|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران86/3/24: هياهويي كه براي هيچ بود
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 7004
پنج شنبه 2 اسفند 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 3662 24/3/86 > صفحه 18 (دانشگاه) > متن
 
      


هياهويي كه براي هيچ بود
مروري بر عملكرد رسانه هاي اصلاح طلبان در ماجراي انقلاب فرهنگي دوم

نويسنده: حسين قدياني


    در شرايطي كه برخي منازعات سياسي- صنفي در يكي، دو دانشگاه ختم به خير شده بود، رسانه هاي اصلاح طلب با بهانه كردن چند پلاكارد كه روي آنها از لزوم انقلاب فرهنگي دوم شعار هايي نوشته شده بود، جو دانشگاه ها و فضاي روشنفكري كشور را ملتهب كردند و چنان از وقوع انقلاب فرهنگي دوم انتقاد كردند كه گويي نظام بر عملي كردن انقلاب فرهنگي دوم عزمي جزم دارد.
    طنز تلخ اينجا بود كه اين رسانه ها سراغ هر كس كه مي رفتند ( از اصلاح طلبان تا اصولگرايان) تقريباً هيچ كس از اين طرح دفاع نكرد و رفع مشكلات جامعه دانشگاهي كشور را از كانالي غير از انقلاب فرهنگي، عقلاني تر و منطقي تر مي دانستند. به راستي معلوم نبود كدامين گروه سياسي و كدام دولتمرد درصدد راه اندازي انقلاب فرهنگي دوم برآمده بود كه اين رسانه ها به چنين جوي دامن زدند.
    تنها بهانه براي اين همه تبليغات پر سرو صدا نوشته هاي نقش بسته روي پلاكاردهاي دست چند دانشجوي معترض بود كه البته براي نشان دادن اعتراض خود دلايل كافي داشتند، اما شايد همه راه ها براي رهايي اوضاع نابسامان دانشگاه هاي كشور از مسيري جز انقلاب فرهنگي، قابل اصلاح باشد. با اين همه دستاويز قرار دادن نوشته هاي روي چند پلاكارد و به راه انداختن هياهوي بسيار، ناخواسته، اين ذهنيت را در اذهان جامعه روشنفكري كشور (اعم از مذهبي و غير مذهبي) دامن زد كه گويي اراده اي جدي از سوي افرادي متنفذ براي تحقق انقلاب فرهنگي دوم وجود دارد. با همين اوصاف بود كه رسانه هاي اصلاح طلب سراغ مرداني رفتند كه فكر مي كردند با انقلاب فرهنگي دوم موافقند و اراده همان هاست كه در قالب يك شعار، بر چند پلاكارد نقش بسته است. در اين ميان اما هرچند كه اين صاحبنظران بر اصلاح وضع فرهنگي دانشگاه ها تأكيد داشتند ولي مسير اين اصلاح را انقلاب فرهنگي نمي دانستند.
    و باز هم در اين ميان هوشياري دانشجويان بسيجي و مؤمن ستودني بود. اين هوشياري امتزاج شور و شعور در عرصه عمل است. نه آنقدر بي خيالي و سكوت كه حمل بر تفريط شود و نه آنچنان داغ و پر هيجان كه نشان افراط باشد. سياسي كردن دانشگاه در عين آرام نگه داشتن فضا و حساس بودن دانشجو در عين احساسي عمل نكردن، بي شك مهم ترين وظيفه دانشجويي است كه با ايمان و اعتقاد زندگي مي كند. از همين زاويه عملكرد بسيج دانشجويي در قضاياي مربوط به هياهوي انقلاب فرهنگي دوم ستودني است. سكوت هميشه علامت رضايت نيست، گاه نشان درايت است و سكوت بسيج دانشجويي و دامن نزدن به آتش اين مباحث حاشيه اي از طرف اين جنبش دانشجويي قابل تقدير است. اين شگرد هميشگي رسانه هاي پر ادعاست كه مسأله اي را با فنون تبليغات ومصاحبه و يادداشت، تبديل به مسأله روز مي كنند بعد عده اي را در دريافت موافق مسأله و برخي را در ليست مخالف قرار مي دهند و اين دو را در حالي به جان هم مي اندازند كه آن مسأله در اصل بحث روز و دغدغه اصلي نبوده است. البته در اين وانفسا هرگونه برخورد با دانشجويي از طرف كميته هاي انضباطي حمل بر مقدمات انقلاب فرهنگي دوم مي شود.
    
    سؤال اينجاست كه آيا وقتي در دولت قبلي پول بيت المال از طرف برخي احزاب صرف سياسي بازي (و نه كار سياسي) درون دانشگاهها شد و دانشگاه تبديل به باشگاه احزاب شد، چرا اين دلسوزان فرهنگ دانشگاهي كشور خط اضمحلال فرهنگي دانشگاه را احساس نكردند؟ چرا انقلاب فرهنگي خيالي خود را ديدند ولي آن اضمحلال فرهنگي كه نمود واقعي و عيني داشت، هيچ وقت به چشم آقايان نيامد؟
    
    
    در سال هاي حيات اصلاح طلبان، اشكال اساسي كه به بسيج دانشجويي وارد بود، تن دادن به بازي اي بود كه همه شرايطش را ديگران معين كرده بودند. در آن ساليان، دانشجوي مؤمن همواره معترض بود چرا كه فرصت عمل را (به هر دليل) نداشت و تنها دست به عكس العمل مي زد. و اين يعني نشان دادن تصويري هميشه معترض از خود اين ورق اما از چندي قبل از «حماسه سوم تير» برگشت و اين دانشجويان باايمان بودند كه گفتمان خود را گفتمان غالب كردند و ديگران را به دنبال خود ( خواه موافق، خواه مخالف) كشاندند. بازي كردن در زميني كه رسانه هاي مدعي ، قواعد آن را تعيين كرده اند، اجابت يكي از اهداف مهم آنها يعني اغتشاش در دانشگاه ها و رو در رو قرار دادن دانشجويان است. اما آيا نمي توان قواعد بازي را دانشجويان، خود بدون خط گرفتن از احزاب تعيين كنند؟
    
    
    اقدام بسيج دانشجويي دانشگاه هاي تهران در برگزاري همايش «عدالت از نگاهي ديگر» آن هم درست در شرايطي كه همگان انتظار پاسخ اين جريان به هياهوي قصه انقلاب فرهنگي را داشتند، امر مهمي بود كه نمي توان از آن به سادگي گذشت. مجموعه اي از همين اقدامات است كه ديگران را به عكس العمل در برابر عمل ما وا مي دارد و سبب مي شود گفتمان روز دانشگاه، دغدغه حقيقي اين نهاد باشد، نه آن چيزي كه رسانه ها آن را در بوق كرده اند.
    
    


 روزنامه ايران، شماره 3662 به تاريخ 24/3/86، صفحه 18 (دانشگاه)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 429 بار
    



آثار ديگري از "حسين قدياني"

  اينها كه «شغل» حساب نمي شود!
حسين قدياني، شرق 3/11/96
مشاهده متن    
  سلام بر بصيرت
حسين قدياني، رسالت 27/2/96
مشاهده متن    
  توافق ما با امام رضا(ع) است
حسين قدياني، كيهان 5/6/94
مشاهده متن    
  در هر صورت «به جهنم!»
حسين قدياني، وطن امروز 25/5/93
مشاهده متن    
  منافع ملي را بچسبيد! / آداب و ادب حكمراني
حسين قدياني، وطن امروز 21/5/93
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه تفكر معماري
متن مطالب شماره 63، بهمن و اسفند 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است