magiran.com: مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران، شماره 61

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- پرداخت حق عضويت	- اشتراکIP Based
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران، شماره 61

magiran.com > مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران > فهرست مطالب شماره 61

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي اشتراک

ارسال الکترونيکي مقاله

راهنماي تدوين و ارسال مقالات

شماره جديد اين نشريه

سال نوزدهم
شماره 71
مرداد و شهريور1388


	تبليغات



مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران Journal of Mazandaran University of Medical Sciences دوماهنامه پزشكي، پيرا پزشكي، مامايي و پرستاري داراي رتبه علمی - پژوهشی به زبان فارسي، انگليسي سال هفدهم، شماره 61، آذر و دي 1386 210 صفحه

	شناسايي مولکولي کانديدا آلبيکنس هاي جدا شده از بيماران انکولوژي در چهار مرکز آموزشي- درماني استان مازندران(85-84) معصومه فتاحي ، طاهره شکوهي ، محمدباقر هاشمي ، محمدتقي هدايتي ، علي اخوتيان ، احمد تمدني ، حسين كرمي ، داريوش مسلمي ، مسعود اياز صص 1-11 چکيده مشاهده متن [PDF 172KB]
	سابقه و هدف : تشخيص به موقع گونه هاي کانديدايي، دربقاي بيماران مبتلا به مهار سيستم ايمني، بسيار کمک کننده است. به لحاظ اين که مي توان درمان ضد قارچي موثر را در شرايطي که هنوز ميزان قارچ پايين است، آغاز نمود. هدف از اين مطالعه، شناسايي کانديدا آلبيکنس هاي (Candida Albicans) جدا شده از بيماران بخش تومور شناسي (Oncology) با روش هاي مولکولي بود. مواد و روش ها : 62 کانديدا آلبيکنس مجزا با آزمون هاي فنوتيپي(رنگ کلوني روي محيط کروم آگار، تشکيل جرم تيوب و توليد کلاميدوسپور روي محيط کورن ميل آگار داراي 1 درصد توئين 80) شناسايي شدند، DNA ژنومي آنها با استفاده از روش گلس بيد/ فنل- کلروفرم جدا گرديد. منطقه متغير D1/D2 در ناحيه ژني rDNA(26S) در همه نمونه ها به روش PCR و با استفاده از بتونه هاي (Primers) NL1/NL4 ، به اندازه (bp) 620 تقويت شد. الکتروفورز محصولات روي ژل آگارز 5/1 درصد انجام شد. تعيين توالي براي 18 محصول انجام شد و نتايج با کمک نرم افزار BLAST در سايت NCBI ارزيابي شد. تطبيق توالي ها با استفاده از برنامه CLUSTAL-W(version 1.83) صورت گرفت. يافته ها : کليه محصولات در جست و جوي Blast به عنوان کانديدا آلبيکنس شناسايي شدند. همه توالي هاي بررسي شده بيش از 99 درصد با توالي مرجع خود در بانک ژني شباهت داشتند. 4 نژاد (Strain) مختلف براي گونه آلبيکنس شناسايي گرديد، شامل: نژاد AA 1622b(13 نمونه)، 24698(3 نمونه)، TA 62(1 نمونه)و 551 FC( 1 نمونه). به علاوه 131 مکان متغير نوکلئوتيدي نيز شناسايي شد. استنتاج : کانديدا آلبيکنس گونه غالب تعيين شده با روش هاي فنوتيپي (Phentotypic) بود. به علاوه، شناسايي کانديدا آلبيکنس ها با تعيين توالي ناحيه ژني (26S) rDNA، 100 درصد با نتايج حاصل از روش هاي فنوتيپي مطابق بود. کليدواژگان: بتا تالاسمي ماژور، بتا تالاسمي اينتر مديا، سنگ صفراوي، هيدروکسي اوره

	بررسي تاثير درمان ترکيبي دو داروي Deferiperone & Desferrioxamine بر عوارض قلبي درتالاسمي ماژور فریبا رشیدی قادر ، مهرنوش کوثریان ، حسین کرمی صص 12-19 چکيده مشاهده متن [PDF 139KB]
	سابقه و هدف : عارضه قلبي در بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور عمده ترين مشکل تهديد کننده حيات آنان مي باشد. برداشت آهن با دسفروکسامين بدلايل متعدد ممکن است مشکل يا ناکافي باشد. هدف از انجام اين مطالعه بررسي اثر درمان ترکيبي با دو داروي دسفروکسامين ودفريپرون درمقايسه با درمان تک داروئي با دسفروکسامين برعوارض قلبي اين بيماران است. مواد و روش ها : دريک مطالعه کارآزمايي باليني به روش قبل وبعد،47بيمار مبتلا به تالاسمي ماژور (24 نفر مرد و 23نفر زن) مراجعه کننده به مرکز تحقيقات بوعلي با محدوده سني10- 35 سال که همگي تحت درمان ترکيبي با دو داروي دسفروکسامين و دفريپرون قرار گرفته بودند بررسي گرديدند. همه بيماران قبل و بعد از طي حداقل 6 ماه درمان ترکيبي اکوکارديوگرافي شدند و اندکس هاي عملکرد سيستوليک و دياستوليک شامل LVEF،EPSS،CI،E/A،EF slope & MPI و همچنين آريتمي تعيين گرديدند.بررسي آماري با paired t-test و ضريب همبستگي پيرسون صورت گرفت. يافته ها : متغيرهاي که داراي تفاوت معني داري بوده اند شامل فريتين، اندکس هاي سييتوليک و اندكس MPI مي باشند. فريتين ng/ml 1607±4489 به ng/ml 1347±3306 رسيد (p=0.000). LVEFاز 9/3 ±6/67 درصد به 6/2±7/69 درصد رسيد ( (p=0.04.EPSS از 1/2±9/3 mm به mm3/1±9/2 رسيد (p=0.004 ). CI از 3/0±5/3 به 18/0±6/3رسيد (p=0.02). MPI از06/0 ± 37/0 به 05/0± 33/0 رسيد (p=0.03). اين تغييرات به نفع بهبود عملکرد سيستوليک قلبي مي باشند. آريتمي و متغيرهاي فونکسيون دياستوليک نيز بهبود مختصري نمودند که معني دار نبود. استنتاج : نتايج اين بررسي نشان مي دهد که درمان ترکيبي با دوداروي دسفروکسامين ودفريپرون باعث کاهش سطح فريتين و بهبود نسبي فونکسيون سيستوليک بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور مي شود. کليدواژگان: تالاسمي، دسفروکسامين، دفريپرون، عوارض قلبي

	نقش پمپ سديم-پتاسيم وابسته به انرژي در اثرات عصاره هيدروالكلي ريشه گزنه بر روي گره دهليزي بطني جدا شده خرگوش نر وحید خوری ، محسن نایب پور ، عباس میرعباسی ، محمد آزادبخت ، عارف صالحی صص 20-29 چکيده مشاهده متن [PDF 186KB]
	سابقه و هدف : مطالعات قبلي بيانگر اثرات قلبي و عروقي گياه گزنه از قبيل كاهش فشار، گشاد كردن شريان ها و اثرات اينوتروپ بر روي قلب است ولي اثرات آن روي دهليزي- بطني شناخته نشده است. همچنين خاصيت مهاركنندگي پمپ K ATPase– Na از گزنه گزارش شده است . هدف از اين مطالعه1) تعيين اثرات عصاره ريشه گزنه بر روي خواص پايه و كاركردي گره دهليزي- بطني مي باشد 2)تعيين مکانيسم اثرات گزنه و مقايسه آن با وراپاميل و اوبائين مي باشد. مواد و روش ها : اين مطالعه از نوع تجربي است. در تمام آزمايش ها خرگوش هاي نر نژاد نيوزلندي (kg1-3/1) با استفاده از تکنيک پرفيوژن گره دهليزي بطني ايزوله در شرايط مناسب آزمايشگاهي و در 3 گروه جداگانه انجام شد. در گروه اول به صورت قبل و بعد عصاره الکلي ريشه گزنه (2/0 و 4/0 گرم در ليتر) بر روي خواص الكتروفيزولوژيك گره دهليزي بطني خرگوش مورد مطالعه قرار گرفت (6N=). در گروه دوم ريشه گزنه در حضور اوبائين با غلظت 25/0 ميکرومولار (6 N=) و در گروه سوم وراپاميل 1/0 ميکرومولار (6 N=) مورد آزمايش قرار گرفت. پروتکل هاي تحريکي (Wbcl; Recovery، Facilitation، Fatigue) براي بررسي خواص الکترو فيزيولوژيک در گره دهليزي بطني ايزوله مورد استفاده قرار گرفت. تمام نتايج به صورت ميانگين خطاي استاندارد نشان داده شده است. يافته ها : در حضورگزنه افزايش معني داري در ونكباخ (از 3/4± 7/150 تا 2/15 ±180)، زمان هدايت (AVCT) از 5/2±44 تا 7/1±54 و ERP از 13± 125 تا 6/20±149 و در زمان خستگي (ΔAH) 9/0± 6 ميلي ثانيه شد. اثرات مقايسه ريشه گزنه در مقايسه با وراپاميل بيانگر اثرات مهارکننده كمتري از ريشه گزنه ميباشد بطوريكه زمان تحريك ناپذيري گزنه 40 درصد وراپاميل مي باشد. همچنين گزنه توانست رفتار الكتروفيزيولوژيك مشابهي را نسبت به اوبائين نشان دهد. استنتاج : اثرات عصاره الكلي ريشه گزنه بر روي خواص الكتروفيزيولوژيك يك گره دهليزي بطني بيانگر نقش دورموتروپ منفي اين گياه مي باشد كه شباهت الكتروفيزيولوژيك آنبا اوبائين مي تواند احتمال نقش پمپ سديم-پتاسيم وابسته به انرژي را در اثرات مهاري گزنه برروي گره دهليزي- بطني مطرح كند. کليدواژگان: گره دهلزي بطني، عصاره الكلي ريشه گزنه، خواص وابسته به سرعت، آريتمي

	مقايسه تاثير آسپيرين همراه با هپارين و آسپرين همراه با پردنيزولون در درمان سقط راجعه صغری ربیعی ، عصمت عزیزی ، مرضیه فریمانی سنوئی صص 30-36 چکيده مشاهده متن [PDF 118KB]
	سابقه و هدف : سقط راجعه يكي از مشكلات طب توليد مثل است، سبب شناسي آن اغلب ناشناخته بوده و به استراتژي هاي درماني و تشخيصي متفاوت، نيازمند است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه تاثير آسپرين همراه هپارين با آسپرين همراه پردنيزولون در درمان سقط راجعه انجام شد. مواد و روش ها : اين مطالعه به صورت كارآزمايي باليني تصادفي شده بر روي 50 زن مبتلا به سقط راجعه مراجعه كننده به بيمارستان فاطميه همدان انجام شد. اين بيماران به محض مثبت شدن Beta HCG انتخاب شده و به طور تصادفي به دو گروه 25 نفري تقسيم شدند. به بيماران گروه اول هپارين به ميزان 5000 واحد دو بار در روز و به صورت زيرجلدي همراه با يک قرص آسپيرين 80 ميلي گرمي در روز تجويز شد. به گروه دوم روزانه 10 ميلي گرم پردنيزولون همراه با يك قرص 80 ميلي گرم آسپرين M.C تجويز گرديد. درمان هاي فوق تا هفته 20 حاملگي ادامه داشت و در طي مدت درمان، حداقل 3 بار سونوگرافي از نظر وضعيت جنين انجام شد. جهت بيماران تحت درمان با هپارين به منظور جلوگيري از پوکي استخوان ناشي از هپارين، روزانه يك قرص كلسيم تجويز گرديد. اندازه گيري آنتي بادي هاي آنتي فسفوليپيد و آنتي كارديوليپين براي كليه بيماران انجام شد. نوزادان گروه مصرف كننده آسپرين با پردنيزولون بعد از تولد توسط متخصص نوزادان بازديد و به مدت يك ماه نيز پي گيري شدند. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمون هاي آماري t-test و دقيق فيشر پردازش گرديدند. يافته ها : ميانگين سني زنان مورد مطالعه در گروه آسپرين همراه پردنيزولون 3/3±8/31 سال و در گروه آسپرين همراه با هپارين 2/3±7/30 سال بود كه دو گروه از نظر سني متفاوت از يكديگر نبودند (05/0P>). ميانگين تعداد سقط در گروه آسپرين همراه با پردنيزولون 1/1±8/2 و در گروه آسپرين همراه با هپارين 1±4/2 بود كه تفاوت معني داري بين دو گروه از نظر ميانگين تعداد سقط وجود نداشت (05/0P>). آنتي بادي آنتي كارديوليپين در 4 بيمار (8 درصد) و آنتي بادي آنتي فسفوليپيد نيز در 4 بيمار (8 درصد) مثبت شد. تجزيه و تحليل داده هاي مطالعه حاضر مشخص كرد كه ميزان وقوع سقط به دنبال درمان با آسپرين همراه با هپارين به طور معني داري از نظر آماري نسبت به درمان آسپرين همراه با پردنيزولون بيش تر است (05/0P<). در هيچيك از بيماران دو گروه عارضه اي مشاهده نشد. استنتاج : نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه روش درماني آسپرين همراه با پردنيزولون در درمان سقط راجعه مؤثرتر از روش درماني آسپرين همراه با هپارين بوده و روش درماني ارجح مي باشد. کليدواژگان: آسپيرين، پردنيزولون، سقط عادتي، هپارين

	بررسي مقايسه اي لوله گذاري داخل تراشه با و بدون استفاده از سوكسينيل كولين در بخش اورژانس رضا صالحی ، مانی مفیدی ، محمد حسینی کسنویه صص 37-44 چکيده مشاهده متن [PDF 122KB]
	سابقه و هدف : با توجه به عدم استفاده روتين از داروي سوكسينيل كولين در موارد انتوباسيون يا لوله گذاري داخل تراشه (tracheal intubation) در بخش اورژانس، اين مطالعه با هدف مقايسه ﻣﻴﺰان موفقيت و عوارض لوله گذاري داخل تراشه در دو روش با و بدون تزريق سوكسينيل كولين (Succinyl Choline) انجام گرفت. مواد و روش ها : در اين مطالعه مداخله اي (Interventional)، طبق روش آسان غير احتمالي ۱۵۰ فرد كانديد لوله گذاري داخل تراشه واجد شرايط در اورژانس بيمارستان رسول اكرم وارد طرح شدند. داده هاي دموگرافيك ارزيابي شدند. سپس بيماران بصورت تصادفي در يكي از پروتكل هاي A(RSI با سوكسينيل كولين1) يا B (modified RSI بدون سوكسينيل كولين2) قرار گرفته و انتوبه شدند. موفقيت و عوارض اتفاق افتاده در حين و بلافاصله پس از انتوباسيون در پرسشنامه ها ثبت گشته و با برنامه SPSS 11 مورد آناليز آماري قرار گرفت. يافته ها : ميانگين سني افراد در گروه A ١/۵ ± ١/۳۴ سال و در گروه B ٣/۵ ± ١/۳۵ سال بود.در گروه A ۳۵ مورد (۴۶/۶ درصد) زن و ۴۰ مورد مرد (۵۳/۴ درصد) و در گروه B نيز۳۷ مورد (۴۹/۳ درصد) زن و ۳۸ مورد (۵۰/۷ درصد) مرد بودند كه اختلاف بين دو گروه معني دار نبود. در گروه A ٧۴ نفر (۹۸ درصد) در اولين كوشش و ١ نفر (٢ درصد) در دومين كوشش انتوبه شدند. در ۳ مورد (۴ درصد) براديكاردي، در ۸ مورد (۶/۱۰ درصد) هيپوتانسيون، در ٢مورد (۶/۲ درصد) استفراغ، در۲مورد(۶/۲ درصد) هيپرتانسيون و در ۹ مورد (۱٢ درصد) هيپوكسي (O2 sat<90%)رخ داد. در گروه B ۶۶ مورد (۸۸ درصد) در اولين كوشش و ۹ مورد (١٢ درصد) نيز در دومين كوشش انتوبه شدند. براديكاردي در ۲مورد (۶/۲ درصد)، هيپوتانسيون در ۹مورد (۱٢ درصد)، استفراغ در ٣ مورد (۴ درصد)، هيپوكسي در ۱۱مورد (١۴ درصد) رخ داد و و هيپرتانسيون در هيچكدام از موارد دﻳﺪه نشد. در اين مطالعه ميزان موفقيت در روش RSI همراه با سوكسينيل كولين به طور معني داري بيشتر بود. (۰۵/۰> Pvalue) از نظر ميزان عوارض ناشي از دارو ها و انتوباسيون بين دو گروه اختلاف معني داري ديده نشد. (۰۵/۰< Pvalue). استنتاج: مطالعه ما نشان داد در انتوباسيون بيماران اورژانسي، درمواردي که سوكسينيل كولين کنتراانديکاسيون يا منبع استعمال (Contraindication) ندارد، بهتر است به روش RSI انجام گيرد. کليدواژگان: سوكسينيل كولين، لوله گذاري داخل تراشه، عارضه

	تاثير سيمواستاتين بر روند بيماري آنسفالوميليت خود ايمن تجربي قاسم مسیبی ، علی قضاوتی ، کیوان قسامی ، محمدعلی پایانی صص 45-53 چکيده مشاهده متن [PDF 166KB]
	سابقه و هدف : سيمواستاتين (Simvastatin) داروي مهار كننده 3- هيدروكسي-3- متيل گلوتاريل كوآنزيم- آ ردوكتاز است كه در كاهش سطح كلسترول كاربرد وسيعي دارد. نشان داده شده اين دارو داراي خاصيت ضد التهابي و تعديل كننده سيستم ايمني است و از اين جهت آينده مي توان از آن به عنوان يك داروي انتخابي جهت درمان مولتيپل اسكلروزيس استفاده نمود. در اين مطالعه اثر سيمواستاتين بر روند بيماري التهاب مغز و نخاع (Encephalomyelitis) آنسفالوميليت خود ايمن تجربي، به عنوان يك مدل حيواني براي مولتيپل اسكلروزيس، بررسي شد. مواد و روش ها : آنسفالوميليت خود ايمن تجربي با تجويز زير جلدي پپتيد MOG35-55 همراه با افزودني كامل فروند به موش هاي نژاد C57BL/6 با سن 8 هفته ايجاد شد. درمان با سيمواستاتين (1 ميلي گرم بر كيلوگرم- هر روز به صورت خوراكي) از سه روز قبل از تجويز آنتي ژن به منظور ايجاد بيماري تا 25 روز پس از ايجاد بيماري انجام شد. روند تغييرات بيماري روزانه ثبت گرديد. ظرفيت آنتي اكسيداني، ميزان توليد نيتريك اكسايد و سطح اسيد اوريك سرمي مورد سنجش قرار گرفت. يافته ها : نتايج نشان داد، شيوع و شدت علائم بيماري در موش هاي تحت درمان با سيمواستاتين در مقايسه با گروه شاهد به صورت معني داري كم تر است (به ترتيب با 001/0=p و 0001/0=p). همچنين زمان حمله بيماري در گروه تحت درمان با تاخير بيش تري شروع شد. سيمواستاتين به طور معني داري باعث افزايش ظرفيت آنتي اكسيداني و سطح اسيد اوريك سرمي شد (001/0=p)، اما تاثير چنداني بر غلظت اسيد اوريك سرمي نداشت. استنتاج: نتايج، مشخص ساخت كه درمان با سيمواستاتين در پيشگيري از علائم بيماري التهاب مغز و نخاع خود ايمن و كاهش شيوع بيماري موثر است. مقاومت ايجاد شده نسبت به بيماري التهابي مغز و نخاع احتمالا مربوط به مهار استرس اكسيداتيو و افزايش ظرفيت آنتي اكسيداني است. کليدواژگان: سيمواستاتين، آنسفالوميليت خود ايمن تجربي، مولتيپل اسكلروز، نيتريك اكسايد، اسيد اوريك، ظرفيت آنتي اكسيداني

	مقايسه تأثير فنلين و مفناميک اسيد بر روي ديسمنوره اوليه سهیلا نظرپور ، حسن عظیمی صص 54-61 چکيده مشاهده متن [PDF 126KB]
	سابقه و هدف: قاعدگي دردناک (dysmenorrhea) تقريبا در 5 درصد از زنان داراي دوره هاي قاعدگي منظم ديده مي شود. در اين راستا روش هاي درماني متفاوتي مطرح شده اند و مسلماً انتخاب داروهاي با عوارض جانبي کم تر ترجيح داده مي شوند. هدف از مطالعه حاضر، مقايسه تأثير فنلين و مفناميک اسيد بر روي ديسمنوره اوليه است. مواد و روش ها : اين مطالعه به صورت کارآزمايي باليني در سال 1385 انجام گرديد. 104 دانشجوي مجرد داراي ديسمنوره اوليه متوسط تا شديد، با نمونه گيري در دسترس، انتخاب و به طور تصادفي به سه گروه مصرف کننده مفناميک اسيد (36 نفر)، فنلين (36 نفر) و دارونما (32 نفر) تقسيم شدند تا در دو دوره قاعدگي متوالي با شروع درد، دارو يا دارونما را دريافت دارند. پرسشنامه هايي در رابطه با شدت درد و خونريزي و ساير علائم باليني در اختيار ايشان قرار گرفت تا در شروع قاعدگي دردناک و سپس ساعت به ساعت بتا 5 ساعت و بعد روز به روز تا 3 روز تکميل نمايند. يافته ها : در سه گروه تحت مطالعه از نظر ميانگين سني و مشخصات دوره هاي قاعدگي اختلاف معني داري وجود نداشت. ميانگين سني افراد 16/0 ± 7/20 سال و ميانگين سن شروع ديسمنوره اوليه 26/0 ± 11/15 سال بود و 2/71 درصد ديسمنوره متوسط و 8/28 درصد ديسمنوره شديد داشتند. شدت درد قاعدگي در مصرف کنندگان فنلين نسبت به دارونما به ميزان بيش تري کاهش يافته و هر چه ساعت هاي درمان ادامه پيدا مي کرد، اين اختلاف بيش تر مي گرديد ولي در بين دو گروه مصرف کننده فنلين و مفناميک اسيد اختلاف معني داري وجود نداشت. همچنين تأثير فنلين در جهت کاهش شدت خونريزي نسبت به مفناميک اسيد بيشتر بود. در خصوص علائم باليني همراه، اختلالات معني داري بين گروه ها وجود نداشت اما کاهش قابل توجهي در شدت علائم باليني در گروه مصرف کننده فنلين نسبت به دو گروه ديگر ديده مي شد. از نظر مصرف کنندگان، فنلين نسبت به دارونما در رفع مشکلات موثرتر بوده اما اختلاف معني داري با مفناميک اسيد نداشت. استنتاج : اثر فنلين در تسکين ديسمنوره اوليه کم تر از مفناميک اسيد نبوده و مي تواند در جهت کاهش شدت درد و خونريزي قاعدگي و نيز شدت علائم باليني مفيد واقع شود. لذا با توجه به بي خطر بودن داروهاي گياهي مي توان آن را جانشين داروهاي موجود نمود. کليدواژگان: ديسمنوره اوليه، فنلين، مفناميک اسيد

	بررسي رابطه مصرف هيدروکسي اوره با سنگ هاي صفراوي در بيمارن بتا تالاسمي ماژور و اينترمديا حسن کرمی ، کوروش وحیدشاهی ، مهرنوش کوثریان ، حسين كرمي ، ماني جمالي صص 62-68 چکيده مشاهده متن [PDF 145KB]
	سابقه و هدف : دربيماران بتا تالاسمي هموزيگوت (ماژور واينترمديا)، به علت ليزمزمن و خون سازي غير موثر و برخي عوامل ديگر بروزسنگ هاي سيستم صفراوي شايع است که منجر به ايجاد عوارض مختلفي در بيماران مي گردد. هيدروکسي اوره دارويي است که با افزايش توليد هموگلوبين F منجر به کاهش ليز گلبول هاي قرمز در بيماران بتا تالاسمي هموزيگوت مي گردد. در رابطه با اثر مصرف هيدروکسي اوره بر ميزان بروز سنگ هاي صفراوي در اين بيماران مطالعه زيادي صورت قرار نگرفته است. هدف از انجام اين مطالعه تعيين اين رابطه در بيماران تالاسمي ماژور و اينتر مديا مراجعه کننده به مرکز تحقيقات تالاسمي دانشگاه علوم پزشکي مازندارن بوده است. مواد و روش ها : اين مطالعه به روش کوهورت تاريخي (Historical cohort ) در سال 1385 انجام گرديد. جامعه مورد مطالعه بيماران تالاسميک ماژور و اينترمدياي مراجعه کننده به بيمارستان بوعلي سينا بوده است. بيماران دردوگروه مورد (شامل36 بيمار داراي تالاسمي ماژور يااينترمديا که حداقل 1 سال هيدرکسي اوره مصرف کرده بودند) و گروه شاهد (شامل بيماراني که داروي هيدروکسي اوره مصرف نکرده بودند يا کمتر از 3 ماه از مصرف دارودر آنها مي گذشت)، بررسي شدند. گروه شاهداز نظر سن ،جنس و شدت بيماري با گروه مورد همسان شدند.شدت بيماري بر اساس درجه بندي خصوصيت باليني وآزمايشگاهي بيماران صورت گرفت. اطلاعات به دست آمده در مورد مشخصات دموگرافيک، شدت بيماري، نتايج سونوگرافي کبد و سيستم صفراوي در پرسشنامه وارد گرديد. تحليل داده ها در نرم افزار (SPSS11) و با استفاده از آزمون هاي Chi square ،t و آزمون دقيق فيشر انجام گرديد. يافته ها : درگروه مورد 36 نفر [20 زن (6/55 درصد)] و در گروه شاهد نيز 36 نفر [19 زن (8/52 درصد)] مورد مطالعه قرارگرفتند. مدت مصرف هيدروکسي اوره 5/25 ± 9/67 ماه با بيشترين مقدار 108 ماه (9 سال) بود. ميانگين دوز مصرف هيدروکسي اوره 9/5 ± 9/14 ميليگرم به ازاي کيلوگرم با بيشترين ميزان mg/kg 34 بود. در گروه شاهد براي 13 نفر (1/48 درصد) نتيجه سونوگرافي سيستم صفراوي غير نرمال گزارش شد، (12 نفر سنگ صفراوي و 1 نفر sludge صفراوي) که در گروه مورد اين نتيجه براي 6 نفر (4/19 درصد) گزارش گرديد (5 نفر سنگ صفراوي و 1 نفر sludge صفراوي) که اين اختلاف از نظر آماري معنادار بود(02/0> p). در بين عوامل مختلف، جنس بيماران رابطه معناداري با اثر هيدورکسي اوره بر کاهش سنگ هاي صفراوي داشت. استنتاج : اين مطالعه نشان داد که بروز سنگ هاي صفراوي در بيماران بتا تالاسمي ماژور و اينترمديا مصرف کننده هيدروکسي اوره کمتر از بيماران همسان غير مصرف کننده اين دارو مي باشد اين امر مطرح کننده نقش پيشگيري کننده هيدروکسي اوره در بروز سنگ هاي صفراوي در بيماران بتا تالاسمي ماژور و اينتر مديا مي باشد. کليدواژگان: بتا تالاسمي ماژور، بتا تالاسمي اينتر مديا، سنگ صفراوي، هيدروکسي اوره

	بررسي تاثير pH و نوع پليمر در آزادسازي ديلتيازم هيدروکلرايد از ماتريكس هاي هيدروفيل جعفر اکبری ، رضا عنایتی فرد ، مجید سعیدی ، آرزو آق پور صص 69-80 چکيده مشاهده متن [PDF 191KB]
	سابقه و هدف : يکي از روش هاي تهيه سيستم هاي پيوسته رهش، استفاده از ماتريکس هاي پليمري مي باشد که بيشترين کاربرد را نيز در تهيه اشکال دارويي با رهش کنترل شده دارند. از بين مواد مورد استفاده در تهيه ماتريکس ها، مشتقات سلولز بيش ترين کاربرد را دارند. برخي از داروها به دليل داشتن ماهيت اسيدي يا بازي، حلاليت وابسته به pH محيط دارند. ديلتيازم هيدروکلرايد به دليل اين که داراي حلاليت وابسته به pH است، يک مدل مناسب براي بررسي تأثير pH و روش هاي تهيه فرمولاسيون هاي مستقل ازpH است. دراين مطالعه سعي شد تا تأثيرHPMC K4M1 ، لاکتوز و CAP2 وهمين طور اسيدهاي آلي و لاکتوز با نسبت هاي مختلف برآزادسازي ديلتيازم هيدروکلرايد به طور مستقل ازpH بررسي شود. مواد و روش ها : تهيه قرص هاي فرمولاسيون هاي مربوطه به روش کمپرسيون مستقيم انجام شد. پس از تهيه قرص ها آزمون هاي اوليه شامل يكنواختي وزن، سختي، فرسايش، استحکام کششي (Tensile strength)، يكنواختي ماده مؤثره (تعيين مقدار ماده مؤثره در طول موج 238 نانومتر با استفاده از روش اسپكتروفتومتري ماوراء بنفش )انجام گرفت. سرعت آزادسازي دارو با استفاده از دستگاه شماره يک USP در دو محيط با pH 2/1 و 2/7 مورد بررسي قرار گرقت و نمونه گيري در زمان هاي 5/0، 1، 5/1، 2 ، 3، 4، 5، 6، 7 و 8 ساعت انجام پذيرفت. بررسي كينتيك (Kinetic) آزادسازي دارو بر اساس چهار مدل درجه صفر، درجه يك، هيگوشي و پپاس انجام پذيرفت. يافته ها : بررسي آزادسازي دارو در فرمولاسيون هاي فاقد اسيد حاکي از بالاتر بودن رهش دارو در محيط اسيدي است. با جايگزيني 50 درصد از HPMC با CAP و حفظ نسبت 1:1 با دارو رهش به صورت مستقل از pH صورت گرفت. در بررسي فرمولاسيون هاي حاوي اسيدهاي آلي، اسيد سيتريک و پليمر با نسبت 1:1 و2:1 ، اسيد اسکوربيک و پليمر با نسبت1:1 و 2:1 و اسيد تارتريک و پليمر با نسبت1:1 و2:1 شرايط آزادسازي مستقل از pH مشاهده شد. در اين بين اسيد سيتريک و اسيد تارتريک نسبت به اسيد آسکوربيک اثرات مناسب تري را در ايجاد رهش تاخيري و مستقل از pH ارائه مي نمايند. مکانيسم آزادسازي در غالب موارد ديفوزيون يا انتشار (diffusion) و فرسايش (Erosion) بود و بهترين همخواني با مدل هيگوشي ديده شد. استنتاج : با توجه به نتايج به دست آمده کاربرد همزمان اين دو پليمر، به همراه اسيدهاي آلي مي تواند در دستيابي به قرص هاي آهسته رهش با کينتيک مناسب مد نظر قرار گيرد. کليدواژگان: مستقل از pH، HPMC K4M، سلولز استات فتالات، کينتيک، رهش دارو

	مقايسه اثر ضد دردي پروپاستامول با ترامادول مانی مفیدی ، حسین شاکر ، حامد بصیر غفوری صص 81-87 چکيده مشاهده متن [PDF 114KB]
	سابقه و هدف: يکي از داروهايي که اخيراً در زمينه کنترل درد مورد توجه قرار گرفته است، پروپاستامول (استامينوفن وريدي) (Propacetamol) مي باشد. هدف اين مطالعه مقايسه اثرات ضد درد پروپاستامول با ترمادول(Tramadol) در بيماران با درد کليوي (Renal colic) مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني دوسوكور، طبق روش آسان غير احتمالي ٨٠ فرد با درد کليوي مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان رسول اكرم(ص) وارد طرح شدند. داده هاي دموگرافيك و شدت درد قبل از تزريق توسط (Numeric Rating Scale) ارزيابي گردﻳﺪ. سپس بيماران بصورت تصادفي يكي از داروهاي A(۱گرم پروپاستامول وريدي) يا B (۱۰۰ ﻣﻴﻠﻲ گرم ترامادول وريدي) را درﻳﺎفت کردند. ميزان کاهش درد و بروز عوارض ٣٠ دقيقه پس از تزريق ثبت گردﻳﺪ. پس ازيك ساعت نياز به تزريق مجدد مسکن ارزيابي شد. سپس داده هاي جمع آوري شده، توسط روش آماريT-test و با برنامهSPSS مورد آناليزآماري قرار گرفت. در آناليزتحليلي مقادير٠۵/٠>PValue معني دار درنظرگرفته شد. يافته ها: ميانگين سني افراد در گروه A ٦/٨±٣٣ سال و در گروه B٨± ۲/۳۴ سال بود. ميانگين درد در گروه A ٦/١±٦/٧ و در گروه B ۵/١±۵/۷ بود. ميزان تخفيف درد در گروه A ٦/١±۴/۴ و در گروه B ۲/١±٦/۲ بود كه از نظر آماري معني دار مي باشد. در گروه A ١۲ نفر (۳٠ درصد) بعد از يك ساعت نياز به تجويز مجدد مسکن داشتند و در گروه B ۲۵ نفر (۵/62 درصد) كه اين ﻳﺎفته هم از نظر آماري معني دار مي باشد. استنتاج: با توجه به نتايج اين مطالعه و مقايسه آن با مطالعات قبلي ملاحظه مي شود پروپاستامول وريدي يك داروي ايمن و موثر در تخفيف درد در بيماران با درد کليوي مي باشد كه بدون ايجاد عوارض قابل توجه مي تواند اثر ضد درد مناسبي ايجاد كند. نتايج پژوهش، نشان داد که پروپاستامول نسبت به ترامادول در کاهش درد بيماران با درد کليوي، داراي کارايي بيشتر و عوارض کمتري مي باشد. کليدواژگان: پروپاستامول، ترامادول، رنال كوليك

	بررسي رابطه ابتلا به تالاسمي ماژور و مصرف دسفري اكسامين با آسيب توبولرپروگزيمال حميد محمد جعفري ، حسين كرمي ، كوروش وحيد شاهي صص 88-95 چکيده مشاهده متن [PDF 129KB]
	سابقه و هدف: بيماري تالاسمي يك هموگلوبينوپاتي كمي ارثي است كه از بيماري هاي شايع ژنتيكي در حوزه مديترانه و از جمله ايران است. بيماران بتا تالاسمي هموزيگوت، از آنمي شديد و عوارض بيماري در ارگان هاي مختلف رنج مي برند. اخيراً شواهد و نگراني هايي در مورد عوارض كليوي در بتاتالاسمي مطرح شده است، اما مطالعات، نتايج متفاوتي را نشان داده است. از اين رو در اين مطالعه عملكرد كليوي بيماران بتاتالاسمي ماژور بيمارستان بوعلي سينا ساري در مقايسه با گروه شاهد بررسي گرديد. مواد و روش ها: مطالعه از نوع كوهورت تاريخي (Historical Cohort) بود. جامعه مورد مطالعه (گروه مورد) بيماران تالاسمي ماژور مراجعه کننده به بخش تالاسمي بيمارستان بوعلي سينا ساري و گروه شاهد شامل برادر و خواهر سالم بيماران بودند، كه از نظر سن و جنس با گروه مورد همسان (Match) بودند. براي بررسي عملكردكليوي از اندازه گيري نشانگرهاي خوني و ادراري استفاده شد و اطلاعات دموگرافيك و درماني از پرونده بيماران استخراج و درپرسشنامه درج گرديد. داده ها وارد نرم افزار SPSS11 شده و با استفاده از آزمون هاي آماري t-test و مربع کاي آناليزگرديد. يافته ها: 84 نفر شامل 42 نفر در گروه مورد و 42 نفر در گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه مورد و شاهد از نظر جنس و سن همسان بودند و ميانگين سن بيماران2/5 ± 3/21 سال بود. دوز دريافتي دسفرال mg/kg 19 ± 70 بود. مقايسه نتايج در گروه مورد و شاهد نشان داد كه بين مقادير ß2-microglobulin ، پروتئين ادرار 24 ساعته، كسر ترشحي سديم و پتاسيم در دو گروه اختلاف معني دار وجود نداشت. اما بين ميزان BUN، كراتينين، پتاسيم سرم و كراتينين و پتاسيم ادرار بين دو گروه اختلاف معني داروجود داشت كه جنس، ميزان Hb و سطح فريتين در تفاوت اين نشانگرها تأثير معني دار داشت. استنتاج: دراين مطالعه شواهد جدي از آسيب توبولركليوي در بيماران بتاتالاسمي ماژور در مقايسه با گروه شاهد يافت نشد. اما افزايش در سطوح BUN ، پتاسيم سرم و در مواردي اسيد اوريك به ويژه در بيماران با آنمي شديد و دوز بالاي دسفرال و افزايش بار آهن نشان داده شد. کليدواژگان: بتا تالاسمي ماژور، دسفري اکسامين، آسيب توبولر پروگزيمال كليوي

	مقايسه قدرت تشخيصي اندكس داپلر مقاومت شريان كليه با روش سنتي گرافي DMSA در كودكان مبتلا به عفونت مجاري ادراري تب دار و پيش بيني پيلونفريت حاد عبدالرسول علایی ، حمیدمحمدجعفری ، محمد خادملو صص 96-104 چکيده مشاهده متن [PDF 144KB]
	سابقه و هدف: UTI يكي از شايع ترين عفونت هاي باكتريائي در كودكان مي باشد. عفونت ادراري تب دار مي تواند در صورت عدم تشخيص و درمان صحيح موجب عوارض شديد بر روي كليه ها شود. پيلونفريت حاد و ريفلاكس دو عامل سينرژيست درتخريب كليه كودكان است. يافته هاي باليني و آزمايشگاهي اختصاصي قطعي جهت تشخيص وجود ندارد. روش هاي مختلف جهت تشخيص پيلونفريت حاد و رفلاكس دركودكان وجود دارد كه شامل اولتراسونوگرافي،IVP ، VCUG ، CT ، داپلر و سنتي گرافي DMSA است. اكثر اين روش ها با تابش اشعه به كودك همراه مي باشد. در مطالعه حاضر به بررسي و مقايسه قدرت تشخيص اندكس مقاومت شريان كليوي (RI) در سونوگرافي داپلر با اسكنDMSA و VCUG در تشخيص پيلونفريت حاد و ريفلاكس در كودكان مي پردازيم. مواد و روش ها: مطالعه از نوع تشخيصي كه تعداد 72 كليه 28 دختر 8 پسر حدود سني يك ماه تا 108 ماه و ميانگين سني 19/27 ماه از كودكان مبتلا به عفونت مجاري ادراري تب دار كه در بخش نفرولوژي كودكان بيمارستان بوعلي ساري در سال هاي 86- 85 بستري بودند مورد بررسي قرار گرفتند. ابتدا در كودكان بررسي با سونوگرافي كليه و مثانه و داپلر شروع شده و بعد در صورت انديكاسيون تحت بررسي با VCUGجهت رد احتمالي ريفلاكس وزيكواورترال و اسكن DMSA جهت رد احتمال پيلونفريت حاد قرار گرفتند. اطلاعات جمع آوري شده در پرسش نامه هاي مجزا ثبت شده و بعداً مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان مي دهد كه در 7/34 درصد از افرادي كه مشكوك به پيلونفريت بودند، DMSA تأييدكننده تشخيص باليني و اين عدد در سونوگرافي داپلر 3/33 درصد بوده است. ويژگي و حساسيت سونوگرافي داپلر به ترتيب 83 و 64 درصد محاسبه شد. ارزش اخباري مثبت و منفي سونوگرافي داپلر نيز به ترتيب 7/66 و 3/81 درصد بود. استنتاج: ازاين مطالعه مي توان نتيجه گرفت كه كودكان مبتلا به UTI تب داركه اندكس داپلر بالاي7/0 دارند با تشخيص پيلونفريت حاد نياز به درمان آنتي بيوتيكي كامل تر داشته و بايد با اسكنDMSA كنترل شوند.كودكاني كه اندكس داپلر زير 7/0 دارند بايد با احتمال عفونت مثانه و پيشا براه درمان شوند و به DMSA نياز ندارند. بنابراين بين RI افزايش يافته و شدت درگيري كليوي رابطه معني داري وجود دارد. اندازه گيري داپلر، ويژگي 83 درصد و ارزش اخباري منفي 3/81 درصد در تشخيص پيلونفريت حاد دارد، مي توان نتيجه گيري كرد كه اندازه گيري اندكس داپلر (RI) در رد كردن پيلونفريت حاد ارزشمند است. کليدواژگان: عفونت مجاري ادراري، رفلاكس مثانه به حالب، پيلونفريت حاد، مقاومت عروق كليه ، VCUG ، اسكن DMSA ، داپلر

	ارزيابي راديوگرافيکي ترميم نقص استخواني ران خرگوش با استفاده از اسکلت آهکي صدف درياي مازندران مهدی مرجانی ، مسعود سلک غفاری ، روزبه مریدپور صص 105-113 چکيده مشاهده متن [PDF 155KB]
	سابقه و هدف: پيوند خودي (Auto Transplantation) بهترين نوع پيوند جايگزين استخواني مي باشد، ولي محدوديت هايي دارد. لذا پيوند غير خودي با استفاده از مواد صناعي يا طبيعي توصيه مي شود. اسکلت آهکي صدف درياي خزر ايران در اين تحقيق به عنوان يک ماده طبيعي جايگزين در تشکيل استخوان، مورد ارزيابي پرتونگاري قرار گرفت. قطعات صدف دريايي در نقص سوراخي شکل موجود در استخوان ران در گروه آزمايش با روند طبيعي التيام در بخش اسفنجي استخوان خرگوش مورد مقايسه قرار گرفت. خصوصيات کاربردي،گسترش استخوان سازي، مقاومت در برابر نيروهاي استخوان و جذب آن در اين مطالعه از طريق پرتونگاري با اشعه ايکس بررسي شد. مواد و روش ها: مطالعه روي 12 سر خرگوش سفيد نيوزلندي در درمانگاه دانشکده دامپزشکي دانشگاه آزاد اسلامي واحد کرج انجام شد و ضمن نگهداري خرگوش ها به دو گروه مساوي 6 تايي شامل گروه آزمايش و شاهد تقسيم شدند. نقص سوراخي شکل در يکطرف بخش تروکانتر بزرگ ران در گروه آزمايشي ايجاد شد و قطعات آماده شده صدف در تمام سوراخ ها کاشته شد. در گروه شاهد هم نقص هاي استخوان به همان شکل گروه آزمايش ايجاد و به منظور بررسي روند التيام طبيعي استخوان مورد بررسي قرار گرفت. پرتونگاري از خرگوش ها در روزهاي صفر،10،20 ،30 ،40 ،50 ،63 بعد از عمل تهيه گرديد. يافته ها: پرتونگاري هاي انجام شده پس از 9 هفته در تمام نقص هاي استخواني در گروه آزمايش، نشان دهنده کاهش تراکم 15-10 درصد صدف و گسترش استخوان سازي در اطراف قطعات بود. پرتونگاري هاي گروه شاهد، نشان دهنده التيام به ميزان بيش از نصف در نقص سيلندري تروکانتر بزرگ ران بود. به دليل بالا بودن مقاومت ساختاري قطعات صدف در برابر نيروهاي وارده بر استخوان، هيچ يک از خرگوش ها دچار شکستگي هاي تروکانتريک نشدند. استنتاج: به طور کلي مي توان گفت صدف به عنوان يک منبع طبيعي کلسيم داراي کارآيي بالايي براي استفاده در زمينه جانشين هاي پيوند استخوان در جراحي هاي ارتوپدي پزشکي و دامپزشکي مي باشد. کليدواژگان: جايگزين پيوند استخوان، اسکلت آهکي صدف، خرگوش، استخوان ران، ترميم استخوان

	عوارض ناشي از تزريق ايمونوگلوبولين وريدي در بيماران با نقص ايمني اوليه جواد غفاری ، محمد قرگزلو ، ايرج محمدزاده ، زينب نظري صص 114-121 چکيده مشاهده متن [PDF 125KB]
	سابقه و هدف : ايمونوگلوبولين داخل وريدي براي درمان بيماران داراي نقص توليد آنتي بادي به کار مي رود. عوارض جانبي به دنبال مصرف با ايمونوگلوبولين داخل وريدي در اين بيماران گزارش شده است و هدف از اين مطالعه تعيين عوارض جانبي ايمونوگلوبولين داخل وريدي در بيماران با نقص ايمني مي باشد. مواد و روش ها : اين مطالعه به شکل گذشته نگر، با مطالعه بر روي پرونده بيماران با نقص ايمني اوليه مختلف مراجعه کننده به بخش ايمونولوژي و آلرژي مرکز طبي کودکان (تهران) انجام شده است. تعداد 29 بيمار که داراي پرونده کامل در طول مدت تزريق ايمونوگلوبولين داخل وريدي داشتند مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته ها : از تعداد 29 بيمار داراي نقص ايمني اوليه 19 نفر مذکر (51/65 درصد) و 11 نفر مونث (4/34 درصد) بودند. سن بيمارا ن از 15 ماه تا 55 سال متفاوت بوده است. شيوع بيماري ها در 16 نفر نقص ايمني متغير مشترک1 (17/55 درصد)، 8 نفر بروتن2 (58/27 درصد)، 4 نفر ازدياد IgM (79/13 درصد)و 1 نفر بيماري توام شديد3 (44/3 درصد) داشتند. مدت تزريق از 5 ماه تا 15 سال متفاوت بوده است. در 15 نفر از بيماران واکنش هاي جانبي ديده شده است (72/51 درصد). از تعداد 1626 تزريق در تمام دوره در کل بيماران فوق فقط تعداد 34 تزريق (09/2 درصد) با واکنش هاي جانبي همراه بوده است. اغلب واکنش ها در 30 دقيقه اول تزريق روي داده اند و اين اغلب به علت سرعت بالاي تزريق اتفاق افتاده است. بيشترين واکنش تب و لرز و واکنش هاي خفيف ديگر بوده اند. استنتاج : ايمونوگلوبولين وريدي يک داروي نسبتاً بي خطر مي باشد که گاهي با عوارض جانبي که به طور عمده خفيف مي باشند همراه است. با روش صحيح تزريق آن مي توان اين واکنش ها را به حداقل رساند. کليدواژگان: ايمونوگلوبولين وريدي، نقص ايمني اوليه، عوارض جانبي

	بررسي عوامل ايجاد كننده سوختگي و چگونگي پيامد آنها در بيماران بستري در بخش سوختگي بيمارستان زارع ساري، سال 86-85 قاسمعلی خراسانی ، ابراهیم صالحی فر ، گوهر اسلامی صص 122-130 چکيده مشاهده متن [PDF 131KB]
	سابقه و هدف : در مطالعات انجام شده در ساير کشورها نشان داده شده است که علت سوختگي عامل مهمي در تعيين پيش آگهي و پيامد بيماران مي باشد. با توجه به نتايج متفاوت به دست آمده در مراكز مختلف هدف از انجام اين مطالعه بررسي ارتباط بين علت سوختگي با عوامل مرتبط باپيامد (شامل ميزان عفونت، هزينه مراقبت از بيماران و مرگ و مير) در بيماران بستري در بيمارستان شهيد زارع مي باشد. مواد و روش ها : اين مطالعه به صورت آينده نگر روي 113 بيمار در بخش سوختگي بيمارستان شهيد زارع ساري از شهريور 85 تا فروردين 86 انجام شد. معيار هاي ورود شامل سن بالاتر از 10 سال و سوختگي با درجه دو و يا سه بوده است. بسته به وضعيت باليني بيماران، نمونه هاي مختلف شامل سواب زخم، بيوپسي بافت، ادرار، خون و خلط گرفته شد. ارتباط بين علت سوختگي با متغيرهاي مختلف دموگرافيكي، عفونت ها، هزينه ها و مرگ و مير توسط آزمون کاي دو بررسي شد. يافته ها : سوختگي با شعله شايع ترين سوختگي بوده است (1/53 درصد موارد). ميانگين درصد سوختگي بيماران 2/21 ± 6/30 درصد و ميانگين تعداد روزهاي بستري 9/11 ± 6/21 روز بوده است. ميانگين اين مقادير در مورد بيماران دچار سوختگي با شعله بيش از سايرين بوده است. ميانگين هزينه آنتي بيوتيک ها و هزينه کلي بيمارستاني به ترتيب 11818945 ± 9834102 و 18872089 ± 24301863 ريال بوده است. درصد بيماران با سوختگي الکتريکي 5/11 درصد بوه است. ميزان مرگ و مير بيماران 3/29 درصد بوده و بين مرگ و مير و علت سوختگي نيز ارتباط معني داري وجود داشته است (000/0= P). استنتاج : پيامدهاي نامطلوب در سوختگي با شعله شديدتر و شايع تر از ساير موارد سوختگي بوده و اطلاع رساني و اتخاذ روش هاي پيشگيرانه در اين مورد بايد در اولويت قرار گيرد. ميزان سوختگي الکتريکي مطالعه ما از الگوي جهاني ذکر شده بالاتر ميباشد. علت سوختگي با مرگ و مير و نيز فاکتورهاي دموگرافيکي و رواني اجتماعي(psycho social) نظير جنس، وضعيت تأهل، محل سکونت، مدرک تحصيلي، خودسوزي وبيماري هاي زمينه اي مرتبط بوده است. کليدواژگان: سوختگي، علت، پيامد، هزينه، مرگ و مير

	بررسي عملکرد تکنيکي،حفاظتي و فني پرتونگاران بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشکي مازندران سیدعلی رحیمی ، شکرا... سالار ، عبدا... اسدی صص 131-140 چکيده مشاهده متن [PDF 137KB]
	سابقه و هدف: بخش پرتونگاري با تهيه تصاوير مناسب و با کيفيت، نقش ارزنده اي در تشخيص بسياري از بيماري ها به عهده دارد. تصوير خوب با به کارگيري معيارهاي صحيح تکنيکي و وضعيت مناسب بيمار حاصل مي شود. نهايتاً عملکرد و دانش كاركنان بخش پرتونگاري مستقيماً در تعيين کيفيت پرتونگاري ها نقش اصلي را ايفا مي کند. مواد و روش ها: اين مطالعه به منظور تعيين عملکرد كاركنان شاغل در بخش هاي پرتونگاري بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي مازندران صورت گرفت. براي جمع آوري داده ها از چک ليستي که به اين منظور با ضرايب روايي و پايايي مناسب ساخته شد، استفاده گرديد. کليه كاركنان (73 نفر) مراکز پرتونگاري وابسته به دانشگاه علوم پزشکي مازندران مورد مطالعه قرار گرفتند. در مورد هر يک از كاركنان، 35 مورد عملکرد (در سه حيطه تکنيکي، حفاظتي و فني) در سه نوبت کاري جداگانه مشاهده و ثبت گرديد. ضمن اين که تمام کارکنان با40 پرسش در حيطه هاي ذکر شده، مورد آزمون قرار گرفتند. يافته ها: ميانگين پاسخ هاي صحيح كاركنان در حيطه تکنيکي در سه نوبت کاري صبح، عصر و شب به ترتيب 4/66، 9/53 و 51 درصد به دست آمد. هم چنين ميانگين پاسخ هاي صحيح كاركنان در حيطه حفاظتي نوبت هاي مذکور به ترتيب 1/68 ، 5/59 و 2/60 درصد و حيطه فني 8/47 ، 95/39 و 65/43 درصد به دست آمد. مقايسه نمرات سه حيطه تکنيکي، حفاظتي و فني در هر سه مورد، تفاوت معني داري (05/0 >P) را نشان داد. استنتاج : در مجموع کيفيت عملکرد كاركنان تقريباً مطلوب بوده و نياز به آموزش مستمر، نظارت و ارزيابي توسط مسؤولين ذي ربط ضروري به نظر مي رسد. اهميت دادن به مسأله حفاظت در برابر اشعه، در دسترس بودن وسائل مورد نياز و نظارت مستمر برنحوه استفاده از اين وسائل و رعايت ساير نکات ايمني، نقش مهمي در کاهش ميزان جذب بيماران دارد. کليدواژگان: پرتونگاري، بخش راديولوژي، كاركنان بيمارستان، کارآيي

	تظاهر 111 مورد بيماري هيرشپرونگ در كودكان مبتلا به يبوست مزمن مراجعه كننده به درمانگاه جراحي اطفال بيمارستان بوعلي سينا ساري، سال 85-1376 مریم قاسمی ، علیرضا علم ، حسن کرمی ، شهرام سلیمی صص 141-147 چکيده مشاهده متن [PDF 148KB]
	سابقه و هدف: بيماري هيرشپرونگ يك عامل ارگانيك يبوست در اطفال بوده كه تنها با مداخله جراحي قابل درمان بوده و در صورت عدم تشخيص و درمان مي تواند منجر به عوارض وخيم و حتي مرگ شود. با توجه به ناهمگن بودن سن بروز، تظاهرات باليني و فراواني آن در مطالعات قبلي و عدم پيشينه تحقيقاتي در خصوص اين بيماري در منطقه اين مطالعه با هدف بررسي فراواني بيماري هيرشپرونگ و چگونگي نتايج حاصل از انجام بيوپسي ركتوم در كودكان مبتلا به يبوست مزمن در ساري انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه به روش توصيفي بر روي كودكان مبتلا به يبوست مزمن مقاوم به درمان طبي و نوزادان با علايم باليني منطبق بر بيماري هيرشپرونگ كه به درمانگاه جراحي اطفال بيمارستان بوعلي سينا ساري (85-1376) مراجعه كردند انجام شد. اطلاعات باليني، باريم انما و پاتولوژي بيماران از پروند ها استخراج شد و نتايج با نرم افزار آماريSPSS 13 پردازش شد. يافته ها : 226 بيمار با ميانگين سني 8/34±6/30 ماه و محدوده سني 106-69/0 ماه، مبتلا به يبوست بودند. از اين تعداد 187 نفر بيوپسي ركتوم شده بودند كه 4/59 درصد از افراد بيوپسي شده مبتلا به هيرشپرونگ و گروه سني مبتلايان به هيرشپرونگ132-69/0 ماه با ميانگين 2/33 ±8/24 بود. شيوع بيماري در پسران نسبت به دختران، 6/2 برابر بود. شايع ترين محل آگانكليوز ركتوسيگموئيد بود. 1/27 درصد بيماران با هيرشپرونگ در ماه اول تولد، 1/44 درص در 12-1، 18 درصد در 48-12 و 8/10 درصد در سنين بالاي 48 ماهگي تشخيص داده شده بودند. فراواني علائم بيماري هيرشپرونگ به ترتيب )نزولي( يبوست مزمن مقاوم 81 (73 درصد)، اتساع شكمي 35 (5/31 درصد)، استفراغ 26 (4/23 درصد)، عدم دفع مكونيوم در 48 ساعت اول تولد 20 (18 درصد) بودند. استنتاج : مطالعه حاضر نشان داد كه 4/59 درصد كودكان با يبوست مزمن مقاوم به درمان طبي مبتلا به هيرشپرونگ هستند كه بيانگر ارزش انجام بيوپسي ركتوم در اين بيماران مي باشد. کليدواژگان: يبوست مزمن، بيماري هيرشپرونگ، كودكان

	بررسي ميزان آگاهي ، نگرش ،و عملکرد روانپزشکان در مورد بستري اجباري بيماران رواني و قوانين آن در سال 1385 در ايران محمد والی پور ، مهران ضرغامی ، عباس مسعود زاده ، عليرضا خليليان ، عبدالحكيم تيرگري ، سيده طيبه موسوي صص 148-160 چکيده مشاهده متن [PDF 172KB]
	سابقه و هدف : بستري اجباري بيماران روان پزشکي، معمولاً براي حمايت از شخص مبتلا به بيماري و حمايت از جامعه در مقابل رفتارهاي ناهنجار او انجام ميشود و از طرفي بستري کردن بيماران مي تواند اثرات مخرب ناخوشايندي براي آنان داشته باشد. متاسفانه درکشور ما قوانين اندکي درمورد بستري اجباري بيماران رواني در دست است. لذا هدف از انجام اين مطالعه، بررسي آگاهي، نگرش و عملکرد روان پزشکان در اين خصوص و ارائه راهکارهايي براي تدوين و بهبود کيفيت قوانين بهداشت روان مي باشد. مواد و روش ها : پژوهش حاضر به صورت توصيفي و آينده نگر طراحي شده است. جامعه موردمطالعه کليه روان پزشکان سراسر کشور که امکان تماس پستي از طريق اخذ آدرس آنها از انجمن روان پزشکان ايران وجود داشت، بود. ابزار سنجش در اين مطالعه پرسش نامه اي خود ايفا حاوي 52 سوال ارزيابي کننده آگاهي، نگرش و عملکرد روان پزشکان و مشخصات جمعيت شناختي آنها بود. پرسشنامه ها از طريق پست جواب قبول براي روان پزشکان ارسال گرديد و پس از بازگشت پرسش نامه هاي تکميل شده، اطلاعات آنها بررسي گرديد. جهت تجزيه و تحليل نتايج نيز از روش هاي آمار توصيفي استفاده شد. يافته ها : پس از پايان مهلت مقرر، 5/13 از پرسشنامه هاعودت داده شدند. سن روان پزشکان شرکت کننده، بين 35 تا 80 سال (ميانگين سابقه کاري آنها 22/8 + 26/16) بود. از 5/12 درصد از آنها در طي مدت خدمت شان به علت بستري اجباري بيمارانشان شکايت شده بود و 3/51 درصد از آنها متون حقوق راجع به بيماران رواني را مطالعه کرده بودند و درصد بالايي از روانپزشکان از ميزان آگاهي ضعيف تا متوسطي (بيش از 75 درصد) درمورد قوانين بستري اجباري بيماران رواني برخوردار بودند. نظر اکثر آنها اين بود که در تصميم گيري براي بستري اجباري بيماران رواني، روان پزشک يا ترکيبي از روان پزشک و پزشک قانوني بايد دخالت داشته باشد. حدود 70 درصد از روان پزشکان قوانين موجود را بر طرف کننده ي نيازهاي فعلي نمي دانستند. حدود 90 درصد از آنها گزارش کردند که بيماران رواني را بدون اخذ رضايت از آنها بستري مي کنند. درصد بالايي از آنها نيز پايبندي محکمي به اخذ رضايت قيم قانوني براي بستري اجباري بيمار نداشتند و قوانين موجود را راهگشاي مشکلات فعلي نميدانستند و کشور را نيازمند تدوين قوانيني جديد در خصوص بستري اجباري بيماران رواني مي دانستند. اکثر آنها پاسخ دادند که در بستري اجباري بيماران رواني نظرات خودشان را بر ساير مراجع مرتبط با بيمار ترجيح مي دهند. استنتاج : تحليل نتايج پژوهش نشان داد که عواقب کمبود آگاهي، در نحوه عملکرد اکثر روانپزشکان به چشم مي خورد. اين يافته ها حاکي از نقايص فراوان در قوانين موجود و عدم آموزش روانپزشکان کشور در اين راستا مي باشد و لازم است که اقدامات عاجلي در خصوص تدوين قوانين کامل تر و آموزش فراگيرتر روانپزشکان صورت پذيرد. کليدواژگان: روانپزشکان، آگاهي، نگرش، عملکرد، بستري اجباري، قوانين، بيماران رواني

	بررسي و تعيين ميزان نيترات منابع آب آشاميدني روستائي آمل ذبیح الله یوسفی ، ام البنین نائیج صص 161-165 چکيده مشاهده متن [PDF 100KB]
	سابقه و هدف : نيترات از جمله آلاينده منابع آب هاي زيرزميني و عامل بيماري متهموگلوبينميا (Methemoglobinemia) در نوزادان مي باشد و نيز تشكيل تركيبات سرطان زاي نيتروزآمين مي باشد هدف از اين تحقيق اندازه گيري ميزان نيترات در منطقه كشاورزي روستايي و مقايسه آن با استاندارد جهاني و پيشنهادي ايران مي باشد. مواد و روش ها : براي نمونه گيري، به روش خوشه اي در منطقه مورد بررسي از هر خوشه، تعدادي از چاه ها به صورت تصادفي مشخص شد. جمعا 300 نمونه در شرايط خشک و باراني از 50 حلقه چاه روستائي آمل اخذ شد نمونه ها براساس روش استاندارد و با استفاده از دستگاه اسپكتروفتومتر (Spectrophotometer) مدل Jesco 7800 U.V/Visible ميزان غلظت نيترات نمونه ها محاسبه شد. يافته ها : بيش ترين غلظت نيترات 66/20 ميلي گرم بر ليتر و بيشترين ميانگين نيترات چاه ها 655/9 و کمترين ميانگين نيترات 257/1 ميلي گرم بر ليتر بر حسب ازت بوده است با افزايش عمق ميزان نيترات كاهش يافته و ميزان نيترات در چاه هاي عميق به مراتب كمتر از چاه هاي كم عمق بوده است. استنتاج : از لحاظ آماري اختلاف بين غلظت نيترات چاه ها در شرايط خشک و باراني بين چاه هاي کم عمق معني دار بوده است. اما بين چاه هاي عميق اختلاف معني دار آماري مشاهده نشده است که دلالت بر نشت آلودگي به چاه هاي کم عمق به دلائل بهداشتي و عدم بهسازي و ورود آب باران و نظاير آن دارد. کليدواژگان: نيترات، آب آشاميدني، منابع آب آشاميدني، آمل

	الگوي مصرف آنتي بيوتيك ها در بخش هاي مختلف بيمارستان محمدعلي ابراهيم زاده ، فرانك انصاري ، احمد رمضاني ، محمد شكرزاده ، بيژن شعبانخاني ، سيدسهيل سعيدي ساروي ، زهرا باقرزادگان صص 166-169 چکيده مشاهده متن [PDF 99KB]
	سابقه و هدف : امروزه لزوم ارزيابي روند تجويز و مصرف دارويي نمايان شده است. در اين ميان، آنتي بيوتيك ها از اهميت ويژه اي برخوردارند. مواد و روش ها : الگوي مصرف آنتي بيوتيك ها در بخش هاي مختلف بيمارستان امام خميني(ره) ساري طي شش ماه نخست سال 1379 و 1384 با روش ATC/DDD (طبقه بندي تشريحي، درماني، شيميايي- مقدار معين روزانه) مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها : مصرف آنتي بيوتيك ها در شش ماه نخست 1379 ، 4/95 و در شش ماه نخست 1384، 124 واحد ] مقدار معين روزانه، تقسيم بر تعداد تخت اشغال شده، ضرب در تعداد روزها، ضرب در 100 [ (DDD/100 bed-days) بود. بيشترين افزايش مربوط به وانكومايسين و كليندامايسين بود. مصرف كوتريموكسازول و آمينوگليكوزيدها نسبتا بدون تغيير مانده بود اما مصرف پني سيلين جي كم شده بود. بخش هاي ICU و زنان و زايمان بيش ترين مقدار آنتي بيوتيك را در شش ماه نخست 1384 مصرف كرده بودند. سفازولين پر مصرف ترين دارو در تمام مدت مطالعه بود. استنتاج : به نظر مي رسد نياز بيش تري به سياست گذاري و برنامه ريزي آموزشي در خصوص داروها وجود داشته باشد. ارزيابي توزيع داروها در بيمارستان نيز ضروري به نظر مي رسد. کليدواژگان: آنتي بيوتيك، DDD (دوز معين روزانه)، الگوي مصرف دارو

	بررسي كيفيت زندگي بيماران پس از عمل جراحي قلب و عروق در شهرستان ساري در سال 85-1383 زهرا اسماعیلی ، شروین ضیاءبخش طبری ، نازنين واعظ زاده ، رضاعلي محمدپور صص 170-174 چکيده مشاهده متن [PDF 103KB]
	سابقه و هدف : ارتقاء كيفيت زندگي بيماران عموماً بايد به عنوان اهداف اصلي مداخلات درماني مطرح گردد، در اين راستا، افزايش نياز و تمايل به انجام جراحي قلب و عروق نشان دهنده اهميت و توجه ويژه به اين گونه بيماران پس از عمل جراحي و كيفيت زندگي آنان است. در اين رابطه با توجه به عدم پيشينه تحقيقاتي در منطقه در خصوص كيفيت زندگي بيماران پس از عمل جراحي قلب، اين مطالعه انجام گرفته است. مواد و روش ها : مطالعه حاضر يك مطالعه توصيفي است كه در آن كيفيت زندگي 172 نفر از بيماران پس از عمل جراحي ميانبر عروق كرونر مورد بررسي قرار گرفت، گردآوري اطلاعات توسط پرسشنامه SF-36 كه داراي 36 سوال كه در 8 مؤلفه تنظيم شده است، صورت گرفت و نمرات مؤلفه هاي هشت گانه بين صفر تا 100 تبديل شده كه نمرات بيشتر نشان دهنده كيفيت زندگي بهتر مي باشد، در اين پژوهش اطلاعات كسب شده با استفاده از آمار توصيفي و آزمون هاي t و آناليز واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها : نتايج نشان داد اكثريت بيماران (75 درصد) كيفيت زندگي خود را خوب توصيف نمودند، همچنين نتايج بيانگر آن است كه همه مؤلفه هاي سلامت مربوط به كيفيت زندگي درمردان ميانگين نمرات بيشتري را نسبت به زنان داشتند، وآزمون t اختلاف نمرات كيفيت زندگي درمؤلفه هاي سلامت جسمي (014/0P<)، محدوديت رواني (033/0P<)، درد بدني(032/0 P<)، سلامت رواني (049/0P<) را بين زن و مرد نشان داد. ولي براي محدوديت جسمي (098/0P<)، فعاليت اجتماعي (072/0P<)، سرزندگي و نشاط (21/0P<) و سلامت كلي (092/0P<) تفاوت معني دار وجود نداشت. استنتاج : با توجه به توصيف خوب از كيفيت زندگي توسط بيماران پس از عمل جراحي ميانبر عروق كرونر توصيه مي گردد با مداخلات درماني، مراقبتي و پيگيري هاي بعدي در ارتقاء كيفيت زندگي بيماران به سطوح عالي قدم هاي مؤثرتري برداشته شود. کليدواژگان: كيفيت زندگي، پيوند عروق كرونر، جراحي قلب

	فراورده هاي طبيعي با قابليت محافظت پرتوي سيد جلال حسيني مهر صص 175-189 چکيده مشاهده متن [PDF 192KB]
	داروهاي محافظ پرتو (Radioprotectors يا Radioprotective agents) ترکيباتي هستند که وقتي قبل از اشعه تجويز شوند، آسيب و مرگ ناشي از پرتوهاي يونيزان را کاهش مي دهند. اين ترکيبات مي توانند قبل از پرتوگيري در بيماران تحت پرتو درماني، کارکنان مشاغل مرتبط با پرتو و افراد جامعه در مواقع حوادث ناشي از پرتو کاربرد داشته باشند. اولين دسته داروهاي محافظ پرتو که مورد ارزيابي قرار گرفت، ترکيبات سنتتيک حاوي گوگرد بود. يکي از اين ترکيبات آميفوستين است که در پيشگيري از عوارض مخاط دهاني ناشي از پرتو درماني مورد تاييد قرار گرفته است، اما به دليل عوارض جانبي شديد مانند تهوع، استفراغ و افت فشار خون، مصرف آن محدود مي باشد. لذا دستيابي به داروي کم عارضه تر اهميت بسزايي دارد. در اين راستا فراورده هاي طبيعي بخصوص گياهان دارويي مي توانند به عنوان داروي مناسب، مورد بررسي قرار بگيرند. فراورده هاي طبيعي مطالعه شده عمدتا از گياهان منطقه آسيا مي باشند که عصاره تام مورد ارزيابي قرار گرفته اند. مهم ترين مکانيسم پيشنهادي براي آنها خاصيت آنتي اکسيداني مي باشد، هر چند اثر محرک سيستم ايمني با تاثير بر تکثير سيستم خونساز نيز از آنها گزارش شده است. اين فراورده ها در قياس با ترکيبات سنتتيک مانند آميفوستين اثر محافظتي کمتري دارند، ولي عوارض جانبي شان نيز کم تر است. اين مقاله به مروري بر تحقيقات انجام شده در خصوص اين دسته از ترکيبات مي پردازد و مزايا و معايب آنها را ارزيابي نموده است. کليدواژگان: محافظ پرتو، اشعه، گياهان دارويي، پرتو درماني

تعداد صفحات: 210 صفحه
قيمت: 5000 ريال
شمارگان: 1000 نسخه
تاريخ انتشار: 10/1/87
تلفن: 3261248 (0151)

تاريخ درج در سايت: 19/1/87
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 1841

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 ISC پايگاه استنادی جهان اسلام
1 پزشکی

	تبليغات



آفتاب يزد

اعتماد

ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

فصلنامه مبدل گرمايي

متن مطالب شماره 18، آذر 1388را در magiran بخوانيد.

- اثر استفاده از رینگ تقویتی برای عدسی توریسفر كیال تحت فشار داخلی
- شبیه سازی و تحلیل عددي مبدلهای موجود در ایستگاههای تقلیل فشار گاز
- مروري بر 34 سال ثبت اختراعات در زمينه غلبه بر مشكل جرم گرفتگي در ...
- نشريه مبدل گرمايي در چهارمین نمایشگاه نفت شیراز
و ...

1388-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!