|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه رسالت85/3/28: مواد مخدر در ايران و جهان
magiran.com  > روزنامه رسالت >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 9439
پنج شنبه 2 اسفند 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2829
magiran.com > روزنامه رسالت > شماره 5890 28/3/85 > صفحه 5 (اجتماعي) > متن
 
 


مواد مخدر در ايران و جهان


نويسنده: محمود سرگزي زاده، دكتر سيدصمد آقاميري

در سال 2000 ميلادي 222 هزار هکتار زمين در جهان به کشت خشخاش اختصاص داشته که قريب 5 هزار تن محصول از آن برداشت شده که سهم آسيا از کشت 213 هزار هکتار و از برداشت محصول 4500 تن بوده است و در اين ميان افغانستان با بيش از 3000 تن رتبه اول را به خود اختصاص داده است. در سال 2002 ميلادي 76 درصد ترياک جهان در افغانستان توليد شده است، در مجموع توليدکنندگان مواد مخدر در جهان بدين شرح است:
    1- کشورهاي افغانستان، پاکستان، برمه، لائوس، تايلند، ليتواني، لبنان، مکزيک، اوکراين، مولداوي، روسيه سفيد و هند اقدام به کشت و توليد ترياک مي نمايند.
    2- کشورهاي افغانستان، پاکستان، برمه، لائوس، تايلند، کره، ترکيه و کشورهايي از اروپاي شرقي اقدام به توليد هروئين مي نمايند.
    3- کشورهاي کلمبيا، پرو، آمريکا، بوليوي، ونزوئلا و برزيل اقدام به توليد کوکائين مي نمايند.
    4- کشورهاي ترکيه، کره، لهستان، نيجريه، روسيه سفيد، آذربايجان، روسيه، چين و هلند اقدام به توليد داروهاي مخدر روانگردان مي نمايند.
    علي ايحال باعنايت به اهميت موضوع افغانستان در تامين مواد مخدر مصرفي در ايران وضعيت کشت و توليد مواد مخدر در اين کشور را بررسي مي کنيم:
    افغانستان به عنوان بزرگترين توليد کننده ترياک جهان همچنان مرکز درگيري و جدال جوامع جهاني در خصوص کاهش توليد و دسترسي آسان به هروئين مي باشد. علي رغم تلاشهاي بين المللي و اجراي طرحهاي مختلف از قبيل “کشت جايگزين” و اجراي طرح “پول در برابر زمين” از سوي انگلستان که تا 16 هزار هکتار از زمينهاي زيرکشت خشخاش را در بر گرفت، همواره شاهد روند رو به رشد کشت و توليد ترياک و همچنين افزايش لابراتورهاي توليد هروئين بوده ايم.
    اگر چه به دليل عدم قدرت دولت مرکزي در افغانستان آمار و اطلاعات کاملي در دسترس نيست ولي مي دانيم که توليد و قاچاق مواد مخدر در افغانستان، تامين کننده نيازهاي مادي گروههاي مافيايي و برخي جريانات افراطي در داخل و خارج افغانستان است. درآمد ناشي از توليد مواد مخدر در افغانستان 25 ميليارد دلار اعلام شده است درحالي که کشاورزان افغانستان در سال 1999 ميلادي تنها 180 ميليون دلار در قبال کشت خشخاش به دست آورده اند. آمار سال 2002 ميلادي نشان مي دهد که 76 درصد مواد مخدر جهان در افغانستان، 18 درصد در ميانمار، 6 درصد در ساير نقاط دنيا توليد مي شود براي مثال بيش از سه چهارم هروئين موجود در اروپا و تقريبا تمام هروئين موجود در روسيه از مبداء افغانستان تامين مي شود. درآمد سرشار حاصل از کشت خشخاش براي کشوري که ميانگين دستمزد روزانه مردم در سال 2003 ميلادي آن 2 دلار است. به راحتي قابل چشم پوشي نيست. کشاورزان افغانستان معتقدند بر روي برگهاي بوته هاي خشخاش تصويري از دلار نقش بسته است زيرا قيمت هر کيلو ترياک در افغانستان برابر با 600 تا 1000 کيلوگرم گندم است. به همين جهت سال به سال شاهد افزايش کشت خشخاش هستيم که به گفته نماينده هاي سازمان ملل 10 سال وقت نياز داريم تا شاهد ريشه کني آن باشيم.
    دلايل وابستگي اقتصاد و مردم افغانستان به کشت خشخاش
    1- ريشه هاي تاريخي اقتصاد وابسته به ترياک
    اقتصاد وابسته به ترياک در افغانستان به دليل عوامل ذيل توسعه يافته است:
    الف - فقدان دولت کارآمد تا همين اواخر
    ب - زوال صنعت کشاورزي و بخش عمده اي از زير ساختارهاي اقتصادي، به دليل 20 سال جنگ و به عبارت ديگر داشتن اقتصاد جنگ زده و بازار سياه.
    پ - در خلال دهه هاي 980 و 1990 سه فراکسيون رقيب افغانستان درآمدهايشان وابسته به ترياک بوده و از اين راه هزينه هاي اقداماتشان را تامين مي کردند. از آنجا که اغلب ايالت هاي توليد کنندگان ترياک پس از سال 1996 تحت کنترل طالبان درآمدند، لذا اين گروه بيشترين عايدي را از اقتصاد وابسته به ترياک کسب نمودند.
    ت - صدور حکم ممنوعيت کشت از سوي طالبان منجر به افزايش قيمتها در سال 2001 شد و قيمت محموله هاي موجود در انبار 10 برابر افزايش يافت. در نهايت اين امر موجب شد انگيزه براي کسب درآمد بيشتر از ترياک به وجود آيد.
    2- فقر و ويراني، انگيزه کشاورزان
    دلايل کشت خشخاش توسط کشاورزان افغاني
    الف - تجارت ترياک تا زمان صدور حکم ممنوعيت در ژانويه 2002 از سوي حامد کرزاي قانوني بود.
    ب - خشخاش يک محصول سودآور و با به کارگيري کارگر ارزان (زن، کودک و آوارگان) کشت مي شود
    پ- سرمايه مورد نياز اوليه براي کشت خشخاش شامل يک قطعه زمين مناسب، آب و تعدادي کار گر ارزان است.
    ت - ترياک، يک نقدينگي مناسب و منبعي براي پس انداز است.
    ج - ترياک در واقع بيمه اي است در برابر گرسنگي و فقر، کشاورزان محصولات در دست توليد خود را براي امرار معاش با دريافت پيش قسط به فروش مي رسانند.
    چ - از آنجايي که ترياک در بازارهاي مربوطه به آساني به فروش مي رسد، لذا نيازي به بازاريابي و انبار کردن ندارد.
    ح - ترياک براي کليه اقشار جامعه در افغانستان به يک ماده مخدر اقتصادي تبديل شده و به عبارت ديگر به عنوان کالايي مبدل درآمد، تبديل شده است.
    خ - ترياک وسيله اي براي مبادلات است
    د - به عنوان يک مکانيزم پرداخت، معاملات ترياک راهي براي ثابت نگه داشتن ارزش سرمايه است.
    آمار معتادين در جهان
    در سال 2001 - 2003 تعداد معتادين 185 ميليون نفر بر آورد گرديده است که 3 درصد کل جمعيت جهان را شامل مي شود. از اين تعداد مبتلايان به حشيش 146 ميليون نفر يعني 3/2 جميعت جهان و آمار معتادين به آمفتامين و اکستاسي (اکستازي) قريب 30 ميليون و آمار مبتلايان به مواد افيوني و هروئين 15 ميليون و آمار معتادين به کوکائين 13 ميليون نفر مي باشند. که از تعداد کل، 19 ميليون نفر بيش از يک نوع مصرف مي کنند. که بيشترين شيوع مواد افيوني در آسيا و در کشورهاي ايران، لائوس و قرقيزستان است.
    ميزان کشفيات مواد مخدر در ايران
    در سال 2001 ميلادي از مجموع 133/107 کيلوگرم کشفيات ترياک در جهان حدود 76 درصد مربوط به جمهوري اسلامي ايران بوده است. سهم ايران از کشفيات اين مواد در سال 2000 ميلادي 84 درصد در سال 1999 ميلادي 85 درصد و در سال 1998 ميلادي 88 درصد بوده است. سهم ايران از کشفيات جهاني مرفين در 2001 حدود 75 درصد در سال 2000 ميلادي 88 درصد و در سال 1999 ميلادي 90 درصد و در سال 1998 ميلادي 8 درصد بوده است. سهم ايران از کشفيات جهاني هروئين در سال 2001 ميلادي 8 درصد بوده است. در طي سالهاي 1996 لغايت 2001 ميلادي 84 درصد کشفيات ترياک، 90 درصد کشفيات مرفين و 90 درصد کشفيات هروئين جهان مربوط به ايران بوده است.
    تهديدات مواد مخدر را بيان نماييد؟
    جامعه بين الملل، قاچاق مواد مخدر و اعتياد را در کنار سه بحران ديگر (هسته اي، جمعيتي، و زيست محيطي) قرار داده که بشريت را در قرن حاضر تهديد مي کند. سرمايه در گردش اين فعاليت در جهان از نظر تجاري نيز، آن را در رتبه بعد از نفت، توريسم و سلاح قرار داده است. براساس آخرين آمار منتشره از سوي سازمان ملل متحد 185 ميليون نفر معتاد در جهان بازار مناسبي را براي 10 ميليون نفر قاچاقچي و توزيع کننده مواد مخدر فر اهم نموده است. وجود 000/000/2 معتاد و دستگيري 000/600/2 نفر در دو دهه گذشته در کشور ايران نيز مويد اين حساسيت مي باشد.
    اشتغال 75 درصد فضاي زندان هاي کشور توسط مجرمين موادمخدر و يا متاثر از آن نشان دهنده آثار سوء آن در جامعه مي باشد. گسترش ايدز از طريق سرنگ هاي آلوده مورد استفاد معتادين تزريقي هشدار شديدي براي جامعه ما محسوب مي گردد. سود حاصل از قاچاق مواد افيوني در کشورهاي همجوار افغانستان در سال 2002 ميلادي رقمي حدود 4 ميليارد دلار و گردش مالي قاچاق مواد مخدر در جهان سالانه 1500 ميليارد دلار تخمين زده مي شود. رشد اقتصادي در کشورهاي همجوار افغانستان از ميانگين جهاني پايين تر است.
    متحمل شدن هزينه هاي فراوان مادي و معنوي جهت مبارزه با موادمخدر در ايران به خصوص بعد از انقلاب اسلامي از جمله اهداء 3300 شهيد و 10 هزار جانباز نشان دهنده اوج صدمات به پيکره نظام و جامعه اسلامي ايران مي باشد.
    وضعيت مواد مخدر و اعتياد در قبل از انقلاب
    آگاهي به جنبه هاي دارويي و خواص روانگردان ماده مخدري به نام “بنگ” ظاهرا از ادوار قبل در ميان اقوام آريايي و ايران باستان وجود داشته است. عصر صفوي آغاز مصرف گسترده موادمخدر به حساب مي آيد. مصرف “بنگ و حشيش” در اين دوره بسيار رواج يافت. به طوري که عده اي از پادشاهان و شاهزادگان اين سلسله در دام آن اسير شدند. مصرف مواد مخدر به حدي افزايش يافت که توليد داخلي براي رفع نياز مصرف کنندگان کافي نبود. شيوع مصرف ترياک به ويژه در عصر شاه طهماسب و در ميان شاهزادگان و درباريان باعث شد تا افراد درصدد معالجه و ترک اعتياد برآيند. به هرحال شيوع مصرف مواد مخدر در دوران صفوي تبديل به هنجاري پذيرفته شد. چنين فرايندي خود مانعي در برابر رشد هنجارهاي فرهنگي، اجتماعي در تقبيح مواد مخدر بوده و هنوز فرهنگ و جامعه ما از عوارض جانبي شيوع اين هنجار در رنج است.
    پس از دوران شاه طهماسب، شاه عباس مبارزه اي فراگير را عليه مصرف ترياک آغاز نمود. به طوري که کلمه ترياک بار ارزش منفي پيدا کرد و در فرهنگ ايران جا افتاد. در اين زمان مصرف ترياک نه تنها علامت شجاعت تلقي نمي شد بلکه عوارض منفي آن مورد توجه قرار گرفته بود و شاه عباس آن را همراه و مترادف لفظ بي هنر بيان کرده است. علي رغم مبارزه شاه عباس و صدور فرمان او مبني بر ترک ترياک در سال 1005 قمري، همچنان جامعه ايران با مصرف ترياک دست به گريبان بود. طبق گزارش تاريخ نويسان مشهور کشت خشخاش در نقاط مختلف ايران انجام مي شده است.
    “الکود” مي گويد: “ به نظر من شيوع ترياک را مي توان يکي از علل مهم سقوط فرهنگ و مخصوصا طب در ايران دانست.” پس از سقوط صفويه و روي کارآمدن حکومت افاغنه، افشاريه و زنديه، گزارش دقيقي از کشت و توليد، صادرات و واردات و سوء مصرف مواد مخدر در ايران در دست نيست. البته مي توان حدس زد که باتوجه به درگيري ها و ناآرامي هاي داخلي، جنگ هاي خارجي فشارهاي طاقت فرساي اجتماعي اين جنگ ها، آشفتگي هاي رواني و نبود مبارزه اي جدي عليه موادمخدر اين مشکل کاهش يافته باشد.
    تا بدين جاي تاريخ، کشت و توليد خشخاش و شاهدانه بيشتر تابعي از نيازهاي داخلي بوده و نوسانات آن مربوط به شيوه هاي توليد اقتصادي، نحوه حکومت، سوانح طبيعي و حوادث اجتماعي، درمان و غيره شکل گرفته و کم و زياد مي شده است. اعتياد نيز اغلب معضلي مقطعي، موضعي و شخصي تلقي شده و برخورد جدي فرهنگي هم با آن صورت نگرفته است. دوره قاجاريه، اوج مصرف موادمخدر به شمار مي آيد و ترياک کشي به صورت امروزي از زمان قاجاريه با فعاليت استعمارگران انگليسي شکل گرفت و در واقع شکل سياسي مواد مخدر از اين زمان آغاز شد.
    کشت آزمايشي مستشاران خشخاش ابتدا در اطراف دارالخلافه در تهران انجام شد و سپس با رواج شايعه خواص آن توسط مستشاران خارجي، به سرعت کشت و مصرف وسيع ترياک در نواحي مختلف رواج يافت. (به طوري که در 18 استان خشخاش کشت مي شد و هفت نوع ترياک در ايران وجود داشت.) از سال 1267 قمري کشت خشخاش به قصد صادرات توسعه يافت. شايد بتوان نقطه بروز و ظهور پديده اعتياد و سوء مصرف مواد مخدر را دوران ناصرالدين شاه دانست. در اين دوران به واسطه استحصال درآمدهاي ارزي ناشي از فروش ترياک و وجود بازار مناسب داخلي، کشت ترياک مورد حمايت دولت و ملاکان قرار گرفت. اين عامل باعث وفور ترياک در بازار داخلي شد و در نتيجه آن اعتياد گسترش يافت. در اين سال ها به واسطه شعله ورشدن آتش انقلاب مشروطيت، اولويت چنداني براي مبارزه با اعتياد قائل نبودند و بيشتر در لواي مبارزه سياسي بدان پرداخته شده است. با پيروزي انقلاب مشروطه در سال 1324 قمري، مبارزه با اعتياد و مواد مخدر جنبه اي مردمي يافت و مشروطه خواهان با مغتنم شمردن هر فرصتي به اين مبارزه دامن زدند. دولت ايران از يک سو تحت فشار مبارزين مشروطه براي مبارزه با اعتياد قرار داشت و از سوي ديگر با امضاء قطعنامه کنفرانس شانگ هاي، تعهداتي را در رابطه با مسائل بين المللي احساس مي نمود. متعاقب اين تحولات، قانون مربوط به موادمخدر به نام قانون تحديد ترياک به تصويب مجلس شوراي ملي رسيد، اما اجراي اين قانون به سبب نفع دولت از درآمدهاي حاصل از وضع ماليات هاي سنگين نسبت به توليد ترياک، با مشکل مواجه و دولت در اجراي آن دچار تناقض اساسي شد. پس از انتقال قدرت از قاجاريه به پهلوي، دستگاه حکومتي از موادمخدر به عنوان يک منبع درآمد استفاده مي کرد. به طوري که دولت در پاسخ به انتقاد جامعه ملل، چنين اظهار داشت: تا دولت ايران جايگزيني براي درآمدهاي حاصل از فروش ترياک پيدا نکند، راهي جز توليد و فروش آن ندارد. اين شرايط تا جنگ جهاني دوم، اشغال ايران از سوي متفقين، اخراج رضاشاه از ايران و بروز جو آزادي نسبي در سال 1320 ادامه داشت. وقوع اين مجموعه شرايط باعث دگرگوني کيفي در وضعيت مبارزه با مواد مخدر و نهايتا منجر به ايجاد سيستم کوپني مصرف ترياک شد. به دليل سست شدن کنترل دولتي، افول ديکتاتوري و به وجود آمدن مشارکت مردم در امور جامعه، مبارزه با اعتياد نيز ابعادي مردمي يافت و تلاش هاي مردمي در اين سالها به شکل تاسيس انجمن مبارزه با ترياک و الکل در سال 1322 متجلي شد. به دنبال تشکيل انجمن، ابعاد فرهنگي و اجتماعي اعتياد براي اولين بار در گستره اين مبارزات مطرح و نشان داده شد که چگونه ترياک و اعتياد در فرايند چند ده سال گذشته به معضلي اجتماعي تبديل شده، به گونه اي که ابعاد اقتصادي آن را نيز تحت الشعاع قرارداده است. در اين دوره به علت مصادف شدن مبارزه با ترياک، با مبارزات ملت ايران براي ملي شدن صنعت نفت، اولويت آن کاهش يافت. علي رغم تمامي اين شرايط، انجمن مبارزه با ترياک و الکل فعاليت خود را ادامه داد، به طوري که در نهايت منجر به تصويب قانون منع تهيه و خريد و فروش و مصرف نوشابه هاي الکلي و ترياک و مشتقات آن توسط مجلس شوراي ملي در سال 1331 شد. به هرحال مي توان دوران 1320 تا 1332 را نقطه اوج مشارکت هاي مردمي در مبارزه همه جانبه با اعتياد و سوء مصرف مواد مخدر دانست. پس از کودتاي 28 مرداد 1332 مبارزه با اعتياد گسترش يافت . زيرا بسياري از مخالفين رژيم که مخالفت سياسي را مشکل مي ديدند، راه مناسب را مبارزه با اعتياد يافتند و دولت را مسئول اعتياد معرفي کردند. به دنبال گزارش هاي منتشره از جانب سازمان ملل مبني بر رواج کشت و سوءمصرف مواد مخدر در ايران و همچنين وجود فشارهاي داخلي دولت ايران مجبور شد تا لايحه منع کشت خشخاش را در شهريور سال 1334 به مجلس شوراي ملي ارائه نمايد.
    اين لايحه پس از بحث فراوان سرانجام در همان سال به تصويب رسيد. علاوه بر منع کشت، مطابق اين قانون معتادان بايستي نسبت به ترک اعتياد در ظرف شش ماه اقدام نمايند. اين قانون اجرا شد ولي معضل اعتياد، ملت ايران را رها نکرد، به طوري که قاچاق مواد مخدر از کشورهاي ترکيه، افغانستان و پاکستان به سمت ايران جريان يافت. اين کشورها با به زيرکشت بردن اراضي وسيعي از سرزمين خود، اقدام به تامين ترياک موردنياز بازار ايران نمودند. گسترش اعتياد از يک سو و ناتواني وزارت بهداري در فراهم نمودن امکانات ترک معتادان در شش ماه و داغ شدن بازار قاچاق و ورود معتادان در توزيع جزء مواد مخدر از سوي ديگر، موضوع را بيش از پيش پيچيده تر کرد. کشفيات مواد مخدر، دستگيري ها و افزايش تعداد معتادان به فاصله کمتر از سه سال باعث شد تا نغمه هاي ضديت با قانون منع کشت خشخاش از گوشه و کنار بلند شود، مضافا اينکه هروئين و مرفين نيز به فهرست مواد سوء مصرفي در ايران افزوده شد. در سال 1347 دولت به واسطه عدم همکاري کشورهاي همسايه در جلوگيري از قاچاق مواد مخدر، قانون کشت محدود خشخاش و صدور ترياک را به تصويب مجلس رسانيد. در اين سال ها باتوجه به ترويج فرهنگ غربي و البته از نوع نامناسب آن در جامعه، اعتياد به هروئين بيش از پيش در بين جوانان شايع شد.
    درسال 1357 بيش از يک صدو هفتاد هزار معتاد رسمي داراي کارت و هزاران نفر معتاد بدون کارت براي انقلاب به عنوان ميراث باقي ماند.
    وضعيت مواد مخدر و اعتياد و اقدامات انجام شده در بعد از انقلاب اسلامي
    پس از انقلاب اسلامي با توجه به رشد روزافزون جمعيت کشور، شروع جنگ تحميلي، نوسازي کشور و . . . ميزان ارتکاب به بزه کاري و شيوع آسيب هاي اجتماعي به تدريج افزايش يافت. در اين راستا جرائم مواد مخدر نيز اعم از قاچاق و سوء مصرف مواد مخدر از اين قاعده مستثني نبوده و به موازات افزايش کشت و توليد ترياک در افغانستان، متاسفانه شاهدگسترش تبعات منفي آن در نقاط مختلف کشور بوده ايم. جوان بودن جامعه و جوان گزيني اعتياد، در کنار عواملي نظير آشفتگي هاي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي در کشور موجب شد تا پيوندي ناگسستني بين اين دو مقوله به وجود آيد و کشور را در اين دوره دچار چالش ها و معضلات بسياري نمايد. تحولات شتاباني که کشور در ابعاد زندگي فردي و اجتماعي از آن متاثر شده است در حقيقت عرصه اجتماعي را کانون مناسبات، روابط و الگوهايي کرده است که به کلي با آنچه در قبل تداوم داشته متفاوت کرده است. تغييرات سريع اجتماعي- اقتصادي که موجب فروپاشي هنجارهاي اجتماعي يک جامعه مي شود زمينه بروز ناهنجاري يا آشفتگي اجتماعي را فراهم مي آورند تشديد سطح نيازهاي ناشي از آگاهي به سبک زندگي جديد، مسيرشتابان مهاجرت از روستا ، تصوير يک زندگي شيک و مدرن و دستيابي به الگوي يک زندگي مرفه، که عملا با ظرفيت هاي کشور انطباق نداشت، به تدريج هنجارهاي سنتي مشروعيت خود را براي تامين آن نيازها از دست داد و مسائل و مشکلات اجتماعي تمام شئون زندگي اجتماعي اقشار مختلف جامعه را تحت تاثير قرار داد. معضل مواد مخدر هميشه در نظر مردم و مسئولين، عاملي تهديد کننده براي جامعه بوده و متعاقب آن ايران اسلامي با صرف ميلياردها ريال هزينه هاي مادي جهت احداث 212 پاسگاه مرزي، 205 برجک ديده باني، 209 کيلومتر کانال، 659 کيلومتر خاکريز، 78 کيلومتر سيم خاردار، احداث 22 سدبتوني، 2465 کيلومتر راه مرزي و با اهداء 3350 شهيد و 10 هزار مجروح و . . . دستگيري، زندان، توقف اموال قاچاقچيان، تشديد قوانين و اتخاذ تدابير مختلف، فصل جديدي از مبارزه سخت و بي امان را عليه قاچاقچيان مواد مخدر را آغاز نمود.
    استراتژي هاي بعد از پيروزي انقلاب اسلامي
    اگرچه طي اين مدت هيچ گاه راهبرد مصوبي وجود نداشته، اما روح حاکم بر قوانين و اقدامات اجرايي بيانگر استراتژي هاي به شرح زير است، اگر چه برخي از اين استراتژي ها در عمل تحقق نيافته و در حد حساسيت باقي مانده اند.
    1- استراتژي مرحله اول (1367- 1357)
    ممنوعيت کشت خشخاش- جرم نگاري اعتياد- اعمال قوانين شديد کيفري
    2- استراتژي مرحله دوم (1381- 1367)
    نگرش سيستمي (تشکيل ستاد مبارزه با موادمخدر با عضويت دستگاه هاي مختلف-) تشديد قوانين بر عليه قاچاقچيان- توسعه تعاملات بين المللي- توجه ويژه به درمان معتادين.
    3- استراتژي مرحله سوم- . .. ( 1381)
    تغيير نگرش از مقابله با عرضه به کاهش تقاضا ( با اولويت امر پيشگيري، درمان- )اصلاح نگرش از جنايي و کيفري به پيشگيري و درمان- ايجاد پشتوانه هاي علمي و پژوهشي
    نتايج حاصله(بروندادها)
    الف) بروندادها و نتايج مثبت:
    تشديد مبارزه با اشرار و قاچاقچيان مواد مخدر
    کشف بيش از 287/2 تن انواع مواد مخدر طي سال هاي 1382-1358
    کشف بيش از 36925 دستگاه خودرو سبک و سنگين 1382-1368
    کشف بيش از 12507 دستگاه موتورسيکلت 1382-1368
    کشف بيش از 14661 قبضه سلاح سبک و سنگين 1382-1368
    انهدام بيش از 13232 باند و گروه هاي اشرار و قاچاقچيان مواد مخدر 1382-1368
    اهميت به برنامه درمان و بازپروري معتادان
    اجراي برنامه هاي کاهش تقاضا در کنار برنامه هاي مقابله با عرضه
    افزايش مشارکت هاي مردمي با تشکيل جمعيت هاي مردمي NGO(ها) و فعاليت درعرصه هاي بين المللي و اذعان مجامع بين المللي به قرار داشتن ايران در خط مقدم عرصه جهاني مبارزه با مواد مخدر
    ب) هزينه هاي مادي و معنوي
    12238 مورد عمليات و درگيري مسلحانه با اشرار و قاچاقچيان مواد مخدر 1382- 1368
    دستگيري 813/088/3 نفر طي سال هاي 1382 - 1358
    تقديم 350/3 شهيد در راه مبارزه با موادمخدر طي سال هاي 1382-1257
    ورود 341/551/2 نفر از مجرمين مواد مخدري به زندانهاي سراسر کشور طي سال هاي 1382-1372
    ورود 257/651/1 فقره پرونده مواد مخدري به دادگاه هاي انقلاب اسلامي طي سالهاي 1381-1376
    نگراني 90درصد مردم از رشد اعتياد در کشور براساس نظرسنجي سال 1380
    وجود بيش از دو ميليون نفر مصرف کننده مواد مخدر و ورود داروهاي روانگردان به چرخه سوء مصرفي در ايران.
    
    
    
    


 روزنامه رسالت، شماره 5890 به تاريخ 28/3/85، صفحه 5 (اجتماعي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 35 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه تاسيسات بهداشتي
متن مطالب شماره 48، بهمن 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است