|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اطلاعات85/11/19: آزمايش اراده ملي
magiran.com  > روزنامه اطلاعات >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 23912
پنجشنبه بيست و هفتم ارديبهشت ماه 1386


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2822
magiran.com > روزنامه اطلاعات > شماره 23844 19/11/85 > صفحه 2 (اخبار داخلي) > متن
 
 


و اما بعد... 
آزمايش اراده ملي


نويسنده: علي اكبر عبدالرشيدي


     <اراده ملي> هميشه تعيين كننده سرنوشت ملت ها بوده است. در تاريخ ديده ايم هرگاه اين اراده به صورت منسجم و متحد تجلي كرده موجب ارتقاي شخصيت ملت ها بوده و برعكس فقدان آن در تحميل خواست بيگانگان بر ملت ها مؤثر بوده است.
    
    تجلي <اراده ملي> در نقاط تعيين كننده تاريخ براي احراز شخصيت ملي به شدت مورد نياز است. طبيعي است كه اين اراده هر روز و هر ساعت ظهور عيني پيدا نمي كند. اما وجود مستمر و تضمين شده آن بايد به گونه اي محرز فرض شود كه در مواقع ضروري آماده تجلي باشد.
    
    انقلاب اسلامي در بهمن 1357 نمونه اي از همين تجليات بود. اراده ملي ما ايرانيان در آن روزها به شكل تعيين كننده اي ظهور يافت و توانست محاسبات دشمنان اين انقلاب را به هم بريزد و مسيري را پيش پاي تاريخ اين مملكت بگذارد كه فقط برخاسته از اراده ملي ما ايرانيان بود.
    
    تا روز 22 بهمن 1357، همه، به جز ملت ايران، در صدد بودند كه مانع از تحقق انقلاب اسلامي شوند. دكتر ديويد اوئن1 وزير خارجه دولت كارگري انگليس در سال 1357 در مصاحبه اي با من كه در خانه اش در ساحل رودخانه تيمز2 انجام داد تصريح داشت كه انگلستان در سال 1357 تحت هيچ شرايطي آماده پذيرش واقعيت انقلاب اسلامي در ايران نبود. اوئن مصر بود كه انگلستان فقط شاه را لنگر حفظ منافع خود در منطقه مي دانست و همه تلاش خود را براي حفظ او انجام مي داد. وي معتقد بود كه تنها! اشتباه انگلستان در تلاش براي حفظ شاه اين بود كه از بيماري كشنده او اطلاعي نداشت. البته شنيدن اين سخن از زبان وزير خارجه اي كه خود يك پزشك است و اين كه در ديدار با شاه متوجه بيماري او نشده باشد كمي عجيب است.
    
    آنتوني پارسونز سفير وقت انگلستان در ايران نيز معتقد بود كه انقلاب اسلامي براي غرب غافلگيركننده بود. به ياد دارم در سال 1986 وقتي در روستاي <اشبرتون>3 انگلستان به مصاحبه با او نشستم نقل مي كرد كه شاه و دوستان شاه از انگلستان گله مندند كه چرا كاري براي حفظ تاج و تخت محمدرضا صورت نداده است. پارسونز مي گفت؛ اين ها خيال مي كنند كه انگلستان آنقدر توانا بوده كه مي توانسته جلوي يك انقلاب وسيع را در ايران بگيرد. اين ها باور نداشتند كه انقلاب ايران يك حركت عظيم و غافلگيركننده بوده و امكان توقف آن وجود نداشته است> پارسونز معتقد بود؛ <انقلاب اسلامي در ايران يكي از بومي ترين و حقيقيِ ترين انقلاب هاي تاريخ است كه بدون تأثيرپذيري از خارج و يا دخالت حتي يك عنصر خارجي رخ داد>.
    
    كافي است به خاطرات ژنرال چهار ستاره آمريكائي <رابرت هايزر>4 مراجعه كنيد كه چگونه در مدت اقامت خود در ايران مشغول طراحي كودتائي به مراتب خونين تر از كودتاي 28مرداد 1332 بود. بخش مهمي از تاريخ انقلاب كه تابع بعضي ملاحظات شده و كمتر نقل شده است همين نكته است كه آمريكا براي توقف انقلاب اسلامي كودتائي را طراحي و آماده اجرا كرد و تعدادي از ژنرال هاي شاه هم به دستور هايزر خود را براي كودتا آماده كرده بودند. كساني كه بعد از ظهر روز 21 بهمن ماه 1357 را به ياد دارند به خوبي مي دانند كه در آن بعدازظهر گروهي از ژنرال هاي شاه از ساعت 4 بعدازظهر آن روز حكومت نظامي را به عنوان پيش درآمد كودتا اعلام كردند و از مردم خواستند كه به خانه هاي خود بروند و خيابانها را ترك كنند.
    
    هوشياري حضرت امام خميني(ره) و سرعت عمل مديريت انقلاب بود كه بلا فاصله با استفاده از پيام رساني شفاهي خياباني، مردم را به ماندن در خيابان و مقابله با آنچه به عنوان كودتاي ژنرال هايزر اسم برده مي شد ترغيب كردند.
    
    نقش تيمسار عبدالعلي بدره اي، فرمانده گارد شاهنشاهي، سرلشگر نشاط، فرمانده گارد جاويدان، سرلشگر رحيمي، فرماندار نظامي تهران و سرلشگر رياحي، سرلشگر بيگلري و سرتيپ علي وفايي در هدايت اين كودتا كاملاً مشخص شده بود. همين ژنرال ها بودند كه در روز 21بهمن به واحدهاي نظامي چند شهر، از جمله لشگر زرهي قزوين، دستور حركت به سوي تهران را دادند. و اين مردم بودند كه جاده تهران كرج را به منظور جلوگيري از ورود اين واحدهاي نظامي، مسدود كردند. ايستادن مردم در خيابان ها و تمرد بدنه ارتش هم مانع از ورود نيروهاي تحت امر اين ژنرال ها به خيابان و در نتيجه منجر به شكست كودتا شد.
    
    فراموش نكنيم كه با شكست اين كودتا در روز 21بهمن و در نهايت پيروزي قطعي انقلاب بود كه برخي از اين ژنرال ها به دست نيروهاي انقلاب كشته و تعدادي ديگر تسليم شدند. تيمسار رياحي در ميدان امام حسين هدف گلوله واقع شد. تيمسار بدره اي و تيمسار نشاط در دفتر كارشان به ضرب گلوله عناصر انقلابي از پاي درآمدند. تعداد زيادي از ژنرال هاي ارشد شاه به صف انقلاب نپيوستند بلكه در موضع ضعف و شكست، تسليم انقلاب شدند. بخشي از آنها در دادگاه هاي انقلاب محاكمه و تعدادي ديگر خود را براي انجام مأموريت ناتمامشان در نوژه تجديد سازمان كردند. با شكست كودتاي نوژه نيز پرده ديگري از توطئه آمريكا عليه انقلاب برملا و به محاكمه كشيده شد. فراموش نكنيم كه فرماندهان كودتاي نوژه در محاكمه اعلام كردند كه از حمايت كامل رژيم صهيونيستي براي اين كودتا برخوردار بوده اند.
    
    بعد از اين رسوائي ها بودكه آنتوني پارسونز5 و ويليام سوليوان6 سفيران انگليس و آمريكا در تهران، شخص ژنرال هايزر در مقام معاونت فرماندهي ناتو و بسياري از مقامات بلندپايه كاخ سفيد در واشنگتن و داونينگ استريت7 در لندن متهم به بي عملي و سهل انگاري شدند. هر كدام براي نجات خود از سيل توفنده اتهامات مجبور به انتشار خاطراتشان شدند كه در جاي جاي اين خاطرات از عظمت انقلاب، بزرگي شخصيت و نفوذ امام(ره) و يكپارچگي اراده ملي ايرانيان براي سرنگوني نظام پهلوي به عنوان عوامل ناكامي خود اسم بردند. مراجعه مجدد به اين نوشته ها گاه براي تجديد سازمان دهي خاطره ها، باورها و تحليل ها بد نيست.
    
    به گفته اغلب تحليلگران سياسي، رمز موفقيت انقلاب در اتحاد مردم در ابراز اراده اي يكپارچه و پيروي از رهبري واحد خلاصه مي شد كه در آن مقطع حساس تاريخ مانع از تحميل اراده بيگانگان بر ملت ايران شد. اراده اي كه در زمان امضاي قراردادهاي تركمنچاي و گلستان ابراز نشده بود.
    
     <ديويد گوربوث8 معاون باهوش و متوفاي وزارت خارجه انگليس در سال 1986 معتقد بود كه دليل حضور فعال قدرت هائي مثل انگليس يا روس در ايران در قرنهاي نوزدهم و بيستم آمادگي مقامات ايراني براي پذيرش اين حضور بوده است. وي معتقد بود كه در آمادگي مقامات سياسي قاجار و پهلوي براي قبول بيگانه در امور داخلي ايران ترديد وجود نداشته است و مسأله فقط انتخاب بين روس، انگليس، فرانسه يا هر بيگانه ديگر بوده است. اسناد مربوط به قرارداد 1919 به خوبي نشان مي دهد كه چگونه با مديريت <لردكرزون>9 دولتمردان ايراني عصر قاجار با دريافت مبلغي حدود 400 هزار تومان تن به عقد چنين قراردادي دادند. ظهور رضاشاه به قدرت نيز تابعي از همين معادله بود. عاقدان اين قرارداد بعدها همه وجوه دريافتي را به اضافه جان خود يا بستگانشان به رضاشاه تقديم كردند.
    
    در 22 بهمن 1357 اراده ملي بر آن قرار گرفت كه سرنوشت ايراني به دست ايراني رقم زده شود. در 28سال پس از پيروزي آن انقلاب عظيم هرگاه اين اراده متجلي شده است مانع از نفوذ بيگانه در ايران و باعث ارتقاي شخصيت ملي ايرانيان شده است. نگاهي به كارنامه دفاع مقدس و دفع بسياري توطئه ها در 28سال گذشته مويد نقش پررنگ اراده ملي در تحقق حاكميت ايران بر سرنوشت خود بوده است.
    
    مي توان با قاطعيت اعلام كرد كه دشمن با صبر و حوصله اي كشنده در انتظار آن روزي است كه اين اراده دستخوش اختلاف شود؛ اختلاف بين مردم، اختلاف بين مسئولان و اختلاف بين مردم و مسئولان. طبعاً در چنين روزي كه اين اراده دچار خلل شده و مردم نيز يكپارچگي خود را از دست دهند لحظه تلاش دشمن براي ورود به صحنه دخالت در امور داخلي ما خواهد بود.
    
    زمينه هاي اختلاف گاه به دليل عملكرد انتقادبرانگيز برخي از مسئولان رده هاي مياني بروز مي كند. اما فراموش نكنيم كه انقلاب متعلق به هيچ حزب يا دسته خاصي نبوده و نيست. انقلاب به آن 98درصد تعلق داشته كه صرفنظر از وابستگي هاي گروهي و حزبي به استقرار انقلاب اسلامي <آري> گفتند. انقلاب به آن ميليونها ايراني تعلق دارد كه همين چند ماه پيش پاي صندوق هاي راي رفتند و نشان دادند كه باهوش و بااراده اند.
    
    امروز نيز همين مردم كه انتخابات اخير را در راستاي حضور پرشور خود به صحنه اي از تجلي اراده ملي خود تبديل كردند آماده حضوري ديگرند. ترديدي نيست كه ملت مؤمن ايران با حضور گسترده و يكپارچه در راهپيمائي 22 بهمن امسال به تهديدات دشمنان پاسخ مناسب خواهد داد.
    
    همه ساله در آستانه 22 بهمن، دشمن آزمايشي را براي محاسبه ميزان اتحاد مردم محك مي زند. و هر بار نيز با حضور پرشور مردم، اتحاد ملي متجلي شده و توطئه ها نقش بر آب مي شود. فراموش نكنيم دشمني كه در 22بهمن 1357 در مقابله با انقلاب اسلامي متحد بود امروز دچار اختلاف و انشعاب شده است. وظيفه ما جلوگيري از اتحاد مجدد آنها است. حضور مردم در راهپيمائي 22 بهمن به نفع تحقق اراده ملي منجر مي شود.
    
    
    
    
    


 روزنامه اطلاعات، شماره 23844 به تاريخ 19/11/85، صفحه 2 (اخبار داخلي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 1452 بار



آثار ديگري از "علي اكبر عبدالرشيدي "

  دريافت مستقيم اطلاعات از صدا و سيما
علي اكبر عبدالرشيدي*، جام جم 13/2/96
مشاهده متن    
  من قلبي از فولاد دارم
علي اكبر عبدالرشيدي*، جام جم 7/9/95
مشاهده متن    
  به خاطر يك مشت دلار
علي اكبر عبدالرشيدي *، جام جم 25/5/95
مشاهده متن    
  آش خيلي شور! آش خيلي بي نمك! / به بهانه حاشيه هاي يك مجري
علي اكبر عبدالرشيدي *، جام جم 20/2/95
مشاهده متن    
  محكومان بي گناه را دريابيم
علي اكبر عبدالرشيدي*، جام جم 19/7/94
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه پيام آلكان
متن مطالب شماره 21، پاييز و زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است