|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق85/3/16: خليجي به نام فارس
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3335
يك شنبه 16 دي 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 776 16/3/85 > صفحه 13 (جامعه) > متن
 
      


خليجي به نام فارس
عملكرد رسانه هاي عربي در مورد نام خليج فارس

نويسنده: محمد عجم


    در پاييز سال ۱۳۸۳ انتشار اطلس تازه سازمان نشنال جئوگرافيك در آمريكا كه معتبر ترين بنياد نقشه نگاري در دنيا محسوب مي شود خشم ميليون ها ايراني مقيم خارج و داخل را برانگيخت. در پي اقدامات مردمي كه همراهي بخشي از بدنه حاكميت را نيز دربرداشت و دادنامه اينترنتي كه به گونه بي سابقه اي نزديك به صد هزار نفر از سراسر جهان آن را امضا كردند، سازمان مذكور را ناچار ساخت تا نام ساختگي «خليج عربي» را كه در زير نام تاريخي «خليج پارس» قرار داده بود از نقشه آن لاين سايت خود حذف كند. اين خيزش خودجوش مردمي عليه نشنال جئوگرافيك اثرات مهمي بر افكار عمومي در جهان عرب گذاشت. رسانه هاي گروهي و به ويژه روزنامه هاي عربي واكنش هاي متفاوتي از خود نشان دادند. نسل جديد در كشورهاي عربي در ۴۰ سال گذشته نام خليج پارس را در رسانه هاي عربي به ندرت شنيده اند بنابراين فكر مي كردند كه اين ايران است كه نام خليج را به خليج پارس تغيير داده است! ولي رويداد اخير موجب شد تا بسياري از روشنفكران چه در جهان عرب و چه حتي در غرب به ريشه يابي حقيقت اين نام بپردازند. مطالعه تاريخي اين موضوع شكي در حقانيت كاربرد نام خليج پارس براي هيچكس باقي نمي گذارد. نمونه چنين برداشتي را مي توان در روزنامه الاهرام ۱۸شماره ژانويه ۲۰۰۵ مشاهده كرد. به طور كلي مطالب منتشر شده در رسانه هاي گروهي عربي درباره اين موضوع را مي توان در سه دسته قرار داد:
    ۱- گروهي كه در نوشته ها و گفته هاي خود حق را به ايران مي دادند و از تندروهاي قوم پرستي كه با انگيزه هاي سياسي و نژادي مخالف كاربرد نام خليج پارس هستند انتقاد كردند ولي در عين حال پيشنهاد مي دادند كه «كشورهاي عربي و ايران هر دو نام و يا نام خليج اسلامي را به كار ببرند.»
    ۲- گروهي كه در نوشتارها و يا در برنامه هاي تلويزيوني مانند العربيه و يا ال بي سي ضمن اعتراف به حقانيت تاريخي نام خليج پارس اظهار داشتند كه «ايران نبايد روي اين نام تازه حساسيت نشان دهد چون حق عرب هاي ساكن در خليج است كه آنجا را به نامي كه مناسب خودشان است بنامند»؛ و بر اين باور بودند كه «همانطور كه عرب ها به ايران در مورد ناميدن خليج به پارسي اعتراضي ندارند ايران نيز نبايد به اعراب معترض شود»! حال آنكه ايران تنها به كاربرد نام تاريخي اين پهنه آبي اذعان دارد ولي عرب ها به تغيير آن اقدام كرده اند.
    ۳- گروه سوم نويسندگان مغرضي بودند كه همواره در دهه هاي گذشته عليه ايران مقاله و مطلب مي نويسند. اين گروه از فرصت استفاده كرده و به تحريك افكار عمومي عليه ايران پرداختند. يكي از آنها مدعي شد كه «از اينكه ايران از اعراب مي خواهد كه نام تاريخي خليج عربي را به خليج فارس تغيير دهند شوكه شده است»! ديگري گفت «اين رفتار ايراني ها به رفتار ابرقدرت ها شباهت دارد و نشانگر توسعه طلبي است» كه در اينجا به طور نمونه چند مورد را بيان مي كنيم.
    • روزنامه شرق الاوسط
    اين روزنامه بين المللي پرفروش ترين و معتبر ترين روزنامه عربي است كه به صورت اينترنتي نيز در دسترس است و مادر ديگر روزنامه هاي عربي محسوب مي شود. اين روزنامه ابتدا خبر خيزش مردمي عليه نشنال جئوگرافيك را در سه خبر متفاوت به چاپ رساند. در تاريخ ۲۳/۱۱/۲۰۰۴ خبر ممنوع شدن انتشارات نشنال جئوگرافيك در تهران را منتشر كرد. در ۱۵/۱۲/۲۰۰۴ نويسنده اي به نام هدي الحسني كه مقالات ضدايراني او معروف است فرصت را غنيمت شمرد و مقاله اي توهين آميز تحت عنوان «ايران خشمگين» منتشر كرد. خوشبختانه مقاله او پاسخ هاي كوبنده اي در صفحه اظهارنظرها به همراه داشت يكي از آنها ۱۶/۱۲/۲۰۰۴ به نام محمد ابوعلي در همين روزنامه از نام خليج پارس دفاع و اظهارات مخالفان نام خليج پارس را به طور مستند رد كرد. سپس در ۱/۱/۲۰۰۵ در اين خصوص عبدالرحمن راشد سرمقاله اي با نام «مشكل خليج نام آن نيست» منتشر كرد. نويسنده در مقاله اعتراف كرد كه از نظر تاريخي خليج پارس درست است زيرا قبل از دوره ناصر هيچ نقشه يا سندي را به نام خليج عربي نديده است و اگر ايران نيت هاي دوستانه داشته باشد برگرداندن نام خليج پارس براي اين پهنه آبي براي ما كار مشكلي نيست اما براي اين كار شرط اول اين است كه ايران جزاير سه گانه را به امارات بدهد و در امور كشورهاي عربي دخالت نكند! در تائيد و يا رد اين مقاله نيز چند جوابيه در روزهاي بعد در روزنامه منتشر شد.
    همين روزنامه ۱۱/۱/۲۰۰۵ خبر عذرخواهي نشنال جئوگرافيك را در مورد نام خليج پارس منتشر كرد و نوشت تحت فشار ايران «خليج عربي» از اطلس بين المللي برداشته شد. در تاريخ ۱۵/۱/۲۰۰۵ سعدبن طفله مقاله اي منتشر كرد و گفت «از نظر من هر دو نام درست است و كاربرد هر دو نام هيچ ضرري به كسي نمي رساند.» اين روزنامه در يكم ژوئن ۲۰۰۵ دوباره نوشتاري با نام «مقام ايراني از اعراب خواست نام خليج را فارسي به كار برند» را منتشر و به صورتي شعارگونه اين اقدام را زير سئوال برد. ۳۱ اكتبر ۲۰۰۵ احمد الربيعي نويسنده كويتي و از مخالفان سرسخت ايران در بخش عربي و ۶/۱۱/۲۰۰۵ در بخش انگليسي شرق الاوسط مجدداً مقاله عنادآميزي منتشر كرد و اصرار ايران بر حفظ نام خليج فارس را نوعي توسعه طلبي و حماقت ناميد. پژمان اكبرزاده (سخنگوي سازمان خليج پارس در ايران) در همان زمان گزارشي از مطلب وي و واكنش ايرانيان نگاشت كه رسانه هاي ايراني حاضر به انعكاس آن نشدند.
    برگردان دو سند محرمانه از پوشه نام خليج پارس (Persian Gulf) در وزارت امور خارجه بريتانيا بدين شرح است:
    ۱- پوشه شماره ۰۴ تاريخ ۲۰ مارس ۱۹۷۵
    از: بي.كي. ويليامز، اداره خاورميانه وزارت خارجه. لندن- خيلي محرمانه
    به: آقاي لوكاس
    موضوع: خليج پارس
    امروز وابسته تجاري ايران آقاي بهار با من ملاقات كرد و برگه اي از سازمان استخدام مديران و متخصصان به من داد كه در آن خليج عربي به كار رفته است. با مستر جيمز مدير شركت صحبت كردم. وي گفت اين آگهي را يك شركت نفتي دبي داده است و ما به محتواي مطلب دقت نكرديم و قول داد كه از اين به بعد در چاپ آگهي ها دقت بيشتري به عمل آيد. به هر حال طرف ايراني قبول كرد كه نيت سوء و تعمد در نشر اين آگهي نبوده و سياست ما كاربرد نام واقعي خليج پارس است.
    لازم است از طرف ما دقت بيشتري معمول شود و در اين مسائل بي طرف باشيم.
    امضا بي. كي. ويليامز، اداره خاورميانه.
    ۲- سند به تاريخ ۲۰ مارس ۱۹۷۵
    از: بي. كي. ويليامز، اداره خاورميانه وزارت خارجه. لندن- خيلي محرمانه
    به: آقاي دي. جيمس. سري
    موضوع: ايران و خليج پارس.
    همانطور كه در تماس تلفني متذكر شدم خواهشمند است كه اقدام فوري براي رفع خطاي به عمل آمده در نشريه به عمل آيد. عبارت به كار رفته خشم ايرانيان را برانگيخته است. همانطور كه گفتم نسخه اي توجيهي در خصوص نام خليج پارس به پيوست ارسال مي شود. اين نسخه براي تمام ادارات ارسال شده است براي اينكه از هرگونه ناراحتي طرف هاي ذينفع در اين موضوع اجتناب شود بهتر است كه عبارت مختصر خليج را به كار ببريم اما اين موضوع نيز مي تواند حساسيت و ناراحتي ايراني ها را فراهم نمايد. حساسيت ايراني ها در اين رابطه بسيار زياد است و تكرار اين خطا واكنش شديد آنها را در برخواهد داشت.
    امضا بي. كي. وليامز. اداره خاورميانه.
    در روزنامه الاهرام ۱۸ ژانويه ۲۰۰۵ دكتر هشام الاسمر در مقاله اي به نام «خليج فارسي و البحر المصري» مي نويسد: «از زماني كه خود را به ياد مي آورم هميشه در همه رسانه هاي گروهي عربي نام خليج فارس را شنيده ام ولي اخيراً متوجه شدم كه در رسانه هاي گروهي اجنبي خليج فارس به كار برده مي شود ولي نمي دانم كدام نام قديمي تر و كدام يك جديد تر است. ولي اگر نام خليج فارس قديمي تر باشد و حالا ايران قصد زنده كردن آن را داشته باشد نبايد آن كشور را مذمت كرد بلكه اين ما هستيم كه بايد به دنبال زنده كردن نام تاريخي درياي مصر به جاي مديترانه باشيم.»
    در ۱۵ /۱۰/ ۸۳ گلف نيوز در نوشتاري به بهانه نام خليج پارس، ايران را متهم به زورگويي و تحميل نام بر همسايگان كرد. در ۷/۱/۲۰۰۵ دكتر ياسين سويد، طي مقاله اي همزمان در روزنامه نهار لبنان و النهار مراكش، ضمن تاييد حقانيت نام خليج پارس چنين نوشت: «خليج فارس درست است ولي حال كه اين موضوع اختلافي شده است بهتر است نه خليج فارس و نه خليج عربي بگوييم بلكه خليج را خليج اسلام بناميم.» (!)
    ولي از همه شگفت انگيزتر در ۴ نوامبر ۲۰۰۵ سايت ايلاف و سايت محيط و روزنامه تجديد چاپ مغرب در نوشتاري نام خليج پارس را اصطلاحي صهيونيستي ناميدند كه صهيونيست ها آن را در ضديت برعليه فرهنگ اسلامي و عربي اختراع كرده اند! گفتني است در جوابيه اي ۱۰ صفحه اي كه نگارنده براي سردبير اين روزنامه دكتر عبدالله ابن كيران ارسال كرد وي در پاسخ ضمن تائيد جملات بنده مبني بر اينكه نام خليج فارس ميراث عربي اسلامي و مورد قبول جهانيان است و ارتباطي به اسرائيل ندارد مقاله را از وب سايت خود حذف كرد. وي همچنين يادآوري كرده كه در تمام دوران تحصيلش در مراكش (مغرب) در كتاب ها نام خليج فارس وجود داشت. قدس عربي چند نوشتار نيمه انتقادي و در مخالفت با نام خليج پارس دارد. از جمله در شماره هاي ۱۲ جولاي ۲۰۰۵ و در تاريخ ۱۷ ژانويه ۲۰۰۶ البته در تاريخ ۲۶/۱/۲۰۰۶ قدس عربي همچنين مقاله اي به نفع نام خليج پارس دارد كه در آن دكتر فواد حداد خاطرنشان ساخته: «خليج فارس نامي است كه جهانگردان و جغرافيدانان عرب از گذشته براي خليج فارس به كار برده اند چرا كه آنها از اسلوب علمي و منطقي پيروي مي كردند و نه از تعصبات قومي و سياسي. اينكه ما اين نام را تغيير داده ايم از روي تعصب است. چرا ايرانيان را براي به كار بردن خليج فارس مذمت مي كنيم در حالي كه اجداد خودمان اين نام را انتخاب كرده اند.»
    جريده «السياسه الكويتيه» ۲/۱/ ۲۰۰۵ مقاله اي به نام لا هلا و لا مرحبا درخواست ايران را موضوعي نژادپرستانه خوانده است. روزنامه خليج تايم نيز مقاله اي در۱۵/۱۰/۸۳ در رد نام خليج فارس دارد.
    گفتني است كه در اداره آرشيو ملي انگلستان اسناد محرمانه دولتي بعد از گذشت ۳۰ سال در معرض علاقه مندان قرار مي گيرد. در اين آرشيو، پرونده اي با عنوان «نام خليج پارس» وجود دارد. در چندين مكاتبه، كارگزاران انگليسي با اعتراف به تاريخي بودن نام خليج پارس، مدعي شده اند كه كاربرد عبارت «خليج» جنبه بي طرفانه دارد. در يكي از اين مكاتبات، در پاسخ به اعتراض وزارت خارجه ايران در سال ۱۹۷۵ به بي بي سي آمده است: «ما ضمن اين كه نام واقعي اين آبراه را خليج پارس مي دانيم، ولي ناچاريم در برنامه عربي، آن را خليج عربي و در برنامه جهاني، خليج بناميم.»
    در سال ۱۸۸۸ ميلادي پادشاه ايران استدلال هاي حقوقي و تاريخي خود را مبني بر مالكيت و حاكميت ايران بر جزاير سه گانه مطرح كرد. ايران براي اثبات حاكميت خود بر سه جزيره ابوموسي و تنب بزرگ و تنب كوچك، علاوه بر استناد به اسناد تاريخي، با توجه به نقشه هاي رسمي خود دولت انگليس (نقشه هاي وزارت جنگ و وزارت دريانوردي كه در سال ۱۸۸۸ به شاه ايران تقديم شده بود، نقشه هاي لرد كرزن در سال ۱۸۹۲ و...) كه در همه آنها جزاير به رنگ ايران و متعلق به ايران ترسيم شده بود، با انگليس به مجادله قانوني و حقوقي پرداخت. مقامات ايران با توجه به اين اسناد و نقشه ها، براي كاربرد بين المللي نام Persian Gulf پافشاري مي كردند. استدلال هاي ايران، انگليسي ها را به فكر انداخت تا كاربرد گسترده و پذيرفته شده عبارت Persian Gulf را مخدوش كنند. نكته قابل توجه اين كه در دوره جنگ هاي ايران و عثماني، ترك ها نيز سعي كردند نام خليج بصره را - كه نام يكي از خورهاي خليج پارس است - به كل اين آبراه نسبت دهند، كه اين اقدام نيز توفيقي نيافت اگرچه ترك ها هنوز هم اغلب خليج پارس را خليج بصره مي نامند و متاسفانه هيچ اعتراضي هم نسبت به آنها صورت نمي گيرد. رسانه هاي عربي نيز عملاً از سال ۱۹۶۰ با نام خليج فارس وداع كردند و از آن زمان به ندرت نام واقعي خليج فارس را به كار مي برند. مثلاً روزنامه الاهرام در يك آگهي مربوط به كشتيراني كه ده ها سال در اهرام تبليغ مي شد در آگهي تبليغي خود مي نوشت «كشتيراني منظم شركت مصر للملاحه از اسكندريه به الخليج الفارسي و بحر ابيض و هند و جنوب آفريقا». اما در دهه ۱۹۶۰ اين آگهي به خليج عربي تغيير كرد. عبدالرحمن راشد مديركل شبكه جهاني تلويزيون العربيه و نويسنده سرشناس پرتيراژ ترين روزنامه عربي «الشرق الاوسط» چاپ لندن و سعدبن طفله وزير فرهنگ و اطلاعات پيشين كويت در دو نوشتار جداگانه درباره نام خليج پارس در تاريخ ۱/۱/۲۰۰۵ و ۱۵/۱/۲۰۰۵ اعتراف كرده اند كه هيچ سندي براي تغيير نام اين خليج وجود ندارد و در اين خصوص با ملت ايران همفكري كرده اند. عباس نصرالله تاريخ نگار لبناني مي گويد: «دو سوي خليج فارس زماني به ايران تعلق داشت و يك درياي ايراني بود من نه تنها خليج فارس را از نظر تاريخي خليج فارس مي دانم در حال حاضر نيز ايراني است وجود فعلي چند كشور عربي حقيقت تاريخ را عوض نمي كند جزاير سه گانه هم هميشه متعلق به ايران بوده است.»
    محمد ابوعلي به تاريخ ۱۶/۱۲/۲۰۰۴ در همان روزنامه تغيير يك جانبه نام خليج فارس را توسط روشنفكران ناسيوناليست عرب محكوم كرده و نوشته است: «همه كتاب هاي تاريخي، جغرافيايي و اطلس هاي جهان نام خليج فارس را در طول تاريخ به همراه دارند». ياسين سوئد در نهار المغربيه ۷/۱/۲۰۰۵ در حالي كه اسناد تاريخي عربي و غيرعربي نام خليج پارس را تائيد مي كند اصرار برخي قوم گرايان بر تسميه عربي را «عملي مربوط به تعصبات عصر جاهليت» مي خواند. مجله الاهرام در شماره ۲۱۹- ۲۱/۶/ ۲۰۰۱ متن كامل مصاحبه آقاي مجدي عمر معاون اول پيشين شوراي دفاع ملي مصر را چاپ كرده كه وي در بخشي از سخنان خود چنين گفته است: «نسل من به خاطر دارد كه ما در ايام مدرسه در كتاب ها و نقشه ها با لفظ خليج فارس سر و كار داشتيم ولي پس از مدتي به آن خليج عربي اطلاق كرديم. اين غيرمنطقي، رذالت و پستي است. اين كه چند كشور عربي در اطراف آن باشند دليل نمي شود كه نام تاريخي آن را تغيير دهيم، حال براي اينكه خود را از اين مخمصه نجات دهيم تنها آن را خليج مي ناميم، كدام خليج؟! مگر خليج بدون نام هم مي شود». در كتاب «تطوير العلاقات المصريه الايرانيه» مجموعه نويسندگان، چاپ بنياد پژوهش هاي سياسي و استراتژيك الاهرام در قاهره در سال ۲۰۰۳ به نقل از پروفسور دكتر عبدالمنعم سعيد رئيس اين مركز و از نويسندگان الشرق الاوسط چنين آمده: «به صراحت تمام بگويم هيچ مدرك و سند تاريخي نديدم كه نام خليج فارس را بتوان بر پايه آن تغيير داد. همه نقشه ها و كتاب هاي تاريخي و حتي بعضي از سخنراني هاي ناصر از خليج فارس صحبت شده است. اگر تغيير نام خليج باعث كدورت مردم ايران است چرا به حقيقت اعتراف نمي كنيم. بايد شجاعت داشت و اين در حدود موازين علمي است.»
    روزنامه الاهرام در ۲۰/۷/۲۰۰۲ در نوشتار «انقلاب ناصر خليج را به جاي فارسي عربي كرد» نوشته است كه نام خليج از نظر تاريخي خليج فارس است. ولي در اثر انقلاب ناسيوناليستي ناصر به خليج عربي تبديل شد. البته حقيقت اين است كه عوامل استعمار اين توطئه را آغاز كردند و تندروهاي عرب ناآگاهانه در دام آنها افتادند. پروفسور عبدالهادي تازي عضو آكادمي پادشاهي مغرب و رئيس گروه نام هاي جغرافي كشور هاي عربي در همايش يكسان سازي نام هاي جغرافيايي سازمان ملل در گفت وگو با خبرگزاري ايرنا اظهار داشت: «من هيچ منبع تاريخي را نديده ام كه آبراه جنوب ايران را خليج عربي ناميده باشد اعراب قبل و پس از اسلام هميشه اين آبراه را بحر فارس، بحرالعجم و يا خليج فارس ناميده اند. خود من نقشه سفرهاي ابن بطوطه را در كتابم ترسيم كرده ام و نام خليج فارس را در جاي خودش آورده ام. به نظر من مسئولان نقشه نگاري كشورهاي عربي و ايران بايد نشستي داشته باشند و در مورد اين نام با يكديگر به نتيجه اي مورد رضايت دو طرف دست يابند. اعراب هيچ نيازي ندارند كه نام تاريخي خليج فارس را به خليج عربي تبديل كنند و باعث كدورت همسايگان غيرعرب در منطقه شوند، اين عمل تفرقه افكني ميان مسلمانان است. اگر كساني با نام «فارس» مشكل دارند مي توانند نام تاريخي معادل ديگر آنجا را كه بحرالعجم بوده است به كار ببرند. اينكه برخي نويسندگان عرب در ترجمه و يا تجديد چاپ كتب قديمي نام بحر فارس و خليج فارس را تحريف مي كنند غيرمنطقي و از نظر من مردود است. سازمان ملل نام خليج فارس را به رسميت مي شناسد و من هميشه مخالف طرح ابهام در اين خصوص در سازمان ملل بوده ام.»
    روزنامه كيهان عربي در ۱۳/۱۰/۲۰۰۲ نوشته است: «دكتر بروس اينغهام رئيس مركز پژوهش هاي خاورميانه و نزديك دانشگاه لندن در مصاحبه اي گفته است كه فكر مي كنم همه در اين حقيقت با من موافق هستند كه اين آبراه از نظر تاريخي خليج فارس نام دارد و اين نام نزد همه ملل شهرت دارد و عرب ها و ايراني ها نيز اين نام را از يونانيان قبل از اسلام گرفته اند. به نظر من براي مناطق جغرافيايي بايد نام هاي با ريشه تاريخي را به كار برد و اين به معني آن نيست كه خليج فارس متعلق به فارس ها است، همان طور كه اقيانوس هند متعلق به هند نيست. اين كه دولت بريتانيا و بعضي از دولت ها برخلاف روند تاريخي اين نام واژه «خليج» را به كار مي برند، يك اشتباه فاحش و توهين آميز است.»
    
    


 روزنامه شرق، شماره 776 به تاريخ 16/3/85، صفحه 13 (جامعه)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 1422 بار
    



آثار ديگري از "محمد عجم"

  جزاير سه گانه ايراني خليج فارس و ماجراي بحرين
محمد عجم ، جمهوري اسلامي 22/4/85
مشاهده متن    
  جزاير سه گانه ايراني خليج فارس ماجراي بحرين
محمد عجم ، جمهوري اسلامي 20/4/85
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
International Journal of Enteric Pathogens
شماره 4 (پياپي 604)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است