magiran.com: مجله زنان مامائي و نازائي ايران، شماره 17

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- پرداخت حق عضويت	- اشتراکIP Based
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: مجله زنان مامائي و نازائي ايران، شماره 17

magiran.com > مجله زنان مامائي و نازائي ايران > فهرست مطالب شماره 17

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي اشتراک

ارسال الکترونيکي مقاله

راهنماي تدوين و ارسال مقالات

شماره جديد اين نشريه

سال دوازدهم
شماره 4
(پياپي 26)
زمستان 1388


	تبليغات

http://www.magiran.com/gyn.mums



مجله زنان مامائي و نازائي ايران فصلنامه تخصصي-تحقيقاتي زنان و مامايي داراي رتبه علمی - پژوهشی سال دهم، شماره 1 (پياپي 17)، بهار و تابستان 1386 110 صفحه

	مقايسه اثر ميزوپروستول مهبلي و اكسي توسين با دوز كم بر آمادگي دهانه رحم و القا زايمان راضيه دهقاني فيروزآبادي - عزيزه قانع - نعيمه طيبي ص 1 چکيده مشاهده متن [PDF 124KB]
	مقدمه: جهت آمادگي سرويکس و موفقيت القاي زايمان، روشهاي مکانيکي و دارويي بکار برده مي شود. به دليل موثر بودن اکسي توسين، اين دارو رايج ترين دارويي مي باشد که در جهان براي القاي زايمان در حاملگي هاي زنده توصيه مي شود. داروهاي ديگر از خانواده پروستاگلندين ها مي باشند که از جمله ميزوپروستول که آنالوگ صناعي PGE1 است به عنوان عامل نرم کننده سرويکس معرفي شده است. هدف اين مطالعه مقايسه اثر ميزوپروستول و اکسي توسين با دوز کم در آمادگي سرويکس و القاي زايمان است. روش کار: اين مطالعه بصورت کار آزمايي باليني در سالهاي 84-1382 در بيمارستان شهيد صدوقي يزد بر روي 100 زن باردار انجام شده است. جامعه مورد بررسي زناني با جنين زنده اي هستند که سن حاملگي بيش از 37 هفته داشته و سرويکس نامطلوب داشته و انديکاسيون القاي زايمان را نيز داشته اند. مشخصات فردي و نتايج درمان در پرسشنامه جمع آوري شد. تجزيه و تحليل آماري با استفاده از تست هاي آماري مجذور کاي، تي مستقل، دقيق فيشر آناليز گرديد. نتايج: مشخصات فردي بيماران و انديکاسيون هاي القاي زايمان در بين دو گروه مورد مطالعه تفاوت قابل ملاحظه اي از نظر آماري نداشت. زمان لازم از شروع مطالعه تا انجام زايمان بطور متوسط در گروه اکسي توسين با دوز کم 25.1±2.5 ساعت و در گروه ميزوپروستول 20.6±2.6 ساعت به دست آمد که از نظر آماري تفاوت معني داري بين دو گروه وجود داشت (P=0.001). از نظر آماري تفاوت معني داري بين دو گروه در خصوص شيوه انجام زايمان ديده نشد (P=0.93). تجويز سولفات منيزيم در گروه ميزوپروستول به ميزان قابل توجهي بيش از گروه اکسي توسين بوده است (P=0.001). نتيجه گيري: تجويز ميزوپروستول واژينال با دوز 25 ميکروگرم هر 4 ساعت، داروي نسبتا ايمن و اثربخشي در آماده کردن سرويکس در بيماران کم خطر محسوب مي شود و اين دارو با عوارض مادري و جنيني همراه نبوده است. کليدواژگان: اكسي توسين- ميزوپروستول- القا زايمان

	مطالعه اثرات سيكلوسپورين كالنا بر جنين موش نژاد balb/e در طي زمانهاي حساس حاملگي علي شمسا - مهدي جلالي - امير علي آريان - سيدمحمدرضا پريزاده - اسدا... يغمايي ص 9 چکيده مشاهده متن [PDF 103KB]
	مقدمه: بيماران مبتلا به بيماري پيشرفته کليه بعد از پيوند موفق کليه، تمايل شديد به داشتن فرزند و باروري دارند. مطالعات نشان داده است که از هر 50 بيمار زن که پيوند موفق کليه دارند يک نفر حامله مي شود. چون برخي از داروها (در حين حاملگي) مضر مي باشند و ممکن است اثرات تراتوژنيک داشته باشند لذا در اين مطالعه، اثرات تراتوژنيک سيکلوسپورين جديد «گالنا» روي موش حامله بررسي شده است. روش کار: در اين مطالعه تجربي 14 موش حامله balb/c به سه گروه تقسيم شدند. گروه تجربي يک شامل 5 موش حامله بود که در روزهاي 7، 8، 9 و 10 حاملگي 20 ميلي گرم به ازاي هر کيلوگرم وزن، سيکلوسپورين دريافت کردند. گروه تجربي دو، شامل 5 موش حامله بود که در روزهاي فوق 30 ميلي گرم سيکلوسپورين به ازاي هر کيلوگرم، دريافت کردند. گروه شاهد شامل 4 موش حامله بود که در روزهاي فوق حجم مساوي از سرم فيزيولوژي دريافت نمودند. در روز هجدهم حاملگي موش هاي حامله را با روش جدا کردن سر نابود کرديم و جنين هاي آنها را از نظر ناهنجاري هاي مادرزادي با ميکروسکوپ مطالعه کرديم. وزن و طول جنس ها را نيز بررسي کرديم. نتايج: مدارک ما نشان مي دهد که در هيچ يک از دو گروه ناهنجاري مشاهده نشد ولي ميانگين وزن جنين ها در گروه تجربي کمتر از گروه شاهد بود (1.4 گرم در گروه يک، 1.05 گرم در گروه دو و 1.6 گرم در گروه شاهد) (P<0.05). علاوه بر اين، ميانگين طول جنين ها در گروه هاي تجربي در مقايسه با گروه شاهد کمتر بود (2.13 سانتي متر در گروه 1 و 2 و 2.4 سانتي متر در گروه شاهد). بيشتر جفت هاي دو گروه تجربي داراي مناطق انفارکتوس در سمت مادر بودند. نتيجه گيري: اين يافته ها نشان مي دهد که اگر چه سيکلوسپورين (گالنا) اثر تراتوژنيک بر جنين موش balb/c ندارد ولي مصرف آن در حاملگي، منجر به تاخير رشد داخل رحمي مي گردد. کليدواژگان: سيكلوسپورين- جنين- تراتوژنيك- موش balb/c -پيوند كليه

	بررسي عوارض مادري در ديابت آشكار و ديابت بارداري زهرا فردي آذر - صديقه عبدالهي فرد - فرزاد نجفي پور - ايلناز شهر آزاد ص 17 چکيده مشاهده متن [PDF 97KB]
	مقدمه: ديابت شايعترين عارضه طبي در حاملگي بوده و در صورت عدم کنترل، عوارض متعدد هم جنيني و هم مادري را به دنبال دارد. هدف از اين مطالعه بررسي عوارض ديابت بارداري و آشکار در خانم هاي مراجعه کننده به کلينيک هاي تخصصي دانشگاه علوم پزشکي تبريز بوده است. روش کار: اين مطالعه توصيفي در زنان باردار در سال 84-1383 در درمانگاه هاي تخصصي بيمارستان هاي دانشگاهي الزهرا (س) و طالقاني تبريز انجام شده است. 300 زن باردار با ديابت آشکار و يا ديابت بارداري که طبق آزمايشات تست تحمل گلوکز بيماري آنها تاييد شده مورد مطالعه قرار گرفتند. از بيماران قبل از ورود به مطالعه رضايت کسب گرديد. مشخصات فردي، نتايج درمان و آزمايشات در پرسشنامه جمع آوري گرديد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني و آزمون کاي اسکوئر و تي پردازش شد. نتايج: در ميان بيماران مورد مطالعه 126 مورد ديابت آشکار و 174 مورد ديابت بارداري وجود داشت. ميانگين سني بيماران 30.22±5.71 سال بود. %90 بيماران حاملگي برنامه ريزي شده و مشاوره قبل از بارداري نداشتند. ميزان عوارض نفروپاتي، رتينوپاتي، هيپرتانسيون و پره اکلامپسي در گروه ديابت آشکار بطور معني داري بالاتر از گروه ديابت بارداري بود. در بيماران مورد مطالعه شيوع پلي هيدرو امنيوس %10، ماکروزومي %19، زايمان زودرس %18، عفونت ادراري %30، عفونت کانديديايي %40، زايمان سزارين %88.3، بازشدن زخم %3.3، ترومبوامبولي %2.3 و مرگ داخل رحمي جنين %2 بود و شيوع آنها در دو گروه تفاوت معني اري با هم نداشت. نتيجه گيري: در ميان عوارض مادري ديابت شيوع هيپرتانسيون، پره اکلامپسي، ماکروزومي سزارين و عفونت بيشتر از بقيه عوارض بود. هيپرتانسيون، پره اکلامپسي، نفروپاتي و رتينوپاتي در گروه با ديابت آشکار بطور معني داري بالاتر از ديابت بارداري بود. بيشتر بيماران در دو گروه مراقبت قبل از بارداري نداشتند. لذا اجراي برنامه هاي آموزشي براي زنان سنين بارداري، برنامه غربالگري جهت گروه هاي پرخطر و توجه به عوارض ذکر شده ديابت در دوران بارداري ضروري به نظر مي رسد. کليدواژگان: ديابت بارداري- ديابت آشكار- عوارض مادري ديابت- سرانجام حاملگي

	بررسي بيماران مبتلا به كوريوكارسينوماي حاملگي در بخشهاي انكولوژي بيمارستان قائم ( عج ) و اميد مشهد ( 1380 - 1370 ) محمدحسين صالحي - فاطمه همايي - مريم صالحي ص 25 چکيده مشاهده متن [PDF 95KB]
	مقدمه: کوريوکارسينوماي حاملگي بيماري نادر و کشنده اي است ولي اگر بيماران در مراحل اوليه در يک مرکز باتجربه درمان گردند، شانس درمان قطعي دارند. اين مطالعه با هدف ارزيابي ده ساله بيماران مبتلا به کوريوکارسينوم حاملگي انجام شده است. روش کار: اين مطالعه به روش توصيفي گذشته نگر در سالهاي 1380-1370 در بخش اي انکولوژي بيمارستان قائم (عج) و اميد مشهد انجام شده است. اطلاعات طبق پرسشنامه تنظيمي از پرونده بيماران جمع آوري شده است و براي توصيف داده ها از جداول فراواني، نمودار و شاخص هاي آماري استفاده شد. نتايج: از ميان 141 بيمار مبتلا به GTN در اين مطالعه 41 مورد کوريوکارسينوماي حاملگي بوده است (23.3%). %50 موارد گروه اخير سن زير 30 سال داشتند، شايعترين علامت مراجعه بيماران خونريزي واژينال (84.4%) بود. پاسخ بيماران به شيمي درماني خط اول در %68.4 خوب، در %10.5 ضعيف بوده و در %21.1 هيچگونه پاسخي نداشته است. نتيجه گيري: با توجه به اينکه تعداد زيادي از اين بيماران جوان بوده و قابل درمان هستند، لذا توصيه مي شود مادام که تشخيص اين بيماران محرز گرديد، درمان در يک مراکز با تجربه انجام گردد. کليدواژگان: كوريوكارسينوماي حاملگي- بيماري تروفوبلاستيك- شيمي درماني

	مواجهه با اسپرم قبل از بارداري و بروز مسموميت حاملگي مرضيه فريمائي - محسن قراخاني ص 31 چکيده مشاهده متن [PDF 93KB]
	مقدمه: يکي از فرضيات مطرح در بروز مسموميت حاملگي، طول مدت مواجهه با اسپرم قبل از بارداري است اين مطالعه با هدف تعيين رابطه پره اکلامپسي و مدت زمان مواجهه با اسپرم قبل از بارداري به عنوان يک فاکتور خطر انجام گرفت. روش کار: اين مطالعه مورد – شاهدي در سال 1383 در زنان باردار بستري در بيمارستان فاطميه همدان انجام شده است. 60 نفر زنان حامله تک قلو مبتلا به پره اکلامپسي با فشار خون 90.140³ و پرتئنوري گروه مورد، با 146 نفر زنان حامله غير مبتلا به پره اکلامپسي گروه شاهد، مقايسه شدند. مشخصات فردي و نتايج بارداري توسط پرسشگران در پرسشنامه جمع آوري شد. داده هاي حاصل توسط آزمونهاي آماري t – test و مدل رگرسيون لجستيک مورد آناليز و تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج: 60 نفر در گروه مورد با 146 نفر گروه شاهد مقايسه شدند. نتايج از نظر از نظر مدت مواجهه با اسپرم قبل از بارداري، بين دو گروه شاهد و مورد به ترتيب 8.96 ماه و 5.52 ماه بودند (p=0.21). از نظر دفعات مواجهه با اسپرم قبل از بارداري بين دو گروه شاهد و مورد به ترتيب 7.66 بار در ماه مقابل 8.92 بار در ماه بود (p=0.049). نتيجه گيري: گر چه اين اطلاعات طول مدت مواجهه با اسپرم قبل از حاملگي را به عنوان ريسک فاکتور در بروز پره اکلامپسي تاييد نمي کند اما نشان مي دهد تعداد دفعات مواجهه با اسپرم در ماه در گروه پره اکلامپسي قبل از بارداري در مقايسه با زنان غير مبتلا به پره اکلامپسي به طور فاحشي کمتر از گروه کنترل بوده است. کليدواژگان: پره اكلامپسي- مواجهه با اسپرم- روش پيشگيري از آبستني

	اثر ويتامين E و C در پيشگيري از مسموميت حاملگي در زنان پر خطر در اصفهان در 1385 فاطمه مستاجران - شهين تاج آرامش ص 37 چکيده مشاهده متن [PDF 77KB]
	مقدمه: پره اکلامپسي يکي از علل عمده مرگ و مير مادران و عامل زايمان زودرس ناشي از مداخلات درماني مي باشد. استرس ناشي از اکسيدان ها از عوامل کليدي در روند بيماري است هدف اين مطالعه تعيين اثر ويتامين E،C در پيشگيري از مسموميت حاملگي (PIH) مي باشد. مواد و روشها: اين مطالعه کارآزمايي باليني در سال 1385 در خانم هاي باردار مراجعه کننده به بيمارستان دانشگاه علوم پزشکي اصفهان انجام شده است. در اين مطالعه 160 خانم حامله که داري خطر ابتلا به مسموميت حاملگي بودند در دو گروه شاهد و مورد تقسيم شدند. در گروه مورد در هفته 16 الي 24 حاملگي روزانه 1000 ميلي ويتامين C و 400 واحد ويتامين E بصورت مکمل خوراکي داده شد. در گروه شاهد هيچ دارويي تجويز نگرديد. مشخصات فردي، نتايج آزمايشگاهي در پرسشنامه جمع آوري گرديد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني پردازش شد. نتايج: مسموميت حاملگي در گروه مورد 9.1% و در گروه شاهد (p=<0.05)، %22.3 بوده است که از نظر آماري قابل ملاحظه مي باشد. نتيجه گيري: در اين مطالعه ميزان PIH در گروه کنترل نسبت به گروه شاهد کاهش قابل ملاحظه اي داشته است. به نظر مي رسد اضافه کردن آنتي اکسيدان ها در اين بيماران بخصوص از اهميت قابل ملاحظه اي برخوردار باشد. کليدواژگان: مسموميت حاملگي- ويتامين e- ويتامين c- حاملگي

	تاثير پخش موسيقي مورد علاقه بيمار بر ميزان درد پس از عمل سزارين مهوش آگاه - حسين صادقي ص 41 چکيده مشاهده متن [PDF 95KB]
	مقدمه: نظر به اهميت دوره نقاهت بعد از عمل جراحي و احتمال وجود تجربيات ناخوشايند و دردناک بيماران و با توجه به اثرات شناخته شده موسيقي بر درمان درد، اين مطالعه با هدف تعيين اثر موسيقي دلخواه بر کنترل درد در واحد مراقبت هاي پس از بيهوشي (PACU) بعد از عمل جراحي سزارين انجام گرديد. روش کار: در اين مطالعه به طريق کارآزمايي باليني يک سوکور، 80 بيمار کانديد عمل سزارين مراجعه کننده به بيمارستان اميرالمومنين تهران به روش مستمر وارد مطالعه شدند و به روش تصادفي به دو گروه مورد و شاهد تقسيم شدند. در گروه مورد، موسيقي دلخواه از راه گوشي يک بار مصرف پخش شد اما از گوشي هاي گروه شاهد هيچ موسيقي پخش نگرديد. ميزان درد، فشار خون، تعداد ضربان قلب و اشباع اکسيژن خون شرياني در زمان هاي ورود به 60، 30، PACU و 90 دقيقه پس از آن ارزيابي گرديد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از نرم افراز SPSS و جداول توزيع فراواني پردازش شد. نتايج: ميانگين سن افراد مورد مطالعه در دو گروه مورد و شاهد يکسان بود. تفاوت معني داري در ميزان درد بين دو گروه در زمان ورود به PACU و 30 دقيقه بعد از آن ديده نشد. ميانگين شماره درد در 60 دقيقه بعد از ورود در گروه مورد 1.6±1.3 و در گروه شاهد 3±1.8 بود که تفاوت معني دار بود (P کمتر از (0.05. ميانگين شماره درد در 90 دقيقه بعد از ورود به PACU در گروه مورد بطور معني داري کمتر از گروه شاهد بود (1.2±1.1 در مقابل P، 3±1.2 کمتر از 0.05). طول مدت اقامت در PACU در گروه مورد بطور معني داري کمتر از گروه شاهد بود (P=0.001). بحث و نتيجه گيري: در اين مطالعه ديده شد که ميزان درد در گروه مورد در زمان هاي 60 و 90 دقيقه پس از ورود به PACU بطور معني داري کمتر از گروه شاهد است که حاکي از تاثير پخش موسيقي دلخواه بر کاهش ميزان درد بعد از عمل مي باشد. تشابه ميزان درد در زمان هاي ورود و 30 دقيقه در دو گروه بيان کننده نياز به زمان براي تاثير موسيقي دلخواه بر درد است. کليدواژگان: درد- موسيقي مورد علاقه- واحد مراقبت هاي بعد از بيهوشي- سزارين

	بررسي ميزان بكارگيري ورزش كگل در دوران بارداري و پس از زايمان در زنان مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درماني شهر همدان هديه رياضي - سعيد بشيريان - سامره قليچ خاني ص 47 چکيده مشاهده متن [PDF 98KB]
	مقدمه: ورزش عضلات کف لگن يا ورزش کگل يکي از راه هاي موثر و بدون عارضه در تقويت و استحکام بخشيدن به عضلات کف لگن مي باشد که داراي فوايد و مزاياي فراواني بوده و از مهمترين آنها مي توان به پيشگيري و درمان بي اختياري ادراري اشاره نمود. پژوهش حاضر با هدف تعيين ميزان بکارگيري ورزش کگل در دوران بارداري و پس از زايمان انجام شد. روش کار: اين پژوهش توصيفي در زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتي درماني همدان در سال 1384 انجام شده است، 245 نمونه بصورت تصادفي ساده انتخاب شده و با استفاده از پرسش نامه و مصاحبه، اطلاعات مورد نظر جمع آوري شده است. آناليز اطلاعات حاصله با استفاده از نرم افزار آماري SPSS، آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني صورت گرفته است. نتايج: 15.1% از زنان در دوران بارداري يا پس از زايمان در خصوص ورزش کگل آموزش ديده بودند که در 62.1% موارد، آموزش آنان از طريق رسانه هاي گروهي و مطالعات شخصي و پس از آن بيشترين آموزش از جانب ماماها بوده است. از بين افرادي که آموزش ديده بودند تنها 43.25% زنان در دوران بارداري و 21.6% آنان در دوران پس از زايمان اين ورزش را انجام دادند که در 59.5% موارد انجام ورزش صحيح نبوده است. 29.7% از زنان بصورت روزانه و تنها 2.7% آنان روزانه سه بار ورزش را انجام داده اند. اکثريت آنان روزي يک بار به انجام تمرينات پرداخته بودند. نتيجه گيري: زنان با ورزش کگل آشنايي نداشته و در ارايه خدمات بهداشتي درماني نيز آموزش ورزش فوق مد نظر قرار نگرفته است. پرسنل بهداشتي درماني به عنوان يکي از اجزاي حايز اهميت آموزش در دوران بارداري و پس از زايمان به تقويت عضلات کف لگن توجهي ندارند لذا تعداد بسيار کمي از زنان در خصوص ورزش کگل آموزش ديده اند و از اين بين تعداد بسيار کمتري نيز به انجام صحيح ورزش مبادرت مي ورزند. کليدواژگان: ورزش كگل- ورزش عضلات كف لگن- بارداري- پس از زايمان

	آمنوره ثانويه به دنبال شيمي درماني در سرطان پستان بيمارستان قائم (عج) و اميد زهره يوسفي - فاطمه همايي - مرضيه حسيني ص 55 چکيده مشاهده متن [PDF 96KB]
	مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسي آمنوره ثانويه به دنبال شيمي درماني در مبتلايان به سرطان پستان و ارتباط آن با نوع و تعداد دوره هاي شيمي درماني مي باشد. روش کار: اين مطالعه توصيفي و مقطعي از سال 84-1376 به مدت 8 سال در بخش سرطان بيمارستان هاي قائم و اميد دانشگاه علوم پزشکي مشهد انجام شد. 120 بيمار مبتلا به سرطان پستان که در سنين قبل از يائسگي بودند و وضعيت عادت ماهيانه آنها در پرونده ها در طول مدت درمان و پيگيري بيمار ثبت شده بود و هيچ کدام تاموکسي فن مصرف نمي کردند انتخاب شدند و به سه گروه تقسيم شدند گروه اول تحت درمان CMF (سيکلوفسفامايد، متوتروکسات، فلوتوراسيل) بودند، گروه دوم رژيم CAF (سيکلوفسفامايد، آدريامايسين، فلوتوراسيل) دريافت کردند و گروه سوم از رژيم AC (آدريامايسين و سيکلوفسفايد) استفاده کردند. متغيرهاي مختلف از جمله وضعيت عادت ماهيانه قبل و بعد از شيمي درماني، شيوع آمنوره و ارتباط آمنوره با نوع ترکيب شيمي درماني و تعداد دوره هاي شيمي درماني مورد بررسي قرار گرفت. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و بررسي آماري با استفاده از تست کاي و تي دانشجويي و آناليز واريانس انجام شد. ضريب اطمينان مطالعه %95 در نظر گرفته شد و P£5% معني دار تلقي شد. نتايج: از 120 بيمار مورد بررسي %58.3 زير 40 سال بودند. شايعترين نوع آسيب شناسي سرطان پستان در اين افراد، داکتال کارسينوما (%89.3) بود. شايعترين نوع رژيم شيمي درماني CMF و CAF و بعد AC بود. ميزان شيوع آمنوره ثانويه در افراد تحت مطالعه %74.1 که اين يافته در افراد بالاي 40 سال شايعتر بود. شيوع آمنوره گروه %72.5 CMF در گروه %71.4 CAF و در گروه %83.4 AC بود (P=0.6). ميانگين تعداد دوره هاي شيمي درماني در گروه 6.2±2.6 CMF و در گروه 7.2±0.6 CAF و در گروه 6.4±0.5 AC بود (P=0.3). مدت آمنوره از 2.3 تا 4 سال متفاوت بود که در سه گروه شيمي درماني تفاوت آماري مشخصي نداشت (P=0.5). نتيجه گيري: شيمي درماني در مبتلايان به سرطان پستان قبل از سنين يائسگي علاوه بر اثر سيتوتوکسيک دارو روي سلول هاي سرطاني با مهار فعاليت تخمدان موجب آمنوره مي شود. کليدواژگان: سرطان پستان- آمنوره- شيمي درماني

	اثر مايع درماني خوراكي و تزريقي بر ميزان مايع آمنيوتيك در مادران مبتلا به اوليكوهيدرآمينوس ناهيد لرزاده - سعيد نجفي - حق وردي زاده - مهرانگيز پارسا ص 61 چکيده مشاهده متن [PDF 98KB]
	مقدمه: اوليگوهيدرآمنيوس يک پديده شايع در حاملگي هاي طول کشيده و تاخير رشد جنين مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر مايع درماني مادر با مايعات داخل وريدي ايزوتونيک، مايعات داخل وريدي هيپوتونيک و مايعات خوراکي روي شاخص مايع آمنيوتيک در زنان مبتلا به اوليگوهيدرآمنيوس مي باشد. روش کار: اين مطالعه به صورت کارآزمايي باليني در سال 1383 در بيمارستان عسلي خرم آباد انجام شده است. 80 بيمار با AFI پايين تر از 5 سانتي متر و سن حاملگي بيشتر از 35 هفته و بدون عوارض مادري در چهار گروه 20 نفري مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه يک داخل وريدي ايزوتونيک 2 ليتر در عرض 2 ساعت، گروه دو داخل وريدي هيپوتونيک 2 ليتر در عرض 2 ساعت، گروه سه مايع درماني خوراکي 2 ليتر در عرض 2 ساعت و گروه شاهد بدون تجويز مايع درماني) به صورت تصادفي مورد مطالعه قرار گرفتند. متغيرهاي سن مادر، سن حاملگي و تعداد حاملگي و تعداد تولدهاي زنده و ميزان (AFI) قبل و يک ساعت بعد از مايع درماني در پرسشنامه جمع آوري گرديد. اطلاعات جمع آوري شده بوسيله نرم افزار SPSS و آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني پردازش شد. جهت مقايسه متغيرهاي آزمون تي جفت شده و فيشر استفاده شده و مقادير P<%5 معني دار در نظر گرفته شد. نتايج: افزايش ميانگين AFI بعد از مايع درماني خوراکي به طور واضح بيشتر از ساير گروه ها بود. ميانگين معيار AFI در اين گروه از 1±6.3 به 09.1±6 افزايش يافت. در گروه مايع درماني داخل وريدي هيپوتونيک ميانگين و انحراف معيار AFI از 83.0±2.4 به 94.0±98.5 و در گروه مايع درماني داخل وريدي ايزوتونيک ميانگين و انحراف معيار AFI از 49.0±42.4 به 7.0±3.5 افزايش يافت که اين تغييرات نسبت به گروه کنترل معني دار بود. P<0.001. در گروه کنترل AFI معني دار نبود از 0.68±01.4 به 0.6±4.08. نتيجه گيري: مايع درماني مادران با مايع خوراکي، مايع هيپوتونيک و ايزوتونيک در موارد اوليگوهيدرآمنيوس AFI را افزايش مي دهد مايع درماني خوراکي بيشتر از ساير گروه ها موثر بوده است. کليدواژگان: اوليگوهيدر آمنيوس- اندكس مايع آمنيوتيك- مايع درماني مادر

	تعدد نقش و رابطه آن با سلامت روان پرستاران زن فاطمه غفاري - فرشته عزيزي - سيدرضا مظلوم ص 69 چکيده مشاهده متن [PDF 112KB]
	مقدمه: روي آوردن روز افزون زنان به اشتغال در خارج از مرزهاي خانواده، سبب ايجاد استرس هاي جديد در آنها گشته و سلامت رواني آنها را تهديد کرده و نقش بنيادي زن در خانه و پرورش فرزندان را دچار مشکل مي سازد اين مطالعه با هدف تعيين رابطه تعدد نقش با سلامت روان پرستاران شاغل دانشگاه علوم پزشکي بابل انجام گرفت. روش کار: اين پژوهش توصيفي در سال 1383 در کارشناسان پرستاري زن در بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشکي بابل انجام شده است. 120 نفر از کارشناسان پرستاري زن که از روش نمونه گيري چند مرحله اي به روش طبقه اي، خوشه اي و تصادفي انتخاب شدند مورد مطالعه قرار گرفتند. به منظور جمع آوري داده ها از پرسش نامه استاندارد GHQ-28 براي بررسي سلامت روان و پرسشنامه پژوهش گر ساخته براي بررسي نقشها استفاده شده است. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي پردازش شد. نتايج: نتايج اين تحقيق نشان داد که 41.8 درصد پرستاران مورد مطالعه بالاتر از نقطه برش پرسشنامه GHQ-28 قرار داشتند. يعني دچار اختلال در سلامت روان بودند. نتايج همچنين نشان داد که بين ميزان نقش درماني – مراقبتي با سلامت روان ارتباط معني داري وجود داشت (P<0.001). اما ارتباطي بين سلامت روان با ساير نقش هاي حرفه اي وجود نداشت. بين ميزان نقش هاي غير حرفه اي (همسري، خانه داري، نان آوري، فراهم کننده و مادري) با سلامت روان ارتباط معني داري وجود داشت اما ارتباطي بين سلامت روان با ساير نقش هاي غير حرفه اي وجود نداشت. بين تعداد نقش هاي غير حرفه اي با سلامت روان ارتباط معني داري وجود داشت (P<0.001). در حالي که ارتباطي بين تعداد نقش هاي حرفه اي و سلامت روان وجود نداشت. نتيجه گيري: يافته ها نشان داد که 41.8 درصد پرستاران مورد مطالعه بالاتر از نقطه برش پرسش نامه قرار داشتند، لذا توجه به شيوع بالاي اختلالات رواني در پرستاران، اهميت تاکيد بر بهداشت رواني اين گروه از اجتماع مشخص گرديد. يافته ها مي تواند پيشنهاداتي را جهت بهينه سازي زمينه هاي مشارکت زنان در فعاليت هاي اجتماعي و شغلي با در نظر داشتن نقش اساسي زن در خانه و تربيت فرزندان به دنبال داشته باشد. کليدواژگان: تعدد نقش- سلامت روان- پرستاران زن

	مقايسه اثر مفناميك اسيد و ويتاگنوس بر روي كاهش خونريزي قاعدگي و تغييرات هموگلوبين بيماران مبتلا به منوراژي مهرانگيز زماني - ماندانا منصور غنائي - مرضيه فريماني - شهلا نصرالهي ص 79 چکيده مشاهده متن [PDF 108KB]
	مقدمه: منوراژي به خونريزي قاعدگي بيش از 80 سي سي در هر سيکل اطلاق مي گردد %50 بيماران زير 40 سال سن دارند و به طور تخميني %30 زنان منورايرا تجربه مي کنند و %20 مبتلايان منورازي آنمي دارند داروهاي ضد التهاب غيراستروئيدي مثل مفناميک اسيد به خصوص در مواردي که جلوگيري از بارداري مورد نياز نيست و به علت لزوم مصرف تنها در زمان قاعدگي بر ديگر داروها برتري دارند. ويتاگنوس داروي گياهي که با نام عمومي گياه زنان مشهور است قدمت مصرف 2000 ساله دارد ويتاگنوس توليد هورمون لوتئينيزان را افزايش مي دهد و در درمان نازايي، سندرم قبل قاعدگي، ديسمنوره، منورازي، امنوره، فيبروکيستيک سينه، اکنه هيپرپرولاکتينمي بکار مي رود بعلت عوارض مصرف طولاني مدت ضد التهابها اين مطالعه با هدف بررسي اثر درمتني ويتاگنوس انجام شد. روش کار: اين مطالعه کارآزمايي باليني در زنان مبتلا به منوراژي در سال 83-1382 در بيمارستان فاطميه شهرستان همدان انجام شده است. 900 نفر از بيماران که منوراژي آن به علات اختلال عملکرد رحمي بوده است مورد مطالعه قرار گرفتند. بيماران به طور تصادفي به دو گروه 45 نفري مورد و شاهد تقسيم شدند. مقدار خونريزي بيماران توسط جدول هيگام تعيين گرديد. سپس بررسي هموگلوبين انجام شد. بيماران گروه مورد تحت درمان با مفناميک اسيد و گروه شاهد تحت درمان با ويتاگنوس به مدت 4 ماه قرار گرفتند و بيماراني که هموگلوبين 9-13gr/dl و علايم آنمي داشتند از هر دو گروه تحت درمان با 200 ميلي گرم آهن خوراکي روزانه به مدت 3 ماه قرار گرفتند. پس از طي دوره درمان، مجددا مقدار خونريزي قاعدگي بيمار توسط جدول هيگام بررسي شد و هموگلوبين بيمار مورد آزمايش قرار گرفت. مشخصات فردي، نتايج آزمايشگاهي و درمان در پرسشنامه جمع آوري گرديد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني پردازش شد. نتايج: توزيع سني بين دو گروه اختلاف آماري نداشت. مفناميک اسيد و ويتاگنوس هر دو در بيماران مبتلا به منوراژي باعث کاهش قابل ملاحظه خونريزي قاعدگي شدند که در مقايسه با يکديگر تفاوت معني دار آماري نداشتند. مفناميک اسيد و ويتاگنوس هر دو در بيماران مبتلا به منوراژي باعث افزايش قابل ملاحظه هموگلوبين شدند که در مقايسه با يکديگر تفاوت معني دار آماري نداشتند ولي مفناميک اسيد در مقايسه با ويتاگنوس از عوارض بيشتري برخوردار بود که از لحاظ آماري تفاوت مشاهده شده معني دار بود (P<0.05). کليدواژگان: ويتاگنوس- منوراژي- هموگلوبين

	حاملگي هتروتوپيك:گزارش موردي صنم مرادان - حميدرضا همتي ص 87 چکيده مشاهده متن [PDF 61KB]
	وقتي که يک حاملگي داخل رحمي و يک حاملگي خارج رحمي همزمان وجود داشته باشد. حاملگي هتروتوپيک ناميده مي شود. معمولا اين نوع حاملگي بدنبال استفاده از روش هاي کمک باروري اتفاق مي افتد و بروز آن بدنبال يک حاملگي طبيعي نادر است. تشخيص سريع و درمان اين وضعيت بسيار مهم است و مي تواند از ايجاد مرگ و مير در اين بيماران جلوگيري کند. معرفي بيمار: اين مطالعه گزارش يک مورد به دنبال حاملگي طبيعي است بيمار خانمي 33 ساله است، حاملگي اول که در 8 هفته حاملگي بدون سابقه نازايي با استفاده از روش هاي کمک باروري مراجعه کرده است شکايت اصلي بيمار لکه بيني واژينال و درد حاد شکمي است در معاينه فيزيکي درد شکمي عمومي و حساسيت ضمايم رحم و حساسيت در حرکات دهانه رحم وجود داشت. در زمان بستري، بيمار در وضعيت شوک بود لذا لاپاراتومي اورژانسي جهت بيمار انجام شد. مقدار زيادي لخته و خون در حفره لگن وجود داشت و يک حاملگي خارج رحمي پاره شده در ناحيه آمپول لوله فالوپ سمت راست مشهود بود، لذا سالپنژکتومي سمت راست انجام شد اما بيمار يک روز بعد از عمل دچار خونريزي شديد واژينال و درد شکم شد. در سونوگرافي، يک حاملگي 8 هفته داخل رحمي با جنين مرده گزارش شد. حدود 20 دقيقه بعد از سونوگرافي بيمار محصولات حاملگي را به طور کامل دفع کرد. گاهي حاملگي متروتوپيک بدنبال يک حاملگي طبيعي به وجود مي آيد. اگر چه حاملگي هتروتوپيک به دنبال يک حاملگي طبيعي نادر است ولي در همه حاملگي هاي خارج رحمي به دنبال يک حاملگي طبيعي و بدون وجود فاکتور خطر نيز بايد احتمال اين نوع حاملگي را در نظر گرفت. کليدواژگان: حاملگي هتروتوپيك- حاملگي خارج رحمي

	بي حسي توام اسپاينال - اپيدورال در اعمال جراحي سزارين ناهيد زيرك - قاسم سلطاني - سعيد جهانبخش - فاطمه اخلاقي ص 91 چکيده مشاهده متن [PDF 85KB]
	مقدمه: بي حسي به روش اسپاينال – اپيدورال توام به طور شايع در اعمال جراحي سزارين استفاده مي شود. مزاياي اين تکنيک شامل شروع سريع و عميق بي حسي اسپاينال به همراه امکان دسترسي به بلوک اپيدورال جهت تداوم بي حسي و بي دردي مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي بي حسي توام اسپاينال – اپيدورال در اعمال جراحي سزارين بوده است. روش کار: اين مطالعه توصيفي در اعمال جراحي سزارين در سال 84-1383 در بيمارستان امام رضا (ع) انجام شده است. 56 خانم با حاملگي ترم با تکنيک بي حسي اسپاينال – اپيدورال که کانديد عمل جراحي سزارين اورژانس يا الکتيو بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. تکنيک در وضعيت نشسته انجام شد. سوزن اپيدورال شماره 18 نوع تويي همراه کاتتر، سوزن اسپاينال نوع لانست شماره 26 استفاده شد. داروي بي حس کننده موضعي بوپي واکائين 12) %0.5 ميلي گرم) به همراه فنتانيل (25 ميکروگرم) به فضاي ساب دورال تزريق شده و سطح بي حسي در حد T4 مورد نظر بود. مشخصات فردي، نتايج عمل جراحي، ميزان سردرد و تهوع بعد از عمل در پرسشنامه جمع آوري گرديد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده از آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني پردازش شد. نتايج: شکست کلي در تکنيک (%16.07) بود که شامل مواردي بود که نياز به انجام بيهوشي عمومي شد (%1.78)، مواردي که خروج مايع مغزي نخاعي رويت نشد و نياز به انجام بي حسي از طريق کاتتر اپيدورال بود (%3.57)، شکست در امکان تزريق از طريق کاتتر اپيدورال بود (%5.36). تغييرات هموديناميک در مادر در %83.9 موارد ديده شد که در %50 نياز به تجويز افدرين بود، ميزان سردرد بعد از سوراخ کردن سخت شامه %0 و ميزان تهوع %42.8 بدست آمد. نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه بهتر است بي حسي اپي دورال در بيماراني که جراحي سزارين طولاني براي آنها خطرناک است و يا مواردي که منعي براي بيهوشي عمومي وجود دارد و يا هدف بي دردي بعد از عمل باشد، استفاده گردد. کليدواژگان: بي حسي مامايي- بي حسي اسپاينال- اپيدورال توام- سردرد بعد از سوراخ كردن سخت شامه

	مقايسه نمونه برداري از حفره رحم با كورت و برس در ارزيابي آندومتر شهناز آرام - مريم گلشاهي - فاطمه گلشاهي - الهه اميري ص 97 چکيده مشاهده متن [PDF 68KB]
	مقدمه: ديلاتاسيون و کورتاژ روش بررسي معمولي آندومتر مي باشد که مشکلات زيادي از قبيل هزينه بستري در بيمارستان و عوارض بيهوشي دارد. اخيرا روش نمونه برداري با برس براي تشخيص بيماري هاي آندومتر بکار رفته و داراي عوارض و هزينه هاي کمتر مي باشد. اين مطالعه با هدف مقايسه نمونه برداري از حفره رحم با کورت و برس از نظر حساسيت، اختصاصيت و ارزش اخباري مثبت و منفي انجام شده است. روش کار: اين مطالعه توصيفي – مقطعي در بيمارستان هاي بهشتي و الزهرا اصفهان در سال 1383 انجام شده است. 120 بيمار که با شکايت گوناگون جهت ديلاتاسيون و کورتاژ در بيمارستان بستري شده بودند با بيهوشي عمومي ابتدا توسط نمونه برداري با برس و سپس به روش معمول ديلاتاسيون و کورتاژ از آنها نمونه گيري شد نمونه ها توسط يک پاتولوژيست مورد مطالعه قرار گرفت. مشخصات فردي و نتايج آزمايشگاه در پرسشنامه جمع آوري و توسط نرم افزار SPSS 10 و آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني پردازش شد. نتايج: ميزان حساسيت نمونه برداري با برس نسبت به ديلاتاسيون و کورتاژ %93، اختصاصيت نمونه برداري با برس نسبت به ديلاتاسيون و کورتاژ %100، ارزش اخباري مثبت %100 و ارزش اخباري منفي %65 بود. گزارشات ناموفق (نسج ناکافي) پاتولوژي در روش نمونه برداري با برس %16.7 و در روش ديلاتاسيون و کورتاژ %10.8 بوده است. نتيجه گيري: روش نمونه برداري با برس يک روش تقريبا جديد براي تشخيص ضايعات خوش خيم و بدخيم رحمي مي باشد که مي تواند بعنوان يک روش غربالگري و همچنين روش ارزيابي اوليه ضايعات آندومتر باشد. بنابراين اين روش مي تواند جايگزين ديلاتاسيون و کورتاژ تلقي گردد. زيرا اين روش هم براي بيمار و هم براي پزشک انجام دهنده آسانتر مي باشد، در ضمن هزينه آن نيز کمتر بوده و بيمار درد و ناراحتي کمتري را متحمل مي شود. کليدواژگان: ديلاتاسيون و كورتاژ- نمونه برداري با برس- حساسيت- اختصاصيت

	اثر انيدومتاسين ركتال جهت كاهش درد زايمان بر مادر و جنين بيمارستان حضرت زينب (س) 1383 عطيه منصوري - زينب شبانيان ص 103 چکيده مشاهده متن [PDF 77KB]
	مقدمه: تاکنون از روشها و داروهاي گوناگوني جهت کاهش درد زايمان استفاده شده است. هدف مطالعه با توجه به ارزان و در دسترس بودن و مصرف آسان ايندومتاسين بررسي اثرات اين دارو در درد زايمان بر مادر و جنين بوده است. روش کار: اين تحقيق کارآزمايي باليني و دوسوکور در سال 1383 در زنان باردار اول زا در بيمارستان حضرت زينب (س) انجام شده است. 100 نفر از زنان باردار اول زا به صورت تصادفي به دو گروه مورد مطالعه قرار گرفتند. در گروه مورد هنگام شروع فاز فعال زايمان ايندومتاسين رکتال 50 ميلي گرم در ساعت و در گروه شاهد پلاسبو تجويز گرديد. سپس در هر يک از دو گروه به بررسي سير زايمان، در مراحل مختلف زايمان، ميزان خونريزي مادر و آپگار دقايق يک و پنج و وزن نوزاد پرداخته شد. مشخصات فردي، وضعيت درد در پرسشنامه جمع آوري گرديد. اطلاعات جمع آوري شده با استفاده توصيفي و جداول توزيع فراواني پردازش شد. نتايج: ميانگين سن بيماران 21.51 سال بود. بيماران غالبا (%81) به خاطر شروع درد زايمان و بقيه پارگي کيسه آب مراجعه کرده بودند. ميانگين درجه درد در شروع مرحله فعال در دو گروه تفاوت معني داري نداشت، اما ميانگين درجه درد يک ساعت پس از تجويز دارو در هنگام ديلاتاسيون کامل در گروه کننده ايندومتاسين به طور قابل توجهي کمتر بود (P=0.001 و P=0.049) و ميانگين درجه درد جنين در دو گروه مورد و شاهد تفاوت معني داري نداشت. در بررسي وزن، آپگار دقيقه 1 و 5 هماتوکريت مادر قبل و بعد از زايمان در دو گروه مورد و شاهد تفاوت معني داري بين دو گروه وجود نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين مطالعه، تجويز ايندومتاسين رکتال در هنگام زايمان موجب در حد قابل قبولي در بيماران مي شود که از نظر آماري معني دار است ولي سير زايمان را کمي مي نمايد که از نظر آماري معني دار نيست و در مجموع با توجه به بي عارضه بودن آن هنگام زايمان، از اين روش به عنوان روشي براي کاهش درد زايمان بهره گرفت. کليدواژگان: زايمان- بي دردي- ايندومتاسين

تعداد صفحات: 110 صفحه
قيمت: 4000 ريال
شمارگان: 1000 نسخه
تاريخ انتشار: 15/6/86
تلفن: 2221230 (0511)

تاريخ درج در سايت: 19/6/86
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 3071

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 ISC پايگاه استنادی جهان اسلام
1 پرستاري و مامايي
1 زنان، زايمان، ناباروری

	تبليغات



آفتاب يزد

اعتماد

ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

فصلنامه انتظام اجتماعي

متن مطالب شماره 1، بهار 1388را در magiran بخوانيد.

1388-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!