magiran.com: دو ماهنامه علمي دانشگاه علوم پزشكي بابل، شماره 40

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- پرداخت حق عضويت	- اشتراکIP Based
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: دو ماهنامه علمي دانشگاه علوم پزشكي بابل، شماره 40

magiran.com > دو ماهنامه علمي دانشگاه علوم پزشكي بابل > فهرست مطالب شماره 40

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي اشتراک

ارسال الکترونيکي مقاله

راهنماي تدوين و ارسال مقالات

شماره جديد اين نشريه

سال يازدهم
شماره 4
(پياپي 51)
مهر 1388


	تبليغات

http://www.magiran.com/j-mubabol



دو ماهنامه علمي دانشگاه علوم پزشكي بابل دوماهنامه داراي رتبه علمی - پژوهشی به زبان فارسي، خلاصه مقالات به انگليسي سال نهم، شماره 5 (پياپي 40)، آذر و دي 1386 78 صفحه

	مقايسه اثرEtomoxir و Ranolazine بر آريتمي هاي ناشي از ايسکمي - پرفيوژن در قلب ايزوله موش صحرائي مسلم نجفی ، طاهره اعتراف اسکويی ص 7 چکيده مشاهده متن [PDF 184KB]
	سابقه و هدف: Etomoxir و Ranolazine از داروهاي جديد با اثرات عمده متابوليك هستند كه در درمان بيماريهاي ايسكميك قلب مورد توجه قرار گرفته اند. هدف از اين مطالعه اثرات ضد آريتمي اين داروها در قلب ايزوله موش صحرائي مي باشد. مواد و روشها: مطالعه به صورت تجربي بر روي موشهاي صحرائي نر (نژاد Sprague Dawley) با محدوده وزني 330-270 گرم انجام شد. موشها به سه گروه 10 تايي (شامل گروه کنترل، گروه تحت درمان با Etomoxir و گروه تحت درمان با Ranolazine) تقسيم شدند و بعد از بيهوشي با پنتو باربيتال سديم (mg/kg-ip50)، قلب آن ها به سرعت ايزوله گرديد و متعاقب اتصال به دستگاه لانگندورف، با محلول كربس تغذيه شدند. گروه كنترل طي 30 دقيقه ايسكمي ناحيه اي و30 دقيقه رپرفيوژن محلول كربس معمولي و گروههاي تست، از 10 دقيقه قبل از شروع ايسكمي تا انتهاي رپرفيوژن به ترتيب، محلول كربس حاوي (1 ميكرومولار) Etomoxir و يا (20 ميكرومولار) Ranolazine دريافت داشتند. در پايان، آريتمي ها بر اساس قرارداد Lambeth آناليز شدند. يافته ها: در فاز ايسكمي، تعداد ضربانات نابجاي بطني (VEBs) گروه كنترل 116±667 بود ولي Ranolazine و Etomoxir، آنها را به ترتيب به 16±33 (001/0p<) و 165±501 عدد و تعداد تاكيكاردي بطني (VT) را از 50±280 به ترتيب به صفر (001/0p<) و50±146 عدد كاهش دادند. بروز VT در زمان ايسكمي نيز توسط هر دو دارو كاهش يافت. Ranolazine علاوه بر كاهش معني دار تعدادVEBs وVT رپرفيوژن (01/0p< و001/0p<)، بروز فيبريلاسيون بطني (VF) كل را از 63% كنترل به صفر (05/0p<) و زمان VF برگشت پذير را از69±218 ثانيه به صفرکاهش داد (01/0p<). در همان حال، Etomoxir توانست تعداد VEBs، تعداد و بروزVT و زمان VF را بصورت معني دار ولي با شدت كمتراز Ranolazine كاهش دهد. مقايسه آماري گروههاي تست تفاوت مهمي در اثرات ضد آريتمي آنها نشان نداد. نتيجه گيري: اين مطالعه، اثرات ضد آريتمي برجستهRanolazine و Etomoxir را نشان داد. بدون آن كه تفاوت مهمي در اثر ضد آريتمي بين اين دو دارو وجود داشته باشد. احتمالا" افزايش اکسيداسيون گلوکز توسط اين داروها از مكانيسم هاي اصلي بهبود عملکرد قلب و کاهش آريتمي مي باشد

	اثر گاباپنتين بر دردهاي احشايي ناشي از استيک اسيد: نقش گيرنده هاي اپيوپيدي مو و گابا A منظومه شمسی ميمندی ، غلامرضا سپهری ، مينا مبشر ، عاطفه پرهيزگار ص 14 چکيده مشاهده متن [PDF 176KB]
	سابقه و هدف: گابپنتين يک داروي ضد صرع است که بر عليه طيف وسيعي از دردها مانند دردهاي نوروپاتيک موثر است. ولي در مورد اثر آن بر دردهاي احشايي اختلاف نظر وجود دارد. اين مطالعه جهت بررسي اثر گاباپنتين بر درد احشايي و نقش گيرنده هاي اپيوييدي مو و گابا صورت گرفته است. مواد و روشها: مطالعه به صورت تجربي بر روي موشهاي سوري نر بالغ با وزن تقريبي 30 گرم که به سيزده گروه 8 تايي تقسيم شدند انجام شد. حيوانات گروه کنترل، نرمال سالين را 40 دقيقه قبل از تزريق داخل صفاقي اسيد استيک 6/0 در صدبه ازايml/kg 4 دريافت کردند و سپس به مدت 90 دقيقه انقباضات شکمي شمارش شد. موشهاي گروه مورد نيز گاباپنتين را با دوزهاي (25، 50، 100 و 200 kg/i.p /mg) دريافت کرده و سپس انقباضات شکمي مانند گروه هاي کنترل شمارش گرديد. در گروه هاي ديگر، نالوکسان به عنوان آنتا گونيست اپيوييدي مو (kg/i.p /mg4) يا پيکروتوکسين (75/0، 1، 5/1 kg/i.p /mg) يا بيکوکولين (2و5/1و75/0و5/0 kg/i.p /mg) به عنوان آنتاگونيست گابا 10 دقيقه قبل از تجويز مؤثرترين دوز گاباپنتين دريافت کرده و انقباضات شکمي مانند گروه کنترل مورد شمارش قرار گرفت. يافته ها: گاباپنتين بطور معني داري تعداد انقباضات شکمي ناشي از اسيد استيک را در موش سوري کاهش داد ودوز mg/kg50 آن مؤثرترين دوز بود (01/0p<). تعداد انقباضات شکمي در گروه دريافت کننده نالوکسان با گروه گاباپنتين، اختلاف معني داري نداشت. پيکروتوکسين و بيکوکولين، اثرمهاري گاباپنتين بر انقباضات شکمي را به صورت وابسته به دوز متوقف کردند(05/0>p). بدين معني که در گروه دريافت کننده پيکروتوکسين با دوز mg/kg5/1 و بالاتر و بيکوکولين با دوز mg/kg2 و بالاتر به صورت مقايسه با گروه گاباپنتين (mg/kg50) ميانگين انقباضات شکمي افزايش يافت (05/0p<). بحث و نتيجه گيري: نتايج نشان داد که پيکروتوکسين و بيکوکولين، به صورت وابسته به دوز موجب مهار اثرضد دردي گاباپنتين بر درد احشايي ناشي از اسيد استيک در موش سوري شدند که اين امر نشان دهنده نقش احتمالي گيرنده هاي گاباA دردردهاي احشايي مي باشد. کليدواژگان: گاباپنتين، انقباضات شکمي، گيرنده هاي اوپيوئيدي، گيرنده هاي گابارژيک

	مقايسه ارزش پروتئيني سرلاک با غذاي خانگي (ماش و برنج) ذات اله عاصمی ، محسن تقی زاده ص 20 چکيده مشاهده متن [PDF 186KB]
	سابقه و هدف:ارزيابي كيفيت پروتئين مواد غذائي به دلايل بيولوژيك و اقتصادي از اهميت ويژهاي برخوردار است. در بين روش هاي موجود، نسبت خالص پروتئين (NPR)، قابليت حقيقي هضم پروتئين TPD)) و نسبت کارآيي پروتئين (PER) به عنوان روش هاي مناسب براي تعيين كيفيت پروتئين ها پيشنهاد شده است. اين مطالعه با هدف مقايسه ارزش پروتئيني سرلاک با غذاي خانگي (ماش و برنج) در موشهاي صحرايي انجام گرفت. مواد و روشها: مطالعه به صورت تجربي بر روي 64 سر موش صحرائي نر 21 روزه از نژاد Wistar در گروه هاي 8 تائي تحت 8 رژيم غذايي شامل: 4 رژيم مورد (سرلاک و غذاي خانگي)، استاندارد (كازئين+ متيونين) و پايه (بدون پروتئين) براي مطالعه NPR و PER و 4 رژيم مورد، استاندارد و پايه براي مطالعه TPD قرار داده شدند. زمان مطالعه براي NPR، TPD و PER، 14، 5 و 28 روز بود. يافته ها: شـاخص NPR 4/0±3/4، 9/0±3/4 و 4/0±2/4، TPD 4±8/92، 8±87 و 1/6±1/81، PER 2/0± 3، 4/0±5/2 و 6/0±7/2 به ترتيب بـراي پروتئيـن استاندارد، سرلاک و غذاي خانگي بود. نتايج آزمون آماري NPR، TPD و PER سرلاک با غذاي خانگي معني دار نمي باشد. بحث و نتيجه گيري: يافته ها نشان مي دهند كه NPR و TPD غذاي خانگي تقريبا برابر سرلاک و PER آن بالاتر است. کليدواژگان: پروتئين، غذاي صنعتي، ماش، برنج.

	مقايسه ميزان آفلاتوکسين M1 در شير پاستوريزه مصرفي شهر بابل در فصول زمستان و تابستان سيدعلی اصغر سفيدگر ، عيسی غلامپور عزيزی ، معصومه ميرزائی ، شمسعلی هادی زاده معلم ، معصومه آزرمی ص 27 چکيده مشاهده متن [PDF 156KB]
	سابقه و هدف: مايکوتوکسين ها سموم قارچي هستند که مهمترين آنها آفلاتوکسين ها مي باشند. در پي مصرف آفلاتوکسين B1 توسط دام هاي شيري، آفلاتوکسين M1 (AFM 1) از راه شير و لبنيات به انسان منتقل مي شوند و به دليل ايجاد سرطان کبد، فعاليت سرکوب ايمني و کاهش رشد، به شدت براي سلامتي انسان مخاطره انگيزمي باشند. هدف از اين مطالعه سنجش آفلاتوکسين M1 در شير پاستوريزه مصرفي شهر بابل مي باشد. مواد و روشها: مطالعه به صورت مقطعي بر روي 144 نمونه شيرپاستوريزه در طي زمستان 1384 و تابستان 1385 که از سوپرمارکت هاي شهر بابل جمع آوري شده بود انجام شد. نمونه هاي شير پس از سانتريفوژ، چربي روي آن برداشته شد و مايع زيرين آن (Skimmed milk) به روش الايزا رقابتي از نظر آفلاتوکسين M1 مورد سنجش قرار گرفت. يافته ها: ميزان آلودگي شير پاستوريزه از نظر آفلاتوکسين M1 در ماه هاي دي، بهمن، اسفند، تير، مرداد و شهريور صد درصد بود. ميانگين آن به ترتيب 85/227، 64/229، 1/233، 4/110، 17/120 و 48/112 نانوگرم در ليتر(ng/l) گزارش گرديد. در فصل زمستان 5/91% نمونه ها بيش از 200 نانوگرم در ليتر آلودگي داشتند، در صورتي که آلودگي در فصل تابستان در صد درصد نمونه ها بين 150-101 نانوگرم در ليتر بود. به طور کلي ميزان آلودگي آفلاتوکسين M1 در زمستان بين ng/l 3/103 تا ng/l 7/132و ميانگين آن ng/l 35/114 بود، در صورتي که در تابستان بين ng/l 8/178 تا ng/l 5/253 و ميانگين آن ng/l 2/230 بود. بحث و نتيجه گيري: در اين بررسي ميزان آلودگي آفلاتوکسين M1 در شير پاستوريزه 100% و بيش از حد مجاز کميته اروپايي و غذايي (mg150) بود. لذا با توجه به اينکه آفلاتوکسين M1 يک مشکل جدي براي بهداشت عمومي و سلامتي انسان است، براي به حداقل رساندن اين ميزان در شير بايد جيره غذايي دام تازه بوده و به طور مرتب از نظر آفلاتوکسين مورد ارزيابي قرار گيرند. کليدواژگان: آفلاتوکسين M1 ، شير پاستوريزه، الايزا.

	رابطه ميزان بيليروبين بندناف با گروه هاي خوني مادر يداله زاهدپاشا ، کريم اله حاجيان ، ساناز آزاد فروز ، مهرانگيز بالغی ص 32 چکيده مشاهده متن [PDF 150KB]
	سابقه و هدف: زردي شايع ترين علل بستري مجدد نوزادان پس از ترخيص از زايشگاه مي باشد که شناسايي زودرس آن با توجه به علل ايجاد آن مي تواند باعث کاهش عوارض زردي گردد. اين مطالعه به منظور بررسي رابطه ميزان بيليروبين خون بندناف با گروه خوني مادر انجام شد. مواد و روشها: اين مطالعه تحليلي بر روي 290 نوزاد ترم تازه متولد شده و مادران آنها در بيمارستان بابل کلينيک انجام شد. از بندناف تمام نوزادان بدون آنوماليcc 2 خون سيتراته و لخته جهت تعيين گروههاي خوني و Rh و ميزان بيلي روبين بندناف گرفته شد و گروه خوني و Rh مادران از پرونده آنها استخراج شد. يافته ها: در اين مطالعه از 290 نفر مورد مطالعه 21 نوزاد بدليل نقص پرونده دوران بارداري مادر از مطالعه خارج شدند. از 269 نفر که مورد بررسي قرار گرفتند، 103 نفر(3/38%) داراي گروه خوني O ، 77 نفر (6/28%) گروه خوني B، 71 نفر(4/26%) گروه خوني A، و 18 نفر(7/6%) داراي گروه خوني AB بودند. همچنين 240 نفر(2/89%) Rh+ و بقيه Rh- بودند. ميانگين بيليروبين توتال در نوزادان متولد شده از مادران Rh+ ، 47/0±88/1 و در مادران Rh-، 35/0±75/1 بود (14/0=p) که اختلاف معني داري نداشتند. بيشترين ميزان بيليروبين در مادران داراي گروه خوني O با ميزان 45/0±93/1 ديده شد، که با ديگر گروههاي خوني اختلاف معني داري نداشت. اما ميانگين ميزان بيليروبين مستقيم در بين گروه هاي خوني مختلف، معني دار بوده است(04/0=p). بحث و نتيجه گيري: مطالعه ما نشان داد که بيليروبين بندناف نوزادان متولد شده از مادران داراي گروه خوني O در سطح بالاتري بود، لذا نوزادان با مادر گروه خوني O پس از ترخيص از زايشگاه از نظر ابتلا به زردي بايد بيشتر مورد توجه و پيگيري دقيق تري قرار گيرند. کليدواژگان: خون بندناف، بيلي روبين، گروه خون، Rh

	داكريوسيستورينوستومي با تيوب و لوله سيليكون (Bodkin Tube) در درمان انسداد مجراي اشكي ابراهيم ميکانيکی ، سيداحمد رسولی نژاد ص 37 چکيده مشاهده متن [PDF 135KB]
	سابقه و هدف: روش هاي درماني انسداد مجراي اشكي و انتخاب روش درماني جهت برطرف كردن آن معمولاً بحث برانگيز است. اين مطالعه به منظور مقايسه اثر درماني داكريوسيستورينوستومي با تيوب و يا تيوب Bodkin در درمان انسداد مجراي اشكي انجام شده است. مواد و روشها: اين مطالعه از نوع نيمه تجربي بر روي بيماراني كه به علت درمان انسداد مجراي اشكي طي سالهاي 1378 تا 1385 به بخش چشم پزشكي بيمارستان شهيد بهشتي بابل مراجعه نموده بودند انجام شد. بيماران با يكي از دو روش داكريوسيستورينوستومي (DCR) با گذاشتن لوله و يا با لوله Bodkin تحت درمان قرار گرفتند. تيوب و Bodkin Tube به ترتيب بعد از سه هفته و 4 ماه خارج شدند. بعد از خاتمه درمان، بيماران هر سه ماه يكبار به مدت يك سال پيگيري شدند و ميزان موفقيت درماني در دو گروه تحت بررسي مورد مقايسه قرار گرفت. يافته ها: در گروه DCR همراه با لوله، 79 نفر (50 نفر زن و 29 نفر مرد) با ميانگين سني 16±34 سال تحت درمان قرار گرفتند. در گروه DCR همراه با لوله سيليكون، 103 (50 نفر زن و 53 نفر مرد) با ميانگين سني 5/10±35 سال تحت درمان قرار گرفتند. توزيع جنسي بيماران در گروه تحت بررسي يكسان بود(052/0=p). ميانگين سني بيماران در دو گروه نيز يكسان بود. موفقيت درمان در گروه DCR همراه با لوله در 76 نفر (2/96%) موارد گزارش شد در حالي كه شكست درماني در گروه DCR همراه با لوله Bodkin در 1 نفر (9/0%) ديده شد. بين شكست درماني در دو گروه تحت بررسي اختلاف معني داري مشاهده نشد. نتيجه گيري: داكريوسيستورينوستومي همراه با لوله يا با لوله Bodkin مي تواند در درمان انسداد مجراي اشكي بكار روند گرچه ميزان عود با لوله Bodkin كمتر است ولي اختلاف معني دار نمي باشد. کليدواژگان: انسداد مجراي اشكي، DCR، لوله Bodkin، لوله فولي، درمان.

	بررسي آزمايشگاهي ميزان ريزنشت آپيکال در اطراف ايمپلنت هاي اندودنتيک سمان شده با Mineral Trioxide Aggregate سعيد مرادی ، آرميتا روحانی ، مجيد اکبری ص 41 چکيده مشاهده متن [PDF 136KB]
	سابقه و هدف: ايمپلنت هاي اندودنتيک گسترش فلزي ريشه دندان با استفاده از يک پست آماده شده مي باشند که براي نگهداري دندان هايي که راهي به جز اکسترکشن ندارند به کار مي روند. يکي از مهمترين علل شکست اين ايمپلنتها اشکال در رسيدن به سيل آپيکال مناسب بين ايمپلنت و انتهاي ريشه مي باشد. اين مطالعه با هدف بررسي ريزنشت اپيکال در اطراف ايمپلنت هاي اندودنتيک که سيل آنها توسط MTA تقويت شده انجام گرفته است مواد و روشها: در اين مطالعه تجربي آزمايشگاهي از 28 دندان سنترال انسيزور و کانين ماگزيلاري تازه کشيده شده انسان استفاده گرديد. پس از تميز نمودن، کليه دندانها در ماده پوتي کست شده، سپس از کست خارج گشته و از 3/1 مياني ريشه قطع شدند. پس از تهيه حفره دسترسي کانال ريشه با استفاده از فايلهاي دستي و دريلهاي پيزوريمر گشاد شدند به طوري که پيزوريمر از انتهاي آپيکال رد گرديد. دندان ها در کست قرار داده شد و ناحيه اي از کست در قسمت باکال مجاور انتهاي ريشه برداشته شد به طوريکه دسترسي مشابه دسترسي انتهاي ريشه حين جراحي بدست آيد. سپس دندان ها به طور اتفاقي به دو گروه مساوي تقسيم شدند. در گروه اول (A) ايمپلنت از طريق حفره دسترسي در کانال قرار داده شد و با استفاده از سمان گلاس آينومر سمان گرديد. در گروه دوم (B) قبل از قرار دادن ايمپلنت، MTA در انتهاي کانال پک گرديد و سپس مجرايي در داخل آن ايجاد شده و پس از ست شدن MTA، ايمپلنت مشابه گروه A در کانال قرار داده شد و با استفاده از سمان گلاس اينومر سمان گرديد. حفره دسترسي در تمام دندانها مسدود شد و تمام سطح آنها بجز 2 ميليمتري آپيکال با دو لايه لاک ناخن پوشانده شد. جهت آزمايش نشت از ناحيه آپيکال از محلول فوشين استفاده گرديد. پس از برش طولي دندانها اندازه گيري نفوذ رنگ توسط استريوميکروسکوپ با دقت دهم ميليمتر انجام شد. يافته ها: ميانگين نفوذ رنگ در گروه A و B به ترتيب 32/0 و 22/0 ميليمتر مي باشد. ميانگين نفوذ رنگ در گروه A به طور معني داري بيشتر از گروه B مي باشد (05/0p<). بحث و نتيجه گيري: اربرد MTA سبب بهبود سيل آپيکال اطراف اندودنتيک کليدواژگان: انسداد مجراي اشكي، DCR، لوله Bodkin، لوله فولي، درمان.

	تاثير مصرف سيگار بر ابتلا به زبان باردار و مودار ندا بابايی ، مينا مطلب نژاد ، مائده قربانپور ص 45 چکيده مشاهده متن [PDF 141KB]
	سابقه و هدف: استفاده از دخانيات يکي از مشکلاتي است که جوامع امروزي با آن مواجه مي باشند، مخاط دهان و زبان نيز در معرض مواد حاصل از دخانيات و دود آن هستند که اين مواد باعث ضايعاتي چون زبان باردار و مودار مي شوند. هدف از اين مطالعه تاثير ميزان مصرف سيگار بر ابتلا به زبان باردار و مودار مي باشد. مواد و روشها: مطالعه به صورت مقطعي بر روي 534 نفر (262 فرد غيرسيگاري، 136 فرد سيگاري و 136 فرد سيگاري حرفه اي) از بين بيماران مذکر مراجعه کننده به بخش بيماري هاي دهان دانشکده دندانپزشکي بابل در طي سال هاي 1384 و 1385 انجام شد. نمونه ها به صورت تصادفي غيرآسان انتخاب شدند. بيماراني که قهوه و الکل، آنتي بيوتيک و دهان شويه هاي اکسيد کننده مصرف مي کردند و يا سابقه مصرف آنتي اسيد در يک ماه گذشته و يا داراي پروتز متحرک و بيماري سيستميک بودند وارد مطالعه نشدند. بيماران در سه گروه مورد مطالعه قرار گرفتند و مبناي گروه بندي نيز براساس ميزان مصرف سيگار بود. يافته ها: فراواني زبان باردار در سه گروه غيرسيگاري، سيگاري و سيگاري حرفه اي به ترتيب 26(9/9%)،50 (8/36%)،70 (5/51%) گزارش شد. فراواني زبان مودار نيز به ترتيب 1 (4/0%)، 5 (7/3%) و 32 (5/23%) بود. همچنين توزيع فراواني زبان باردار و زبان مودار به طور معني داري در افراد سيگاري حرفه اي بيشتر از افراد سيگاري بود (01/0p= و 0001/0p<). هم چنين اين درصد در افراد سيگاري هم به طور معني داري بيشتر از افراد غيرسيگاري بود (0001/0p<). بحث و نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه حاکي از آن است که ميزان مصرف سيگار تاثير مستقيمي بر احتمال ابتلا به زبان باردار و مودار دارد. لذا لزوم آموزش هاي مداوم در اين خصوص ضروري است. کليدواژگان: زبان باردار، زبان مودار، سيگاركشيدن، چاي، ايندکس ساده شده بهداشت دهان

	ارزيابي ميزان آگاهي هاي تغذيه اي زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتي درماني شهرستان بابل پروین سجادی ، افسانه بختیاری ، محمود حاجی احمدی ص 50 چکيده مشاهده متن [PDF 155KB]
	سابقه و هدف : وضع تغذيه مادر بر روي بارداري او تاثير مي گذارد، بنابراين رژيم غذايي مادر در اين دوران بايد متعادل و متنوع و با استفاده از 4 الي 5 گروه اصلي غذايي بوده و از کم خوري و پرخوري پرهيز شود. هدف از مطالعه حاضر، تعيين ميزان آگاهيهاي تغذيه اي زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتي، درماني شهر بابل مي باشد. مواد و روشها: مطالعه به صورت مقطعي بر روي 247 زن باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتي – درماني شهر بابل انجام شد. براي هر يک از زنان مراجعه کننده دو پرسشنامه استاندارد شامل آگاهي هاي تغذيه اي و مشخصات عمومي مادر به روش مصاحبه حضوري (چهره به چهره) توسط پرسشگران آموزش ديده و مجرب تکميل گرديد. ارزيابي آگاهي هاي تغذيه اي زنان باردار با استفاده از معيارهاي خوب، متوسط و ضعيف انجام شد. امتياز (50-70) بعنوان معيار خوب، امتياز (29-49) به عنوان معيار متوسط و امتياز(20-28) بعنوان معيار ضعيف درنظر گرفته شد. يافته ها: در مجموع (6/65%) زنان باردار آگاهي تغذيه اي در حد متوسط داشتند. مهمترين منبع کسب اطلاعات زنان باردار در رابطه با غذا و تغذيه (32%) از طريق پرسنل بهداشتي- درماني و 6/29% از طريق راديو و تلويزيون بوده است. ارتباط معني داري بين ميانگين سن زنان با سطح کلي آگاهي تغذيه اي آنها يافت نشد(117/0r=). هم چنين بين درآمد ماهيانه و تعداد حاملگي با سطح کلي آگاهي تغذيه اي همبستگي معني داري مشاهده نشد ولي ارتباط بين سطح کلي آگاهي هاي تغذيه اي با تحصيلات زنان معني دار بود (002/0p=). بحث و نتيجه گيري : نتايج حاصل از اين بررسي نشان داد که سطح اطلاعات تغذيه اي زنان باردار در حد متوسط بود. لذا ارتقاء آگاهيهاي تغذيه اي مادران در طي اين دوران توسط بهورزان، ساير کارکنان بهداشتي – درماني و رسانه هاي گروهي بسيار ضروري است.واژه هاي كليدي : آگاهي تغذيه اي، زنان باردار، مراکز بهداشتي درماني. کليدواژگان: زبان باردار، زبان مودار، سيگاركشيدن، چاي، ايندکس ساده شده بهداشت دهان

	مقايسه کيفيت زندگي بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 با افراد غير ديابتي مريم صداقتی کسبخی ، مريم احسانی ، عاطفه قنبری ص 55 چکيده مشاهده متن [PDF 161KB]
	سابقه و هدف: يکي از مفاهيم بسيار مهم در ديابت مليتوس به عنوان يک بيماري مزمن کيفيت زندگي است که شافل 5 بعد فيزيکي، رواني، اجتماعي، جسمي و روحي است. با توجه به عوارض کوتاه مدت، بلندمدت و هزينه هاي بسيار زياد اين بيماري، مطالعه حاضر با هدف تعيين کيفيت زندگي اين بيماران در مقايسه با افراد غير ديابتي انجام شد. مواد و روشها: مطالعه به صورت مقطعي بر روي 70 بيمار ديابت نوع2 و 75 همراه غير ديابتي آنها در دو بيمارستان شهيد رجايي تنکابن و امام سجاد (ع) رامسر انجام شد. پرسشنامه اي كه تلفيقي از ترجمه هاي فارسي دو پرسشنامه SF-36 و كيفيت زندگي سوئدي بود پس از تعيين اعتبار وپايايي جهت سنجش كيفيت زندگي مرتبط با سلامت به كار گرفته شد. اين پرسشنامه شامل اطلاعات دموگرافيك و 7بعد عملكرد جسمي، درد، فعاليت هاي روزانه، احساس، وضعيت خواب، سلامت كلي و ارتباط با نزديكان بود. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار كيفيت زندگي در بيماران ديابتي و غيرديابتي به ترتيب (88/25±72/131) و (8/23±75/97) بود كه نشانگر كيفيت زندگي نا مطلوب در بيماران ديابتي و كيفيت زندگي مطلوب در افراد غير ديابتي است. هم چنين تفاوت معني داري بين متغيرهاي دموگرافيک مانند سن، جنس و کيفيت زندگي بيماران ديابتيک و غيرديابتيک مشاهده شد. نتيجه گيري: از آنجايي که ديابت نوع 2 مسئول تغييرات زيادي در کيفيت زندگي مرتبط با سلامت مي باشد، بايد در تدابير درماني اين بيماري به تاثيرات آن بر حيطه هاي گوناگون زندگي بيماران توجه نمود. کليدواژگان: ديابت نوع 2، كيفيت زندگي، افراد غير ديابتيك

	گزارش يک مورد استئوپتروزيس بدخيم شيرخوارگي احمد تمدنی ، محمدرضا ادراکی ، صدرالدين مهدی پور ص 61 چکيده مشاهده متن [PDF 143KB]
	سابقه و هدف: استئوپتروزيس بدخيم شيرخوارگي، يك بيماري مادرزادي نادر ناشي از نقص در فعاليت استئوكلاست هاست که دانسيته استخوان را افزايش و حجم مغز استخوان را کاهش مي دهد. در صورت عدم تشخيص به موقع منجر به عوارض فراوان و حتي مرگ زودرس شيرخواران مي شود. لذا با تشخيص سريع مي توان نسبت به درمان صحيح بيماري اقدام كرد. در اين مقاله، يك مورد از اين بيماري مهلك در دوره شيرخوارگي توصيف مي گردد. گزارش مورد: بيمار شيرخوار 55 روزه اي است که بدليل اتساع شكم، تب و عدم شيرخوردن مناسب در 25 روزگي بستري شد. در حالي كه داراي بزرگي واضح طحال، كبد، آنمي، ترومبوسيتوپني و شكستگي فمور بود با تشخيص سپسيس، اقدامات درماني به عمل آمد. به دنبال بهبودي نسبي حال عمومي، بيمار جهت بررسي هاي بيشتر پان سيتوپني به بخش خون ارجاع گرديد و با تشخيص قطعي بيماري استئوپتروزيس بدخيم شيرخوارگي مقدمات پيوند مغز استخوان صورت گرفت. بحث و نتيجه گيري: نوزادان و شيرخواراني كه با علايم سپسيس، بزرگي كبد و طحال و كم كاري مغز استخوان بستري مي شوند، بايد از نظر اين بيماري مدنظر قرار گيرند تا از شكستگي هاي متعدد و عوارض آنها و نيز تاخير در درمان قطعي جلوگيري به عمل آيد. کليدواژگان: استئوپتروزيس بدخيم شيرخوارگي، شكستگي هاي متعدد، اسكلروزيس استخوان ها.

تعداد صفحات: 78 صفحه
تاريخ انتشار: 10/2/87
تلفن: 2294718 (0111)

تاريخ درج در سايت: 16/2/87
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 910

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 ISC پايگاه استنادی جهان اسلام
1 پزشکی

	تبليغات



آفتاب يزد

اعتماد

ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

ماهنامه نوآور

متن مطالب شماره 65، بهمن 1388را در magiran بخوانيد.

- تازه‏های بازار تكنولوژی
- تكنولوژی جدید در ساخت پل
- موضوعاتی كه هنوز دنیای علم توجیهی برای آنها ندارد
- سهم چشمگیر نوآوری‏های ZF در حمل‏ونقل
و ...

1388-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!