقه و هدف: تهوع و استفراغ پس از عمل جراحي (PONV) يكي از ناخوشايندترين تجربيات توام با جراحي است و از شايع ترين دلايل نارضايتي بيماران در دوره پس از عمل به شمار مي آيد. PONV در زنان بخصوص پس از عمل جراحي تيروييدکتومي شايع است. با توجه به اثرات مفيد دگزامتازون در کاهش بروز و شدت تهوع و استفراغ پس از عمل در گروه هاي جمعيتي مختلف، در اين مطالعه سعي گرديد در يک کارآزمايي باليني تصادفي شده اثربخشي دگزامتازون در کاهش PONV زنان تحت عمل تيروييدکتومي در مقايسه با دارونما ارزيابي شود. روش بررسي: زنان بين 55-25 سال کانديد عمل جراحي تيروييدکتومي که در بيمارستان رسول اکرم بستري بودند، وارد مطالعه شدند. پس از اخذ رضايت کتبي، بيماران به طور تصادفي به دو گروه دگزامتازون با دوز mg 10 و دارونما تقسيم شدند. ميزان تهوع و استفراغ تا 24 ساعت پس از عمل جراحي ارزيابي شد. هيچ يک از بيماران و پزشک ارزيابي کننده از نوع گروه بيماران اطلاعي نداشت. يافته ها: مشخصات دموگرافيک دو گروه از لحاظ آماري اختلاف معني داري با يکديگر نداشت. بروز تهوع و استفراغ در گروه دگزامتازون به طور چشم گيري در مقايسه با گروه دارونما کاهش داشت که از لحاظ آماري معني دار بود (0001/0>p). نتيجه گيري: تجويز يک دوز mg 10 دگزامتازون در زنان تحت تيروييدکتومي به طور چشم گيري ميزان تهوع و استفراغ را در مقايسه با دارونما کاهش داده و عارضه جانبي خاصي ندارد. با اين وجود به منظور گسترش کاربرد آن در ساير گروه هاي جمعيتي نياز به مطالعات تکميلي است. کليدواژگان: استفراغ و تهوع پس از عمل، دگزامتازون، کارآزمايي باليني تصادفي شده، دارونما، تيروييدکتومي

	مقايسه روش هاي پروتئين زدايي در سنجش نيتريك اكسايد سرمي به روش گريس دكتر اصغر قاسمي ، دكتر مهدي هدايتي، حامد بياباني، دكتر علي خوش باطن، دكتر عليرضا عسگري ص 33 چکيده مشاهده متن [PDF 112KB]
	سابقه و هدف: نيتريك اكسايد در بسياري از فرآيندهاي فيزيولوژيك و پاتولوژيك نقش دارد. اخيرا توجه زيادي به اندازه گيري نيتريك اكسايد سرمي معطوف شده است. ما در مطالعه قبلي روشي ساده، ارزان و سريع براي اندازه گيري نيتريك اكسايد سرمي را طبق واكنش گريس ارزيابي كرديم. از آنجايي كه پروتئين زدايي نمونه ها براي سنجش نيتريك اكسايد سرمي با روش گريس ضروري است، در اين مطالعه روش هاي مختلف پروتئين زدايي سرم براي سنجش نيتريك اكسايد سرمي مورد بررسي قرار گرفت. روش بررسي: ده روش پروتئين زدايي شامل استفاده از متانل، اتانل، سولفات روي، متانل/دي اتيل اتر، استونيتريل، TCA، PCA، تنگستات سديم و سولفات آمونيوم و فيلتر 10000 دالتوني، روي 42 نمونه سرم انساني مورد بررسي قرار گرفت و نتايج سنجش نيتريك اكسايد در روش هاي مختلف با روش فيلتر به عنوان مرجع مقايسه شد. همچنين ميزان نيتريك اكسايد در 60 نمونه سرمي تهيه شده از افراد بالغ داوطلب سنجش گرديد. يافته ها: ضريب همبستگي رسوب دهي با متانل، اتانل، سولفات روي، متانل/ دي اتيل اتر، استونيتريل، TCA، PCA، تنگستات سديم و سولفات آمونيوم با روش فيلتر به ترتيب 84/0، 92/0، 91/0، 79/0، 88/0، 85/0، 93/0، 53/. و 78/0 با 001/0< P بود. متانل، اتانل و متانل/ دي اتيل اتر سبب تخمين بيش از حد و TCA، PCA، تنگستات سديم و سولفات آمونيوم سبب تخمين كمتر از حد نيتريك اكسايد سرمي در مقايسه با فيلتر شدند. نتايج سنجش نيتريك اكسايد در سرم افراد بالغ داراي توزيع نرمال با ميانگين ± خطاي معيار 3/1±33 ميكرومول در ليتر بود. نتيجه گيري: اگر چه در مطالعات مختلف از روش هاي متفاوتي جهت پروتئين زدايي نمونه هاي سرمي جهت سنجش نيتريك اكسايد استفاده مي شود، طبق نتايج حاصل از اين مطالعه به نظر مي رسد استفاده از سولفات روي بهترين انتخاب باشد. کليدواژگان: نيتريك اكسايد، پروتئين زدايي، واكنش گريس، سرم

	فراواني آنتي بادي ويروس هپاتيت A در مبتلايان هپاتيت B و C در ايران دكتر اميرهوشنگ محمدعليزاده ، دكتر ميترا رنجبر، دكتر فريبا كرامت، دكتر مژگان مماني، دكتر مهدي رضازاده ص 39 چکيده مشاهده متن [PDF 179KB]
	سابقه و هدف: عفونت جديد با ويروس هپاتيت A در بيماران مبتلا به هپاتيت B و C، مي تواند سير بيماري هپاتيت B و C را دستخوش تغيير نمايد. هدف از مطالعه حاضر اين است که ميزان فراواني آنتي بادي ضد ويروس هپاتيت A را در بيماران مبتلا به هپاتيت B و C اندازه گيري و از لحاظ برخي عوامل مرتبط با هم مقايسه نماييم. روش بررسي: در مجموع 115 بيمار مبتلا به هپاتيت مزمن B و 56 بيمار مبتلا به هپاتيت مزمن C که در طي سال هاي 1383 تا 1384 به انجمن هپاتيت استان همدان مراجعه کرده بودند، بررسي شدند. بيماران پس از ورود به تحقيق، پرسش نامه اي شامل متغيرهاي دموگرافيک و سوابق بيماري برايشان تکميل مي شد. سپس آنتي بادي ضد ويروس هپاتيت (A IgM و IgG) به روش ELISA، تعداد گلبولهاي سفيد (WBC)، ميزان هماتوکريت، پلاکت سرم و آزمون هاي کارکرد کبدي (AST،ALT، Bil،ALP) مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: از 32 بيمار مبتلا به هپاتيت مزمن B، به دليل عدم همکاري يا مراجعه، آزمايش HAV Ab انجام نشد. تعداد 71 مورد (5/85%) HAV Ab از نوع IgG مثبت گزارش شد. تنها يک مورد از بيماران، مبتلا به هپاتيت حاد (A (IgM anti HAV مثبت بود. در بيماران هپاتيت مزمن C، امکان اندازه گيري IgG anti HAV در 17 بيمار فراهم نگرديد و در 39 بيمار آزمايش شده، 36 بيمار (3/92%) از لحاظ IgG anti HAV مثبت بودند. نتيجه گيري: تصميم گيري براي انجام واکسيناسيون ضد هپاتيت A و يا انجام آزمايش اندازه گيري تيتر آنتي بادي ضد ويروس HAV در بيماران مزمن کبدي منوط به شيوع آن در منطقه و در بيماران هپاتيت مزمن مي باشد. به نظر مي رسد در مطالعه فعلي، فراواني بالاي اين آنتي بادي در بيماران هپاتيت مزمن B و C بيانگر آن است که انجام تست آنتي بادي در اين بيماران در مرحله اول سودمندتر از واکسيناسيون تمامي اين افراد برعليه هپاتيت A باشد. کليدواژگان: آنتي بادي ويروس هپاتيت A، هپاتيت B، هپاتيت C، ايران

	بررسي اعتبارسنجشHCG ترشحات سرويكوواژينال درتشخيص پارگي پيش از موعد پرده هاي جنيني نورالسادات كريمان ، الهام جعفري، دكتر حميدرضا اميرمقدمي، دكتر حميد علوي مجد ص 43 چکيده مشاهده متن [PDF 167KB]
	سابقه و هدف: با توجه به شيوع و عوارض پارگي زودرس پرده هاي جنيني (PROM) و اهميت تشخيص درست وبه موقع آن و ميزان بالاي مثبت و منفي کاذب روش هاي تشخيصي موجود، اين تحقيق با هدف تعيين اعتبار سنجش HCG ترشحات سرويكوواژينال جهت تشخيص PROM در زنان باردار مراجعه كننده به بيمارستان ولي عصر (عج) شهرستان زنجان در سال 1385 انجام گرفت. روش بررسي: تحقيق به روش کارآزمائي باليني و از نوع تشخيصي روي 86 خانم باردار مراجعه كننده به اورژانس مامايي و درمانگاه پري ناتال بيمارستان وليعصر (عج) شهرستان زنجان انجام گرفت. نمونه ها در دو گروه 43 نفري پارگي قطعي پرده هاي جنيني [ديد مستقيم با اسپاکولوم (+)، آزمون فرن(+) و آزمون نيترازين (+)] و گروه کنترل يا پرده هاي جنيني سالم [ديد مستقيم با اسپاکولوم (-)، آزمون فرن (-) و آزمون نيترازين (-)] که از نظر هفته حاملگي همسان شده بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. نمونه سرويکوواژينال از طريق شستشوي فورنيكس خلفي با 5 سي سي نرمال سالين و آسپيره کردن آن حاصل شد و با روش ELISA مورد بررسي قرار گرفت. سطح آستانه اي با استفاده از منحني ROC (Receiver operating characteristic curve) تعيين و قدرت تشخيصي اين روش شامل حساسيت، ويژگي، صحت، ارزش پيشگويي مثبت و منفي در تشخيص پارگي زودرس پرده هاي جنيني تعيين گرديد. يافته ها: حد آستانه اي مناسب جهت سنجش کمي HCG ترشحات سرويكوواژينال جهت تشخيص PROM 22 ميلي واحد در ميلي ليتر بدست آمد و بر اين اساس حساسيت اين تست در تشخيص پارگي زودرس پرده هاي جنيني 3/95درصد، ويژگي آن7/97 درصد، ارزش پيشگويي مثبت آن 6/97 درصد، ارزش پيشگويي منفي آن 5/95 درصد و صحت آن 5/96 درصد بود. نتيجه گيري: قدرت تشخيصي سنجش کمي HCG ترشحات سرويکوواژينال به روش ELISA جهت تشخيص PROM در حد قابل قبولي مي باشد. کليدواژگان: پارگي زودرس پرده هاي جنيني، HCG، ترشحات سرويکوواژينال، قدرت تشخيصي، اليزا

	بررسي كارآيي تشخيص پروتئينوري توسط نوار ادراري در نمونه ادرار تصادفي و مقايسه آن با نمونه ادرار 24 ساعته در پرفشاري بارداري دكتر نيره خادم ، دكتر ليلي حفيظي ص 49 چکيده مشاهده متن [PDF 175KB]
	سابقه و هدف: پروتئينوري يكي از علائم باارزش براي تشخيص پره اکلامپسي و هم چنين تعيين شدت اختلالات ناشي از افزايش فشار خون در حاملگي است. هدف ما از اين مطالعه بررسي کارآيي آزمايش ادرار تصادفي در تشخيص پروتئينوري در اين بيماران بود. روش بررسي: در اين مطالعه گزارش ميزان پروتئينوري در نمونه هاي اتفاقي با مقدار دفع پروتئين در ادرار 24 ساعته به روش استاندارد در 82 خانم مبتلا به افزايش فشار خون حاملگي بستري در بخش زنان و مامايي بيمارستان امام رضا (ع) مشهد از سال 1380 تا 1381 مقايسه شد. يافته ها: اين مطالعه نشـان داد كه ميـزان پروتئين گزارش شده در نمونه اتفاقي ادرار به مقدار +1? ارزش اخباري و پيشگويي كننده مثبت نسبتا بالا (حدود 85%) براي نشان دادن پروتئينوري (پروتئين <300 ميلي گرم در ادرار 24 ساعته) دارد. در مقابل مقادير گزارش شده منفي (جزئي تا +1) نمي توانند براي رد كردن پروتئينوري بكار روند، چرا كه ارزش پيشگويي كننده منفي آن در بيماران فشارخوني فقط 28% مي باشد. به علاوه صرفا، مقادير +3 تا +4 نبايد براي تشخيص پره اكلامپسي شديد بكار روند، چراكه ارزش اخباري مثبت آنها تنها 26% مي باشد. نتيجه گيري: يك نمونه ادراري اتفاقي هميشه نمي تواند پروتئينوري و به خصوص شدت آنرا نشان دهد و اين مطالعه اندازه گيري پروتئين ادرار 24 ساعته را به ويژه در بيماران خاصي كه نياز به ختم حاملگي دارند، پيشنهاد مي كند. کليدواژگان: فشارخون در بارداري، پروتئينوري، تجزيه ادرار اتفاقي، تجزيه ادرار 24 ساعته، نوار ادراري

	بررسي روايي و پايايي آزمون OSCE در ارزيابي مهارتهاي باليني دانشجويان سال چهارم پرستاري دانشكده پرستاري و مامايي حضرت فاطمه (س) شيراز دكتر مرضيه معطري، ، شادي عبدالله زرگر،، دكتر مسعود موسوي نسب،، دكتر نجف زارع،، پروين بيگي مروست ص 55 چکيده مشاهده متن [PDF 127KB]
	سابقه و هدف: امتحان باليني با ساختار عيني يكي از بهترين روش هاي سنجش ابعاد شناختي، عاطفي و روان حركتي دانشجويان پرستاري است. پژوهش حاضر به منظور بررسي روايي و پايايي آزمون OSCE (Objective Structured Clinical Evaluation) بر روي دانشجويان سال چهارم پرستاري انجام شد. روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي از نوع همبستگي، طبق اولويت بندي كارشناسانه از بين كليه مهارتهاي پرستاري، 10 مهارت انتخاب و فهرست وارسي براي عملكردهاي منتخب تدوين شد. 37 دانشجو طي دو روز متوالي در 10 ايستگاه OSCE اين مهارت ها را انجام دادند و در هر ايستگاه دو مشاهده گر، مطابق فهرست هاي وارسي، آنها را ارزيابي کردند. روايي ملاكي (همبستگي ميانگين هاي نمرات دروس باليني و نظري پرستاري به تفكيك با نمره به دست آمده از آزمون OSCE) و همساني دروني (همبستگي نمرات كل دانشجويان در OSCE با نمرات دانشجويان در هر ايستگاه) محاسبه شد. هم چنين پايايي ارزيابان (همبستگي بين نمرات گزارش شده توسط دو مشاهده گر در هر ايستگاه به طور جداگانه) و دو نيمه سازي آزمون (همبستگي نمرات ايستگاه هاي فرد و زوج) محاسبه گرديد. يافته ها: ضريب همبستگي نمرات OSCE با ميانگين نمرات نظري و باليني به ترتيب 38/0 (031/0= p) و 52/0 (005/0=p) بود. در همساني دروني، بالاترين ضريب همبستگي 77/0بود. كمترين و بيشترين مقدار ضريب همبستگي در پايايي ارزيابان به ترتيب 38/0 و 95/0 بود. در دو نيمه سازي آزمون نيز ضريب همبستگي دو نيمه آزمون 61/0 (05/0>p) بود. نتيجه گيري: استفاده از OSCE، به عنوان روشي معتبر و پايا براي سنجش مهارت هاي پرستاري توصيه مي شود. کليدواژگان: ارزشيابي باليني، OSCE، روايي ملاكي، روايي سازه، پايايي

	مقايسه تاثير زنجبيل با مفناميك اسيد و ايبوپروفن در درمان ديسمنوره اوليه گيتي ازگلي ، مرجان گلي، دكتر فريبرز معطر، ناصر ولايي ص 61 چکيده مشاهده متن [PDF 178KB]
	سابقه و هدف: با توجه به شيوع بالاي ديسمنوره اوليه و پيامدهاي نامطلوب آن بر کيفيت زندگي و نيز شواهدي دال برخاصيت زنجبيل در مهار پروستاگلندين، مطالعه اخير با هدف مقايسه ميزان اثر بخشي کپسول زنجبيل با داروهاي شناخته شده در درمان ديسمنوره اوليه، مفناميک اسيد و ايبوپروفن، در دانشجويان ساکن خوابگاه هاي دانشگاه هاي علوم پزشکي اصفهان و شهيد بهشتي تهران انجام گرفت. روش بررسي: تحقيق از نوع کارآزمايي باليني دوسوکور بر روي 150 دانشجو با سابقه ديسمنوره اوليه صورت گرفت. نمونه ها از نظر شدت ديسمنوره مشابه سازي شده و سپس بصورت تصادفي در سه گروه 50 نفري قرار گرفتند. افراد سه گروه از لحاظ سن، سن منارک، وزن، قد، BMI، رشته و سنوات تحصيلي، سمت در شغل پدر، تحصيلات و شغل مادر، ورزش منظم، طول و فاصله و مقدار خونريزي قاعدگي مشابه بودند. براي افراد گروه زنجبيل، کپسولهاي محتوي 250 ميلي گرم زنجبيل چهار بار در روز به مدت سه روز از شروع خونريزي تجويز گرديد و به افراد گروه مفناميک اسيد و ايبوپروفن کپسولهاي مشابه با همان دستورالعمل و حاوي به ترتيب 250 ميلي گرم مفناميک اسيد و 400 ميلي گرم ايبوپروفن تجويز شد. تاثير داروها بر ديسمنوره پس از پايان دوره درمان به وسيله سيستم امتيازبندي چند بعدي گفتاري بررسي و مورد قضاوت آماري قرار گرفت. از آزمونهاي ANOVA و کاي دو براي آناليز آماري استفاده شد. يافته ها: بهبود شدت ديسمنوره اوليه در سه گروه زنجبيل (64 درصد)، ايبوپروفن (66 درصد) و مفناميک اسيد (58 درصد) تفاوت آماري معني داري نداشت (NS). به عبارتي کپسول زنجبيل همانند دو داروي شيميايي مرسوم دردرمان ديسمنوره اوليه موثر بود. نتيجه گيري: کپسول زنجبيل در بهبود شدت ديسمنوره اوليه موثر است. بررسي تاثيرات زنجبيل بر ديگر علايم همراه با ديسمنوره اوليه توصيه مي گردد. کليدواژگان: ديسمنوره، زنجبيل، مفناميک اسيد، ايبوپروفن

	تأثير به كارگيري محلول دياليز سرد بر افت فشارخون حين همودياليز در بيماران مبتلا به مرحله آخر نارسايي كليه مرضيه معطري، ، پروين آذرهوشنگ،، عظيمه عباسيان،، قنبرعلي رييس جلالي،، عبدالرضا رجايي فر ص 67 چکيده مشاهده متن [PDF 119KB]
	سابقه و هدف: افت فشارخون شايع ترين عارضه جدي حين همودياليز است. به كارگيري محلول دياليز سرد روشي ساده و بدون هزينه است كه با ثابت نگه داشتن دماي بدن باعث ثبات وضعيت هموديناميك در حين دياليز مي شود. در اين مطالعه تاثير به كارگيري محلول دياليز سرد بر فشارخون حين دياليز و فراواني افت فشارخون، با روش معمول مقايسه شد. روش بررسي: اين كارآزمايي باليني به روش متقاطع بر روي بيماران مبتلا به نارسايي کليه که تحت همودياليز بودند، انجام گرديد. ابتدا بيماران به طور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند (22=n). يك گروه با محلول دياليز سرد و گروه ديگر با روش معمول تحت درمان قرار گرفتند. در مرحله بعد روش درمان در دو گروه جابجا شد و هر گروه از روش گروه ديگر استفاده کردند. يافته ها: فراواني افت فشارخون با ميانگين 14/4 در روش دياليز با محلول سرد كمتر از روش معمول با ميانگين 91/2 بود (007/0=p). ميانگين فشارخون سيستولي در حين دياليز با محلول سرد 8/130 ميلي مترجيوه بود، در حالي که ميانگين آن در دياليز با روش معمول 1/120 بود (001/0=p). همچنين فشارخون دياستولي با ميانگين 6/69 در روش دياليز با محلول سرد بيشتر از روش معمول با ميانگين 5/63 بود (03/0=p). فراواني کل علايم افت فشارخون در روش دياليز با محلول سرد با ميانگين 6/4 كمتر از روش معمول با ميانگين 4/8 بود (001/0 =p). ميانگين تعداد درمان هاي انجام شده براي بهبود افت فشارخون، در همودياليز با محلول سرد (2/6 بار) كمتر از روش معمول (7/13 بار) بود (001/0= p). نتيجه گيري: اين مطالعه نشان مي دهد كه به كارگيري محلول دياليز سرد باعث افزايش ثبات هموديناميك، كاهش علايم مربوط به افت فشار خون و نيز كاهش نياز به تدابير درماني جهت درمان افت فشارخون حين دياليز مي شود. لذا استفاده از محلول دياليز سرد در بخش هاي همودياليز توصيه مي گردد. کليدواژگان: مرحله آخر نارسايي كليه، افت فشارخون حين دياليز، محلول دياليز سرد

	اثر مكمل سازي بورون و كلسيم بر خواص مكانيكي استخوان در موش صحرايي محمدرض ا نقي ئي، گيتي تركمان ، محمود مفيد ص 73 چکيده مشاهده متن [PDF 118KB]
	سابقه و هدف: هدف از انجام اين مطالعه بررسي اثرات مكمل سازي بورون (B) و كلسيم (Ca) بر خواص مكانيكي بافت هاي استخواني و محتواي عناصر استخوان هاي انتخابي در موش صحرايي است. روش بررسي: در اين پژوهش تجربي مداخله اي، موش هاي بالغ نر نژاد Sprague Dowely به مدت چهار هفته ضمن دسترسي به غذاي آزاد در سه گروه تقسيم بندي شده و به ترتيب روزانه mg2 بورون، mg300 كلسيم و تركيبي از اين دو عنصر (mg 2 بورون و mg 300 كلسيم) را در آب آشاميدني دريافت كردند. گروه كنترل از آب آشاميدني و غذاي بدون مكمل استفاده كردند. پس از اتمام كارآزمايي وزن حيوانات ثبت شد و خواص مكانيكي استخوان هاي تيبيا، فمور و پنجمين مهره كمري با استفاده از تستهاي خمش سه نقطه اي و فشاري تعيين شد. محتواي عناصري اين استخوان ها نيز به صورت درصد خاكستر محاسبه گرديد. يافته ها: در اثر مكمل سازي با بورون خواص مكانيكي بهتري در استخوان ها مشاهده شد. سفتي مهره هاي كمري در همه گروه هاي تجربي روند افزايشي داشت و در گروه كلسيم نسبت به گروه کنترل اختلاف معني داري مشاهده شد. حداکثراستحکام معني دار در گروه بورون در همه استخوان ها بيانگر استحكام بيشتر بود، در حاليكه کمترين استحكام در گروه کلسيم مشاهده شد. اين اثر منفي در مهره هاي كمري در حضور بورون با اصلاح همراه بود. بيشترين ميانگين انرژي جذب شده تا قله منحني نيرو - تغييرطول در گروه مكمل سازي بورون مشاهده شد كه در مقايسه با گروه كلسيم معني دار بود. انرژي جذب شده (سطح زير منحني) تا نقطه شکست منحني نيرو – تغيير طول در گروه ها اختلاف معني داري را نشان نداد. ميزان تغيير طول در نقطه حداکثر استحکام منحني نيرو - تغيير طول درگروه کلسيم کمترين مقدار را داشت. ميزان تغيير طول تا نقطه شکست درگروه ها اختلاف معني داري را نشان نداد. وزن خاکستر استخوان ها در بين چهار گروه اختلاف معني داري نداشت. نتيجه گيري: مكمل سازي بورون باعث افزايش خواص بيومكانيكي استخوان ها در مقايسه با گروه هاي ديگر شده و كارآمدي اين اثر در استخوان هاي مهره كمري برجسته تر است. کليدواژگان: بورون، كلسيم، مكمل سازي، خواص مكانيكي استخوان، موش آزمايشگاهي

	هنجاريابي آزمون سنجش اضطراب و نياز به اطلاعات قبل از عمل آمستردام به زبان فارسي دكتر رضا نیك اندیش ، دكتر مرجان انوار، ابوالقاسم آوند، نجمه حبیبی، ندا قهرمانی، راحله دری ص 79 چکيده مشاهده متن [PDF 169KB]
	سابقه و هدف: گرچه در عصر حاضر بي هوشي و جراحي نسبت به گذشته كم عارضه تر و موفقيت آميزتر شده است، ولي اضطراب قبل از عمل همچنان به قوت خود باقي است. ما در اين مطالعه ويرايش فارسي معيار سنجش اضطراب و نياز به اطلاعات آمستردام را جهت استفاده در كشور ايران ترجمه و هنجار يابي نموديم. روش بررسي: ابتدا ويرايش انگليسي آزمون مورد نظر به زبان فارسي ترجمه شد و ترجمه مجدد نسخه فارسي به انگليسي مورد تاييد نويسنده اصلي ويرايش انگليسي (آقاي تيم ويسوكي) قرار گرفت. سپس پرسش نامه حاصل توسط 130 بيماري كه در كلاس 1و2 انجمن بيهوشي آمريكا و در محدوده سني 18 تا 60 سال بودند، تكميل گرديد. هم چنين بيماران ويرايش فارسي پرسش نامه بيست سوالي معيار سنجش اضطراب وضعيتي اسپيل برگر را به عنوان استانداردي جهت ارزيابي اضطراب قبل از عمل به صورت هم زمان تكميل نمودند. يافته ها: نسخه فارسي آزمون آمستردام به لحاظ پايايي داراي ضريب كرون باخ 84/0 براي اضطراب قبل از عمل و ضريب 82/0 براي نياز به اطلاعات قبل از عمل بود. از لحاظ اعتبار هم زمان، معيارهاي سنجش اضطراب پرسش نامه آمستردام در مقايسه با آزمون استاندارد سنجش اضطراب وضعيتي اسپيل برگر ضريب هبستگي بالايي داشت (68/0)، ولي ارتباط معيارهاي سنجش نياز به اطلاعات برسش نامه آمستردام با آزمون اضطراب وضعيتي اسپيل برگر در حد متوسط بود (5/0). آناليز واريانس نشان داد كه جنس و نياز به كسب اطلاعات دو عامل مستقل در تعيين اضطراب قبل از عمل هستند. نتيجه گيري: نسخه فارسي آزمون سنجش اضطراب آمستردام از روايي و پايايي مناسبي براي سنجش اضطراب و نياز به اطلاعات قبل از عمل برخوردار است. کليدواژگان: اضطراب، مراقبت قبل از عمل، آزمون اسپيل برگر، آزمون سنجش اضطراب آمستردام.

	بررسي وضعيت آگاهي بيماران سرطاني مراجعه كننده به بيمارستان شفاي كرمان از بيماري خود دكتر محمد حسن لاری زاده ، دكتر رضا ملك پورافشار ص 85 چکيده مشاهده متن [PDF 116KB]
	سابقه و هدف: امروزه جنبه هاي اخلاقي در سرطان شناسي نسبت به گذشته بيشتر مطرح مي شوند. يكي از اين جنبه ها دادن اطلاعات به بيماران در خصوص تشخيص و پيش آگهي از بيماريشان مي باشد. هدف اين مطالعه بررسي وضعيت آگاهي بيماران سرطاني بود. روش بررسي: در اين مطالعه 150 بيمار سرطاني كه در مدت يك سال به بخش پرتودرماني و انكولوژي بيمارستان شفاي كرمان مراجعه كردند، مورد مصاحبه قرار گرفتند. در اين گفتگوها سعي شد موارد زير مشخص شود: وضعيت آگاهي بيماران از تشخيص، پيش آگهي و علل احتمالي بيماريشان و عوارض و طول مدت درمان و نقش آنان در انتخاب درمان. سپس ارتباط آگاهي بيماران از تشخيص با فاكتورهاي مختلف ارزيابي شد. جهت تجزيه و تحليل آماري از آزمون t مستقل و كاي دو استفاده شد. يافته ها: از 150 بيمار مورد مطالعه، 53 بيمار (3/35%) از تشخيص بيماري خود اطلاع داشتند. 11 بيمار (3/7%) از پيش آگهي بيماري خود اطلاع درستي داشتند. تعداد بيماراني كه از عوارض درمان، اتيولوژي و طول درمان اطلاع داشتند به ترتيب 63 (42%)، 16(7/10%) و 106(7/70%) بود. 58 بيمار (7/38%) در انتخاب نوع درمان شركت كرده بودند. آگاهي بيماران از تشخيص با تحصيلات، مكان درمان و نوع درمان ارتباط داشت (05/0p<) ولي ارتباط معني داري با سن، جنس، وضعيت ازدواج، سابقه خانوادگي سرطان، سابقه بيماري مزمن، هدف درمان (بهبودي يا تسكيني) و مرحله بيماري (با يا بدون متاستاز) نداشت. نتيجه گيري: وضعيت آگاهي بيماران سرطاني ايران از وضعيت بيماريشان مطلوب نيست. شناسايي آنچه بيماران دوست دارند و حق دارند بدانند، در رفع موانع عاطفي جلوگيري كننده از دادن اطلاعات مربوط به بيماري كمك كننده است. کليدواژگان: سرطان، آگاهي بيماران، جنبه هاي اخلاقي، جنبه هاي قانوني.

	مكانيسم مقاومت دارويي در سرطان فائزه فاطمي ، ابوالفضل دادخواه، مريم هنردوست، سيدمهدي ابراهيمي، دكتر مهدي هدايتي، دكتر دكتر شادنوش، ایرج علیپورفرد ص 91 چکيده مشاهده متن [PDF 193KB] مشاهده متن [HTML]
	بسياري از سرطان ها در طي درمان با داروهاي شيمي درماني نسبت به اثرات درماني داروي مصرفي، مقاوم مي شوند. مكانيسم هاي مختلفي در ارتباط با مقاومت دارويي پيشنهاد شده است. يكي از مهم ترين دلايل مقاومت به دارو، بيان بالاي پروتئين هاي غشايي وابسته به ATP، از دسته خانواده بزرگ ناقلين غشايي (ATP Binding Cassette) ABC مي باشد. از اين خانواده، ناقل غشايي با وزن مولكولي KDa170 با نام گليكوپروتئين P، نقش مهمي را در مقاومت دارويي بر عهده دارد. ديگر پروتئين هاي غشايي از خانواده MRP (Multidrug Resistance associated Protein)، نيز در مقاومت دارويي دخيل مي باشند. پروتئين هاي ABC در سلول هاي طبيعي نيز بيان مي شوند. پروتئين هاي مذكور وظيفه نقل و انتقال سوبستراهاي آندوژن را بر عهده دارند. بيان بالاي اين پروتئين ها در سلولهاي سرطاني، مهمترين مانع بر سر راه درمان سرطان به شمار مي رود. در اين مقاله مروري، مكانيسم هاي سلولي مقاومت دارويي و نيز خانواده بزرگ پروتئين هاي ناقل غشايي دخيل در مقاومت دارويي، به اختصار توضيح داده مي شوند. کليدواژگان: مقاومت دارويي، سرطان، گليكوپروتئين P، پروتئين هاي ABC.

	گزارش يك مورد لوسمي پلاسماسل اوليه و درمان آن با دوز بينابيني ملفالان دكتر مجتبي قدياني، ، دكتر حسين رحيمي،، دكتر حميد رضواني،، دكتر حميد عطاريان ص 99 چکيده مشاهده متن [PDF 189KB]
	لوسمي پلاسماسل اوليه، بيماري نادري بوده و درمان استانداردي ندارد. ليكن گزارشاتي مبني بر تاثير رژيم هاي چنددارويي، پيوند مغز استخوان و ملفالان با دوز بينابيني ارائه شده است. اين بيماران معمولا با آنمي، ترومبوسيتوپني، هيپركلسمي و نارسائي كليه مراجعه مي كنند و با بررسي خون محيطي و مغز استخوان تشخيص آن تائيد مي شود. بيمار معرفي شده آقاي 43 ساله اي با شكايت ضعف، خستگي، كاهش وزن، درد استخواني و تنگي نفس مي باشد كه اخيرا به بخش خون و انكولوژي بيمارستان طالقاني مراجعه كرد. تشخيص لوسمي پلاسماسل با بررسي خون محيطي و مغز استخوان تاييد شد و بيمار با تك دوز بينابيني ملفالان (60 ميلي گرم بر متر مربع بدن به صورت وريدي) و دگزامتازون با حمايت فاكتور رشد گرانولوسيتي (G–CSF) درمان شد. بعد از 3 هفته پاسخ كامل (Complete remission) حاصل شد و 9 ماه بعد از درمان، هنگام نوشتن اين مقاله، از نظر باليني و آزمايشگاهي در حد طبيعي بود. بنابراين ملفالان با دوز بينابيني در اين بيماران موثر بوده و در شرايط ما نيز قابل استفاده است. کليدواژگان: لوسمي پلاسماسل ، دوز بينابيني ملفالان.

تعداد صفحات: 130 صفحه
شمارگان: 1000 نسخه
تاريخ انتشار: 20/8/86
تلفن: 23872509 و 22439937 (021)

تاريخ درج در سايت: 29/8/86
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 1700

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 ISC پايگاه استنادی جهان اسلام
1 پژوهش

	تبليغات



آفتاب يزد

اعتماد

ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

دو هفته نامه پگاه حوزه

متن مطالب شماره 269، آذر 1388را در magiran بخوانيد.

1388-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!