magiran.com: مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران، شماره 56

شماره جديد اين نشريه

سال شصت و نهم
شماره 11
(پياپي 131)
بهمن 1390

راهنمای موضوعی نشريات

اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:
1 مصوب پزشکي
1 پزشکی


	تبليغات

http://www.magiran.com/medjournal-tums



مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران Tehran University Medical Journal ISSN 1683-1764 ماهنامه داراي رتبه علمي - پژوهشي (پزشکي) به زبان فارسي ، انگليسي سال شصت و سه، شماره 8 (پياپي 56)، آبان 1384 110 صفحه


علمي - پژوهشي

	بررسي فرا ساختاري تغييرات هيستوپاتولوژي در نخاع گردني موش صحرايي پس از پرتوگيري دكتر عليرضا شيرازي ، دكتر سيدربيع مهدوي ، دكتر باقر مينايي ، دكتر باراهيم عزيزي ، دكتر كامليا مرادي ، دكتر عليرضا نيكوفر صص 607-614 چکيده
	مقدمه: ميلوپاتي تابشي از عوارض جدي و تقريبا شايع در پرتو درماني نخاع بشمار مي رود. مطالعات اخير نقش عروق و تغيير در پروفايل ترشحي آنها را در پاتوژنز آن مطرح مي كنند. اين مطالعه به بررسي تغييرات هيستوپاتولوژي نخاع گردني پرتو ديده براي درك عميق تر ميلوپاتي تابشي مي پردازد. مواد و روش ها: پرتودهي نخاع گردني 110 رت نر هم سن و هم نژاد با پرتو ايكس 200kev در فاصله 25 سانتي متري از چشمه انجام شد. در هر گروه دز 30،25،15،6،4،2 و 35 گري پنج رت قرار داشت. گروه پرتو ديده و كنترل در زمانهاي 24 ساعت، 2 و 13 هفته و گروه منفرد 35 گري در 17 هفته بعد از پرتودهي اتوپسي شدند. نمونه ها جهت مطالعه هيستوپاتولوژيك با ميكروسكپ نوري و الكتروني آماده شدند. مقايسه پارامترهاي آماري بين دو گروه پرتو ديده و كنترل انجام گرفت. يافته ها: تغييرات بافتي بصورت غلاف ميلين اگزوستنر، انفيلتراسيون سلولهاي خوني و نكروز ماده سفيد نخاع در دزهاي بالا و تغييرات عروقي بصورت پارگي و تخريب سلولهاي اندوتليال مشاهده گرديد. نتيجه گيري و توصيه ها: تغييرات ساختماني بافت عروقي و بافت نورگلي بيان كننده اثرات دزهاي 30-2 گرمي مي باشد. در واقع پرتو با دز پايين مي تواند در دراز مدت آسيب رسان باشد. بدليل متعدد بودن عوامل دخالت كننده انجام تحقيقات دراز مدت ملكولي توصيه مي شود. کليدواژگان: پرتو درماني نخاع ، ميلوپاتي تابشي ، نخاع گردن ، تغييرات بافت عروقي ، تغييرات ماده سفيد نخاع

	خودكشي با خوردن گچ محلول در آب بيمارستان شريعتي – 1384 دكتر احمدرضا سروش ، دكتر مهران نصر اصفهاني ، دكتر محمدرضا حكيميان ، سپيده مدح خوان ، سميه عربزاده ، رزانا كاظمي صص 615-617 چکيده
	يكي از روش هاي نادر جهت خودكشي اقدام به خوردن گچ محلول در آب است كه در صوت تاخير در مراجعه، داخل دستگاه گوارش به جسم خارجي سفت تبديل مي شود و جهت خروج آن نياز به لاپاراتومي خواهد بود. در اين مقاله به يك مورد اقدام به خودكشي و درمان و پيگيري آن اشاره مي گردد. کليدواژگان: خودكشي ، گچ ، ملنا

	عفونت هاي دستگاه ادراري در كودكان سوء تغذيه اي تهران ، 82-1381 دكتر فرهاد واعظ زاده ، دكتر منيره رحيم خاني ، هما يوسفي صص 618-624 چکيده
	مقدمه: از جمله عفونتهاي شايع عفونت هاي ادراري در كودكان مبتلا به سو تغذيه مي باشد. براساس آمار سال 1985 سالانه 17 ميليون كودك كمتر از پنج سال بر اثر بيماريهاي عفوني در كشورهاي در حال توسعه كه داراي فقر، بهداشت ناكافي و خصوصا سو تغذيه هستند از بين مي روند. باتوجه به اينكه كشور ما از جمله كشورهاي در حال رشد بوده و به دليل مشكلات اقتصادي، سو تغذيه در بسياري از خانواده هاي كم درآمد بخصوص در كودكان بصورت خفيف يا متوسط وجود دارد، لذا درصدد بررسي ميزان شيوع عفونتهاي دستگاه ادراري در اين دسته از كودكان برآمديم. مواد و روش ها: در اين تحقيق از 61 كودك مبتلا به سو تغذيه با درجات شديد، متوسط و خفيف، آزمايش كشت و كامل ادرار بعمل آمده و از نظر نوع باكتري عامل عفونت، باكتريوري و پيوري مورد بررسي قرار گرفتند. علاوه بر آنها از 47 كودك كه از نظر ميزان رشد و تغذيه داراي وضعيت مطلوبي بوده و از نظر سن و جنس نيز با گروه بيمار همخواني داشته و تنها به علت وجود تب به پزشك مراجعه كرده بودند نيز نمونه ادرار به صورت Midstream جهت انجام كشت و كامل ادرار گرفته شد. آزمايش كامل ادرار بر اساس روشهاي رايج در آزمايشگاههاي تشخيص طبي (ازمايشهاي بيوشيميايي و بررسي ميكروسكوپي) انجام گرفته و نمونه هاي ادرار در بخش ميكروب شناسي بر روي محيطهاي اختصاصي و سپس بر روي محيطهاي افتراقي (جهت تعيين هويت باكتريها) كشت داده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه %44 كودكان مبتلا به سو تغذيه داراي عفونت ادراري بوده در حاليكه تنها در %19 كودكان گروه كنترل عفونت ادراري به اثبات رسيد. در صد موارد باكتريوري و پيوري در گروه كودكان مبتلا به سو تغذيه به ترتيب %44 و %13 و در گروه كنترل به ترتيب %19 و %11 بوده است. شايعترين باكتري عامل عفونت اداراي در هر دو گروه اشريشيا كولي بوده است. نتيجه گيري و توصيه ها: عفونتهاي دستگاه ادراري از جمله عفونتهاي شايع در كودكان مبتلا به سو تغذيه مي باشد. كودكان مبتلا به سو تغذيه ميبايستي قبل و در حين درمان از نظر وجود و يا عدم وجود عفونت ادراري مورد بررسي قرار گيرند چرا كه عفونتهاي ادراري و سو تغذيه بر روي هم اثر سينرژيستي داشته و منجر به وخامت حال كودك و در نهايت مرگ وي مي گردد. بنابراين اگر تنها به درمان سو تغذيه پرداخته شود در حاليكه كودك مبتلا به عفونت دستگاه ادراري بصورت آشكار و يا پنهان باشد، بعلت اثرات سيرژيستي آنها بر روي يكديگر، درمان چندان اثر بخش نبوده و يا حداقل زمان طولاني تري صرف مي شود از طرفي ديگر در اين دسته از كودكان علايم عفونت معمولا غير اختصاصي بوده و در بعضي موارد ممكن است ناديده گرفته شود. کليدواژگان: سوء تغذيه ، عفونتهاي دستگاه ادراري ، باكتريوري و پيوري ، كودكان كمتر از 5 سال

	اسپلنكتومي لاپاراسكوپيك در درمان اختلالات هماتولوژيك بيمارستان امام ، 83-1382 دكتر كرم ا... طولابي ، دكتر عباس علي بخشي ، دكتر عباس رباني ، دكتر علي امينيان صص 625-630 چکيده
	مقدمه: اسپلنكتومي لاپاراسكوپيك در درمان اختلالات هماتولوژيك بعنوان روشي موثر مطرح مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي مزايا و عوارض اسپلنكتومي لاپاراسكوپيك و ميزان پاسخ به آن است. مواد و روش ها: 20 بيمار مبتلا به اختلالات هماتولوژيك (14 مورد ITP، 4 مورد TTP، 2 مورد آنمي هموليتيك) طي سالهاي 1382 و 1383 در بخش جراحي لاپاراسكوپي بيمارستان امام خميني تحت اسپلنكتومي لاپاراسكوپيك قرار گرفتند. عمل جراحي با چهار پورت و در وضعيت لترال برروي 16 زن و 4 مرد با ميانگين سني 27.8 سال انجام گرفت. يافته ها: تمام اعمال جراحي با موفقيت انجام شد و هيچ موردي به عمل باز تبديل نشد. ميانگين خونريزي حين عمل 200 ميلي ليتر و زمان عمل جراحي 113 دقيقه بود. طحال فرعي در 2 بيمار يافت شد. 2 بيمار نياز به دريافت خون داشتند. مرگ و مير و عوارض جدي در اين گروه از بيماران مشاهده نشد. متوسط زمان بستري پس از عمل 2.5 روز و زمان ناشتا بودن پس از عمل 1.5 روز بود. وزن طحال ، خونريزي حين عمل و طول مدت جراحي بطور معناداري در بيماران ITP در مقايسه با بيماران با تشخيص هاي ديگر كمتر بود (به ترتيب 0.002، 0.02 و P=0.006) تمامي بيماران مبتلا به ITP و آنمي هموليتيك پاسخ خوبي به درمان داشتند، اما دو بيمار از چهار مورد TTP پاسخ زودرس مناسبي داشتند. نتيجه گيري و توصيه ها: اسپلنكتومي لاپاراسكوپيك در درمان اختلالات هماتولوژيك روشي كاملا موثر و كم عارضه همراه با بهبودي سريع مي باشد. بنابراين در اغلب اختلالات هماتولوژيك كانديد طحال برداري (بخصوص ITP) مي تواند مد نظر باشد. کليدواژگان: اختلالات هماتولوژيك ، اسپلنكتومي ، لاپاروسكوپي

	بررسي كارآيي سيستمهاي گزينشي باليني در شناسايي بيماران در معرض خطر استئوپروز دكتر محمدعلي نظرنيا ، دكتر ليلا مصلي نژاد ، دكتر سعيد سبحانيان صص 631-637 چکيده
	مقدمه: استئوپروز يك بيماري متابوليك استخوان است كه با توده استخواني اندك بر هم ريختگي ريز ساختارهاي بافت استخواني همراه بوده و با افزايش شكنندگي استخوان و در نهايت به افزايش شكستگي آن منجر مي شود. هدف از اين پژوهش، بررسي كارآيي معيارهاي گزينشي باليني در شناسايي بيماران در معرض خطر استئوپروز بوده است. مواد و روش ها: در اين تحقيق كه از طريق نمونه گيري آسان برروي 250 نفر از افراد مراجعه كننده به مركز تست سنجش تراكم استخواني شيراز انجام گرديده است. ابزار گردآوري داده ها فرم پرسشنامه دو قسمتي حاوي اطلاعات دموگرافيك و اطلاعات مورد نظر جهت جمع آوري و محاسبه سيستم هاي گزينشي باليني بوده است و در نهايت پيش از جمع آوري نتايج تست سنجش تراكم استخواني، ارتباط بين معيارهاي گزينشي باليني با تست سنجش تراكم استخواني، كارآيي اين سيستم ها در تشخيص بيماران در معرض خطر استئوپروز مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: براساس نتايج به دست آمده مشخص گرديد كه تست سنجش تراكم استخواني ناحيه هيپ 19.2 درصد و در ناحيه لومبوساكرال 12.6 درصد افراد داراي استئوپروز بوده و نياز به بررسي داشته و يا داراي تست نرمال بوده اند. در بررسي سيستم هاي گزينشي 42.5درصد افراد معيار ORIO،78.6 از معيار NOF، ?70 از BWC، 38.4 از آزمون ABONE و 60.6 درصد از score نياز به بررسي بيشتر جهت تشخيص استئوپروز داشتند. همچنين حساسيت ويژگي و ارزش اخباري مثبت بدست آمده از آزمونها نشان دهنده حساسيت بالاي معيار BWC و ويژگي بالاي معيار NOF در شناسايي افراد بيمار و سالم بوده است. ارزش اخباري مثبت و منفي آزمونها از 25.7 تا 80 متغير بود. نتيجه گيري و توصيه ها: از مجموع اطلاعات به دست آمده مي توان نتيجه گرفت كه سيستمهاي گزينشي باليني مي تواند در شناسايي بيماران در معرض خطر كمك كننده بوده و خصوصا استفاده از آن در تصميم گيري باليني امكان شناسايي موثر و غربالگري مناسب اين بيماران را فراهم خواهد نمود اما با توجه به پايين تر بودن ميزان اميد به زندگي در كشورمان به نظر مي رسد كه معيارهاي مذكور در بعضي از مجموعه هاي به دست آمده نياز به بازبيني دارد، اما با وجود تمامي موارد مي توان بيان نمود كه استفاده از اين سيستمها در شناسايي زودرس بيماران داراي كاهش توده استخواني مد نظر بوده و مي تواند در شناسايي زودرس بيماران با يك روش غير تهاجمي با هزينه كم موثر قرار گيرد. کليدواژگان: كارآيي ، معيارهاي گزينشي ، استئوپروز

	گزارش يك مورد نادر Malignant Laryngeal Fibrous Histiocytoma دكتر ابراهيم رزم پا ، دكتر عليرضا معتمدي ، دكتر مژگان كياني آسيابر صص 638-639 چکيده
	(MFH) Malignant fibrous histoicytoma امروزه به عنوان شايعترين ساركوم بافت نرم در بالغين شناخته شده است. شايعترين مكان آن در اندامها و رتروپريتوئن مي باشد. اين ضايعه در سر و گردن نادر است. MFH حنجره بيشتر در مردان مسن و بدنبال راديوتراپي كانسرهاي سر و گردن ديده مي شود. ما يك مورد MFH حنجره را بدون سابقه كانسر و راديوتراپي قبلي معرفي مي نماييم كه تحت درمان جراحي total laryngectomy قرار گرفته است. کليدواژگان: malignant Laryngeal fibrous histiocytoma ، حنجره ، ساركوم

	اغتشاش و چند گانگي در آمار شاخص هاي بهداشت و درمان دكتر عبدالحميد اشراق جهرمي ، منيره حسيني خامنه صص 640-651 چکيده
	مقاله اي كه پيش رو داريد، به اهميت اطلاعات و آمارهاي پايه مورد استفاده در تحقيقات مرتبط با بهداشت و درمان پرداخته و مشخصه هاي ضروري براي اين اطلاعات را برمي شمرد. پس از آن، ضمن معرفي تعدادي از منابع ارايه دهنده اين اطلاعات، نقايص موجود در سيستم اطلاع رساني و اطلاعات ارايه شده را بيان كرده و به طور خاص اغتشاش و چندگانگي در اين سيستم را مورد تحليل قرار مي دهد. براي درك بهتر اين موضوع، مقادير سه شاخص پايه برگرفته از چند منبع مختلف و در چند سال متوالي را مورد ارزيابي قرار داده و به شكل نمودارهايي ترسيم مي نمايد. در آخر، برخي از علل شكل گيري اين نقايص و تاثيرات ناشي از آن، ذكر شده و راهكارهايي جهت بهبود اين وضعيت، ارايه مي گردد. کليدواژگان: اطلاعات ، بهداشت و درمان ، منابع ، سلامت ، شاخص

	مصرف سيگار و ابتلاء به سل ريوي بيمارستان امام ، 83-1382 دكتر مهرناز رسولي نژاد ، دكتر علي اصغر فرازي ، دكتر محبوبه عبدالباقي صص 652-658 چکيده
	مقدمه: استعمال سيگار و سل دو پاندمي قرن حاضر و معضل سلامتي و بهداشت در دنياي امروز بويژه كشورهاي در حال توسعه مي باشند. مطالعات نشان داده كه شيوع سل ريوي در مردان بالغ بيشتر از زنان بالغ مي باشد. اين اختلاف مي تواند ناشي از تفاوت هاي بيولوژيك و يا رفتاري اين دو جنس باشد. يكي از اين رفتارها سيگار كشيدن است كه در مردان شايعتر است. بنابراين امكان وجود همراهي و ارتباط معني دار بين مصرف سيگار و ابتلا به سل ريوي وجود دارد. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير مصرف سيگار به عنوان يك فاكتور خطر مستقل در ابتلا به سل ريوي بالغين مي باشد. مواد و روش ها: اين مطالعه مقايسه 77 نفر مرد در سنين 21-50 سالگي مبتلا به سل ريوي اسمير مثبت با 154 بيمار مرد بستري غير سلي كه از نظر سن و وضعيت اقتصادي - اجتماعي همسان شده و از تاريخ تير ماه 82 لغايت شهريور ماه 83 در اين مطالعه وارد شده اند، مي باشد تمام افراد از بخش هاي مختلف بيمارستان امام و از بين بيماراني كه فاقد نقص ايمني و اعتياد تزريقي و Human immunodeficiency virus (HIV) منفي و بدون ديابت شيرين بوده كه بر اساس ساير معيارهاي ورود و يا خروج از مطالعه انتخاب شده اند تا ميزان تورش در اين مطالعه كاهش يابد. اطلاعات حاصله براساس مصاحبه و تكميل پرسشنامه بدست آمده و در نهايت آناليزهاي تك متغيره و چند متغيره براساس محاسبه درصد و نسبت شانس خام و مجذور كاي و روش مانتل هنزل و رگرسيون لجستيك شرطي (Conditional regression (CLR) مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: حاصله براساس آناليز تك متغيره نشان مي دهد كه كشيدن سيگار به تنهايي در زمان مطالعه (OR= 2.281، P=0.004) و سن شروع سيگار كشيدن OR=2.951، P=0.010) تا(OR=3.463 P=0.001 و طول مدت مصرف سيگاري (P=0.043 و OR=2.23 تا P=0.018 و OR=2.361 ) و تعداد نخ مصرفي روزانه (P=0.003 و OR=3.632 تا P=0.001 و OR=5.397 ) به طور معني دار همراهي با ابتلا بيشتر سل ريوي داشته اند و در آناليزهاي چند متغيره كه با رگرسيون لجستيك شرطي (CLR) به منظور حذف اثر ساير متغيرهاي مورد مطالعه و شفاف تر كردن نقش متغير اصلي انجام شد. سيگار كشيدن به هر ميزان و هر مدت در زمان انجام اين مطالعه سبب افزايش ريسك ابتلا به سل ريوي مي شود ( P=0.009 و OR=2.172) در اين آناليز سن شروع سيگار كشيدن (P=0.001 و OR=9.296 تا P0.0001 و OR=14.322) و مقدار نخ مصرفي روزانه (P=0.008 و OR= 5.15 تا P=0.031 و OR=8.54) به طور معني دار سبب افزايش ريسك ابتلا به سل ريوي مي شوند. نتيجه گيري و توصيه ها: نتيجه اين مطالعه نشان مي دهد كه سيگار كشيدن يك فاكتور خطر مستقل براي ابتلا به سل ريوي بوده و يك همراهي مشخص بين اين دو مشكل وجود دارد. لذا بكارگيري روشهاي موثر براي كاستن مصرف سيگار در جامعه قطعا در كاهش ميزان بروز و ميزان شيوع سل ريوي موثر خواهد بود و قطع مصرف سيگار و توصيه و تاكيد به آن بايستي مورد توجه تمام سطوح ارايه دهندگان خدمات بهداشتي و درماني قرار گيرد. کليدواژگان: سل ريه ، سيگار كشيدن ، همراهي

	عاقبت بيماران پس از انواع عمل پارشيل لارنژكتومي بيمارستان اميرعلم ، 82-1376 دكتر مسعود متصدي زرندي ، دكتر محمدتقي خورسندي ، دكتر هوشنگ گرامي صص 659-666 چکيده
	مقدمه: عمل هاي نگهدارنده حنجره تكنيك هاي حفظ ارگان هستند. اخيرا تكنيك هاي جديد جراحي در جهت برداشتن كافي حنجره با هدف كنترل بدخيمي و حفظ ساختار حنجره براي فعاليت هاي آن ارايه شده اند. در تكنيك هاي جراحي پارشيل شكل جراحي كم است و شامل تراكئوستومي موقت - ديسفاژي موقت و درجاتي از خشونت صدا است. بررسي عاقبت بيماراني كه تحت جراحيهاي پارشيل قرار گرفته اند مي تواند ارزيابي مفيد براي تكنيك هايي باشد كه در كشورمان انجام مي شوند. مواد و روش ها: مطالعه حاضر پژوهشي Case-series مي باشد. در اين بررسي پيامد عمل لارنژكتومي پارشيل طي سالهاي 1376 تا 1382 در بيمارستان اميراعلم تهران مورد ارزيابي قرار گرفت. فرم جمع آوري داده ها حاوي اطلاعاتي در مورد سن، جنس، تكنيكهاي تصوير برداري قبل از عمل، staging نتايج پاتولوژي، نوع عمل لارنژكتومي پارشيل، ديسفاژي، تنگي نفس، آسپيراسيون، ميزان رضايتمندي بيمار از صدا بعد از عمل، عود مجدد سرطان حنجره و ميزان بقا مي باشد. بعد از جمع آوري داده ها، تجزيه و تحليل نهايي با استفاده از آمار توصيفي و آزمون كاي دو با كمك از نرم افزار SPSS.10 انجام گرفت. يافته ها: تعداد كل بيماران قابل بررسي 50 نفر (45 نفر مرد و 5 نفر زن) با ميانگين سني 56.7 ± 10.8 سال گزارش شد. متوسط زمان پيگيري 42 ماه (حداقل 6 ماه و حداكثر 78 ماه) بود. از كل بيماران تعداد 29 مورد (%58) T1 تعداد 19 مورد T2(%38) و 2 مورد T3(%4) بودند. %98 بيماران پاتولوژي SCC و مابقي %2 پاتولوژي Malignant mixed tumor داشتند. بررسي عوارض بعد از عمل به ترتيب 8 مورد (%16) ديسفاژي، 4 مورد (%8) آسپيراسيون، 5 مورد (%10) تنگي نفس را نشان داد. 47 نفر (%94) از بيماران از صداي خود بعد از عمل راضي بودند. بررسي ارتباط ميزان رضايتمندي و عوراض بعد از عمل (تنگي نفس، آسپيراسيون، ديسفاژي) با نوع عمل انجام شده ارتباط آماري معني داري را نشان نداد. (P>0.05) 6 نفر از بيماران (%12) دچار عود مجدد بيماري شده و تحت لارنژكتومي توتال قرار گرفتند. بين staging و نوع عمل لارنژكتومي پارشيل با عود بيماري ارتباط آماري معني داري گزارش گرديد. (P<0.05) ميزان بقا بيماران در اين مطالعه %100 گزارش شد. نتيجه گيري و توصيه ها: تكنيكهاي جراحي محافظه كارانه بسيار ظريف و دقيق هستند و لذا انتخاب بيمار در نتايج آن بسيار موثر است. پيشنهاد مي شود كه براي كليه بيماران از تكنيك هاي مختلف تصويربرداري بهره جست و نيز از همكاران محترم گفتار درمان در دوره قبل و بعد از عمل استفاده نمود، چرا كه موارد ذكر شده مي توانند در عاقبت بيماران موثر باشند. کليدواژگان: سرطان حنجره ، جراحي محافظه كارانه حنجره ، لارنژكتومي ، پارشيل فرونتولاترال ، لارنژكتومي سوپراگلوت ، كوردكتومي ، لارنگوفيشر

	بررسي آلرژي به سوسك آلماني در مبتلايان به رينيت آلرژيك مركز طبي كودكان ، 83-1382 دكتر مهرناز مصداقي ، دكتر زهرا پورپاك ، دكتر مصطفي معين ، دكتر مرضيه حيدرزاده ، دكتر محمدحسن بمانيان ، دكتر محمد فضل اللهي ، دكتر اعظم كوه كن ، منصوره شاهسوني ، دكتر ابوالحسن فرهودي صص 667-673 چکيده
	مقدمه: رينيت آلرژيك شايعترين بيماري مزمن بالغين مي باشد كه هزينه بالايي را بر جوامع تحميل مي كند. در مطالعات اخير سوسك به عنوان يك آلرژن شايع در آلرژيهاي تنفسي شناخته شده است. مطالعه حاضر جهت بررسي اين آلرژي در افراد ايراني مبتلا به رينيت آلرژيك انجام گرفت. مواد و روش ها: در اين مطالعه 116 بيمار مبتلا به رينيت آلرژيك از نظر آلرژي به سوسك آلماني بررسي شدند. تمامي بيماران مورد تست پوستي با آلرژن سوسك آلماني و ساير آئرو آلرژنهاي شايع شامل چمنها، درختچه ها، درختان، مايتها، پروگربه قرار گرفتند. همچنين Cockroach specific IgE در ?? بيمار اندازه گيري شد. يافته ها: تست پوستي براي سوسك آلماني?? (??.?) نفر و Cockroach specific IgE در ?(?.??) نفرمثبت بود. هم چنين ?? نفر (??.??) تست پوستي مثبت براي درخچه ها، ?? نفر (??.??) براي درختان، ?? نفر (??.??) براي چمنها، ?? نفر (??.??) براي سوسك آلماني، ?? نفر براي(%25) براي مايت 28، Dp نفر (%24.1) براي مايت 11، DF نفر (%9.5) براي پر و 8 نفر (%6.9) براي گربه داشتند. در اين مطالعه نشان داده شد كه حضور سوسكها در خانه باعث افزايش شيوع آلرژي به سوسك مي شود (P<0.001) آلرژي به سوسك در افراد مونث مبتلا به رينيت آلرژيك شايعتر از افراد مذكر بود. نتيجه گيري و توصيه ها: در اين مطالعه سوسك آلماني شايعترين آلرژن Indoor و به طور كلي چهارمين آلرژن شايع در بيماران رينيت آلرژيك شناخته شد. از آنجا كه آلرژي به سوسك با حضور سوسكها در خانه همراهي داشت، به نظر مي رسد از بين بردن سوسكها در محيط خانه مي تواند به درمان رينيت آلرژيك كمك شاياني كند. کليدواژگان: آلرژي ، رينيت آلرژيك ، سوسك

	نتايج پيوندهاي استخواني با و بدون پايه عروقي در جوش نخوردگي هاي استخوان اسكافوئيد بيمارستان شريعتي ، 83-1382 دكتر رضا شهريار كامراني ، دكتر محمدجواد مرتضوي ، دكتر محمدرضا عباس زاده صص 674-678 چکيده
	مقدمه: جوش نخوردگي هاي اسكافوئيد بدون نكروز آواسكولار و ناپايداري مچ دست، به صورت موفقيت آميزي با تكنيك هاي ساده پيوند استخواني درمان مي شوند. جهت درمان مواد مشكل، گرافت هاي واسكولاريزه توصيه مي شود. بعضي مقالات روش واسكولاريزه را جهت تسريع التيام، حتي براي جوش نخوردگي هاي ساده، پيشنهاد كرده اند. در اين مطالعه، حداقل زمان حصول التيام، در دو روش مقايسه مي شود. مواد و روش ها: با طراحي يك مطالعه كارآزمايي باليني (Randomized controlled trial) بعد از حذف مواردي كه درعكس ساده نكروز آواسكولار داشتند، 23 بيمار به طور تصادفي در دو گروه A (جهت پيوند و اسكولاريزه) و B (جهت پيوند متداول از كرست ايلياك) قرار گرفتند. تمامي موارد با پين فيكس شدند. طول مدت انجام عمل، زمان انجام عمل و عوارض ثبت شد. در سالهاي 82 و 83 ، 10 بيمار در گروه A و 13 بيمار در گروه B جراحي و تاجوش خوردن كامل پيگيري شدند. يافته ها: متوسط سني بيماران گروه 25.9، A سال و متوسط سني بيماران گروه B، 26.69 سال بود. تمام موارد جوش خوردند. متوسط زمان جوش خوردن در گروه A، 10.8 هفته (±1.39) و در گروه B، 12.38 هفته (±1.60) بود، كه به رغم اختلاف آماري معنادار (T.test : p=0.022) تفاوت زيادي نداشت. متوسط زمان جراحي در گروه A، (±1.39)99 دقيقه و در گروه B، (±9)52 دقيقه بود. در گروه A 4 نفر در مسير عصب راديال سطحي پارستزي داشتند. به علت كوتاه بودن زمان پيگيري، دامنه حركتي مچ دست و قدرت آن در دو گروه مقايسه نشد. نتيجه گيري و توصيه: با توجه به نتايج اين پژوهش، جهت درمان موارد ساده جوش نخوردگي اسكافوييد، روش سنتي گرافت ايلياك توصيه مي شود. کليدواژگان: جوش نخوردگي اسكافوئيد ، پيوند استخواني سنتي ، پيوند استخواني با پايه عروقي

	تاثير پماد كورتيكوستروئيد موضعي قوي در پيشگيري از بروز درماتيت حاد ناشي از پرتو درماني در مبتلايان به سرطان پستان بيمارستان امام ، 82- 1381 مريم واعظ هوس ، دكتر غلامرضا بابايي ، دكتر سقراط فقيه زاده صص 679-684 چکيده
	مقدمه: هدف عمده پرتو درماني تخريب بافت سرطاني و محافظت از ساختمان و عملكرد بافت هاي نرمال مجاور است. اثر بر بافت هاي نرمال، ميزان اشعه تحويلي به تومور را محدود مي كند. درماتيت حاد ناشي از پرتو درماني، عارضه ي شايع در طي پرتو درماني بسياري از سرطاني ها است (مثل سر و گردن، پستان و قسمت هاي تحتاني لگن) پاسخ حاد پوست به پرتو درماني به راحتي قابل مشاهده بوده و طيف آن از اريتم خفيف (اولين عارضه قابل مشاهده رادياسيون) تا نكروز مي تواند باشد. اگر درماني بتواند اثرات رادياسيون بر پوست را كنترل كند بيمار درمان رابيشتر تحمل خواهد نمود. مواد و روش ها: در اين مطالعه بيماران مبتلا به سرطان پستان پس از پرتو درماني در دو گروه مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه اول پس از پرتو درماني از پماد كورتيكوستروئيد (بتامتازون والرات) استفاده كردند و گروه دوم از وازلين. بيماران در طول درمان مورد پيگيري قرار گرفتند. يافته ها و نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين بررسي استفاده از كرم كورتيكوستروئيد متوسط تا قوي را از روز اول پرتو درماني تا سه هفته پس از آن عليه درماتيت حاد ناشي از پرتو درماني توصيه مي كند. متغيرهاي سن، وضعيت منوپوز، نوع عمل جراحي، سابقه كموتراپي، وزن، فاصله زماني تا بروز درماتيت در دو گروه درماني تفاوت معني داري را نشان نمي دهد ولي شدت سمپتومها، زمان و نوع درمان تاثير گذارند. تاثير درمان با بتامتازون والرات نسبت به گروه درماني با وازلين با مقايسه شدت درماتيت خصوصا درجات حاد (گريدهاي 3 و 4) در انتهاي درمان در دو گروه محسوس مي باشد. کليدواژگان: پماد كورتيكوستروئيد ، درماتيت حاد ، پرتودرماني

	نتايج زودرس و ديررس آنژيوپلاستي تنگي هاي طولاني عروق كرونر بيمارستان امام - 1382 دكتر ابراهيم نعمتي پور ، دكتر اميد هاشمي فرد صص 685-691 چکيده
	مقدمه: هدف از اين مطالعه بررسي نتايج كوتاه مدت و دراز مدت (تنگي مجدد) در آنژيوپلاستي ضايعات طويل عروق كرونري مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي - مقطعي 60 بيمار با ضايعه طولاني (بيش از 15 ميلي متر) عروق كرونري كه در سال 1382 در بخش قلب بيمارستان امام خميني تحت آنژيوپلاستي موفق قرار گرفته بودند به لحاظ بروز حوادث زودرس و عوارض ديررس (تنگي مجدد) مورد بررسي قرار گرفتند. جهت بررسي تنگي مجدد از تقريبا تمام بيماران يك تست غير تهاجمي (تست ورزش و يا اسكن قلب) بعمل آمد. در صورت مثبت بودن اين تست بيمار كانديد آنژيوگرافي كرونر به منظور تشخيص قطعي تنگي مجدد مي گرديد. يافته ها: از 60 بيمار فوق الذكر 2 بيمار روز بعد از آنژيوپلاستي بدليل انسداد ناگهاني (Abrupt closure) مجددا تحت آنژيوپلاستي قرار گرفتند و يك بيمار بدليل انسداد شاخه جانبي دياگونال دچار Peril procedural MI شد. در پيگيري دراز مدت (14.57) %24.6 از بيماران دچار تنگي مجدد ضايعه طولاني شده بودند. احتمال بروز تنگي مجدد با افزايش طول ضايعه بيشتر مي شد و در بيماران ديابتي و بيماراني كه تحت Overlapping stinting قرار گرفته بودند شايع تر بود. نتيجه گيري و توصيه ها: به لحاظ بروز حوادث Periprocedural نتايج اين مطالعه با مطالعات قبلي تفاوت چنداني نشان نداد. با توجه به ريسك بالاي بروز تنگي مجدد در ضايعات طولاني تر از 25 ميلي متر و با توجه به نتايج مطلوب استفاده از استنت هاي آغشته به دارو (Drug Eluting Stents) در ضايعات طولاني، به نظر مي رسد زمان براي استفاده بيشتر از اين نوع استنت ها فرا رسيده باشد. کليدواژگان: عروق كرونري ، آنژيوپالاستي ، تنگي

	شيوع و محل و اندازه سنگهاي غدد بزاقي بوسيله سونوگرافي دكتر محمدعلي شعباني صمغ آبادي ، دكتر مريم رحماني ، دكتر هژير صابري ، دكتر محمدرضا رحيمي فرد ، دكتر احمد سلطاني شيرازي صص 692-696 چکيده
	مقدمه: سنگهاي بزاقي يكي از شايعترين بيماريهاي غدد بزاقي در زمينه التهاب مزمن است كه باعث تورم غدد بزاقي شده و تشخيص آن بر پايه علايم باليني، معاينه فيزيكي، روشهاي تصويربرداري راديولوژي و سونوگرافي مي باشد. به منظور تعيين ميزان شيوع و فراواني سنگهاي بزاقي بوسيله سونوگرافي مطالعه اي توصيفي مقطعي برروي مبتلايان به تورم غدد بزاقي مراجعه كننده به بيمارستان امام خميني تهران در مدت يكسال صورت گرفت. مواد و روش ها: اين مطالعه، به روش سرشماري انجام شد و اطلاعات مربوط به 33 بيمار مبتلا به بزرگي غدد بزاقي از طريق پرسشنامه و نتايج سونوگرافي جمع آوري و به وسيله نرم افزار SPSS و با استفاده از آزمونهاي آماري توصيفي و تحليلي، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: در مجموع 33 بيمار مبتلا به تورم غدد بزاقي به كلينيك مراجعه كردند كه از اين ميان 42.4 درصد سنگ غدد بزاقي داشتند و 71.42 درصد افراد مبتلا به سنگ سن كمتر از 20 سال داشتند و 57.14 درصد آنها مرد بودند. 62.8 درصد سنگها در غدد تحت فكي قرار داشت و ناف غدد بيشترين محل آناتوميكي بود كه سنگ غدد بزاقي در آن گزارش گرديد. در 10 بيمار تومور غدد بزاقي و در 6 بيمار تورم غدد بزاقي به تنهايي گزارش گرديد. در 3 بيمار غدد بزاقي سالم بود ولي تورم غدد لنفاوي ناحيه اي گزارش گرديد. نتيجه گيري و توصيه ها: براساس مطالعه انجام شده سنگ غدد بزاقي، يافته شايعي در بيماران مبتلا به تورم غدد بزاقي مي باشد و اكثر سنگها در غدد بزاقي تحت فكي قرار دارند. با توجه به نتايج حاصل از اين پژوهش، استفاده از سونوگرافي به عنوان يك روش تشخيصي غير تهاجمي، بي خطر، در دسترس و نسبتا ارزان جهت تشخيص سنگهاي غدد بزاقي و محل قرارگيري آنها پيشنهاد مي گردد. کليدواژگان: تورم غدد بزاقي ، سنگ غدد بزاقي ، سونوگرافي

تعداد صفحات: 110 صفحه
تاريخ انتشار: 1/8/84
تلفن: 88962510 (021)

تاريخ درج در سايت: 6/12/84
شمار بازديدکنندگان اين شماره: 1646

چاپ فهرست

ارسال فهرست به ديگران

نظر بدهيد

معرفی سايت به ديگران

گزارش اشکال در اطلاعات

اشتراک نشريات ديگر

جستجوی مطالب

کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:

آرشيو اين مجله

همه مجلات عضو

مجلات علمی مصوب

متن روزنامه های عضو

جستجوی پيشرفته