|
مصاحبه يي با «ميشاييل هانكه »؛آنچه در زير پنهان است
مترجم: شادي شريفيان
به هنگام معرفي فيلم «پنهان » در جشنواره كن ، اين اثر با چنان استقبال گسترده يي روبرو شد كه همگي احتمال مي دادند برنده نخل طلا باشد. چگونه مي توان اشتياق كارگردان آن را توضيح داد، فيلمي كه متفاوت از بقيه فيلمنامه هايش بود و فقط شامل بخش خاصي از تماشاچيان نمي شد. فيلمي با تهيه و توليدي مناسب ، سناريويي كاملاصدقيق و بازي قوي هنرپيشگان
با استعدادش . نگاهي داريم به اين فيلم بي همتا و
متحول كننده كه تماشاچي را نيز به همراه خود در تاريكي و ظلمت فرو مي برد. يكي از بهترين فيلم هاي هانكه .
فيلم «پنهان » شباهت زيادي به فيلم هاي تريلوژي شما بر روي جنگ داخلي دارد.آيا در نظر داريد كه به اين نوع سينما باز گرديد؟
يك توضيح وجود دارد. در اصل ، من نمي خواستم و نمي بايد فيلم پيانيست را كارگرداني مي كردم . تهيه كننده مرا به انجام كار ترغيب كرد. اكنون ، با نظري ساده به فيلم ، بخوبي مي توانم درك كنم كه مي توان گفت اين يك فيلم ويژه از هانكه نيست . در مورد فيلم «زماني براي خطر» نيز اوضاع به همين منوال بود. من سناريوي آن را ده سال قبل ، درست پس از فيلم «قاره هفتم » نوشتم . چند سالي سپري شد و علاقه من تغيير كرد. من علي رغم همه چيز ، ميل داشتم كه اين فيلم را بخاطر حادثه 11 سپتامبر بسازم . من ايميلي از جالب مديريت فيلم خانه اتريش دريافت كردم كه در آن گزيده هاي روزنامه هاي امريكايي را براي من فرستاده بود و جالب اينجا بود كه اين مطلب بطور عجيب با سناريوي فيلم «زماني براي خطر» من مطابقت مي كرد. فكر مي كنم كه اين فيلم ، براي آن زمان فيلم لازمي بود. من در آن زمان بيشتر علاقه داشتم پيشرفت هنري داشته باشم تا اينكه كارم را بر روي يك موضوع متمركز كنم . من يك سناريوي ديگر را هم پنج سال قبل نوشتم كه كمي بلند پروازانه است اما منتظرم ببينم مي تواند موفق شود يا خير.
فيلم «زماني براي خطر»، «تاركوفسكي » را براي ما مجسم مي كند.
اين حرف شما براي من تعريف و تمجيد بزرگي محسوب مي شود، چرا كه از نظر من «تاركوفسكي » و «برسون » در نوع خود، خدا هستند. با اين وجود، به نظر من ، تاركوفسكي اسرار آميزتر و مذهبي تر است .
در فيلم هاي شما، نشانه هاي مذهبي زيادي به چشم مي خورد...
بله ، ولي به شيوه يي كاملاص مبهم . اگر انسان از يك كشور كاتوليك باشد، غيرقابل اجتناب است كه خود را با اين دنيا تطبيق دهد.
فيلم «پنهان » همچون فيلم كظط غم لوق ق ظإ شروع مي شود و زوج بازيگر در اين فيلم شباهت زيادي به زوجي كه در فيلم «قاره هفتم » بازي مي كردند، دارند. اين جزييات به اختيار خود شما بوده است يا خير؟
ديروز در يك مقاله در مجله يي آلماني مطلبي خواندم كه در آن ذكر شده بود فيلم «زماني براي خطر» داراي طرح كلي از فيلم لظقضپ وق ق مب است . از خودم مي پرسيدم كي و كجا مقاله يي خواندم كه در آن گفته شده بود كه اين فيلم شرايطي همانند فيلم قبلي را مجسم مي كند زيرا در آن مي بينيم كه خانواده يي به خانه ييلاقي خود مي روند و در آنجا مورد حمله و يورش قرار مي گيرند. به هر صورت ، خيلي مهم نيست ولي اين دو فيلم خيلي به هم شباهت ندارند. در مورد فيلم «پنهان »، مساله شروع فيلم به هيچ عنوان اختياري نبود.
شما بين فيلم هاي خود رابطه ايجاد مي كنيد؟
نه ، من اصلا علاقه يي به انجام اين كار ندارم . انجام اين كار به عهده روزنامه نگاران است (مي خندد) . البته ، اين تم مركزي كار من است كه شك را بر روي حقيقت سينما در ذهن بپرورانم و طبيعتاص، روشي هم براي نشان دادن آن وجود دارد. بين دو فيلم كظط غم لوق ق ظإ و فيلم «پنهان » ، تفاوت كاملاص مشهود است ، زيرا در مورد فيلم اول ، موضوع مربوط به يك ويديو است . ما فيلم «پنهان » را بر روي ئ پ فيلمبرداري كرده ايم تا اين تصور را به بيننده القا كنيم كه شاهد واقعيت است . اكنون ، پس از اكران فيلم خواهيم ديد كه واكنش مردم چگونه است ، اميدوارم به همان خوبي باشد كه استقبال آنها در كن بود.
آيا فيلم پنهان را مي توان به عنوان فيلمي در مورد احساسات نهفته مردم فرانسه در نظر گرفت ؟
از بعضي جهات ، بله . من هميشه در مصاحبه هايم در مورد اين فيلم گفته ام كه دلم مي خواست داستان اين فيلم جهاني باشد، يعني در همه جا و همه كس آن را بفهمند. در اين مورد، مساله تنها شامل فرانسه نمي شود بلكه شامل همه كشور است . براي من ، فيلم «پنهان » فيلمي در مورد يك جنايت است ، در مورد لكه هاي سياهي كه پنهان شده اند. من اين حادثه سال 1961 را بطور اتفاقي كشف كردم و درست به هنگام واكنش من بر روي فيلمي مستند از هنر بود. هنگامي كه اين فيلم را ديدم ، نمي توانستم باور كنم كه پليس حدود 200 نفر را كشته باشد. چيزي كه مرا بيشتر متعجب مي كرد اين بود كه در طي 40 سال ، كسي از اين مساله حرفي به ميان نياورده بود. ا ين مساله مرا خيلي متعجب كرد، بخصوص اينكه در فرانسه اتفاق افتاده بود، زيرا فرانسه مطبوعاتي آزاد و چپگرا دارد و به همين دليل بود كه اين مساله به تم اصلي موضوع فيلم تبديل شد. ولي من نمي خواهم كه اين طور برداشت شود كه فيلم «پنهان » ، فيلمي ساخته شده بر روي فرانسه است . اين فيلم ، فيلمي در مورد جنايت شخصي است ، كه مي تواند گريبانگير هر يك از ما شود. در پايان فيلم ، هنگامي كه شخصيت «دانيل اوتوي » دو قرص مصرف مي كند تا بتواند استراحت كن
د، نشان دهنده واكنش مردم امروز در برابر جنايتي است كه در كشور جهان سوم ممكن است اتفاق بيفتد. براي ديگران ، ماده آرام كننده ، ممكن است الكن يا كار باشد. هر كس روش ويژه خود را براي حفظ خود از وجدان (ضمير) آلوده به گناه دارد!
مصاحبه يي با «ميشاييل هانكه »؛آنچه در زير پنهان است / مترجم: شادي شريفيان
□
دفعات مطالعه اين مطلب: 287 بار
|
فهرست نشريات
