magiran.com: فصلنامه پزشكي باروري و ناباروري، شماره 31

صفحه اول

فهرست نشريات

خدمات اعضا

تبليغات در سايت

تماس با ما

راهنما

- راهنمای الفبايي	- مجلات علمي پژوهشي
- راهنماي موضوعي	- نشریات دانشگاهي	- نشريات داراي متن
- جستجوی نشريات	- اشتراک نسخه چاپي	- نشريات مورد علاقه من

- عضويت در سايت	- پرداخت حق عضويت	- اشتراکIP Based
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- اشتراک نسخه چاپي	- بريده جرايد در ايميل شما	- خدمات RSS
- معرفی به دوستان	- پرداخت به سايت جهت افزايش اعتبار

-

-

-

- درباره سايت	- نحوه دسترسی به متن	- اشتراکIP Based مراکز
- جستجوی نشريات	- جستجوی مطالب	- ارسال بريده جرايد به ايميل
- شماره حساب ها	- نحوه پرداخت به سايت	- خدمات RSS
- خريد اشتراک طلايي	- فعال سازی کارت اشتراک طلايي
- خدمات سايت به نشريات	- سفارش اشتراک نسخه چاپی نشريات

magiran.com: فصلنامه پزشكي باروري و ناباروري، شماره 31

magiran.com > فصلنامه پزشكي باروري و ناباروري > فهرست مطالب شماره 31

مشخصات نشريه

آخرين شماره

آرشيو شماره هاي گذشته

جستجوي مطالب

سايت اختصاصي

تماس با نشريه

راهنماي اشتراک

ارسال الکترونيکي مقاله

راهنماي تدوين و ارسال مقالات

شماره جديد اين نشريه

سال دهم
شماره 4
(پياپي 41)
زمستان88


	تبليغات

http://www.magiran.com/jri



فصلنامه پزشكي باروري و ناباروري فصلنامه موضوعات مرتبط با مسائل باروري و ناباروري داراي رتبه علمی - پژوهشی به زبان فارسي، انگليسي سال هشتم، شماره 2 (پياپي 31)، تابستان 1386 120 صفحه

	سخن نخست ص 110 مشاهده متن [HTML]

	تأثير لوپرلايداستات بر فراساختار سلولهاي زايا در موش نر بالغ فهيمه محمدقاسمي ، جعفر سليماني راد ، احمدعلي قنبري ، پروانه طباطبائي نبوي ص 111 چکيده مشاهده متن [PDF 394KB]
	اسپرماتوژنز فرآيندي كاملاً وابسته به هورمون به ويژه گنادوتروپينها مي باشد و بديهي است هرگونه تغيير در ميزان اين هورمونها مي تواند در اسپرماتوژنز موثر باشد. آنالوگ هاي هورمون هاي آزادکننده گنادوتروپين نيز مي توانند محور هيپوفيزي ـ گنادي را مختل نمايند. لذا هدف از مطالعه حاضر ارزيابي تغييرات فراساختاري و هيستولوژيک سلول هاي اسپرماتوژنيک و اسپرميوژنيک با استفاده از ميکروسکوپ الکتروني ترانسميشن به دنبال تجويز يک دوز لوپرلايد استات (يکي از آنالوگ هاي هورمون آزادکننده گنادوتروپين) در موش بالغ مي باشد. روش بررسي: در مطالعه حاضر 24 موش بالغ 8 هفته به 3 گروه تقسيم شدند. گروه کنترل، هيچ دارويي دريافت نكردند اما حيوانات در گروه دوم و سوم به ترتيب يك دوز ml2/0 کربوکسي متيل سلولز و mg/kg6/7 لوپرلايداستات به صورت زير جلدي دريافت كردند. پس از گذشت 5 هفته بيضه موشها خارج و براي مطالعه سلول هاي زاياي لوله سمي نيفروس و مطالعه مورفولوژي با استفاده از ميکروسکوپ الکتروني ترانسميشن و نوري مورد استفاده قرار گرفت. همه نمونه ها از نظر مورفولوژي مقايسه شدند و با روش آزمون ANOVA مورد آناليز آماري قرار گرفتند. نتايج: در نتايج ميکروسکوپ الکتروني، در گروه آزمايش بيشترين تغييرات در سلول هاي اسپرميوژنيک يافت شد. در بيشتر اسپرماتيدها، هسته و آکروزوم تغيير شكل يافته بود. در برخي اسپرماتيدهاي در حال تمايز وزيکول هاي آکروزومي در هسته ديده مي شد؛ ضمن اينکه تخصص يافتگي اکتوپلاسميک در برخي نواحي به صورت نسبي حذف شده بود. در اسپرماتيدهاي دراز، فلاژلها غير طبيعي بودند و غلاف فيبروزه آنها به صورت غيرممتد بود. در مشاهدات ميكروسكوپ نوري وضعيت تکامل اسپرماتوژنز براساس جدول جانسن در گروه کنترل، شم و آزمايش به ترتيب 53/0±1/8، 82/0±04/8 و 57/0±01/7 بود؛ که در گروه آزمايش کاهش معني دار داشت (01/0>p). همچنين تمام شاخص هاي هيستومتري در لوله هاي سمينيفروس در مقايسه با دو گروه ديگر کاهش معني دار داشت (01/0>p). نتيجه گيري: تزريق يک دوز mg/kg 6/7 لوپرلايد استات در طي يک سيکل اسپرماتوژنز با اثرات سوء براسپرماتوژتز همراه مي باشد و به نظر مي رسد که لوپرلايداستات داراي بيشترين اثر بر روي اسپرميوژنز يا فرآيند تغيير شکل اسپرماتيدهاي گرد به دراز مي باشد. کليدواژگان: اسپرماتوژنز، هورمون هاي آزاد كننده گنادوتروپين، اسپرميوژنز، لوپرلايد استات، موش، ميكروسكوپ الكترونيك، سلول زايا، ناباروري مردان.

	اثرات داروي فيناستريد بر تغييرات بافتي بيضه و فرآيند اسپرماتوژنز در موش هاي صحرايي نر بالغ هاله عطريان ، سعيد خاتم ساز ، مختار مختاري ص 122 چکيده مشاهده متن [PDF 198KB]
	زمينه و هدف: فيناستريد يك تركيب 4 آزا استروئيد است كه به طور كاملاً اختصاصي و رقابتي، آنزيم درون سلولي 5- آلفا ردوكتاز نوع II، عامل تبديل تستوسترون به دي هيدروتستوسترون (DHT)، را مهار مي كند. اين دارو تقريباً براي درمان تمام اختلالات مربوط به افزايش DHT مانند هيپرپلازي خوش خيم پروستات، ريزش مو با منشأ آندروژني در مردان، پرمويي، آكنه و سبوره تجويز مي شود. از آنجا كه داروي فيناستريد مصرف بالايي در ميان مردان دارد و در تعدادي از آنان عوارضي مانند كاهش ميل جنسي، اختلالات نعوظي، اختلال در انزال، ژنيكوماستي و سرطان پروستات گزارش شده است، در پژوهش حاضر اثرات مقادير مختلف اين دارو بر تعداد سلول هاي اسپرماتوگوني، اسپرماتوسيت اوليه، سرتولي و بينابيني در موش صحرايي مورد بررسي قرار گرفت. روش بررسي: تعداد 40 سر موش صحرايي نر بالغ از نژاد Sprague-Dawley به 5 گروه هر گروه داراي 8 سر شامل گروه كنترل (بدون تجويز ماده )، گروه شاهد (با تجويز آب مقطر) و سه گروه تجربي با تجويز مقادير روزانه mg/kg BW100، 50 و 25 دارو تقسيم شدند. تجويز دارو به صورت خوراكي و طي مدت 32 روز انجام گرفت. تغييرات مربوط به تعداد سلول هاي اسپرماتوگوني، اسپرماتوسيت اوليه، سرتولي و بينابيني، در نرم افزار SPSSوارد و سپس با استفاده از آزمون هايDuncan ، Tukey، ‍t-test و ANOVA مورد مقايسه و بررسي قرارگرفت. 05/0p£ به عنوان سطح معني داري در نظر گرفته شد. نتايج: براساس نتايج حاصل، مصرف فيناستريد باعث كاهش معني دار تعداد سلول هاي اسپرماتوگوني در گروه هاي مصرف كننده مقادير mg/kg BW100 و 50 دارو و همچنين كاهش تعداد سلول هاي اسپرماتوسيت اوليه در گروه مصرف كننده mg/kg BW50 دارو شد (05/0p£). تعداد سلول هاي سرتولي در هيچ كدام از گروه هاي تجربي، تغيير معني داري را نسبت به گروه كنترل نشان نداد؛ اما افزايش معني داري در تعداد سلول هاي بينابيني در گروه هاي دريافت كننده دارو مشاهده شد. اين دارو همچنين تغيير قابل ذكري در تراكم انواع سلولها و تغيير در ميزان رنگ پذيري سيتوپلاسم و هسته سلول هاي اسپرماتوگوني ايجاد ننمود. نتيجه گيري: بنابر نتايج اين مطالعه، مصرف داروي فيناستريد باعث كاهش معني دار تعداد سلول هاي اسپرماتوگوني و اسپرماتوسيت اوليه و افزايش معني دار تعداد سلول هاي بينابيني مي شود؛ اما بر خصوصيات بافتي بيضه و توليد اسپرم اثر نمي گذارد. بنابراين به نظر مي رسد مصرف كوتاه مدت فيناستريد در باروري مردان تأثير قابل ملاحظه اي نداشته باشد. کليدواژگان: فيناستريد، تستوسترون، بيضه، سلول جنسي، دي هيدروتستوسترون، سلول سرتولي، سلول لايديگ، اسپرماتوگوني، اسپرماتوسيت اوليه، اسپرماتوژنز، باروري مردان، 5- آلفا ردوکتاز.

	بررسي فراواني ماكروپرولاكتينمي و مقايسه علائم باليني و راديولوژيك آن با هيپروپرولاكتينمي واقعي در خانم هاي نابارور مرتضي تقوي ، حسين آيت اللهي، محمد خواجه دلوئي ص 128 چکيده مشاهده متن [PDF 99KB]
	زمينه و هدف: پرولاكتين در سه وزن مولكولي متفاوت كوچك، بزرگ و خيلي بزرگ يا ماكروپرولاكتين در سرم وجود دارد. وجود ماكروپرولاكتين كه معمولاً كمپلكس پرولاكتين و IgG است ممكن است عامل هيپرپرولاكتينمي در تعداد زيادي از بيماران باشد. اگرچه فعاليت بيولوژيك ماكروپرولاكتين كم است؛ ولي در روش هاي مرسوم ايمونواسي به همراه پرولاكتين آزاد باعث نشان دادن سطح بالاي پرولاكتين شده و مي تواند منجر به اقدامات تشخيصي و درماني گران و غير مؤثر گردد. روش كلاسيك تشخيص ماكروپرولاكتينمي، كروماتوگرافي فيلتراسيون ژلي است كه به صورت معمول در تمام آزمايشگاهها قابل انجام نيست. به تازگي از روش رسوب ماكروپرولاكتين با پلي اتيلن گليكول براي تشخيص سريع، دقيق و ارزان ماكروپرولاكتينمي استفاده مي شود. هدف از اين مطالعه بررسي فراواني ماكروپرولاكتينمي در بيماران نابارور دچار هيپرپرولاكتينمي با روش رسوب با پلي اتيلن گليكول و مقايسه علائم كلينيكي و راديولوژيك آنها با بيماران مبتلا به هيپرپرولاكتينمي واقعي بود. روش بررسي: در اين مطالعه 17 بيمار نابارور داراي هيپرپرولاكتينمي (پرولاكتين بيشتر از mg/L 35) از نظر وجود ماكروپرولاكتين با روش رسوب با پلي اتيلن گليكول تحت بررسي قرار گرفتند. پرولاكتين قبل و بعد از رسوب با پلي اتيلن گليكول اندازه گيري شد و در صورت رسوب بيشتر از 60% پرولاكتين سرم در مجاورت با پلي اتيلن گليكول، بيمار مبتلا به ماكروپرولاكتينمي در نظر گرفته شد. نتايج در دو گروه با آزمون فيشر و با استفاده از نرم افزار SPSS بررسي و 05/0p< از نظر آماري معني دار در نظر گرفته شد. نتايج: در اين بررسي در 6 بيمار (35%) وجود ماكروپرولاكتين با روش فوق اثبات گرديد. از مجموع بيماران مبتلا به هيپرپرولاکتينمي واقعي (11 بيمار) در 8/81% گالاکتوره و در 9/90% اوليگومنوره وجود داشت؛ در صورتي که در بيماران دچار ماکروپرولاکتينمي در 3/33% گالاکتوره و در 6/16% اوليگومنوره وجود داشت. همچنين در بررسي هاي راديولوژي در 100% بيماران ماكروپرولاكتينمي هيپوفيز طبيعي ملاحظه گرديد. در صورتي كه در 5/45% بيماران مبتلا به هيپرپرولاكتينمي واقعي در تصوير، هيپوفيز طبيعي بود. نتيجه گيري: در بيماران ناباروري که در بررسي هاي هورموني هيپرپرولاکتينمي دارند قبل از بررسي هاي تشخيصي و درماني بيشتر بررسي از نظر ماکروپرولاکتينمي با روش رسوب با پلي اتيلن گليکول توصيه مي شود. کليدواژگان: پرولاکتين، ماکروپرولاکتين، هيپرپرولاكتينمي، ماكروپرولاكتينمي، پلي اتيلن گليکول، ناباروري، گالاکتوره، اوليگومنوره.

	تاثير دريافت ويتامين D و كلسيم بر سطح سرمى شاخص هاى واگردش استخواني در زمان زايمان حديث صبور ، آرش حسين نژاد ، ژيلا مقبولي ، باقر لاريجاني ص 135 چکيده مشاهده متن [PDF 107KB]
	زمينه و هدف: متابوليسم ويتامين D، كلسيم و پاراتورمون طي بارداري تغيير مي يابد. بررسي اين تغييرات و عوامل مؤثر بر آن به ويژه دريافت مواد غذايي حاوي ويتامين Dو كلسيم توسط مادر و جنين ضروري است. با توجه به شيوع بالاي كمبود ويتامين D و كلسيم در كشور، هدف از اين مطالعه ارزيابي ارتباط واگردش استخواني و وضعيت تغذيه اي ويتامين D و كلسيم در مادران باردار به منظور ارزيابي دقيق تر ميزان نياز به اين مواد در يك سيكل فيزيولوژيك واقعي مي باشد. روش بررسي: در اين مطالعه مقطعي 449 زن باردار سالم كه در زمستان 1382 به بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي تهران مراجعه كرده بودند، در زمان زايمان به همراه نوزادان تازه متولد شده انتخاب شدند. متوسط دريافت ويتامين Dو كلسيم مادران از طريق پرسشنامه بسامد خوراكي و مقادير سرمى كلسيم، ويتامين D، استئوكلسين، کراس لپس و پاراتورمون در مادران و بند ناف جنين اندازه گيري شد. براي آناليز اطلاعات از نرم افزار SPSS نسخه 5/11 استفاده شد و 05/0p< معني دار در نظر گرفته شد. نتايج: غلظت هاي سرمي ويتامين D در خون بند ناف نوزاداني كه مادران آنها دريافت كافي ويتامين D (200 واحد ويتامين D روزانه براي زن باردار) داشتند بالاتر بود. همبستگي مثبتي بين غلظت هاي سرمي كلسيم مادر و خون بند ناف مشاهده گرديد (35/0=r). تفاوت معني داري بين غلظت هاي سرمي پاراتورمون، استئوكلسين و کراس لپس در مادر و جنين ديده شد (001/0p<). مقادير سرمي ويتامين D و كلسيم در مادران و نوزادان با دريافت مقادير كافي اين مواد ارتباط داشت (05/0p<). ارتباط معكوس بين واگردش استخواني و دريافت كلسيم و ويتامين D مادر يافت شد. نتيجه گيري: وضعيت تغذيه اي ويتامين D جنين و نوزاد كاملاً به ذخاير ويتامين D مادر وابسته است و دريافت كافي اين مواد مي تواند بر متابوليسم استخواني مادر و جنين مؤثر باشد؛ لذا برنامه هاي اصلاح تغذيه اي كلسيم و ويتامين D توسط آموزش مصرف منابع غني از كلسيم و ويتامين D و نيز غني سازي و مكمل ياري افراد در معرض خطر بايد مورد توجه قرار گيرد. کليدواژگان: ويتامين D، واگردش استخواني، بارداري، تغذيه، كلسيم، نوزاد، استئوكلسين، کراس لپس، پاراتورمون.

	اختلالات کروموزومي در مبتلايان به نارسايي زودرس تخمدان فرخنده پوراسماعيلي ، معصومه فلاحيان ، فريدون عزيزي ، اذن ا.. آذرگشب ، ناهيد آرين ، علي شيرافکن ، بتول موسوي ص 142 چکيده مشاهده متن [PDF 110KB]
	زمينه و هدف: نارسايي زودرس تخمدان (POF) يا يائسگي زودرس، يكي از مشكلات استرس زا در خانم هاي جوانتر از 40 سال مي باشد كه مشكلات عديده روحي، جسمي و عوارض زودرس و ديررس را به دنبال دارد. عدم تكامل سلول هاي جنسي منجر به نارسايي تخمدان و کاهش تعداد اين سلولها بيشتر به نارسايي نسبي تخمدان منجر مي شود که نتيجه آن آمنوره ثانويه است. تاكنون مطالعه اي در مورد عوامل كروموزومي دخيل در نارسايي زودرس تخمدان در كشور انجام نشده است. اين مطالعه براي بررسي اختلالات کروموزومي در مبتلايان به نارسايي زودرس تخمدان مراجعه كننده به بخش زنان و زايمان بيمارستان طالقاني انجام گرفت. روش بررسي: 34 بيمار که به دليل قطع قاعدگي قبل از 40 سالگي و ناباروري متعاقب آن، از بهار سال 1384 الي تابستان 1385 به بخش زنان بيمارستان طالقاني دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي مراجعه کرده بودند مورد معاينه فيزيکي و سونوگرافي قرارگرفتند و تست هاي هورموني (PRL، LH، FSH) براي ايشان انجام شد. سطح FSH سرمي همه اين بيماران مساوي يا بيش از IU/lit 40 بود. پس از آن مبتلايان براي مشاوره ژنتيک و آزمايش سيتوژنتيک (کاريوتايپ) به متخصص ژنتيک معرفي شدند. نتايج: 8/81% افراد مورد بررسي كمتر از چهل سال و 2/18% چهل سال يا بيشتر سن داشتند. 6/17% اين بيماران ( 6 نفر) با ميانگين سني 6/7±1/32 کروموزوم هاي X مشخصاً غيرطبيعي داشتند؛ به طوريكه کاريوتايپ هاي موزائيک 45، X/46، XX يا 47،XXY (کلاين فلتر)، موزائيک 46، XX/47، XXX را نشان دادند. نتيجه گيري: با وجود عدم مشاهده اختلاف معني دار بين POF و آنومالي کروموزومي، اختلالات کروموزومي مشاهده شده در اين مطالعه و در تعداد اندک از بيماران تحت بررسي که به دليل نارسايي زودرس تخمدان به يائسگي زودرس مبتلا شده بودند و در جستجوي راهي براي درمان يا روشي که به کمک آن بتوانند صاحب فرزند شوند و مادر بودن را تجربه کنند، مطالعه کروموزومي به عنوان يکي از قدم هاي اوليه براي بيمار در جهت آگاهي از علت آمنوره ثانويه او پيشنهاد مي شود. اطلاعات به دست آمده از آزمون هاي سيتوژنتيک مثل آناليز کروموزومي براي مديريت بيمار، مشاوره ژنتيک و برنامه هاي آينده فرد بيمار حائز اهميت است. کليدواژگان: نارسايي زودرس تخمدان (POF)، آمنوره ثانويه، آنومالي هاي کروموزومي، کاريوتايپ، موزاييک، موتاسيون.

	مقايسه سه روش آماده كردن سرويكس و القاء زايمان با ميزوپروستول واژينال، کشش با سوند فولي و تركيب دو روش محسن فكرت ، مريم كاشانيان ، سيدمحمد هاشم علوي ، ساميه علي‏نژاد ص 149 چکيده مشاهده متن [PDF 93KB]
	زمينه و هدف: در موارد نياز به ختم بارداري و آماده نبودن سرويكس براي القاي زايمان، يافتن روشي مناسب براي مناسب نمودن آن يكي از مسايل بسيار مورد توجه در مامايي مي باشد. هدف از انجام اين مطالعه مقايسه تأثير ميزوپروستول واژينال و كشش بر روي گردن رحم با سوند فولي و تركيب اين دو روش با يكديگر در مواردي است كه سرويكس براي القاي زايمان مناسب نيست. روش بررسي: مطالعه به صورت كارآزمايي باليني تصادفي در بيمارستان شهيد اكبرآبادي و در فاصله زماني فروردين تا اسفند 1383 انجام گرفت. 300 زن باردار با سن بارداري 28 هفته و بيشتر و داراي انديكاسيون ختم بارداري، امتياز بيشاپ كمتر يا مساوي 5، داراي بارداري تك قلويي وارد مطالعه شده و به سه گروه تقسيم شدند. براي 100 نفر گروه اول، ميزوپروستول واژينال با دوز mg25 هر 3 ساعت و حداكثر تا 6 دوز تجويز شد. در 100 نفر گروه دوم، سوند فولي شماره 16 و پرشده با ml30 مايع از طريق سرويكس عبور داده شد و با کشش در بالاي مجراي داخلي سرويكس قرار گرفت. در 100 نفر گروه سوم نيز هر دو روش توأم انجام شد. سپس طول مدت شروع روش القاء تا زايمان، طول مرحله فعال زايمان، زمان القاء تا شروع مرحله فعال، ميزان سزارين و آپگار نوزادان در سه گروه با يكديگر مقايسه شد. داده هاي حاصل با استفاده از نرم افزار آماري SPSS و تست هاي c2، آناليز واريانس يك طرفه و كروسكال واليس مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. 05/0p< معني دار در نظر گرفته شد. نتايج: بيماران سه گروه از نظر سن، سن بارداري، تعداد بارداري هاي قبلي و امتياز بيشاپ اوليه اختلاف معني‏داري نداشتند. فاصله شروع القاء تا زايمان در گروه ميزوپروستول به طور معني‏داري كمتر از دو گروه ديگر بود (3±5/10 ساعت در گروه ميزوپروستول، 4/2±3/12 ساعت در گروه کشش و 5/2±7/11 ساعت در گروه تركيبي، 001/0p<)، فاصله شروع مرحله فعال تا زايمان نيز در گروه ميزوپروستول كمتر از گروه سوند فولي بود (001/0p<) و طول مرحله فعال در گروه ميزوپروستول 9/1±5/5 ساعت، در گروه فولي 6/1±6/6 ساعت و در گروه تركيبي 5/1±1/6 ساعت بوده است. از نظر طول زمان القاء تا شروع مرحله فعال، آپگار نوزادان، دفع مكونيوم توسط جنين و نيز ميزان سزارين بين سه گروه اختلاف معني‏داري وجود نداشت. نتيجه‏ گيري: ميزوپروستول و سوند فولي روش‏هاي خوبي براي القاء زايمان و آماده كردن سرويكس هستند ولي تركيب نمودن آنها بر ميزان تأثير آنها نمي‏افزايد و به نظر مي‏رسد تأثير سينرژيك بر يكديگر نداشته باشند. بنابراين در موارد نياز به ختم بارداري و آماده نبودن سرويكس براي زايمان توأم كردن اين روشها توصيه نمي شود. کليدواژگان: ميزوپروستول، سوند فولي، القاء زايمان، آماده‏سازي سرويكس، پروستاگلاندينE1، امتياز بيشاپ، سزارين، ختم بارداري.

	اثر متوتروکسات و ميزوپروستول (پروستاگلاندين E1) در سقط هاي سه ماهه اول بارداري فاطمه وحيدرودسري ، صديقه آيتي ، محمدتقي شاکري ، سکينه قرباني ص 155 چکيده مشاهده متن [PDF 108KB]
	زمينه و هدف: سقط القايي خاتمه دادن به بارداري با روش هاي دارويي يا جراحي با انديکاسيون هاي جنيني يا مادري موجه قبل از دستيابي جنين به قابليت ادامه حيات گفته مي شود. با توجه به عوارض عديده سقط به روش جراحي از جمله عوارض بيهوشي، لزوم بستري در بيمارستان، خطر سوراخ شدگي رحم و ديگر عوارض حاد و مزمن براي بيمار، ضرورت استفاده از روش هاي دارويي جهت ختم بارداري احساس مي شود. لذا هدف از اين مطالعه بررسي اثر بخشي متوتروکسات و پروستاگلاندين E1 (ميزوپروستول) در ختم بارداري هاي سه ماهه اول بارداري مي باشد. روش بررسي: مطالعه حاضر مطالعه اي توصيفي است. در اين مطالعه 100 زن باردار که در سه ماهه اول بارداري به دلايل جنيني يا مادري در فاصله زماني 85-1383 براي ختم بارداري به بيمارستان هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشکي مشهد مراجعه كردند، مورد مطالعه قرار گرفتند. اطلاعات به طور مستقيم با پرسش از بيمار و مشاهده نتايج در چند مرحله انجام شد. بيماران مراجعه کننده در اولين مراجعه mg50 به ازاي هر متر مربع از سطح بدن متوتروکسات به صورت تزريق عضلاني دريافت نمودند، پس از 72 ساعت شياف واژينال ميزوپروستول (mgr800) و در صورت عدم تأثير دوز اول، دوز دوم ميزوپروستول بعد از 24 ساعت از دوز اول تجويز شد. 7 روز بعد از سقط به منظور تعيين بقاياي محصولات بارداري در رحم، سونوگرافي انجام شد. اطلاعات حاصل با استفاده از آمار توصيفي و جداول توزيع فراواني با استفاده از نرم افزار آماري SPSS پردازش و 05/0p£ به عنوان سطح معني داري در نظر گرفته شد. نتايج: از ميان 100 خانم شرکت کننده در اين مطالعه 81 نفر (81%) سقط دارويي موفقيت آميز داشتند. از اين ميان 60 نفر (1/74%) با دوز اول ميزوپروستول سقط کامل داشتند. 40 نفر (9/25%) به دنبال دوز اول ميزوپروستول سقط نکردند و دوز دوم را دريافت نمودند که 21 نفر از ميان آنها سقط کامل داشتند و براي 19 خانم کورتاژ انجام شد. در اين مطالعه ميزان شکست در افراد با سقط فراموش شده بيشتر بود (05/0p<). مدت زمان لازم براي تخليه رحم نيز در اينگونه بارداريها با اين روش دارويي بيشتر بود (001/0p<). هيچگونه عارضه جانبي مهمي در درمان با متوتروکسات و ميزوپروستول ملاحظه نشد. نتيجه گيري: ختم بارداري به روش دارويي در بارداري هاي سه ماهه اول با استفاده از متوتروکسات و ميزوپروستول روشي بي خطر، مطمئن و از نظر اقتصادي مقرون به صرفه است. کليدواژگان: سقط طبي، ميزوپروستول، متوتروکسات، سه ماهه اول بارداري، بارداري، جنين زنده، مادري، سقط القايي، بارداري پوچ

	اختلال عملكرد جنسي و برخي عوامل مرتبط با آن در زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتي ـ درماني شهر سبزوار زهره بلوريان ، جواد گنجلو ص 163 چکيده مشاهده متن [PDF 103KB]
	زمينه و هدف: زنان برخوردار از سلامت كامل جسمي، رواني و عاطفي، پايه هاي مستحكم زندگي خانوادگي سالم و توأم با سعادت هستند. سركوب نيازهاي طبيعي و خدادادي زنان، آثار نامطلوبي بر صميميت و نشاط اعضاي خانواده برجاي خواهد گذاشت. نيازهاي جنسي، نه تنها در رده نيازهاي فيزيولوژيك، بلكه در حيطه نيازهاي معنوي و عرفاني در نظر گرفته مي شود. سازمان بهداشت جهاني معتقد است كه بهداشت جنسي، يكپارچگي و هماهنگي ميان ذهن، احساس و جسم بوده و هرگونه اختلال كه منجر به ناهماهنگي و در نتيجه عدم رضايت از رابطه جنسي گردد، مي تواند نارسايي كنشي جنسي را به همراه داشته باشد. لذا اين تحقيق با هدف بررسي برخي اختلالات عملكرد جنسي و عوامل مرتبط با آن در زنان انجام گرفت. روش بررسي: اين پژوهش به صورت مقطعي (توصيفي ـ تحليلي) روي 366 زن مراجعه كننده به مراكز بهداشتي ـ درماني شهر سبزوار در سال 1382 انجام گرفت. نمونه گيري به صورت غيراحتمالي در دسترس و ابزار گردآوري اطلاعات، فرم مصاحبه بود كه در دو بخش اطلاعات دموگرافيک و الگوي روابط و اختلالات عملكرد جنسي تنظيم شد و به صورت حضوري تكميل گرديد. تجزيه و تحليل داده ها توسط نرم افزار SPSS و با استفاده از آمار توصيفي و آزمون هاي ناپارامتري کروسکال ـ واليس و χ2 با سطح اطمينان 95% صورت پذيرفت. نتايج: نتايج تحقيق نشان داد كه 2/63% از افراد مورد مطالعه، در روابط زناشويي خود دچار مشكل بودند. بين سابقه زندگي زناشويي و اختلال عملكرد جنسي، رابطه آماري معني دار مشاهده گرديد؛ به طوريكه با افزايش مدت زمان زندگي مشترك، مشكلات كمتري در روابط جنسي مشاهده مي شود (05/0=p) در زناني كه تمايلات جنسي خود را كم يا زياد گزارش كرده بودند (در مقايسه با افرادي که تمايلات متوسطي داشتند) اختلالات بيشتري مشاهده شد و اين رابطه در بررسي تمايلات جنسي همسران اين افراد، نتايج مشابهي را نشان داد (001/0=p). 90/3% از زناني كه از روابط جنسي خود رضايت نداشتند، دچار اختلال عملكرد جنسي بودند (003/0=p). 83/5% زناني که از اين مشکلات رنج مي بردند، هيچ اقدامي براي رفع آن انجام نداده بودند. نتيجه گيري: آموزش زوج هاي جوان به منظور شناخت صحيح خصوصيات و تمايلات يکديگر، اصلاح باورها و نگرشها، آموزش شيوه هاي صحيح و منطقي پاسخگويي به نيازهاي جسمي و عاطفي، مي تواند از محورهاي اصلي جلسات مشاوره قبل از ازدواج باشد. در حقيقت، کشف و رفع اختلالات جنسي، تشخيص نگرانيها و کمک به زوجين براي بهبود کيفيت روابط زناشويي، تأثير به سزايي بر افزايش رضايت جنسي دارد، نقش قابل توجهي در پيشگيري از اختلافات خانوادگي و پيامدهاي ناشي از آن خواهد داشت. کليدواژگان: روابط جنسي، تمايلات جنسي، رضايت، اختلال عملكرد جنسي، زنان، سلامت رواني.

	بررسي سرواپيدميولوژيک پاروويروس B19، توكسوپلاسما گوندي و کلاميديا تراکـوماتيس در خانـمهاي باردار مراجعه كننده به بخش زايمان بيمارستان امام خميني اهواز امير سـهرابي ، عليرضا سـمرباف زاده ، منوچـهر مکوندي ، شـريف مراغي ، تقي رازي، داوود دربان ص 171 چکيده مشاهده متن [PDF 89KB]
	زمينه و هدف: پاروويروس B19، توكسوپلاسما گوندي و کلاميديا تراکـوماتيس از جمله ميكرو ارگانيسم هاي شايعي هستند که در دوران بارداري عوارض مختلفي نظير آپلازي مادرزادي، هيدروپس فتاليس، سقط جنين، زايمان زودرس و ساير ناهنجاري هاي مادرزادي در جنين (همچون عوارض شديد عصبي ـ چشمي) را ايجاد مي كنند. هدف از اين مطالعه، تعيين شيوع اين ميکرو ارگانيسمها در خانم هاي باردار مراجعه کننده به بخش زايمان بيمارستان امام خميني اهواز مي باشد. روش بررسي: در مطالـعه توصيفي ـ مقطعي حاضر، از 79 نمـونه سرم خانم هاي باردار مراجعه كننده به بيمارستان امام خميني اهواز طي يکماه، با روش الايـزا، آنتي بادي IgGاختصاصي عليه ميكرو ارگانيسم هاي فوق مورد بررسـي قرار گرفت. همچـنين با تهيه پرسـشنامه اي اطلاعـات هر بيمار جمع آوري و براي تجـزيه و تحليـل آنها از آزمـون آمـاري c2 توسط نـرم افـزار SPSS ويرايش 5/11 استفاده گرديد. 05/0p< به عنوان سطح معني داري در نظر گرفته شد. نتـايج: از 79 نمونه سرم، 44 نمونه (7/55%) آنتي بادي IgG اختصاصي عليه پاروويـروس B19، 28 نمـونه (4/35%) عليه توكسوپلاسما گوندي و 8 نمونه (10%) بر ضد کلاميديا تراکـوماتيس داشتند. نتيـجه گيري: نتايج حاصل نشان داد كه بيش از 40% زنان باردار مورد مطالعه فاقد هرگونه مصونيت اكتسابي در مقابل اين عفونتها بودند؛ لذا در معرض ابتلا به عفونت هاي مذکور در طي بارداري هاي بعدي هستند. بنابراين آموزش بهداشت براي مادران و غربالگري براي اين ميکروارگانيسمها به منظور پيشگيري از سقط جنين و تولد نوزاد با ناهنجاري هاي مادرزادي بايد مورد توجه بيشتري قرار گيرد. کليدواژگان: پاروويروس B19، توكسوپلاسما گوندي، کلاميديا تراکـوماتيس، زنان باردار، سقط، ناهنجاري مادرزادي.

	چكيده انگليسي ص 176 (انگليسي)

تعداد صفحات: 120 صفحه
تاريخ انتشار: 25/8/86
تلفن: 22403100 (021)

تاريخ درج در سايت: 3/9/86
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 2537

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

اشتراک نسخه چاپي

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 زنان، زايمان، ناباروری

	تبليغات



آفتاب يزد

اعتماد

ايران

جام جم

دنياي اقتصاد

رسالت

كيهان


ساير روزنامه ها را در سايت هاي اختصاصي شان مطالعه نماييد.

پيشخوان

هفته نامه نوين پزشكي

متن مطالب شماره 464، پانزدهم دي 1388را در magiran بخوانيد.

1388-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.

توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642 021
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوی اخبار و مطالب منتشر شده در نشريات اطلاعی نداريم!