|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان86/4/14: مادر، مظهر عشق و صبوري
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 21702
دوشنبه سي ام مرداد ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 18842 14/4/86 > صفحه 7 (خانواده) > متن
 
 


مادر، مظهر عشق و صبوري


نويسنده: مريم دلخوش فتيده لنگرود


    به ياد مي آورم هنگامي را كه كودكي ناتوان بودم آن گاه به بالينم بانويي بود كه طوق پرستاري را بگردن نهاده و از شيره جانش مرا پرورش داد تا همچون غنچه شكفته گردم.
    مانند پروانه به دور من و خواهرانم مي گشت و تسليم شعله محبتي مي شد كه آن را در جان خويش احساس مي كرد. هنر او سوختن و ساختن و مهرورزيدن بود. شگفت اين بود كه با همه رنجي كه مي كشيد و با همه تلخي كه مي چشيد فقط رضاي خدا براي او مهم بود.
    به ياد دارم كه پدر، دستهايش از كار و تلاش در مزرعه پينه بسته بود و لبانش از تشنگي خشكيده و گونه هايش در گرماي آفتاب برافروخته و چشمانش برق مي زد اما با بازوان خود و با فكر استوارش همچون كوه پايدار و پابرجا ماند و با صبوري و شكيبايي خويش همچون سيل خروشان بر دشمنانش كه همانا رنج و سختي بود، هجوم آورد به ياد دارم زمين را با دستهاي خويش شخم مي زد و بذر را در آن مي افشاند و عرق همچون رودي از پيشانيش جاري مي شد. به ياد دارم مادر، شبها تا صبح سرگهواره فرزندانش مي نشست و خواب را بر چشمانش حرام مي كرد تا فرزندش در راحتي كامل شب را سپري كند.
    مادرم، هر وقت زحمت و رنجهايت را به ياد مي آورم اشك از چشمانم جاري مي شود اما در دل به پايداري، صبر و تلاشت آفرين مي گويم. به شما افتخار مي كنم و مهرتان را هرگز از ياد نمي برم جان و تنم مرهون زحمتهاي بي دريغ شماست. بس منت ها بر من داريد و شرمسارم كه هرگز نمي توانم چنانكه سزاوار شماست سپاستان گزارم و شكر رنجهايتان را بجا آورم.
    مادرم آن گاه كه كوچك و ناتوان بودم و شما با جان و دل بر من رحمت آورديد و با عرق جبين و شيره جان پرورش داديد بي طمع هيچ منفعتي و بي چشمداشت هيچ سپاسي فقط براي رضاي خدا پرستارم بوديد. آن گاه كه دست و پايم را ياري گرفتن و رفتن نبود خواب و بيداريتان را بر من فدا كرديد تا من را نيكو پرورش دهيد.
    در وصفتان چه بگويم، چنان والاييد كه قرآن نامتان را همراه نام خدا و نيكي به شما را همراه پرستش خداوند يادآوري كرده است.
    چنان محترميد كه خدا به مهرباني و خدمت به شما فرمان داده و از آزردنتان حتي به «اف» گفتني نهي فرموده.
    چه نيكوست كلام امام چهارم زين العابدين عليه السلام كه فرمود:
    حق مادر بر تو آن است كه بداني تو را در جايي (شكم خود) حمل كرد كه ديگري چنين نمي كند و به تو از ميوه دلش (خون خود) داد كه ديگري نمي دهد و با همه وجود از تو پرستاري كرد و دريغ نورزيد كه خود گرسنه بماند و تو را سير كند و خود تشنه باشد و تو را سيراب سازد و خود برهنه باشد و تو را بپوشاند، خود در آفتاب بماند و تو را در سايه گذارد براي تو بيخوابي بكشد و تو را از سرما و گرما نگهداري تا تو برايش بماني و باقي باشي بنابراين تو نمي تواني سپاس او را به جاي آوري مگر با كمك خدا و به توفيق او.
    مادر نيرويي است كه قدرتي را ياراي آن نيست كه قائم مقام آن گردد. مادر آيينه ايست شفاف كه جمال دلاراي الهي را گاهي در روشنايي اشك گاهي در برق لبخند بدنيا نشان مي دهد و عظمت بي انتهاي ابديت را در لطيفترين و بديع ترين شاهكارهاي آفرينش جلوه گر مي سازد.
    اما دريغا كه كمتر قدر اين نعمت بزرگ و گوهر يكدانه عالم را مي شناسيم. در مقام او همين بس كه پيامبر اعظم(ص) فرمود: بهشت زير قدم مادران است.
    اگر مادران شيوه مهرورزي را در عالم بر پاي نمي داشتند اين جهان با مهر و ماههايش هرگز لطفي نداشت. قلب او به حقيقت محبت مجسم است. از اين موجود آسماني هر چه سخن بگوييم كه كم گفته ايم كه مردان بزرگ عالم با انديشه تابناك و گوهر پاك همه چيز خويش را از مادران دارند، در تأييد اين سخن همين بس كه امام خميني«ره» فرمودند: از دامن زن مرد به معراج مي رود.
    مي انديشم كه با اين گفتار ناچيز قدر گران مادر آشكار نمي شود. كيست كه مادر را نشناسد اما افراد كمي هستند كه چنانكه بايد سپاسگزار كيمياي محبت باشند!! از بس كه پرتو مهر پرعنايت و محبت او كانون جانها را روشن مي دارد اين است كه بهاي آن گوهر دردانه درياي هستي را نمي شناسند و آن گونه كه در خور شأن اوست سپاسش نمي دارند.
    با همه اين ها مادران در برابر فرزندان مغرور و سالار خود حالتي دارند ميان شادي و شرمندگي و دوست ندارند فرزند خود را گرفتار بلاببيند. اما گاهي متأسفانه فرزنداني پيدا مي شوند كه در ازاي اينهمه محبت در سن پيري كه بايد انيسشان باشند آنها را به خانه سالمندان رهسپار مي كنند. فرزندان در ازاي اين همه محبت چه مي كنند؟!
    البته در دنيا فرزندان حق شناس و سپاسگزار بسپارند و غير از دوستي آنها نمي گويند.
    مهر مادر حديث ديرين است و چقدر اين حديث شيرين است.
    بياييم اگر بيش از اين دل مادر را آزرده خاطر كرده ايم اكنون بخود آييم هوشيار شويم و به راه صفاي او رويم و بكوشيم تا از اين فرشته آسماني آنگونه كه شايسته اوست قدرداني كنيم و محبت را از ماهي دريا بياموزيم كه چون از مادر بحر جدايش سازند در حال جان سپارد كه تاب دوري دريا را ندارد.
    
    


 روزنامه كيهان، شماره 18842 به تاريخ 14/4/86، صفحه 7 (خانواده)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 519 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه روان پرستاري
متن مطالب شماره 2 (پياپي 502)، خرداد و تير 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است