|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران86/4/31: گفت و گو با ناصر نظر رهبر اركستر كودكان: پيام صلح براي كودكان جهان
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 7004
پنج شنبه 2 اسفند 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 3693 31/4/86 > صفحه 17 (فرهنگ و هنر) > متن
 
      


گفت و گو با ناصر نظر رهبر اركستر كودكان: پيام صلح براي كودكان جهان


نويسنده: سميه قاضي زاده


    هميشه كار كردن با كودكان مي تواند انرژي تازه اي را به وجود بياورد و زماني كه اين فعاليت از جنس موسيقي باشد اين انرژي چند برابر مي شود. «ناصر نظر» از آن دست افرادي است كه سالهاست عمر خود را وقف كودكان و آموزش موسيقي به آنها كرده است و در اين راه توانسته بسياري از نوآوري ها را در زمينه موسيقي كودك در ايران به وجود بياورد. او در طول اين مدت پيوسته تلاش كرده است كه خود را با متدهاي بين المللي
    به روز كند و حتي گاهي اوقات خارجي ها را هم با متدهاي موسيقي كودك در ايران و سازهاي ايراني آشنا كند تا آنجا كه سال گذشته مستر كلاسي را در آمريكا براي مربيان برگزيده ارف برگزار كرد و در آنجا سازهاي كوبه اي را رسماً به آنها معرفي كرده و در تمرينات آنها از اين ساز بهره گرفت.
    ناصر نظر، مدير مركزآموزش موسيقي كودكان پارس، متولد ۱۳۴۱ است و به قول خودش از وقتي خودش را به ياد مي آورد مشغول كار كردن روي موسيقي كودك بوده است. اهالي خانواده و فاميلش هم به نوعي درگير با كار موسيقي كودك هستند. دخترش نوازنده پيانوي بسيار خوبي است، پسر ۲ ساله اش كه هنوز قادر به حرف زدن نيست گهگاه ساز كوبه اي مي زند، همسرش در امور موسيقي كودكان به او كمك مي كند و برادر كوچكترش «مسعود نظر» صاحب يكي ديگر از اصلي ترين گروه هاي موسيقي كودكان در ايران است.
    با تعطيلي مدارس طبيعي است كه آموزشگاه هاي موسيقي كودكان بيش از پيش شلوغ تر شود و مركز موسيقي «پارس» هم از اين قاعده مستثني نيست. ۲۱ سال است كه ناصر نظر سرپرست اين مركز موسيقي است و بارها و بارها گروه هاي مختلفي از اين مركز در جشن ها و مناسبت هاي مختلف از جمله جشنواره موسيقي فجر، جشنواره موسيقي جوان و... به اجراي برنامه پرداخته اند. حالااين روزها ۷ طبقه ساختمان اين مركز موسيقي مملو از بچه هاي قد و نيم قد است. از ۳ سال به بالا. كلاس هاي مختلف به نام آهنگسازان به نام آن سازها نامگذاري شده اند. مثلاً سردر كلاس هاي پيانو نام شوپن، شوبرت، بتهوون، باخ و... آمده و بالاي كلاس سنتور نام استاد صبا ديده مي شود.
    هرساله با نزديك شدن به روز جهاني كودك (۱۷ مهرماه) همه اركسترهاي مجموعه پارس خود را براي اجراي برنامه اي ويژه آماده مي كنند و امسال هم اين گروه ها از اين قاعده مستثني نيستند.
    ناصر نظر صاحب چند كتاب از جمله «آموزش مقدماتي فلوت ريكوردر»، «ترانه هاي كوچك براي بيداري»، «دنياي شادي» و آلبوم هايي چون «ترانه شادي»، «دنياي شادي» و... است. با او در مورد برنامه هاي آينده اركستر پارس و موسيقي كودك صحبت كرديم.
    * امسال براي بزرگداشت روز جهاني كودك چه برنامه هايي داريد؟
    امسال هم تصميم گرفتيم همچون سال هاي قبل برنامه اي داشته باشيم، البته برنامه اي متفاوت از سال هاي گذشته كه ديگر براي علاقمندان و همينطور خود كودكان تكراري نباشد. سال گذشته اجراي برنامه «مهرگان» با استقبال زيادي مواجه شد كه اين برنامه پيامي جهاني داشت و از اين كه توانستيم با گريم و رنگ و... اقوام مختلف كره زمين را به صحنه بياوريم، بسيار خوشحاليم. برنامه امسال در ۲ بخش است. بخش اول اجراي قطعات كوتاهي است براي سازهاي ارف و كر و فلوت و...در اين بخش همه ترانه ها به دوزبان انگليسي و فارسي اجرا مي شوند. منظور ما از اجراي ترانه هايي به زبان انگليسي اين نيست كه ما مخاطب انگليسي زبان داريم، بلكه دوست داريم كه پيام مان به شكلي جهاني داده شود. مثلاً بخش هايي از شعري را كه از آقاي اكرمي انتخاب كرده ايم و در بخش فارسي اجرا مي شود را به انگليسي هم ترجمه كرده و آن را اجرا مي كنيم. حتي اگر مي شد كه به زبانهاي ديگر هم اين سرودها را اجرا كنيم اين كار را مي كرديم. بخشي از اين ترانه ها در مورد صلح هستند و بخشي در مورد كودكان دنيا و ايران. سعي مي كنيم بتوانيم از حركت و نور طوري استفاده كنيم كه بتواند كارمان زيباتر شود و خلاصه با استفاده از تكنولوژي كارهاي جديدي روي صحنه انجام دهيم كه بتوانند حال و هواي بچه هاي ملل مختلف را نشان دهد.
    * سن بچه هاي اركسترهاي پارس حدوداً چقدر است؟
    از ۶ ساله داريم كه گروه هاي ساز هاي ارف هستند تا جوان هايي كه حرفه اي ساز مي زنند و شايد ۲۴ سال هم سن داشته باشند. به هر حال در اين اجراها هم براي خواندن سرودها و شعرها به شكل كر از بچه ها استفاده مي كنيم تا بتوانيم پيام مان را بهتر برسانيم.
    * براي اجراي اين برنامه چند گروه به صحنه خواهند رفت؟
    در مجموع ۱۲ گروه به صحنه مي روند كه در پايان همه كنار هم جمع مي شوند و قطعه اي را دست جمعي اجرا مي كنند.
    * يعني چند نفري؟
    هر سال تعدادمان ۲۰۰ نفر به بالااست و به سختي روي سن جا مي شويم. امسال هم با توجه به برآوردي كه داشتيم فكر مي كنم حدود ۲۵۰ بچه و نوجوان و جوان به اجراي برنامه مي پردازند كه در نهايت براي نشان دادن شكوه كنسرت همه آنها يكجا جمع خواهند شد.
    *الآن تمرين ها را شروع كرده ايد؟
    بعضي از گروه ها كه كارشان آماده تر بود تمرين هايشان را شروع كردند ولي آن دسته از كودكان كه قرار است قطعه اي از ساخته هاي خودم را كه گفتم دوزبانه هم اجرا مي شود، هنوز تمرين هايشان را شروع نكردند.
    * اسم اين قطعه چيست؟
    سرود صلح زمين
    *چند شب به اجراي برنامه مي پردازيد؟
    از آنجايي كه گروه ما گروه بزرگي است و هرجايي نمي توان اين تعداد را به صحنه برد ما ناگزير از اجرا در تالار وحدت هستيم. تالار هم كه همچون ديگر تالارهاي مطرح دنيا هرشب برنامه اي ويژه دارد و ما هم نمي توانستيم كه مثلاً بعد از اجراي تئاتر به صحنه برويم چرا كه در آن صورت براي رفت و آمد بچه ها ديروقت مي شد. بنابراين توانستيم تنها يك شب را براي اجرا رزرو كنيم و ۲۱ مهرماه به صحنه برويم. خوشبختانه اين روز يكي از اعياد ماست و تعطيل هم خواهد بود كه اين مسأله خودش خيلي خوب است و ما راحت تر به اجرا مي رويم.
    * با توجه به اين كه شما ۲۵۰ نفر اجرا كننده داريد، ظرفيت تالار براي شما كم نيست. منظورم اين است كه اگر هربچه اي فقط مادر و پدرش هم به كنسرت بيايند، مي شود ۵۰۰ نفر و ظرفيت تالار اگر اشتباه نكنم ۸۰۰ نفر است؟
    بله، اين مسأله هست و ما واقعاً با كمبود جا مواجه هستيم. خصوصاً ما نمي توانيم ۲ شب هم به اجراي برنامه برويم. ياد روزهايي مي افتم كه تازه فرهنگسراي بهمن راه افتاده بود و چقدر سالن خوب و بزرگي داشت، بخصوص سالن چادري اش. اما خوب اين فرهنگسرا هم خيلي دور است و امكاناتش هم كافي نبود. اي كاش شهرداري به اين فكر بيفتد كه اينطور سالن هاي بزرگ را بسازد. بخصوص اين كه اين روزها ديگر موسيقي كودك جا افتاده است. شما الآن به هر آموزشگاه يا فرهنگسرايي كه سر بزنيد مي بينيد كه بخشي مخصوص موسيقي كودك دارند و روش آموزش موسيقي ارف كار را براي آموزش موسيقي كودكان هموار كرده است. من هميشه فكر مي كنم اي كاش كساني كه به فكر ساختن سالن هستند به اين فكر كنند كه اگر سالني را براي اجراي كودكان با مختصات خاص خودش، صندلي هاي مناسب كودكان، رنگ آميزي، سن و... بسازند چه خدمت بزرگي به عالم موسيقي كرده اند. حتي اگر كنارش وسايل بازي هم باشد كه مناسب تر است چون به هر حال ساختن جايي براي كودكان ويژگي هاي خودش را مي طلبد. الآن تالار وحدت براي بچه ها خيلي جدي و كلاسيك است. اصلاً بچه ها پشت صحنه را كه مي بينند مي ترسند، مخصوصاً زماني كه انواع و اقسام طناب ها را مي بينند و... در همه جاي دنيا هم آمفي تئاترهايي وجود دارد كه فقط مخصوص كودكان است. مهم ترين ويژگي اش هم گنجايش بالااست. مثلاً نگاه كنيد سالني مثل تالار وزارت كشور هم مناسب اجراي گروه هاي كودك نيست. بيشتر مناسب اجراي گروه هاي سنتي است. اما مثلاً براي گروهي مثل ما كه نياز هست دائم پرده باز و بسته شود اين سالن مناسب نيست. براي ما سالني اپرايي لازم است كه ما بتوانيم از افكت هاي نور، حركت و صدا هم در آن استفاده كنيم. در مجموع هم بارها و بارها موسيقيدانان گفته اند كه سالن موسيقي خيلي كم است، آن هم در تناسب با تعداد افراد علاقمند به موسيقي در جامعه، بخصوص اين كه كار ما اين پتانسيل را دارد كه در جاهاي مختلف اجرا شود. اعم از جشنواره هاي مختلف يا حتي كنفرانس هايي كه به نوعي ربطي به كودكان دارند.
    * برگزار كننده اين برنامه خودتان هستيد؟
    بله اين برنامه را خودمان برگزار مي كنيم اما بارها كنسرت هايي را اجرا كرده ايم به نفع بنياد حام و كودكان بي سرپرست و همه عوايد كنسرت به آنها اختصاص يافته است.
    * قديمي ترين عضو گروهتان چندسالش شده؟
    اتفاقاً همين پارسال بود كه يكي از بچه هاي ۸-۷ ساله ما فارغ التحصيل شده بود و من هم براي اوليا سورپريزي داشتم. به آنها گفتم كه در اين جمع مادري هست كه از شاگردان من بوده و همه متعجب شدند. در واقع مادر او نخستين شاگرد من در نخستين كلاس ارف در سال ۱۳۵۸ بود آن هم در كلاسي كه آن را كارگاه موسيقي راديو تلويزيون برگزار كرده بود. الآن نمي دانم بقيه بچه هاي اين كلاس كجا هستند، اما به هر حال حضور فرزند يكي از شاگردانم در كلاس هايم به من اين اميد را مي دهد كه اين گردونه كارش را كامل انجام داده و چرخش درستي داشته است. از مادري به فرزندي و همينطور ادامه پيدا مي كند. اين اتفاقات به شما نويد اين را مي دهد كه ما در حال پيداكردن و كسب فرهنگ موسيقي هستيم. زيرا اكنون ديگر اغلب خانواده ها متوجه شده اند كه موسيقي چقدر تأثيرگذار است و خانواده ها تأثير موسيقي را روي هوش و دانش كودكانشان فهميده اند. اگر در سال هاي گذشته خانواده ها نوجوانشان را براي ثبت نام به كلاس موسيقي مي آوردند الآن مي بينيم كه درصد زيادي از كودكان زير ۷ سالشان را ثبت نام مي كنند و در دوره نوجواني آن كودك مي تواند ساز بزند و با موسيقي آشنا است. اين يعني كسب كردن فرهنگ موسيقي كه چه خوب است از همان كودكي شروع شود. ديگر اولياي ما بچه كلاس پنجمشان را در كلاس اول موسيقي ثبت نام نمي كنند، بلكه كودك ۳‎/۵ ساله شان را به كلاس مي آورند. در حال حاضر چشم انداز من به آينده موسيقي كودك در ايران بسيار خوب است. ببنيد الآن علم موسيقي كودك روز به روز پيشرفت مي كند تا آنجا كه الآن سن آموزش موسيقي به يك كودك را يك و نيم سالگي مي دانند. يعني قبل از صحبت كردن. زماني كه كودك در آغوش مادرش است مي تواند موسيقي بياموزد. الآن هم در همه جاي دنيا اين روش كاربرد دارد كه البته بايد با آموزش همراه باشد. الآن كودك ۳ ساله اي كه در كلاس ما شركت مي كند همراه مادرش به كلاس مي آيد و مادر در تمام طول كلاس كنار اوست و اين مسأله باعث مي شود كه بعد از كلاس هم مادر در خانه اين بازي هاي موسيقايي را بتواند با كودكش دنبال كند.
    * تا به حال با اركستر پارس اجراي خارج از كشور هم داشته ايد؟
    يك بار قرار بود كه اين اتفاق بيفتد كه نيفتاد. اما من فكر مي كنم كه ما بايد اول بتوانيم از اين طرف تهران به آن طرف تهران برويم، بعد اگر توانستيم در شهرستان ها برنامه اجرا كنيم و بعد از طي اين مراحل اگر توانستيم در كشور ديگري برنامه اي را به صحنه ببريم. اگرچه من مي دانم كه اين كار بسيار مشكلي است و بردن بچه هاي كوچك به كشوري ديگر كار بسيار بسيار مشكلي است. به هر حال من معتقدم كه بايد پيام جهاني كودكان ايران را به دنيا رساند اما يكي از همين راه ها اجراي برنامه هاي مختلف در همين روز جهاني كودك است.
    * چند درصد از شاگردانتان در موسيقي حرفه اي شده اند؟
    خيلي زياد. خيلي از اين بچه ها رشته تحصيلي شان را در دانشگاه موسيقي انتخاب كرده اند و آن را بسيار حرفه اي ادامه دادند. الآن از اعضاي گروه زهي ما بوده اند كساني كه اين روزها در اركستر سمفونيك تهران ساز مي زنند. خيلي ها به دليل توانايي شان در اجراي موسيقي از كشورهاي ديگر بورس گرفته اند و در آنجا مشغول به كار هستند. بسياري از بچه هاي شهرستان ها همين جا موسيقي را آموخته اند و حالادر شهرستان خودشان كلاس هاي موسيقي داير كرده اند. اما جالب اينجاست كه همه اينها در نهايت دوست دارند كه به خانه خودشان يعني اينجا برگردند. در حال حاضر قريب به ۸۰ نفر مربي داريم كه اغلب آنها از همين
    بر و بچه هايي بودند كه روزي در اينجا درس مي گرفته اند.
    * چرا اينقدر روش ارف فراگير شده است؟
    مي دانيد چون ارف دقيق فكر كرده است. او پايه كارش را بر خلاقيت گذاشت. فكر كرد كه بايد براي آموزش موسيقي به يك كودك از بازي، از حركت از آواز استفاده كرد. از وسايل ساده براي ايجاد موسيقي استفاده كرد. از به هم زدن ۲ چوب، از صداي دست زدن و... همين مي شود كه اين روش آزادانه در همه دنيا جا افتاده است.
    * شما چقدر روي ايراني بودن قطعاتتان صحه مي گذاريد. مثلاً تا به حال پيش آمده كه از ساز ايراني در اجرا يا آهنگسازي يك قطعه استفاده كنيد؟
    بله، تمام تلاش من اين است كه ايراني فكر كنم و ايراني قطعه بسازم و قطعاتم هم ايراني اجرا شود. من پيوسته سعي ام بر اين است كه سازهاي ايراني را به دنياي موسيقي كودكان معرفي كنم. در اين راه ساز تنبك يكي از آن سازهايي است قابليت اين كار را دارد و مي تواند جهاني باشد. الآن در مجموعه ما حدوداً ۱۰۰ نفر كودك زير ۷ سال تنبك مي نوازند و اين موضوع مي تواند به موسيقي ايراني بسيار كمك كند. به نظر من دانستن موسيقي ايراني براي هر موسيقيدان ايراني لازم است.
    
    
    


 روزنامه ايران، شماره 3693 به تاريخ 31/4/86، صفحه 17 (فرهنگ و هنر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 328 بار
    



آثار ديگري از "سميه قاضي زاده"

  آهنگساز گزيده كار
سميه قاضي زاده، اعتماد 5/2/97
مشاهده متن    
  از اجبار در گذاشتن هدبند تا شرط تاهل براي نوازندگي / انتشار نامه اي از كارگروه موسيقي دانشگاه كاشان
سميه قاضي زاده، شرق 5/9/96
مشاهده متن    
  كورسويي از اميد مي بينم / گفت و گو با عليرضا قرباني، خواننده
سميه قاضي زاده، شرق 4/9/96
مشاهده متن    
  هر روز من با فردايم متفاوت است / گفت و گو با فردين خلعتبري، آهنگ ساز
سميه قاضي زاده، شرق 24/8/96
مشاهده متن    
  توليدات صدا و سيما تاريخ مصرف دارند / گفت و گو با كارن كيهاني، آهنگ ساز و نوازنده
سميه قاضي زاده، شرق 10/8/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه صنعت نساجي و پوشاك
متن مطالب شماره 296 (پياپي 412)، دي 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است