magiran.com: فصلنامه علوم و فنون كشاورزي و منابع طبيعي، شماره 41

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- پرداخت حق عضويت	- اشتراکIP Based
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: فصلنامه علوم و فنون كشاورزي و منابع طبيعي، شماره 41

magiran.com > فصلنامه علوم و فنون كشاورزي و منابع طبيعي > فهرست مطالب شماره 41

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي تدوين و ارسال مقالات

شماره جديد اين نشريه

سال دوازدهم
شماره 3
(پياپي 45)
پاييز 1387


	تبليغات

http://www.magiran.com/Jasanr



فصلنامه علوم و فنون كشاورزي و منابع طبيعي فصلنامه كشاورزي ، منابع طبيعي و علوم وابسته داراي رتبه علمی - پژوهشی به زبان فارسي، چكيده انگليسي سال يازدهم، شماره 3 (پياپي 41)، پاييز 1386

	بررسي سرريزهاي زيگزاگي با پلان قوسي مهدي ياسي و محمد محمدي ص 1 چکيده مشاهده متن [PDF 317KB]
	سرريزهاي زيگزاگي سازه هاي هيدروليكي مهم جهت تنظيم سطح آب و كنترل جريان در كانال ها، رودخانه ها و مخازن سدها و نيز هوادهي جريان در شبكه اصلي فاضلاب ها به شمار مي آيند. فرضيه اصلي در توسعه طرح زيگزاگي سرريزها، افزايش ظرفيت انتقال جريان روي سرريز از طريق افزايش طول تاج سرريز در يك محدوده معين عرضي بوده است. در اين تحقيق، اصلاح طرح هندسي پلان سرريز زيگزاگي نوع مثلثي، ذوزنقه اي و يا مستطيلي- از طريق تغيير فرم دماغه سرريز به شكل قوسي از دايره با سه مدل قوسي سرريز در پلان مورد ارزيابي و آزمون قرار گرفته، و معادله جريان روي سرريز ارائه گرديده است. ضريب جريان به صورت تابعي از مشخصات هندسي و هيدروليكي مؤثر به صورت منحني هاي بدون بعد ارائه شده است. آستانه استغراق جريان بر حسب نسبت هاي مؤثر بدون بعد ارائه گرديده و براي شرايط جريان مستغرق، ضريب كاهشي جريان به صورت تابعي از پارامترهاي بدون بعد (تاثير عمق پاياب و فرم قوسي سرريز) ارزيابي گرديده است. نتايج نشان مي دهد كه شكل قوسي «دماغه سرريز» همگام با واگرائي بيشتر «كانال پايين دست سرريز» منجر به افزايش كارايي هيدروليكي مي گردد. سرريزهاي با دماغه قوسي باريك تر ( R/w≤0/2 ) در محدوده نسبت ارتفاعي (2≤w/P<3) از كارايي هيدروليكي پايدارتري برخوردار هستند. مقايسه كاركرد سرريزهاي با پلان متفاوت در شرايط مختلف جريان نشان مي دهد كه اين فرم سرريز قوسي، كارايي هيدروليكي برتري نسبت به سرريزهاي معادل ذوزنقه اي و مثلثي ( با طول تاج يكسان) دارند. کليدواژگان: سازه هاي هيدروليكي، سرريز زيگزاگي، سرريز با پلان قوسي، كارايي هيدروليكي

	بررسي آبياري تيپ و شياري از لحاظ عملكرد و كارايي مصرف آب در زراعت سيب زميني سميرا اخوان، سيد فرهاد موسوي، بهروز مصطفي زاده فرد و علي قدمي فيروزآبادي ص 15 چکيده مشاهده متن [PDF 176KB]
	به منظور بررسي روش هاي آبياري تيپ و شياري از لحاظ عملكرد و كارايي مصرف آب در زراعت سيب زميني، آزمايشي در مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي همدان (ايستگاه اكباتان) در سال 1383 انجام شد. اين تحقيق به صورت كرت هاي خرده شده در قالب بلوك هاي كامل تصادفي با فاكتور اصلي مقادير مختلف آب آبياري در سه سطح (75، 100 و 125 درصد تبخير تجمعي از تشت تبخير كلاس A) و فاكتور فرعي روش آبياري در چهار تيمار (شامل نوارهاي تيپ وسط پشته روي سطح خاك، نوارهاي تيپ وسط پشته در عمق 5 سانتي متري، نوارهاي تيپ كناره هاي پشته روي سطح خاك و آبياري شياري) در سه تكرار انجام گرديد. نتايج نشان داد كه با افزايش آب مصرفي، عملكرد محصول افزايش مي يابد. بدون در نظر گرفتن روش آبياري، در بين سطوح فاكتور اصلي، حداكثر عملكرد سيب زميني (51/32 تن در هكتار) مربوط به تيمار آبياري 125% و حداقل عملكرد (33/19 تن در هكتار) مربوطه به تيمار آبياري 75% بود. در ميان تيمارهاي مختلف فاكتور فرعي، كمترين عملكرد (35/21 تن در هكتار) مربوط به روش آبياري شياري و بيشترين عملكرد (91/28 تن در هكتار) مربوط به روش آبياري تيپ، تيمار نوار تيپ در عمق 5 سانتي متري از سطح زمين و وسط پشته مي باشد. بيشترين كارايي مصرف آب (68/4 كيلوگرم بر متر مكعب) مربوط به روش آبياري تيپ، تيمار نوار تيپ در عمق 5 سانتي متري از سطح زمين و وسط پشته و كمترين كارايي مصرف آب (32/3 كيلوگرم بر متر مكعب) مربوط به آبياري شياري بود. اختلاف كارايي مصرف آب بين تيمارهاي آب آبياري 75 و 100 درصد معني دار نبود و بيشترين كارايي مصرف آب (49/4 كيلوگرم بر متر مكعب) در تيمار آبياري 125 درصد به دست آمد. هم چنين از نظر اقتصادي، سطح آبياري 125 درصد نسبت به ساير سطوح مورد استفاده مقرون به صرفه تر مي باشد. کليدواژگان: آبياري تيپ، آبياري شياري، كارايي مصرف آب، راندمان كاربرد

	ارزيابي مدل MSM جهت پيش بيني تبخير- تعرق ذرت دانه اي و مقايسه نتايج آن با مقادير حاصله از روش هاي پيشنهادي فائو 56 ابوالفضل مجنوني هريس، شاهرخ زندپارسا، عليرضا سپاسخواه و علي اكبر كامگار حقيقي ص 29 چکيده مشاهده متن [PDF 282KB]
	براي استفاده بهينه از آب در مزرعه، لازم است تا نياز آبي گياه پيش بيني شود. در اين پژوهش ابتدا با استفاده از داده هاي حاصله از كشت ذرت دانه اي در سال هاي 1382 و 1383 در اراضي دانشكده كشاورزي دانشگاه شيراز(باجگاه)، زير برنامه تبخير - تعرق و جريان آب خاك مدل MSM (تهيه شده در بخش آبياري دانشگاه شيراز) ارزيابي و سنجش اعتبار گرديد. مقايسه مقادير پيش بيني شده رطوبت خاك توسط مدل و مقادير اندازه گيري شده آن در اعماق مختلف خاك توام با مقادير مختلف آب آبياري نشان دادند كه در اين قسمت، مدل MSM نياز به واسنجي ندارد و اعتبار آن در پيش بيني تبخير- تعرق ذرت تاييد گرديد. در مرحله بعدي، تبخير - تعرق گياه ذرت با استفاده از رابطه پنمن- مانتيث با اعمال ضرايب گياهي منفرد (Single crop coefficient) و دوگانه (Dual crop coefficient) براي دو سال آزمايش، به صورت روزانه محاسبه شدند. نتايج نشان داد كه مدل MSM مقادير فصلي تبخير- تعرق و تعرق بالقوه گياه و تبخير از سطح خاك را به ترتيب براي سال اول برابر 863 ، 536 و 329 ميلي متر و براي سال دوم برابر 832، 518 و 314 ميلي متر تخمين زد. مقادير تبخير- تعرق و تعرق بالقوه گياه ذرت و تبخير از سطح خاك با استفاده از روش ضريب گياهي دوگانه به ترتيب در سال اول برابر693، 489 و 205 ميلي متر و در سال دوم برابر 700، 487 و 213 ميلي متر تخمين زده شدند. قابل ذكر است كه مقدار تبخير - تعرق بالقوه فصلي ذرت در اين منطقه براساس روش پنمن- مانتيث نشريه فائو56 با اعمال ضريب گياهي منفرد براي سال اول و دوم به ترتيب برابر 615 و 632 ميلي متر به دست آمد. با توجه به مقادير آب آبياري لازم بر اساس تامين رطوبت خاك تا حد ظرفيت زراعي در اين آزمايش و مقادير پيش بيني شده تبخير- تعرق و مقايسه آن با ساير مقادير گزارش شده در مناطق ديگر، مي توان نتيجه گرفت كه روش توصيه شده پنمن- مانتيث در نشريه فائو 56 با اعمال ضريب گياهي منفرد و دوگانه، مقدار تبخير- تعرق بالقوه فصلي گياه ذرت را در منطقه پژوهش، به ترتيب 26 و 18 درصد كم برآورد مي كنند. کليدواژگان: مدل MSM، ارزيابي، تبخير، تعرق بالقوه ، ضريب گياهي، رطوبت

	توزيع فلورايد در آب هاي زيرزميني، خاك و تعدادي از گياهان زراعي منطقه اصفهان نوراله ميرغفاري وحسين شريعتمداري ص 43 چکيده مشاهده متن [PDF 159KB]
	ميزان فلورايد محلول در آب هاي زيرزميني، خاك و تعدادي از گياهان زراعي در اطراف اصفهان به وسيله روش الكترود انتخابگر يوني (ISE) اندازه گيري شد. ميانگين غلظت فلورايد در آب هاي منطقه مورد مطالعه در فصل بهار و تابستان به ترتيب 3/0 و 05/0 ميلي گرم در ليتر بود. اين مقادير در محدوده مجاز براي مصارف آبياري بوده ولي براي مصارف آب آشاميدني داراي كمبود مي باشد. ميانگين غلظت فلورايد محلول در نمونه هاي خاك 0/1 و حداكثر آن 2/3 ميلي گرم بر كيلوگرم بود. به طوركلي، نقشه پراكنش مكاني فلورايد محلول در خاك نشان داد كه ميزان فلورايد در اطراف مراكز عمده صنعتي يعني كارخانه هاي ذوب آهن و فولاد مباركه و هم چنين پالايشگاه و نيروگاه بيشتر مي باشد. در اندام هوايي گياهان نيز كمترين و بيشترين مقدار فلورايد به ترتيب در يونجه با 2/0 و در ذرت با 2/4 ميلي گرم در كيلوگرم وزن خشك مشاهده گرديد. بالاترين ميانگين غلظت فلورايد مربوط به گوجه فرنگي با 6/3 ميلي گرم در كيلوگرم بود. ميزان فلورايد در گياهان با ميزان فلورايد در خاك و آب آبياري داراي هم بستگي مثبت و در سطح 1 درصد معني دار و با ظرفيت تبادل كاتيوني خاك داراي هم بستگي منفي و در سطح 5 درصد معني دار بود. کليدواژگان: آلودگي خاك، غلظت فلورايد، كيفيت آب ، منطقه اصفهان، گياهان زراعي

	تاثير شوري و كود گاوي بر غلظت و توزيع گونه هاي روي در محلول خاك ابوالفضل دهقاني، امير فتوت، غلامحسين حق نيا و پيمان كشاورز ص 53 چکيده مشاهده متن [PDF 145KB]
	به منظور بررسي تاثير ماده آلي و شوري روي محلول خاك يك آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با 3 سطح شوري و 2 سطح ماده آلي و 2 سطح روي از نمك سولفات روي در 4 خاك در 3 تكرار انجام شد. نمونه ها به مدت 6 ماه در دماي آزمايشگاه نگه داري شدند. مقادير pH و EC و نيز غلظت يون هاي - SO4-2، HCO3-،Cl-، Zn+2، Mg+2، Ca+2، Na+، K+، PO4-3، NO3و كربن آلي محلول (DOC) در عصاره اشباع خاك در پايان 2 و 6 ماه اندازه گيري شد. سپس با استفاده از نرم افزار MINTEQA2 گونه هاي شيميايي موجود در عصاره اشباع خاك بر آورد گرديد. افزايش قابليت هدايت الكتريكي عصاره اشباع خاك باعث افزايش معني دار (در سطح 5 درصد) غلظت كل روي عصاره اشباع تمام خاك هاي مورد مطالعه شد. با افزايش شوري در تمام خاك هاي مورد مطالعه غلظت كاتيون دو ظرفيتي روي افزايش و مقدار كربن آلي محلول كاهش يافت. در تمام خاك هاي مورد مطالعه اضافه كردن ماده آلي باعث افزايش معني داري (در سطح 5 درصد) غلظت روي كل محلول شد. با توجه به نتايج به دست آمده به نظر مي رسد شوري، كاربرد كود سولفات روي و ماده آلي سبب افزايش غلظت روي محلول شود. کليدواژگان: كاتيون دو ظرفيتي روي، كربن آلي محلول، شوري

	بهبود تخمين منحني مشخصه آب - خاك با استفاده از منحني دانه بندي و چگالي ظاهري خاك حميدرضا فولادمند ص 63 چکيده مشاهده متن [PDF 148KB]
	يك روش براي تخمين منحني مشخصه آب خاك بر پايه استفاده از منحني دانه بندي و چگالي ظاهري خاك استوار مي باشد. در اين روش، منحني دانه بندي را به چند قطعه بر مبناي اندازه ذرات تقسيم كرده و با توجه به ميانگين شعاع ذرات و درصد ذرات بزرگ تر از هر اندازه و روابط موجود مي توان منحني مشخصه آب خاك را به دست آورد. در اين روش از يك پارامتر مقياس به نام α استفاده مي شود كه مي تواند مقداري ثابت فرض شود و يا از روش هاي خطي و لجستيك به دست آيد. از طرف ديگر، در بسياري از مواقع منحني دانه بندي خاك مورد نظر به طور كامل وجود ندارد و تنها درصد ذرات رس، سيلت و شن خاك در اختيار مي باشد. در اين صورت، ابتدا منحني دانه بندي خاك تخمين زده شده و سپس منحني مشخصه آب خاك به دست مي آيد. بر اساس نتايج به دست آمده قبلي استفاده از حد انتهايي شعاع 999 ميكرومتر براي تخمين منحني دانه بندي مناسب تر از شعاع 125 ميكرومتر مي باشد. هم چنين ضرايبي اصلاحي براي تخمين منحني دانه بندي براي شعاع هاي 1 تا 20 ميكرومتر به دست آمده است. در اين پژوهش از اطلاعات درصد ذرات و چگالي ظاهري 19 خاك مختلف از مجموعه آنسودا استفاده گرديد و منحني مشخصه خاك هاي فوق به روش هاي لجستيك و خطي و بر اساس تخمين منحني دانه بندي به روش اوليه و روش اصلاح شده تخمين زده شد و با نتايج اندازه گيري شده مقايسه گرديد. نتايج نشان داد كه در اغلب خاك ها استفاده از تركيب روش لجستيك و منحني دانه بندي اصلاح شده براي تخمين منحني دانه بندي مناسب تر از ساير حالت ها مي باشد. کليدواژگان: منحني مشخصه آب خاك، منحني دانه بندي خاك، چگالي ظاهري، روش لجستيك، روش خطي

	اثرات تر و خشك شدن و سيستم هاي كشت بر تثبيت پتاسيم در برخي از خاك ها و رس هاي خوزستان سيروس جعفري و مجيد باقرنژاد ص 75 چکيده مشاهده متن [PDF 252KB]
	سيستم كشت تك محصولي نيشكر(.Saccharum officinarum L) و گياهان زراعي ديگر بدون كاربرد كود پتاسيمي ساليان زيادي است كه در جنوب غربي ايران ادامه دارد. با وجود تخليه مقدار زيادي از پتاسيم خاك توسط گياهان زراعي، تاكنون پاسخي به مصرف كودهاي پتاسيمي در اين اراضي گزارش نشده است. آزمايشي با هدف بررسي اثر تر و خشك شدن خاك بر پتاسيم قابل جذب گياه و نيز افزايش پتاسيم قابل جذب خاك پس از افزودن پتاسيم به خاك و رس هاي آن طراحي شد. نتايج نشان داد كه برخلاف خاك ها باير، كاني هاي رسي قابل انبساط در خاك هاي كشت شده تشكيل شده است. عدم وجود اين نوع كاني ها در اراضي كشت نشده بيانگر نوتشكيلي اين رس ها در خاك هاي كشت شده در اثر كشت و آبياري بود. 30 بار تر و خشك كردن خاك نمونه هاي سطحي اراضي تحت كشت نيشكر، تناوبي و باير در مجاورت پتاسيم، پتاسيم قابل جذب خاك را از 133، 226 و 172 ميلي گرم در كيلوگرم به ترتيب به 266، 447 و 628 افزايش داد. اين نتايج نشان داد كه با وجود تثبيت زياد پتاسيم در لايه سطحي خاك تحت كشت به ويژه نيشكر، مقدار پتاسيم قابل جذب اين خاك ها زياد شده است. تثبيت پتاسيم توسط لايه هاي عمقي خاك كمتر از لايه سطحي بود. هم چنين پس از افزودن پتاسيم به خاك، ميزان تثبيت آن با افزايش دفعات تر و خشك كردن، روند نزولي داشت. تثبيت پتاسيم در خاك ها در راستاي ميزان تغييرات مينرالوژي خاك هاي مذكور و افزايش ظرفيت تبادل كاتيوني بود. براي رس هاي جداسازي شده از اين خاك ها نيز تثبيت پتاسيم به بيشترين ميزان در لايه سطحي رخ داد. اختلاف معني داري از لحاظ مقدار تثبيت پتاسيم توسط رس هاي خاك هاي مذكور براي نوع كشت و عمق در سطح 1% ملاحظه گرديد. مقدار زياد تثبيت پتاسيم به كاني هاي رسي ايليت تخليه شده از پتاسيم توسط كشت و كار نسبت داده شد به طوري كه پس از قرار دادن اين رس ها در مجاورت پتاسيم تثبيت آن، كاني هاي شبه ميكايي در اين رس ها تشكيل شده بود. کليدواژگان: پتاسيم، تثبيت، نيشكر، رس، ظرفيت تبادل كاتيوني

	تاثير كوتاه مدت خاك ورزي و كود دامي بر ويژگي هاي ساختماني خاك آزاده صفادوست، محمدرضا مصدقي، علي اكبر محبوبي، عباس نوروزي و قاسم اسديان ص 91 چکيده مشاهده متن [PDF 153KB]
	افزايش فرسايش و تراكم خاك به واسطه كشت مداوم محصولات رديفي و خاك ورزي فشرده از دلايلي است كه سبب نگراني و توجه بيشتر به روش هاي خاك ورزي حفاظتي شده است. هدف از اين تحقيق، بررسي آثار كوتاه مدت (يك ساله) مديريت هاي متفاوت بر ويژگي هاي فيزيكي يك خاك لوم شني تحت كشت ذرت بود. تيمارها شامل سه سيستم خاك ورزي (بي خاك ورزي، NT؛ خاك ورزي با گاو آهن قلمي،CP و خاك ورزي با گاوآهن برگردان دار، MP) و سه سطح كود گاوي كاملاً پوسيده (صفر،30 و60 تن در هكتار) بودند. آزمايش در قالب طرح كرت هاي خرد شده انجام گرفت. سه تكرار از تيمارها به صورت بلوك هاي كامل تصادفي به كار رفت. هنگامي كه 100 درصد پرچم هاي ذرت ظاهر شدند، ضريب آبگذري اشباع (Ks)، تخلخل كل (TP)، تخلخل درشت (Macro–P)، تخلخل ريز (Micro–P) خاك و ميانگين وزني قطر خاكدانه ها (MWD) در لايه هاي مختلف خاك تا عمق 5/22 سانتي متر اندازه گيري شد. خاك ورزي و كود دامي داراي اثرات معني دار بر Log[Ks]، TP، Macro-P و Micro-P بودند. سست و مخلوط شدن كامل خاك سطحي در روش MP، حجم و پيوستگي منافذ را افزايش داد و در نتيجه سبب افزايش Ks، TP، Macro-P و Micro-P نسبت به روش NT شد. افزايش Macro–P در سيستم CP احتمالاً سبب افزايش Ks نسبت به MP گرديد. سيستم هاي كم خاك ورزي MWD را افزايش داده و افزايش كود آلي باعث افزايش MWD در تمامي تيمارهاي خاك ورزي گرديد. نتايج اين تحقيق نشان دهنده اثرات مثبت كاربرد كود آلي (در دوره كوتاه مدت) بر ويژگي هاي منافذ و پايداري ساختمان خاك تحت خاك ورزي با گاوآهن برگردن دار و گاو آهن قلمي در اين منطقه بود. کليدواژگان: ضريب آبگذري اشباع، تخلخل كل، تخلخل درشت، تخلخل ريز، ميانگين وزني قطر خاكدانه ها، خاك ورزي، كود دامي

	تاثير اقليم و قرق دراز مدت بر برخي از شاخص هاي بيولوژيكي كيفيت خاك در بخشي از مراتع زاگرس مركزي محسن شكل آبادي، حسين خادمي، مصطفي كريميان اقبال و فرشيد نوربخش ص 103 چکيده مشاهده متن [PDF 245KB]
	پژوهندگان بسياري دگرگوني پوشش گياهي در اثر چراي دام در منطقه زاگرس مركزي را بررسي نموده اند، اما مطالعه دقيقي در ارتباط با نقش اقليم و مديريت چرا در تغيير ويژگي هاي خاك در اين مناطق انجام نگرفته است. اين مطالعه با هدف بررسي نقش اقليم و قرق درازمدت بر ويژگي هاي بيوشيميايي خاك انجام شد. چهارده قرق مطالعاتي و مناطق مجاور چرا شده آنها در سه منطقه چادگان، پيشكوه و پشتكوه انتخاب و از دو عمق 5-0 و 15- 5 سانتي متري نمونه خاك جمع آوري گرديد و ويژگي هاي خاك شامل كربن آلي (OC)، نيتروژن كل (TN)، نسبت كربن آلي به نيتروژن كل (C/N)، كربن توده زنده ميكروبي (MBC)، نسبت كربن توده زنده ميكروبي به كربن آلي (Cmic/Coc) و كسر متابوليكي (qCO2) اندازه گيري يا محاسبه گرديد. كمترين ميزان OC، MBC، TN و Cmic/Coc در منطقه چادگان مشاهده گرديد كه عمدتاً به علت ورودي كمتر بقاياي تازه گياهي در اثر اقليم خشك تر مي باشد. مقادير اين ويژگي ها در مناطق پيشكوه و پشتكوه حدود 5/2 تا 3 برابر منطقه چادگان مي باشند. شدت چرا در منطقه پيشكوه كمتر از منطقه پشتكوه بوده و تفاوتي بين مناطق چرا و قرق شده مشاهده نمي شود. اما به علت شدت بيشتر چرا در منطقه پشتكوه تفاوت شديد و معني داري بين مناطق چرا و قرق شده وجود دارد. نتايج Cmic/Coc و qCO2 نشان داد كيفيت كربن خاك در مناطق پيشكوه و پشتكوه مناسب تر مي باشد. در مجموع به نظر مي رسد مناطق پيشكوه و پشتكوه مي توانند با مديريت مناسب به سرعت احيا گردند در حالي كه در منطقه چادگان احياي خاك به زمان بسيار طولاني تري نياز خواهد داشت کليدواژگان: كيفيت شيميايي خاك، كيفيت بيولوژيكي خاك، اقليم، مديريت چرا، زاگرس مركزي

	عملكرد زير شكن كج ساق توام با تيغه هاي سطحي در يك خاك با بافت رسي محمدحسين رئوفت و مجيد كاظمي نجف آبادي ص 117 چکيده مشاهده متن [PDF 239KB]
	در تحقيق حاضركه به منظور رفع مشكلات و كاهش انرژي مورد نياز خاك ورزي عميق در مزارع نيشكر در ميان آب خوزستان انجام پذيرفت، سعي گرديد كه با تعبيه تيغه هاي سطحي در جلوي زير شكن كج ساق، نيروي كشش لازم كاهش و ويژگي هاي فيزيكي خاك بهبود يابند. آزمايش ها در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي شامل 6 تيمار و در سه تكرار به اجرا در آمد. تيمارها عبارت بودند از: اول زيرشكني به كمك تيغه هاي ريپر سوار بر بولدوزر، دوم زيرشكن كج ساق بدون تيغه سطحي، سوم و چهارم زير شكن كج ساق با يك تيغه سطحي در عمق هاي ½ و ⅓ عمق اصلي و پنجم و ششم، زير شكن كج ساق همراه با دو تيغه سطحي در عمق هاي ½ و ⅓ عمق اصلي. نتايج نشان داد كه در ميان تيمارهاي زيرشكن كج ساق، زيرشكن كج ساق بدون تيغه هاي سطحي، داراي بيشترين مقاومت كششي بوده و در ساير تيمارهاي زير شكن كج ساق به لحاظ تعبيه تيغه هاي سطحي، مقاومت كششي كاهش يافته است. افزايش عمق و تعداد تيغه هاي سطحي در كاهش نيروي كششي مؤثر بوده است. زيرشكن كج ساق با دو تيغه سطحي و در عمق ½ عمق اصلي، داراي كمترين توان مصرفي بوده و در مجموع تعبيه تيغه هاي سطحي در عمق هاي ياد شده به طور متوسط 21 درصد توان مصرفي را نسبت به زير شكن كج ساق بدون تيغه هاي سطحي كاهش داد. سطح به هم خورده خاك و هم چنين سطح مقطع خاك به هم خورده به ازاي عرض واحد در تيمار ريپر حداقل بود. به طور متوسط به كارگيري تيمارهاي زيرشكن كج ساق، سطح به هم خورده به ازاي عرض واحد در مقايسه با تيمار ريپر را تا 3/2 برابر افزايش داد. ساير نتايج بيانگر آن است كه بيشترين شاخص مخروطي مربوط به تيمار ريپر بوده و تيمار زيرشكن كج ساق بدون تيغه سطحي و زير شكن كج ساق با تيغه هاي سطحي، كاهش شاخص مخروطي را موجب گرديده اند. درصد لغزش چرخ هاي محرك تراكتور در كليه تيمارهاي زير شكن كج ساق در دامنه 16- 12 درصد قرار داشته و بدين ترتيب گزينه مناسبي جهت زيرشكني در اراضي سنگين، پيش رو قرار مي گيرد. کليدواژگان: زيرشكني، زيرشكن كج ساق، تيغه هاي سطحي، نيشكر

	زمان گل دهي، كميـت و كيفيت دانه گرده برخي از ژنوتيپ هاي پسته (Pistacia vera L.) در رفسنجان فرشته كامياب، علي وزوايي، علي عبادي و بهمن پناهي ص 131 چکيده مشاهده متن [PDF 150KB]
	مطالعه روي 10 ژنوتيپ نر به منظور تعيين زمان گل دهي، كميـت و كيفيت دانه گرده انجام شد. نتايج نشان داد كه زمان گل دهي ژنوتيپ هاي نر p1 و p2 هم زمان با رقم ماده كله قوچي، ژنوتيپ هاي نر p3 و p4 و p5 با رقم ماده احمد آقايي، ژنوتيپ هاي نر p6 و p7 هم زمان با رقم ماده اوحدي و ژنوتيپ هاي نر p8 p9 و p10 هم زمان با رقم ماده اكبري بودند. ژنوتيپ هاي نر از نظر وزن گل آذين اختلاف زيادي نشان دادند به طوري كه دامنه آنها از 5/4 گرم براي ژنوتيپ p6 تا 66/1 گرم براي ژنوتيپ p8 بود. ژنوتيپ هاي نر از نظر مقدار دانه گرده حاصل از گل آذين نيز اختلاف زيادي نشان دادند و دامنه آنها از 71 ميلي گرم براي ژنوتيپ 2p تا 267 ميلي گرم براي ژنوتيپ p5 بود. به منظور تعيين درصد جوانه زني دانه گرده از دو نوع محيط كشت مصنوعي استفاده شد. درصد جوانه زني دانه گرده از 30% در ژنوتيپ هاي p3 و p4 تا 85% در ژنوتيپ p10 متغير بود. گرده هاي نگه داري شده در دماي چهار درجه سانتي گراد پس از يك و سه ماه به ترتيب 30 درصد و صفر درصد جوانه زني داشتند. کليدواژگان: گل آذين، ژنوتيپ، جوانه زني دانه گرده، كمي، ت و كيفيت گرده

	ارزيابي شاخص هاي تحمل به خشكي در لاين هاي كنجد مسعود گلستاني و حسن پاك نيت ص 141 چکيده مشاهده متن [PDF 146KB]
	به منظور بررسي تنوع ژنتيكي ژنوتيپ هاي كنجد، شناسايي و انتخاب ژنوتيپ هاي متحمل به خشكي بر اساس شاخص‎هاي كمــي تحمل به خشكي، تعداد ٨ ژنوتيپ كنجد در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در دو شرايط آبياري مطلوب و محدود در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه شيراز مورد آزمايش قرار گرفتند. بر مبناي عملكرد در شرايط آبياري مطلوب (Yp) و محدود (Ys) شاخص هاي كمــي تحمل به خشكي از قبيل: ميانگين بهره وري (MP)، ميانگين هندسي بهره وري (GMP)، ميانگين هارمونيك (HM)، شاخص تحمل تنش (STI)، شاخص حساسيت به تنش (SSI) و شاخص تحمل (TOL) محاسبه شدند. نتايج تجزيه واريانس، اختلاف بسيار معني داري را بين ژنوتيپ ها از نظر كليه شاخص هاي اندازه گيري شده، عملكرد در شرايط آبياري مطلوب و محدود نشان داد كه بيانگر وجود تنوع ژنتيكي بين ژنوتيپ ها و امكان انتخاب ژنوتيپ هاي متحمل به تنش خشكي مي باشد. مقايسه ميانگين ها نشان داد كه بيشترين ميانگين عملكرد در شرايط آبياري مطلوب و محدود و نيز MP، GMP، HM و STI متعلق به ژنوتيپ شماره 5 مي باشد. تحليل هم بستگي بين شاخص ها و ميانگين عملكرد در شرايط آبياري مطلوب و محدود نشان داد كه هر چهار شاخص براي غربال كردن ژنوتيپ ها مناسب هستند. با توجه به اين شاخص‎ها و عملكرد بالا در دو محيط بهترين ژنوتيپ هاي متحمل به خشكي ژنوتيپ هاي شماره 4 و 5 بودند. نمودار چند متغيره باي پلات نشان داد كه ژنوتيپ هاي شماره 4 و 5 در مجاورت شاخص هاي تحمل به خشكي يعني MP، GMP، HM و STI قرار دارند. تجزيه خوشه اي و رسم دندروگرام فاصله ژنتيكي بين ژنوتيپ ها را مشخص نمود و ژنوتيپ هاي شماره 4 و 5 به عنوان ژنوتيپ هاي متحمل به خشكي و ژنوتيپ هاي شماره 1، 2 و 3 به عنوان لاين هاي حساس به خشكي شناخته شدند. کليدواژگان: كنجد، تنوع ژنتيكي، تحمل به خشكي، شاخص هاي كم، ي

	بررسي تنوع ژنتيكي برخي از توده هاي بومي خربزه ئيان (ملون ها) در ايران با استفاده از نشانگرهاي مورفولوژيكي و مولكولي رپيد احسان فيضيان، مختار جلالي جواران، حميد دهقاني و حميد زامياد ص 151 چکيده مشاهده متن [PDF 198KB]
	جمع آوري ژرم پلاسم اولين قدم در راه اصلاح گياهان است. ايران به خاطر تمدن قديمي ونيز داشتن اقليم هاي مختلف يكي از مهم ترين مراكز تنوع ژنتيكي محسوب مي شود. در اين مطالعه سعي گرديد كه تنوع ژنتيكي ملون ها در استان هاي مركزي و شمالي كشور در حد امكان جمع آوري و بررسي شود. براي بررسي تنوع ژنتيكي بذرهاي جمع آوري شده از نشانگرهاي مرفولوژيكي و مولكولي رپيد استفاده گرديد. در اين مطالعه 15 صفت كيفي و 6 صفت كمي روي 38 توده جمع آوري شده و نيز دريافت شده از بانك ژن گياهي ايران واقع در كرج اندازه گيري شد. تجزيه خوشه اي بر اساس صفات مرفولوژي از روش يو.پي.جي.ام.اي و ضريب جاكارد گروه هاي مختلف جنس Cucumis melo را از يكديگر تفكيك نمود. 30 توده انتخابي براي ارزيابي ميزان تنوع و نيز ميزان قرابت گروه هاي مختلف با استفاده از نشانگر رپيد مورد ارزيابي قرار گرفتند. تكثير مكان هاي ژني با استفاده از 10 آغازگر رپيد انجام شد. درصد چند شكلي در اين آزمايش 19% تعيين شد. تجزيه خوشه اي با استفاده از نشانگر مولكولي نتوانست گروه هاي مختلف را از يكديگر متمايز كند كه نشان مي دهد ژنوم اين گروه ها بسيار به هم نزديك است. با اين حال خيار چنبرهاي مورد بررسي در يك گروه با فاصله نزديكي از هم قرار گرفتند. کليدواژگان: ملون (خربزه ئيان)، جمع آوري ژرم پلاسم، تنوع ژنتيكي، نشانگر مرفولوژي، نشانگر مولكولي رپيد

	ارزيابي مديريت متعارف در تناوب هاي آيش - جوعلوفه اي و چغندر قند - جو علوفه اي و اثر آن بر تراكم و روش توزيع گونه هاي مختلف علف هرز آسيه سياه مرگويي، محمدحسن راشدمحصل، مهدي نصيري محلاتي، محمد بنايان اول و علي اصغر محمدآبادي ص 165 چکيده مشاهده متن [PDF 215KB]
	اين تحقيق در سال 1382 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه فردوسي مشهد در دو قطعه زمين تحت كشت جو علوفه اي به اجرا درآمد. نمونه برداري به روش سيستماتيك روي فواصل نمونه برداري 7 متر×7 متر و كوادرات هاي 5/0متر× 5/0متر، در سه مرحله، قبل از مصرف علف كش، بعد از مصرف علف كش و بعد از برداشت محصول انجام شد. نتايج نشان داد تراكم گياهچه هاي علف هاي هرز يكساله در تناوب چغندر- جو بيش از مزرعه با تناوب آيش- جو و تراكم علف هاي هرز چندساله در تناوب آيش- جو بيش از تناوب چغندر- جو بود. نقشه هاي توزيع و تراكم گونه ها، توزيع لكه اي علف هاي هرز را تاييد كردند. شكل و اندازه لكه ها با توجه به گونه و مزرعه تغيير نمود اما موقعيت مكاني لكه ها قبل و بعد از مصرف علف كش تغيير زيادي نكرد. درصد نقاط عاري از علف هرز در مزرعه با تناوب آيش- جو، در مرحله اول و دوم نمونه برداري به ترتيب 5/11 و 5/1 درصد و در مزرعه با تناوب چغندر- جو، 6/0 و 0 درصد گزارش شد. اين نتايج علاوه بر تاكيد آلودگي بيشتر در مزرعه با تناوب چغندر- جو، ناكارامدتر بودن اين تفاوت را از تناوب آيش- جو با مديريت متعارف اعمال شده در مزرعه نشان مي دهد. کليدواژگان: علف هرز، توزيع لكه اي، كريجينگ، مديريت متناسب با مكان، جو علوفه اي

	تجزيه عليـت عملكرد و اجزاي عملكرد بذر در كلون هاي فسكيو (Festuca spp. ) متاثر از قارچ هاي اندوفايت محمد مهدي مجيدي، آقافخر ميرلوحي و محمد رضا سبزعليان ص 177 چکيده مشاهده متن [PDF 136KB]
	كشف رابطه هم زيستي قارچ هاي اندوفايت با گراس هاي سردسيري دريچه تازه اي به روي تحقيقات به نژادي آنها گشوده است. در زمينه تاثير اندوفايت ها بر خصوصيات بذري، گزارش هاي اندكي وجود دارد. در اين پژوهش نقش قارچ هاي اندوفايت در تغيير هم بستگي صفات بذري و تاثير اين رابطه هم زيستي بر اثرات مستقيم و غير مستقيم صفات بر عملكرد بذر فستوكا مورد بررسي قرار گرفت. كلون هاي عاري از اندوفايت (-E) ازطريق اعمال قارچكش بر روي كلون هاي حاوي اندوفايت (+E) ايجاد و سپس هر دو نوع كلون به مزرعه انتقال داده شدند. طي دو سال مجموعه اي از صفات از جمله عملكرد و اجزاي عملكرد بذر روي كلون ها اندازه گيري گرديد. نتايج نشان داد كه قارچ اندوفايت توليد بذر را به طور معني داري از 1/38 تا 249 درصد افزايش داد. با اين حال عملكرد برخي ژنوتيپ ها تحت تاثير اين رابطه هم زيستي قرار نگرفت كه حاكي از وجود اثر متقابل بين قارچ و ميزبان مي باشد. حضور اندوفايـت، هم بستگي صفات با يكديگر و نيز اولويـت وارد شدن آنها در مدل رگرسيون مرحله اي را نيز تغيير داد. نتايج تجزيه عليت نشان داد كه هم زيستي با قارچ هاي اندوفايت، مقدار و جهت تاثيرگذاري صفات از طريق مسيرهاي مستقيم و غير مستقيم بر عملكرد دانه را تغيير داد. در گياهان +E افزايش باروري خوشه به طور مستقيم و افزايش اندازه سيستم توليد مثلي (تعداد خوشه در بوته و تعداد دانه در خوشه) به طور غير مستقيم بر عملكرد دانه تاثير گذاشت اما در گياهان-E، باروري خوشه به طور غير مستقيم و ساير صفات به طور مستقيم تاثير خود را بر عملكرد دانه اعمال نمودند. نتايج نشان دادكه لازم است اصلاحگران قبل از شروع پروژه هاي اصلاحي از حضور يا عدم حضور اندوفايت در ژرم پلاسم مورد مطالعه اطلاع كافي كسب نمايند سپس در صورت آلوده بودن جامعه به اندوفايت، از باروري خوشه و در غير اين صورت از ساير اجزاي عملكرد به ويژه تعداد خوشه در بوته، تعداد دانه در خوشه و وزن دانه در خوشه براي گزينش ژنوتيپ ها به منظور افزايش عملكرد دانه استفاده نمايند. کليدواژگان: فستوكا، قارچ اندوفايت، تجزيه عليت، عملكرد، اجزاي عملكرد بذر

	اثرات تنش شوري بر جوانه زني، رشد رويشي و برخي خصوصيات فيزيولوژيكي ارقام كلزاي پائيزه محدثه شمس الدين سعيد، حسن فرح بخش و علي اكبر مقصودي مود ص 191 چکيده مشاهده متن [PDF 289KB]
	به منظور مطالعه آثار تنش شوري بر جوانه زني، رشد رويشي و برخي از خصوصيات فيزيولوژيكي ارقام كلزا، آزمايشي در سال 1383 در دانشكده كشاورزي دانشگاه شهيد باهنر كرمان در دو مرحله جوانه زني و رشد رويشي به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با 4 تكرار انجام گرفت. تركيبات تيماري شامل سطوح سه واريته (كبرا × رجنت، سرز و اكاپي)، دو نوع نمك (كلريد سديم و كلريد كلسيم) و چهار سطح شوري (12 ،8 ، 4 و 0 دسي زيمنس بر متر) بودند. نتايج حاصل از تجزيه واريانس داده ها نشان داد كه سطوح مختلف شوري اثر بسيار معني داري را بر درصد جوانه زني، يك نواختي جوانه زني، سرعت جوانه زني، طول ريشه چه و طول ساقه چه در پايان مرحله جوانه زني و وزن خشك ساقه، طول ساقه، قطر ساقه و تعداد گره در ساقه در مرحله رشد رويشي داشتند (P<0.001) ولي بين دو نوع نمك در هيچ يك از صفات اندازه گيري شده اختلاف معني داري مشاهده نگرديد. با افزايش شوري كليه صفات مذكور كاهش يافتند به گونه اي كه بالاترين ميزان هر يك از صفات متعلق به تيمار شاهد و كمترين آن متعلق به تيمار 12dS/m بود و تنها نشت يوني غشا با افزايش غلظت نمك به طور معني داري افزايش يافت. مقايسه ميانگين ها نشان داد در مرحله جوانه زني، درصد جوانه زني و يك نواختي جوانه زني و در مرحله رشد رويشي تعداد گره نسبت به ساير صفات كمتر تحت تاثير شوري قرار گرفتند و تنها با افزايش شوري به12dS/m كاهش معني داري را نشان دادند. هم چنين اختلافاتي بين ارقام از نظر كليه صفات مورد مطالعه (به استثناي نشت يوني غشا) ملاحظه شد (P<0.001). با اين وجود مقايسه ميانگين ها نشان داد عكس العمل ارقام در دو مرحله جوانه زني و رشد رويشي متفاوت و بدين صورت بود كه در مرحله جوانه زني از نظر كليه صفات مورد مطالعه رقم سرز حساس ترين و رقم كبرا × رجنت مقاوم ترين بودند و اختلاف معني داري بين ارقام اكاپي و كبرا × رجنت وجود نداشت. اما در مرحله رشد رويشي رقم اكاپي نسبت به رقم كبرا × رجنت رشد كمتري داشته و اختلاف معني داري بين اين دو رقم مشاهده گرديد. بنابراين به نظر مي رسد كه ارزيابي عكس العمل صفات رشدي در مرحله جوانه زني براي تعيين تحمل به شوري ارقام كلزا مؤثر نباشد. کليدواژگان: شوري، جوانه زني، رشد رويشي، نشت يوني غشا، كلروفيل، كلزا

	بررسي روابط بين صفات مختلف در عدس (Lens culinaris Medik) محمد صالحي، علي حق نظري، فريد شكاري و حامد بالسيني ص 205 چکيده مشاهده متن [PDF 170KB]
	به منظور بررسي روابط بين صفات مختلف در20 ژنوتيپ عدس (Lens culinaris Medik) اين آزمايش در سال 1383 در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي در 3 تكرار در مزرعه پژوهشي دانشكده كشاورزي دانشگاه زنجان به اجرا درآمد. تجزيه واريانس صفات اندازه گيري شده نشان داد كه بين ارقام از لحاظ اكثر صفات به جز تعداد شاخه هاي فرعي اوليه اختلاف معني داري وجود داشت. تجزيه هم بستگي صفات نشان داد كه عملكرد دانه با صفات شاخص برداشت، تعداد دانه در بوته، تعداد غلاف در بوته و تعداد شاخه هاي فرعي اوليه هم بستگي مثبت و معني داري را دارد. نتايج حاصل از تجزيه به عامل ها نشان داد كه صفات مربوط به عامل دوم شامل تعداد شاخه فرعي اوليه، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در بوته، عرض بوته و عملكرد دانه به عنوان صفات مهم دخيل در عملكرد دانه در عدس مي باشند و تجزيه كلاستر بر اساس كليه صفات ژنوتيپ ها را به 4 گروه با عملكرد بالا، نسبتاً بالا، متوسط و پايين تقسيم بندي نمود. کليدواژگان: عدس ، هم بستگي، عملكرد، اجزاي عملكرد، (Lens culinaris Medik).

	معرفي فلور و شكل زيستي علف هاي هرز تاكستان هاي اصفهان اكبر نكويي و مهدي رحيم ملك ص 217 چکيده مشاهده متن [PDF 139KB]
	شناسايي فلور هر منطقه نقش بسيار مهمي را در حفظ ذخائر ملي هر كشوري ايفا مي نمايد و به عنوان نقطه آغازين در مطالعات فيلوژنتيكي تكميلي و بررسي تنوع ژنتيكي مطرح مي باشد. در طول سال هاي زراعي 1374 و 1375 هر 15 روز يك بار تاكستان هاي دو منطقه اصلي موكاري شده استان مورد بازديد قرار گرفت. نمونه برداري از علف هاي هرز مناطق هم زمان با مرحله گل دهي آنها آغاز شد و نمونه هاي جمع آوري شده با استفاده از منابع علمي و كلكسيون هاي موجود در هرباريوم دانشكده هاي كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه صنعتي اصفهان و منابع ديگر در مؤسسه هاي تحقيقاتي استان شناسايي گرديد. در منطقه تيران و كرون 84 گونه متعلق به 71 جنس و 26 خانواده، و در منطقه زرين شهر 62 گونه متعلق به 51 جنس و 23 تيره شناسايي شد. غالبيت گونه اي دو منطقه به ترتيب متعلق به تيره كاسني (Asteraceae) و تيره گندم (Gramineae) بود. ارزيابي شكل زيستي گياهان به روش رانكاير نشان داد كه تروفيت ها با 5/79% و ژئوفيت ها با 3/8% فراوان ترين اشكال زيستي را در هر دو منطقه تيران و كرون و زرين شهر به خود اختصاص دادند. کليدواژگان: علف هاي هرز، فلور،شكل زيستي، تاكستان

	بررسي رابطه ژنتيكي برخي از صفات مهم زراعي با عملكرد دانه در سويا از طريق روش هاي آماري چند متغيره وحيده نرجسي، حسن زينالي خانقاه و عباسعلي زالي ص 227 چکيده مشاهده متن [PDF 121KB]
	سي رقم سويا از گروه هاي رسيدگي متفاوت، در سال زراعي 83 ، در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه تهران واقع در كرج در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با چهار تكرار به منظور بررسي رابطه ژنتيكي برخي از صفات مهم زراعي و ارتباط آنها با عملكرد دانه مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج تجزيه واريانس نشان داد كه ارقام از نظر صفات مورد بررسي اختلاف معني داري داشتند كه دلالت بر وجود تنوع ژنتيكي بين ارقام دارد. صفات تعداد غلاف دربوته، تعداد دانه در بوته و وزن صد دانه (اجزاي عملكرد) به ترتيب هم بستگي مثبت ومعني داري را با عملكرد دانه داشتند. در مدل رگرسيون چند گانه، حدود 6/85 درصد تغييرات عملكرد دانه به عنوان متغير وابسته توسط صفات شاخص برداشت، عملكرد بيولوژيكي، درصد پروتئين و تعداد دانه در بوته توجيه گرديد، كه اهميت شاخص برداشت بيش از صفات ديگر بود. طبق نتايج تجزيه عليت بيشترين وكمترين اثر مستقيم و مثبت بر عملكرد دانه به ترتيب مربوط به صفت شاخص برداشت (54/0=P) و درصد پروتئين (008/0=P) بود. بنابراين شاخص برداشت را مي توان به عنوان معيار گزينش در برنامه هاي اصلاحي براي بهبود عملكرد دانه مورد استفاده قرار داد. طبق نتايج تجزيه به عامل ها، پنج عامل مستقل از هم، مجموعا" 2/80 درصد از تغييرات كل داده ها را توجيه نمودند. عامل اول، 21/28 درصد از واريانس كل را توجيه نمود و به عنوان عامل فنولوژيكي نام گذاري شد. کليدواژگان: سويا ، ضريب هم بستگي، عملكرد دانه، تجزيه به عامل ها، تجزيه عليت

	بررسي اثرات سرزني بعد از گرده افشاني و تراكم بوته بر عملكرد و اجزاي عملكرد ذرت رقم KSC704 پريسا شريفي و مهدي تاجبخش ص 237 چکيده مشاهده متن [PDF 114KB]
	به منظور بررسي تاثير عمل سرزني بعد از گرده افشاني و تراكم بوته بر عملكرد و اجزاي عملكرد دانه ذرت رقم سينكل كراس 704 از گروه ديررس، آزمايشي به صورت كرت هاي خرد شده در قالب طرح پايه بلوك هاي كامل تصادفي در چهار تكرار در سال 1383 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه اروميه اجراي گرديد . تراكم بوته در سه سطح 53000 ، 66000 ، 88000 بوته در هكتار به عنوان فاكتور اصلي و تيمار سرزني نيز در سه سطح عدم قطع گل تاجي (شاهد)، قطع فقط گل تاجي وقطع گل تاجي همراه با حذف 3 برگ بالاي بلال اصلي، به عنوان فاكتور فرعي در نظر گرفته شدند. نتايج اين بررسي نشان داد كه تعداد بلال در بوته با افزايـش تراكم بوته روند كاهشي داشت و بيشترين تعداد بلال در بوته در تيمار اثر متقابل تراكم 53000 بوته در هكتار و قطع گل تاجي و سه برگ بالاي بلال اصلي به دست آمد. بيشترين تعداد دانه در بلال در تراكم 53000 بوته در هكتار مشاهده شد و بالاترين ميزان وزن دانه در بلال در اثر اعمال تيمار قطع گل تاجي و به دليل كاهش رقابت گل تاجي و سنبله ماده در كسب مواد فتوسنتزي به دست آمد. در ميان تيمارهاي سرزني، بالاترين عملكرد دانه با اعمال تيمار قطع گل تاجي به دست آمد. شاخص برداشت با افزايش بيوماس كل گياه ذرت همراه بود و در بوته هاي سرزني شده نسبت به شاهد برتري نسبي نشان داد. مهم ترين صفات تعيين كننده ميزان عملكرد دانه عبارت اند از: شاخص برداشت بلال، قدرت منبع و مخزن، وزن هزار دانه كه افزايش كمي اين صفات در تركيب با جذب بيشتر تشعشع خورشيدي منجر به دست يابي به بيشترين عملكرد دانه مي شود. نتايج اين آزمايش نشان داد تراكم بوته را مي توان به منظور حصول حداكثر عملكرد دانه، همراه با قطع تاج گل بعد از مرحله گرده افشاني تا 88000 بوته در هكتار افزايش داد و تراكم مطلوب بالاتري را براي ذرت فراهم ساخت. کليدواژگان: ذرت، سرزني، تراكم بوته، عملكرد دانه، اجزاي عملكرد

	برآورد پارامترهاي ژنتيكي در برنج با استفاده از روش هاي مختلف داي آلل گريفينگ رحيم هنرنژاد ص 247 چکيده مشاهده متن [PDF 146KB]
	شش واريته ايراني برنج به نام هاي بينام، دمسياه، شاه پسند، سپيدرود، خزر و والد 46 در سال 1368 در موسسه تحقيقات برنج كشور در رشت به صورت طرح داي آلل كامل با يكديگر تلاقي و نتاج F1 آنها به همراه والدين در قالب يك طرح بلوك هاي كامل تصادفي در كرت هايي به طول 5 متر و عرض 75/0 متر با فاصله بوته 25 × 25 سانتي متر (60 بوته در هر كرت) و در سه تكرار ارزيابي شدند. بخشي از نتايج اين تحقيق در سال 1373 به صورت يك طرح نيمه داي آلل منتشر گرديده و از اطلاعات مربوط به طرح داي آلل كامل، با به كارگيري روش هاي چهارگانه گريفينگ، براي پژوهش حاضر استفاده گرديد. نتايج به دست آمده مورد تجزيه واريانس قرار گرفت و با توجه به معني دار بودن واريانس ژنوتيپ ها، از ميانگين هاي موجود مشتمل بر 6 والد ، 15 تلاقي مستقيم و 15 تلاقي معكوس به منظور برآورد واريانس هاي ژنتيكي و تركيب پذيري صفات، با روش هاي چهارگانه گريفينگ تجزيه داي آلل به عمل آمد. تجزيه واريانس ساده در هر يك از چهار روش داي آلل گريفينگ روي عملكرد دانه در گياه و صفات زراعي ديگر نشان داد كه بين ژنوتيپ ها تفاوت هاي معني داري در سطح 1٪ وجود دارد. بدين ترتيب مي توان نتيجه گرفت كه توان ژنتيكي لازم در ژنوتيپ هاي مورد بررسي وجود دارد. تجزيه واريانس تركيب پذيري نشان داد كه در هر چهار روش داي آلل تركيب پذيري عمومي (GCA) لاين ها از نظر تمامي صفات معني دار مي باشد. اين امر حاكي از اهميت واريانس افزايشي(VA) در توارث اين صفات است. در روش هاي 1 و 3 گريفينگ تركيب پذيري خصوصي (SCA) تمامي صفات تحت بررسي معني دار بود ولي در روش هاي 2 و 4 صفات وزن هزار دانه و تعداد پنجه در بوته تفاوت هاي معني داري را از نظر تركيب پذيري خصوصي نشان ندادند. اين نتايج نشان داد كه براي بيشتر صفات تحت بررسي به جز صفات مذكور جزء واريانس غالبيت (VD) نيز مهم مي باشد. تفاوت بين تلاقي هاي معكوس نيز در روش هاي 1 و 3 گريفينگ آزمون گرديد كه تمامي صفات مورد بررسي به استثناي تعداد دانه پوك در خوشه و نسبت طول به عرض دانه قهوه اي برنج تفاوت معني داري را نشان دادند. معني دار بودن ميانگين تلاقي هاي معكوس نشان داد كه احتمال وجود آثار سيتوپلاسم پايه مادري وجود دارد. برآورد وراثت پذيري خصوصي (h2ns) كه نشان دهنده نسبت واريانس افزايشي(VA) به واريانس فنوتيپي (VP) مي باشد به علت منفي بودن واريانس افزايشي (فقدان واريانس افزايشي) براي صفات تعداد دانه در خوشه و روزهاي نشاء كاري تا رسيدگي كامل دانه معادل صفر بود. براي ساير صفات وراثت پذيري خصوصي متناسب با ميزان واريانس افزايشي كم يا زياد برآورد گرديد. براي مثال وراثت پذيري خصوصي براي نسبت طول به عرض دانه قهوه اي برنج براي چهار روش داي آلل بين 65٪ تا 71٪ و نسبتاً زياد بود در حالي كه صفاتي مانند طول خوشه و عملكرد دانه در گياه در هر چهار روش داي آلل به برآورد وراثت پذيري نسبتا كم منجر شد (13٪ تا 48٪). هم بستگي هاي موجود بين پارامترهاي ژنتيكي(VA، VD، D ، h2ns) برآورد شده با روش هاي چهارگانه داي آلل نوعا قوي و از نظر آماري معني دار بودند. کليدواژگان: داي آلل، برنج، تركيب پذيري عمومي و خصوصي، وراثت پذيري

	بررسي روابط برخي شاخص هاي رشد و عملكرد پنج هيبريد ذرت در دو رژيم آبياري در منطقه اصفهان جواد نوري اظهر و پرويز احسان زاده ص 261 چکيده مشاهده متن [PDF 164KB]
	تبيين رابطه احتمالي بين شاخص هاي فيزيولوژيك رشد و عملكرد گياه زراعي، در مديريت توليد گياهان زراعي حائز اهميت مي باشد. بدين منظور پژوهشي در سال 1383، با پنج هيبريد ذرت شامل سينگل كراس هاي 704، 700، 647، 604 و 301 به صورت دو آزمايش جداگانه، هر كدام در قالب يك طرح بلوك كامل تصادفي با 4 تكرار، يكي در محيط بدون تنش (آبياري پس از70 ميلي متر تبخير) و ديگري در محيط تحت تنش خشكي (آبياري پس از 105 ميلي متر تبخير) در اصفهان به اجرا در آمد. تراكم 95000 بوته در هكتار (فاصله روي رديف 15 و بين رديف 70 سانتي متر) استفاده شد. تنش خشكي اثر معني داري بر صفات حداكثر شاخص سطح برگ (LAImax)، دوام سطح برگ (LAD)، دوام سطح برگ در مرحله خطي رشد (LADLinear)، دوام سطح برگ از گرده افشاني تا رسيدگي فيزيولوژيك (LADs-m) و روز تا كاكل دهي به جاي گذاشت. نتايج به دست نشان داد كه هم بستگي مثبت و معني داري بين سرعت رشد محصول طي مرحله خطي (CGRLinear) با LAImax، LAD، LADLinear و LADs-m وجود داشت. عملكرد بيولوژيك هم بستگي مثبت معني داري با LAImax و LADs-m نشان داد. هم بستگي مثبت و بسيار معني داري بين عملكرد و اجزاي عملكرد شامل تعداد بلال در بوته، تعداد دانه در بلال، تعداد دانه در متر مربع و هم چنين شاخص برداشت به دست آمد كه در اين بين، تعداد دانه در متر مربع بيش ترين هم بستگي را با عملكرد دانه نشان داد. CGRLinear و LAImax هم بستگي مثبت و معني داري با عملكرد دانه نشان دادند. در نهايت مي توان نتيجه گرفت كه اگرچه افزايش LAImax منجر به افزايش CGRLinear و در نتيجه افزايش توليد ماده خشك مي گردد، اما با عنايت به آن كه هم بستگي معني داري بين توليد ماده خشك و شاخص برداشت وجود نداشت، ظاهراً در ژنوتيپ هاي مورد مطالعه و در شرايط مطالعه حاضر، تسهيم زيست توده به بخش اقتصادي عملكرد كل، ضرورتاً با وضعيت LAI اين ژنوتيپ ها هم روند نمي باشد. کليدواژگان: ذرت، شاخص سطح برگ، دوام سطح برگ، سرعت رشد محصول، عملكرد

	ارزيابي تحمل به شوري در سه رقم ذرت دانه اي الياس دهقان و احمد نادري ص 275 چکيده مشاهده متن [PDF 168KB]
	حدود يك ميليون هكتار از اراضي خوزستان دچار مشكل شوري بوده و بخشي وسيعي از اراضي زير كشت ذرت در جنوب استان در اين مناطق قرار دارند. اين تحقيق به منظور بررسي آثار شوري آب آبياري بر عملكرد و اجزاي عملكرد هيبريد هاي ذرت دانه اي طي مدت دو سال 1378 و 1379 در مركز تحقيقات كشاورزي خوزستان (اهواز) در يك خاك سيلتي- كلي در دو آزمايش جداگانه اجرا شد. در آزمايش اول تيمارهاي شوري در تمام طول دوره رشد اعمال شد. كرت هاي اصلي شامل چهار سطح شوري آب آبياري 2، 4، 6 و 8dS/m و كرت هاي فرعي شامل سه هيبريد سينگل كراس ذرت 704، 711 و647 بود. در آزمايش دوم، اثر آبياري با آب شور (8dS/m=EC) در مراحل مختلف رشد و نمو ذرت، شامل دوره هاي كاشت تا استقرار بوته ها (G1)، گل دهي و گرده افشاني (G2) و پر شدن دانه (G3)، بررسي شد. نتايج آزمايش اول نشان داد كه از نظر عملكرد دانه، وزن هزاردانه، درصد باروري بلال و درصد بوته هاي داراي بلال، بين همه سطوح شوري اختلاف بسيار معني دار وجود داشت و بيشترين و كمترين عملكرد دانه، به ترتيب در سطوح شوري آب 2 و 8dS/m به دست آمد. تفاوت بين رقم ها و اثر متقابل شوري و رقم از نظر عملكرد دانه معني دار بود و بيشترين عملكرد دانه از رقم هاي 704 و 711 در شوري 2dS/m به دست آمد. نتايج آزمايش دوم نشان داد كه ذرت در مراحل رشدي G1 و G3 به ترتيب داراي بيشترين و كمترين حساسيت به شوري است. به طور كلي هيبريدهاي 704 و711 نسبت به شوري حساس تر از هيبريد 647 ارزيابي شدند، اما به دليل پتانسيل بالاتر و بر اساس عملكرد دانه توليد شده، كاشت هيبريد هاي 704 و711 توصيه مي شود. کليدواژگان: ذرت، آبياري، آب شور، عملكرد، خوزستان

	اثر پتانسيل هاي محرك رشد سويه هاي بومي ازتوباكتر كروكوكوم روي رشد، عملكرد و جذب عناصر غذايي در گندم سعيده رجايي، حسينعلي عليخاني و فايز رئيسي ص 285 چکيده مشاهده متن [PDF 172KB]
	اين تحقيق به منظور بررسي اثر برخي از پتانسيل هاي محرك رشد شناخته شده در تعدادي از سويه هاي برتر Azotobacter chroococcum روي رشد، عملكرد و جذب عناصر غذايي در گندم (.Triticum aestivum L) در شرايط گلخانه اي به اجرا در آمد. تعدادي از سويه هاي ازتوباكتر كروكوكوم برتر از نظر توليد IAA، سيدوفور، هيدروژن سيانيد و تثبيت كننده نيتروژن ملكولي انتخاب و بذر گندم رقم پيشتاز در قالب يك طرح كاملاً تصادفي توسط اين سويه ها تلقيح و برخي از شاخص هاي رشد، عملكرد و جذب عناصر غذايي اندازه گيري شد كه اثر تلقيح باكتري بر روي شاخص هاي عملكرد بيولوژيك، درصد پروتئين دانه، وزن هزار دانه، شاخص سطح برگ و به ويژه جذب عناصر N، P، Fe و Zn مثبت و معني دار گرديد. بيشترين آثار معني دار در افزايش شاخص هاي مذكور در تيمارهاي سويه هاي ازتوباكتر كروكوكوم توليد كننده فيتوهورمون (IAA) و سويه هاي تثبيت كننده نيتروژن ملكولي مشاهده گرديد. به طور كلي بر اساس نتايج اين مطالعه مي توان گفت بعضي سويه هاي ازتوباكتركروكوكوم بومي استان چهار محال و بختياري كه در زمره ريزوباكتري هاي محرك رشد گياه (PGPR) قرار گرفته بودند تاثير مثبتي روي رشد و عملكرد گندم شامل عملكرد بيولوژيك و كيفيت دانه (درصد پروتئين دانه) تحت شرايط گلخانه اي داشته اند. هم چنين از اين سويه ها مي توان در جهت بهبود تغذيه گندم از نظر عناصر غذايي كم مصرف مانند آهن و روي استفاده نمود. کليدواژگان: ازتوباكتر كروكوكوم، PGPR، IAA، سيدروفور، HCN، تثبيت بيولوژيك نيتروژن، رشد گندم، عملكرد، جذب عناصر

	اثر عصاره برگ Reynoutria sachalinensis بر واكنش هاي دفاعي بوته خيار سالم يا مايه زني شده با عامل بيماري سفيدك پودري عبدالحسين جمالي زواره، عباس شريفي تهراني و مجتبي محمدي ص 299 چکيده مشاهده متن [PDF 191KB]
	عصاره برگ گياه Reynoutria sachalinensis (F. Schmidt) Nakai تركيبي است كه براي كنترل برخي از بيماري ها و به خصوص سفيدك پودري كدوييان (ناشي از قارچ Podosphaera fusca) توصيه شده و مكانيزم اثر آن القاي واكنش هاي دفاعي گياه ذكر شده است. در پژوهش حاضر اثر عصاره برگ اين گياه بر تغيير برخي از واكنش هاي دفاعي بوته خيار بررسي شد. پس از تيمار اولين برگ حقيقي بوته خيار با عصاره برگ R. sachalinensis ، تغييرات فعاليت آنزيم هاي پراكسيداز و فنيل آلانين آمونيالياز و ميزان تركيبات فنلي، در اولين و دومين برگ حقيقي بوته سالم يا مايه زني شده با P. fusca بررسي و با شاهد مقايسه گرديد. نتايج نشان داد كه فعاليت ويژه آنزيم پراكسيداز بوته خيار پس از كاربرد عصاره افزايش يافت و با توجه به اين كه افزايش در هر دو تيمار سالم و مايه زني شده ديده شد، تنش ناشي از نفوذ بيمارگر بر آن اثري نداشته است. فعاليت ويژه آنزيم فنيل آلانين آمونيالياز در بوته سالم در طول 24 ساعت پس از كاربرد عصاره افزايش سريع و زودگذر داشت اما در بوته مايه زني شده افزايش فعاليت اين آنزيم تدريجي و طولاني تر بود كه احتمالاً ناشي از تعامل اثر عصاره با تنش نفوذ بيمارگر بوده است. ميزان تركيبات فنلي بافت بوته خيار تيمارشده با عصاره علي رغم نوسانات جزيي، روند تغيير مشخصي نشان نداد. کليدواژگان: خيار، سفيدك پودري، عصاره برگ Reynoutria sachalinensis ، پراكسيداز، فنيل آلانين آمونيالياز، تركيبات فنلي

	كنترل بيولوژيكي بيماري پژمردگي آوندي ميخك با عامل Fusarium oxysporum f.sp. dianthi به وسيله استرين هاي باسيلوس و سودوموناس جدا شده از فراريشه ميخك ابراهيم كريمي، حميد روحاني، دوستمراد ظفري، غلام خداكرميان و ميثم تقي نسب ص 309 چکيده مشاهده متن [PDF 166KB]
	جهت كنترل بيولوژيكي بيماري پژمردگي آوندي ميخك، ناشي از قارچ Fusarium oxysporum f.sp . dianthi، اثر آنتاگونيستي 141 باكتري جدا شده از فراريشه (ريزوسفر) ميخك عليه قارچ بيمارگر به روش كشت متقابل مورد بررسي قرار گرفت. از اين تعداد، 16 استرين داراي خاصيت آنتاگونيستي بودند كه 7 استرين با بيشترين هاله بازدارندگي براي آزمون هاي بعدي انتخاب شدند. بر اساس آزمون هاي بيوشيميايي، فيزيولوژيكي و مرفولوژيكي استرين هاي E31 و E57 به عنوان Bacillus cereus، استرين هاي E76، E93، E102 و E121 به عنوان Bacillus subtilis و جدايه E130 به عنوان bv. III Pseudomonas fluorescens شناسايي شدند. در آزمون هاي آزمايشگاهي تمامي استرين ها نسبت به شاهد، با توليد متابوليت هاي فرار و متابوليت هاي مايع خارج سلولي از رشد ميسليومي بيمارگر جلوگيري كردند. اين پديده همراه با بعضي تغييرات مرفولوژيكي در هيف ها مشاهده گرديد. متابوليت هاي استخراجي اين استرين ها نيز باعث كاهش تعداد كنيديوم و توانايي جوانه زني كنيديوم هاي بيمارگر شدند. در بررسي هاي صورت گرفته در شرايط كنترل شده با استفاده از خاك سترون و غيرسترون، تاثير استرين هاي باكتريايي به دو روش آلوده سازي خاك و آغشته سازي ريشه به باكتري ها روي شدت بيماري، درصد گياهان سالم و فاكتورهاي رشدي مورد ارزيابي قرار گرفت. استرين هاي E57 و E121 به هر دو روش آلوده سازي خاك و آغشته سازي ريشه و جدايه E130 فقط به روش آغشته سازي ريشه، بيشترين تاثير را در كاهش شدت بيماري و افزايش درصد گياهان سالم از خود نشان دادند. استرين هاي E57 و E121 و E130 نسبت به شاهد به طور معني داري وزن خشك گياه را افزايش دادند. بيشترين وزن خشك در روش آلوده سازي خاك مربوط به جدايهE57 و در روش آغشته سازي ريشه مربوط به جدايهE130 بود. کليدواژگان: Pseudomonas fluorescens، Bacillus cereus، Bacillus subtilis، كنترل بيولوژيكي، پژمردگي آوندي، ميخك

	برآورد تعداد آلل هاي جنسي در توده زنبور عسل منطقه مركزي ايران و رابطه آن با گرده ذخيره شده، ميزان جمعيت و توليد عسل رحيمه سپهری، غلامحسين طهماسبی و ميرجمال جلالي زنوز ص 321 چکيده مشاهده متن [PDF 239KB]
	اين تحقيق در سال 1382 روي 364 كلني زنبور عسل منطقه مركزي ايران انجام شد. اهداف اين طرح تعيين ميزان هموزيگوتي آلل هاي جنسي و تعداد آنها در نسل سوم اين توده و نحوه تاثير آن بر بعضي صفات توليدي بود. اندازه گيري هموزيگوتي آلل هاي جنسي بر اساس روش "روتنر"(1988) و"تارپي و پيج"(2002) انجام گرديد. جهت تعيين ميزان جمعيت نوزادان كارگر، جمعيت نوزادان نر و ميزان ذخيره گرده، به ترتيب سطح ناحيه نسلي كارگر، سطح ناحيه نسلي نر و سطح گرده ذخيره شده روي شان ها اندازه گيري شد. ميزان جمعيت بالغين بر حسب قاب و ميزان عسل توليدي نيز، با محاسبه مجموع عسل استخراجي و عسل باقي مانده هر كلني ارزيابي شد. متوسط هموزيگوتي آلل هاي جنسي و تعداد آنها در توده مورد آزمايش، به ترتيب 83/18 درصد و 32/5 آلل براورد شد. نتايج نشان مي دهد كه رابطه مستقيم و معني داري بين هموزيگوتي آلل هاي جنسي و سطح ذخيره گرده وجود ندارد (P>0.05). هم چنين افزايش هموزيگوتي آلل هاي جنسي تاثير منفي و معني داري روي ميزان جمعيت و توليد عسل مي گذارد (P<0.01). لذا به منظور جلوگيري از كاهش تعداد آلل هاي جنسي لازم است كلني هاي جديدي از منطقه براي تلاقي ها وارد شود كه بتوان از كاهش عملكرد كلني ها نيز جلوگيري كرد. کليدواژگان: زنبور عسل، هموزيگوتي آلل هاي جنسي، تعداد آلل هاي جنسي، توليد عسل، سطح پرورش نوزادان، ميزان جمعيت بالغين، گرده ذخيره شده، ايران

	پارامترهاي توليد مثلي سوسك شاخك بلند سارتا Aeolesthes sarta Solsky (Col.، Cerambycidae) روي درخت اوجا در شرايط آزمايشگاه افسانه مظاهري، بيژن حاتمي، جهانگير خواجه علي و سيد ابراهيم صادقي ص 333 چکيده مشاهده متن [PDF 174KB]
	سوسك شاخك بلند سارتا Aeolesthes sarta، يكي از مخرب ترين آفات چوبخوار درختان مثمر و غيرمثمر در ايران مي باشد. در اين پژوهش برخي از پارامترهاي توليد مثلي آن در شرايط آزمايشگاه با رهاسازي حشرات كامل هم سن تازه ظاهر شده (1 تا 2 روز پس از خروج از مكان هاي زمستان گذران) به صورت جفت هاي جداگانه روي قطعات بريده شده تنه درخت اوجا درون قفس، در 15 تكرار مطالعه شد. از اين داده ها در تهيه جدول باروري سوسك چوبخوار سارتا نيز استفاده گرديد. بر اساس نتايج اين پ‍ژوهش حشرات ماده به طور ميانگين 2/0±9/3 روز پس از رهاسازي شروع به تخم گذاري نمودند و ميانگين دوره تخم گذاري اين حشره 6/0±6/16 روز به طول انجاميد. ميانگين تعداد تخم گذاشته شده توسط هر حشره ماده 5/17±6/122 عدد تعيين شد. طول عمر حشرات نر 6/0±26 و طول عمر حشرات ماده 4/0±4/29 روز بود. حشرات ماده در طول دوره تخم ريزي هيچ گونه تلفاتي نداشتند، بنابراين مقادير نرخ ناخالص توليدمثل (GRR) و نرخ خالص توليد مثل (R0 يا NRR) (نسل/ماده/ماده) برابر و معادل 7/8±6/61 به دست آمد. نرخ ذاتي رشد جمعيت (rm)، ميانگين طول مدت هر نسل (T) و مدت زمان لازم براي دو برابر شدن جمعيت (t) به ترتيب 5-24/0±0067/0 نتاج ماده به ازاي هر ماده در روز، 4/0±5/612 و 6/3±7/102 روز برآورد شد. نرخ متناهي افزايش جمعيت (λ) (روز/ماده/ماده)، 5-24/0±006/1 تعيين شد. در اين آزمايش پايين بودن مقدار نرخ ذاتي رشد جمعيت مربوط به سه عامل سن بالاي افراد توليدمثل كننده (ميانگين 602 روز)، طول عمر پايين آنها در طول دوره توليدمثل (حداكثر 22 روز) و طولاني بودن ميانگين طول مدت يك نسل (5/612 روز) مي باشد. کليدواژگان: Cerambycidae، Aeolesthes sarta، پارامترهاي توليدمثلي، جدول باروري

	اثر مهاري پروتئين هاي مهاركننده پلي گالاكتوروناز لوبيا بر آنزيم پلي گالاكتوروناز قارچ هاي بيماري زاي Fusarium oxysporum و Ascochyta rabiei گياه نخود اباصلت حسين زاده كلاگر، علي مصطفايي، مصطفي مطلبي و محمدرضا زماني ص 345 چکيده مشاهده متن [PDF 205KB]
	قارچ هاي بيماري زا به منظور نفوذ به بافت گياهي از آنزيم هاي پلي گالاكتورونازي استفاده مي كنند. در مقابل، برخي از گياهان واجد پروتئين هاي مهار كننده پلي گالاكتوروناز (Polygalacturonase-Inhibiting Proteins/ PGIP) مي باشند كه عملكرد اين گليكو پروتئين ها به تاخير انداختن نفوذ هيف آن و در نتيجه عدم كلونيزاسيون قارچي مي باشد. در اين تحقيق PGIP از هيپوكتيل واريته هاي درخشان و ناز لوبيا (Phaseolus vulgaris) استخراج شد. سپس به روش كروماتوگرافي جذبي با استفاده از آنزيم پلي گالاكتوروناز به عنوان ليگاند اختصاصي، تخليص گرديد. خلوص محصول با روش SDS-PAGE مورد بررسي قرار گرفت و مشخص شد كه حاوي سه باند پروتئيني در محدوده 47-45 كيلو دالتوني بود. نتايج خالص سازي نشان داد كه محصول به دست آمده از كرماتوگرافي جذبي از خلوص نسبتاَ بالايي برخوردار مي باشد. هم چنين بازده خالص سازيPGIP با استفاده از كروماتوگرافي جذبي به ميزان 68/1 ميلي گرم PGIP به ازاي 100 گرم هيپوكتيل تازه لوبيا مي باشد. اثر مهاري پروتئين هاي تخليص شده بر آنزيم پلي گالاكتوروناز جدايه هاي بيماري زاي Fusarium oxysporum (جدايه F15) و Ascochyta rabiei (جدايه IK04) بررسي شد. پروتئين هاي استخراج شده از هيپوكتيل واريته هاي ناز و درخشان قبل از خالص سازي به ترتيب معادل 18 و 28 واحد فعاليت مهار كنندگي بر آنزيم پلي گالاكتوروناز قارچ Fusarium oxysporum از خود نشان مي دادند در صورتي كه اين ميزان مهار كنندگي پس از خالص سازي ، هر كدام به 40 واحد افزايش يافت. هم چنين فعاليت مهار كنندگي PGIP از اين دو واريته بر آنزيم پلي گالاكتوروناز قارچ Ascochyta rabiei قبل از خالص سازي هر كدام به ميزان 9 واحد بوده و پس از خالص سازي اين ميزان مهار كنندگي به ترتيب به 18 و 29 واحد افزايش مي يابد. کليدواژگان: پروتئين مهاركننده آنزيم پلي گالاكتوروناز، لوبيا (Phaseolus vulgaris)، كروماتوگرافي جذبي، Fusarium Oxysporum، Ascochyta rabiei

	غني سازي شير با ويتامين A، بررسي ميزان كاهش اين ويتامين و ارزيابي حسي شير غني شده رويا ساده، مهين آذر، محمد شاهدي و محمد تقي مظلومي ص 357 چکيده مشاهده متن [PDF 132KB]
	در اين تحقيق از غني سازي، به منظور يافتن راهكاري براي كنترل كمبود ويتامين A در كشورمان استفاده گرديد. به اين خاطر، مقادير 3000، 4000 و 5000 IU/L پالميتات ويتامين A روغني شكل بعد از مرحله سپراسيون و قبل از مرحله هموژنيزاسيون به شير حاوي 5/0 و 5/2٪ چربي اضافه شد و پس از پاستوريزاسيون شير، بسته بندي دردو نوع كيسه پليمري و بطري شيشه اي انجام گرفت. نمونه ها در شرايط معمولي يخچال ( دماي 5-4 C°) به مدت 48 ساعت نگه داري شدند. مقدار ويتامين A با استفاد ه از دستگاه HPLC اندازه گيري گرديد. ارزيابي حسي به روش رتبه بندي انجام شد. روش هاي آماري مورد استفاده براي ارزيابي مقدار افت ويتامين، ANOVA و براي ارزيابي حسي، Friedman بود. تاثير درصد چربي و نوع بسته بندي بر ميزان باقي مانده ويتامين A معني دار بود ( 001/0>P). ميزان افت ويتامين A در شير 5/0٪ چربي در كيسه پليمري و بطري شيشه اي به طور معني داري بيش از ميزان افت ويتامين در شيربا 5/2٪ چربي بود. از طرفي در شير با 5/0 و 5/2٪ چربي ، ميزان افت ويتامين در بطري شيشه اي بيش از كيسه پليمري بود. نتايج ارزيابي حسي نشان داد كه شير مي تواند با ويتامين A تا حد 5000IU/L غني شود بدون اين كه تاثيري در طعم و رنگ محصول داشته باشد. کليدواژگان: غني سازي، شير، ويتامين A، HPLC، ارزيابي حسي

	اثر برخي عوامل فيزيكي و شيميايي بر رفتار جريان محلول صمغ ثعلب سليمان عباسي و سحر فروغي نيا ص 365 چکيده مشاهده متن [PDF 150KB]
	ثعلب يك تركيب هيدروكلوئيدي است كه از ريشه هاي افشان، غده اي و يا ريزوم هاي خزنده گياهان تيره اركيده ها به دست مي آيد. اين تركيب، علاوه بر كاربردهاي دارويي، داراي كاربردهاي بسياري در صنعت غذا به ويژه در بستني سازي مي باشد ولي به دليل بومي بودن، تاكنون پژوهش هاي چنداني در اين زمينه صورت نگرفته است. بنابراين، در پژوهش حاضر تاثير متغيرهايي مانند دما (5 تا 55 درجه سانتي گراد)، زمان (چرخه 24 ساعته)، غلظت (3 تا 7 گرم در ليتر) و پ هاش (2، 4، 6، 7، 9 و 11) روي گرانروي ظاهري و رفتار جريان اين محلول مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها نشان دادند كه اين محلول در غلظت هاي پايين (3 و 4 گرم در ليتر) رفتار نيوتني و در غلظت هاي بالاتر (5، 6 و 7 گرم در ليتر) رفتار شبه پلاستيك داشته و افزايش غلظت سبب افزايش گرانروي ظاهري و بالا رفتن دما اثر عكس روي آن داشت. در ضمن، زمان و پ هاش اثر معني داري روي گرانروي ظاهري محلول ثعلب نداشتند. کليدواژگان: ثعلب، رئولوژي، گرانروي ظاهري، دما، رفتار جريان

	بررسي تنوع ژنتيكي جمعيت گوسفند بلوچي با استفاده از نشانگرهاي ريز ماهواره سعيد اسماعيل خانيان، اردشير نجاتي جوارمي، فضل ا... افراز، پيمان دانشيار و صابر قنبري ص 373 چکيده مشاهده متن [PDF 115KB]
	در اين مطالعه به منظور تعيين سطح تنوع ژنتيكي در جمعيت گوسفند بلوچي از 19 جايگاه ريزماهواره اي استفاده شد. نمونه هاي خون كامل از تعداد 156 راس گوسفند بلوچي در ايستگاه اصلاح دام شمال شرق كشور (عباس آباد- مشهد) تهيه و استخراج DNA به روش استخراج نمكي بهينه شده انجام شد. تمام نشانگرهاي مورد استفاده به غير از نشانگر UNC5C جايگاه هاي مربوطه را تكثير كردند. محصولات PCR با استفاده از الكتروفورز ژل پلي آكريل آميد واسرشته ساز 8% تفكيك و رنگ آميزي به روش نيترات نقره سريع انجام شد. فراواني هاي آللي و ژنوتيپي به روش شمارش مستقيم به دست آمد و برآورد معيارهاي مختلف تنوع درون جمعيتي و معيارهاي چندشكلي براي هر نشانگر برآورد شد. آزمون تعادل هاردي- واينبرگ نشان داد كه اين جمعيت به جز در جايگاه OarAE101، در ساير جايگاه ها انحراف معني داري از حالت تعادل داشت (P<0.005). دامنه هتروزيگوسيتي (تنوع ژني) براي اين جايگاه ها بين 1/0 تا 93/0 متفاوت بود. هم چنين دو جايگاه BM1329 و BULG5E يك شكل بودند. در مجموع نتايج حاكي از چند شكل بودن اكثر نشانگرهاي مورد مطالعه بود كه امكان استفاده از آنها را در مطالعات بعدي در اين جمعيت تاييد مي كند. کليدواژگان: گوسفند بلوچي، چند شكلي، نشانگرهاي ريزماهواره، هتروزيگوسيتي

	بررسي تغييرات فنوتيپي و ژنتيكي صفات اقتصادي ميش در يك گله گوسفند لري بختياري محمود وطن خواه، محمد علي طالبي و محمد علي ادريس ص 381 چکيده مشاهده متن [PDF 169KB]
	در اين مطالعه از 5025 ركورد صفات اقتصادي ميش هاي گله ايستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند لري بختياري جهت تخمين روندهاي فنوتيپي، ژنتيكي و محيطي طي سال هاي 1368 تا 1383 استفاده شد. با استفاده از روش حداكثر درستنمايي محدود شده عاري از مشتق (DFREML) و مدل حيواني يك صفتي و چند صفتي، بهترين پيش بيني خطي بدون تمايل ويژه (BLUP) از ارزش هاي اصلاحي صفات به دست آمد. روندها به صورت تابعيت ميانگين مقادير فنوتيپي، ژنتيكي و محيطي از سال تولد ميش محاسبه شد. روند فنوتيپي صفات به صورت 1223/0- كيلوگرم براي وزن بدن ميش، 0415/0- كيلوگرم براي وزن بيده پشم سالانه، 6639/0 درصد براي ميزان آبستني، 0003/0 براي تعداد بره متولد شده در هر زايش ميش، 0094/0 براي تعداد بره شيرگيري شده در هر زايش ميش،0380/0 كيلوگرم براي كل وزن تولد به ازاي هر ميش مورد آميزش و 4227/0 كيلوگرم براي كل وزن شيرگيري به ازاي هر ميش مورد آميزش برآورد گرديد. روند ژنتيكي صفات به ترتيب 0603/0 كيلوگرم، 0004/0- كيلوگرم، 0183/0 درصد، 0012/0- راس، 0007/0- راس، 0030/0 كيلوگرم و 0211/0 كيلوگرم حاصل از تجزيه يك صفتي و 0549/0 كيلوگرم، 0006/0- كيلوگرم، 0089/0 درصد، 0008/0- راس، 0008/0- راس، 0030/0 كيلوگرم و 0230/0 كيلوگرم حاصل از تجزيه چند صفتي بود. براي اغلب صفات روند هاي فنوتيپي و محيطي معني دار ولي روند ژنتيكي معني دار نبود (05/0>P). کليدواژگان: روند فنوتيپي، روند ژنتيكي، صفات ميش، گوسفند لري بختياري

	تعيين ارزش غذايي سه گونه يونجه يكساله با استفاده از روش هاي in vivo،in vitro و خوش خوراكي ناصر هدايت، يوسف روزبهان و سيد علي محمد مدرس ثانوي ص 393 چکيده مشاهده متن [PDF 171KB]
	ارزش غذايي سه گونه يونجه يكساله (Medicago rigidula، Medicago polymorpha و Medicago scutellata) در مرحله گل دهي از طريق تجزيه شيميايي، ضرايب هضمي ماده خشك و ماده آلي به روش in vitro ، تجزيه‎پذيري ماده خشك و پروتئين خام به روش in sacco (به مدت 0، 8، 12، 24، 48 و 72 ساعت) و خوشخوراكي (به روش مصرف كوتاه مدت) با استفاده از شاخص STIR مورد مطالعه قرار گرفت. ميزان ماده آلي براي سه گونه ريجيدولا، پلي مورفا و اسكوتلاتا به ترتيب 1/85، 1/86 و 9/86، پروتئين خام 1/25، 8/23 و 6/15، ديواره سلولي 2/23، 8/23 و30، ديواره سلولي بدون همي‎سلولز 3/18، 9/19، و 1/24، ازت نامحلول در شوينده اسيدي 36/0، 11/0 و 22/0، كلسيم 4/1، 3/1 و 2/1، فسفر 23/0، 28/0 و 24/0 و پتاسيم 5/1، 5/1 و 4/1 درصد بود. ميزان ضرايب هضمي ماده خشك و ماده آلي، براي ريجيدولا به ترتيب 82/0 و 79/0، پلي‎مورفا 83/0 و 80/0 و براي اسكوتلاتا 75/0 و 69/0 به دست آمد. نتايج تجزيه‎پذيري مؤثر ماده خشك و پروتئين خام در سرعت عبور 05/0 براي ريجيدولا به ترتيب 72/0 و 58/0، پلي‎مورفا 71/0 و 56/0 و اسكوتلاتا 63/0 و 55/0 گرديد. هم چنين، ميزان خوشخوراكي (به روش مصرف كوتاه مدت) براي سه گونه به ترتيب برابر 6/13، 8/12، و 3/11 (گرم ماده خشك در دقيقه) بود. به طور كلي بر اساس روش هاي به كار گرفته در پژوهش حاضر، ارزش غذايي گونه‎هاي مورد آزمايش به ترتيب نزولي بدين صورت طبقه‎بندي (جهت تنظيم جيره هاي غذايي) مي‎گردند؛ مديكاگو ريجيدولا، مديكاگو پلي‎مورفا و مديكاگو اسكوتلاتا. کليدواژگان: ارزش غذايي، يونجه يكساله، تركيبات شيميايي، قابليت هضم، تجزيه پذيري

	تعيين تركيب شيميايي و انرژي قابل سوخت و ساز ظاهري و حقيقي ارقام مختلف جو در جوجه هاي گوشتي عباسعلي قيصري، اميرحسين پورآباده، جواد پوررضا، مهرداد محلوجي و رامين بهادران ص 405 چکيده مشاهده متن [PDF 139KB]
	اين تحقيق به منظور ارزيابي ميزان انرژي قابل سوخت و ساز ظاهري و حقيقي 5 رقم جو كشت شده در ايران (كارون در كوير، والفجر، بي نام، ماكويي وبدون پوشينه) با استفاده از روش هاي مختلف در جوجه هاي گوشتي انجام گرفت. جيره پايه شامل ذرت ،كنجاله سويا و مكمل هاي ويتامينه و معدني بود. هر يك از جيره هاي آزمايشي نيز حاوي 30 درصد جو به عنوان جايگزين ذرت وكنجاله سويا در جيره پايه بودند. اين تحقيق در 3 آزمايش مجزا اجرا گرديد. در آزمايش اول، مقدار ME ارقام جو توسط دو روش جمع آوري كل مدفوع و استفاده از نشانگر(اكسيدكروم) در مدفوع به طور توام در سن 35 روزگي تعيين شد. درآزمايش دوم مقادير MEارقام جو توسط محتويات گوارشي ايلئوم تعيين شد. در آزمايش سوم، براي سنجش TME و TMEn از جوجه هاي دو آزمايش قبلي و در سن 48 روزگي استفاده گرديد. اختلاف معني داري بين روش هاي مذكور براي ميانگينME ارقام جو مشاهده شد (P<0.05). ميانگينAMEn جو با استفاده از روش محتويات ايلئوم به طور معني دار(P<0.05) بيشتر ازروش استفاده از مدفوع (جمع آوري كل و معرف) بود (به ترتيب 2716 در مقابل 2318و 2124 كيلوكالري دركيلوگرم). مقادير ME دانه جو تحت تاثير رقم قرارگرفتند(P<0.05)، به طوري كه رقم بدون پوشينه AME بيشتري نسبت به ارقام معمولي جو نشان داد (2695 درمقابل5/2407 براي AME و2630 درمقابل 7/2324 كيلوكالري در كيلوگرم براي AMEn). رقم، اثر معني داري بر مقدار TME ارقام جو نداشت. نتايج اين تحقيق نشان داد كه بين ارقام مختلف مورد مطالعه از نظر مقدار انرژي قابل سوخت و ساز اختلاف وجود دارد. به علاوه، به نظر مي رسد كه استفاده از محتويات گوارشي ايلئوم روش سنجش دقيق و صحيحي براي تعيين AME جو در جوجه هاي گوشتي نباشد. کليدواژگان: انرژي قابل سوخت وساز ظاهري، انرژي قابل سوخت وساز حقيقي، جو، جوجه هاي گوشتي

	بررسي و مقايسه دلايل مخالفت بهره برداران با اجراي طرح هاي يكپارچه سازي زمين هاي كشاورزي در شهرستان كرمانشاه و لنجانات استان اصفهان اميرمظفر اميني، عبدالحسين احمدي و عبدالحميد پاپ زن ص 417 چکيده مشاهده متن [PDF 180KB]
	هدف از اين پژوهش بررسي ويژگي ها و دلايل مخالفت بهره برداران با اجراي طرح هاي يكپارچه سازي زمين هاي كشاورزي است. بخشي از اطلاعات مورد نياز از طريق پرسشنامه و مصاحبه حضوري با 75 نفر از بهره برداران ساكن در 6 روستاي ناموفق در اجراي طرح، در شهرستان كرمانشاه و منطقه لنجانات استان اصفهان همراه با بازديد از چند طرح انجام شده و در حال انجام، حاصل شد. بخش ديگر اطلاعات مورد نياز از طريق پرسشنامه و مصاحبه حضوري با 44 نفر از كارشناسان مطلع و مرتبط با اجراي طرح ها در ادارات جهاد كشاورزي به دست آمد. ميزان پراكندگي قطعات مالكيت هر بهره بردار با استفاده از ضريب پراكندگي جانشوفسكي اندازه گيري شد. براي تحليل اطلاعات از آماره هاي ضريب هم بستگي و مقايسه ميانگين استفاده شد. نتايج نشان داد مخالفت بهره برداران مهم ترين مانع اجراي يكپارچه سازي زمين هاي كشاورزي است و اين افراد درصد اندكي از كل بهره برداران را تشكيل مي دهد. در لنجانات اين افراد از وضعيت ساختار زمين هاي كشاورزي مناسب تري به لحاظ اندازه و پراكندگي قطعات برخوردار هستند. در هر دو منطقه دلايل مخالفت بهره برداران قابل طبقه بندي در سه دسته دلايل منطقي و بحق، دلايل منطقي ولي نابحق و دلايل غير منطقي است. روش هاي مواجهه با مخالفين براي كسب توافق آنها، در سه شكل كدخدامنشانه، با دادن امتياز و اجباري انجام مي شود. جهت كاهش مخالفت ها و پيشبرد يكپارچه سازي زمين هاي كشاورزي در دو منطقه، آموزش و ترويج، اصلاح روش هاي فني و اجرايي يكپارچه سازي و حمايت هاي حقوقي و قضايي از اجراي طرح ها، پيشنهاد مي شود. کليدواژگان: نظام بهره برداري، پراكندگي زمين هاي كشاورزي، يكپارچه سازي زمين هاي كشاورزي، مخالفت بهره برداران، كرمانشاه، لنجانات اصفهان

	واكاوي مقايسه اي پايداري در نظام هاي دام داري سنتي: مورد مطالعه دام داران شهرستان فيروزآباد رضا نيكدخت، عزت اله كرمي و مصطفي احمدوند ص 433 چکيده مشاهده متن [PDF 136KB]
	علي رغم سهم بسزاي نظام هاي دام داري سنتي در توليد پروتئين حيواني، اين نظام ها از شرايط ناپايداري براي ادامه حيات خود برخوردارند. اين پژوهش به منظور بررسي و مقايسه پايداري در نظام هاي دام داري سنتي شهرستان فيروزآباد، طراحي و اجرا گرديد و هر سه بعد فني- محيطي، اجتماعي و اقتصادي مد نظر قرار گرفت. روش تحقيق پيمايشي (Survey research) بوده كه بر اساس نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي 300 دام دار سنتي(ثابت، كوچرو، و نيمه كوچرو) از دام داران شهرستان فيروزآباد به صورت تصادفي انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه اي با سوالات باز و بسته بود كه روايي صوري (Face validity) و پايايي (Reliability) آن مورد تاييد قرار گرفت. يافته ها نشان داد در بعد پايداري فني - محيطي، دام داران كوچرو داراي وضعيت پايدارتري بودند و هر چه بر تحرك نظام دام داري سنتي (نظام ثابت با تحرك كم، و نظام كوچرو با تحرك زياد) افزوده مي شود، ميزان پايداري مرتع و نيز سلامت دام بيشتر مي گردد. هم چنين يافته ها حاكي از آن است كه، هر چه بر تحرك نظام هاي دام داراي سنتي افزوده مي شود، پايداري اقتصادي آنان نيز افزايش مي يابد. اين در حالي است كه، در بعد اجتماعي هرچه بر تحرك نظام دام داري سنتي افزوده مي شود، پايداري اجتماعي كاهش مي يابد. کليدواژگان: نظام پايدار، دام داري سنتي، توسعه پايدار، فيروزآباد، فارس

	تاثير برخي عوامل توپوگرافي روي پراكنش نمدار (Tilia Platyphyllos Scop.) در جنگل واز مازندران سيد احسان ساداتي، سيد فضل الله عماديان، حميد جليلوند، جمشيد مختاري و مسعود طبري ص 443 چکيده مشاهده متن [PDF 250KB]
	پژوهش حاضر به منظور بررسي اثرات برخي عوامل توپوگرافي در چگونگي پراكنش درختان نمدار و نحوه زادآوري اين گونه درمنطقه "واز"، واقع در جنگل هاي چمستان نور انجام گرفت. پس از تهيه نقشه توپوگرافي و شناسايي منطقه اقدام به نمونه برداري قطعات به صورت انتخابي شد. بر اين اساس قطعات نمونه دايره اي 1000 متر مربعي مد نظر قرار گرفت طوري كه حداقل 3-2 اصله درخت نمدار ميانسال تا كهنسال درآن موجود باشد. مشخصه هايي همانند ارتفاع از سطح دريا، شيب منطقه، جهت دامنه، اشكوب جنگل و آميختگي هاي درختي و زادآوري در اين قطعات مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج نشان مي دهد كه متوسط قطر برابر سينه و ارتفاع درختان نمدار در اين رويشگاه به ترتيب 9/36 سانتي متر و 23 متر است. هم چنين معلوم شد كه نمدار دامنه ارتفاعي1400-1200 متر، شيب هاي100- 75 در صد و جهت هاي شمال شرقي تا شرقي را بيشتر ترجيح مي دهد و از تراكم بيشتري برخوردار مي گردد. در اين رويشگاه نمدار تشكيل چندين آميختگي درختي با گونه هاي راش، ممرز و انجيلي مي دهد كه آميختگي غالب، عمدتاً به صورت نمدار- راش ظاهر مي شود. در اكثر آميختگي هاي درختي نمدار در اشكوب بالا قرار مي گيرد. مشاهدات زادآوري نشان مي دهد كه نمدار اكثراً از طريق پاجوش تكثير مي شود. کليدواژگان: نمدار، توپوگرافي، فرم آميختگي، زادآوري، جنگل هاي خزري

	نقش جنگل تراشي، قرق و تخريب مراتع بر شاخص هاي كيفيت خاك در اراضي لسي استان گلستان فرشاد كياني، احمد جلاليان، عباس پاشايي و حسين خادمي ص 453 چکيده مشاهده متن [PDF 231KB]
	تخريب اراضي جنگلي يكي از بزرگ ترين معضلات زيست محيطي در شمال كشور است. يكي از پيامدهاي اين تخريب تاثير منفي بر كيفيت خاك مي باشد. تبديل جنگل هاي طبيعي به اراضي كشاورزي، ايجاد قرق و تبديل اراضي كشاورزي به مرتع و تخريب مراتع به دليل چراي بي رويه در كنار يكديگر در حوزه پاسنگ استان گلستان امكان بررسي تغيير كيفيت خاك را در اين چهار كاربري فراهم آورده است. نتايج اين مطالعه نشان داد، تبديل جنگل هاي طبيعي به اراضي كشاورزي تا 66 درصد مواد آلي خاك را كاهش داده و پايداري خاكدانه ها را تا يك سوم مقدار اوليه تغيير مي دهد. به تبع آن ميزان نيتروژن به ميزان يك سوم، و پتاسيم به ميزان 15 درصد كاهش مي يابد. به نظر مي رسد خاك اراضي مرتعي ( اراضي كشاورزي قرق شده ) نسبت به خاك جنگل هاي طبيعي از لحاظ كيفيت فيزيكي و در مقايسه با خاك كشاورزي از لحاظ كيفيت شيميايي وضعيت مطلوب تري داشته و از لحاظ شاخص هاي زيستي از دو كاربري ديگر نيز شرايط بهتري را دارا مي باشد. نتايج نشان داد كه فعاليت دو آنزيم، دهيدروژناز و ال آسپاراژيناز در اراضي مرتعي داراي مقادير بيشتري نسبت به جنگل هاي طبيعي و اراضي كشاورزي است و بر خلاف تنفس ميكربي رابطه مستقيمي با ميزان مواد آلي خاك ندارد. تفاوت در كيفيت مواد آلي اضافه شده به خاك به عنوان بستره موجودات زنده به نظر مي رسد كه عامل تاثير گذارتري نسبت به كميت مواد آلي، بر روي فعاليت هاي آنزيمي در اين منطقه باشد. گرچه با توجه به نتايج ذكر شده، اراضي مرتعي قرق شده داراي كيفيت مطلوب تري نسبت به كاربري هاي ديگر است، با اين حال نتايج بررسي شدت فرسايش اين نكته را تاييد مي كند كه تخريب جنگل هاي طبيعي تا چه حد فرسايش را در اراضي كشاورزي و مرتعي تشديد كرده است. تحقيق ارائه شده لزوم توجه بيشتر به بررسي شدت فرسايش و اصول حفاظتي، به عنوان يك شاخص مهم در ارزيابي كيفيت خاك را نشان مي دهد. کليدواژگان: جنگل تراشي، كاربري اراضي، كيفيت خاك، لس

	بررسي كمي زادآوري در حفره هاي ايجاد شده از اولين برش تك گزيني در شمشادستان مسكلي ايوب گليج، حميد جليلوند، محمد رضا پورمجيديان، مسعود طبري و كيومرث محمدي سماني ص 465 چکيده مشاهده متن [PDF 153KB]
	به منظور بررسي موفقيت زادآوري و تعيين بهترين سطح براي استقرار زادآوري، 12 حفره با مساحت هاي 100-50، 300-150 و 600-400 متر مربع و چهار تكرار در سطح هم ارتفاع انتخاب شد. براي اندازه گيري فراواني، ارتفاع و قطر يقه نهال هاي زادآوري شده بعد از برش، تعدادي ميكروپلات دو متر مربعي در داخل حفره ها و در طول قطر بزرگ و بسته به نسبت سطح حفره ها پياده شد. نتايج نشان داد كه در حفره ها، تعداد نهال ها از 5 (در حفره هاي بزرگ) تا 28 اصله (در حفره هاي كوچك و متوسط) در متر مربع تغيير مي كند. تعداد نهال ها در دو مساحت اول (كوچك و متوسط) اختلاف معني دار آماري با يكديكر نداشتند. تعداد نهال هاي تجديد حيات يافته در اين حفره ها با حفره بزرگ معني دار بود (در سطح 1%). از اين مطالعه چنين استنباط مي شود كه زادآوري در حفره هاي بزرگ (600-400 متر مربعي) محدود مي شود ولي در حفره هاي كوچك تر كه عموماً برداشت به صورت تك درخت انجام شده است از شرايط بهتري برخوردار مي باشد. نتيجه اين تحقيق نشان مي دهد كه مناسب ترين سطح براي برش تك گزيني در چنين جنگل هايي تا 300 متر مربعي مي باشد. کليدواژگان: زادآوري طبيعي، سطح حفره، فراواني، نهال، شمشادستان، برش تك گزيني

تاريخ انتشار: 10/10/86
تلفن: 3912877 (0311)

تاريخ درج در سايت: 14/11/86
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 2677

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب کشاورزي
1 ISC پايگاه استنادی جهان اسلام
1 منابع طبيعي
1 كشاورزي

	تبليغات



آفتاب يزد

اعتماد

ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

ماهنامه ساخت و توليد

متن مطالب شماره 26، مهر 1388را در magiran بخوانيد.

- گيج هاى كنترل اندازه اژدرى (نعلى شكل)
- سنگ زنى مجدد
- انبر قفلى 88 سال از ابداع تا كنون
- چالشهاى پياده سازى TPM در سازمان هاى ايرانى
و ...

1388-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!