|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد86/5/14: درباره «اروينگ گافمن»: نمايش خود در زندگي روزمره
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4303
پنج شنبه 18 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 1459 14/5/86 > صفحه 11 (تئاتر) > متن
 
      


درباره «اروينگ گافمن»: نمايش خود در زندگي روزمره


مترجم: آزاده شاهميري

اروينگ گافمن )Erving Gaffman( جامعه شناس و مردم شناس کانادايي )82-1922(.
    گافمن در مقام انديشمند يا فعال عملي به صورت مستقيم به اجرا )پرفورمنس( نپرداخت اما پژوهش هاي جامعه شناسانه وي درباره «نمايش خود در زندگي روزمره»، دستاوردي ژرف و ماندگار براي مباحث نظري مطالعات اجرا به ارمغان آورد. اگرچه 300 سال پيش از او «هابز» هنگام پي ريزي نظريه «جامعه بازار» ايده پرفورمنس روزمره را پيشنهاد داده بود. «نمايش خود در زندگي روزمره» )1959( عنوان يکي از آثار مهم گافمن است که در آن، با بهره گيري از واژگان و اصطلاح شناسي )ترمينولوژي( تئاتر و پرفورمنس مانند:«کاراکتر»، «ابزار صحنه»، «صحنه» و... تعاملات اجتماعي را تجزيه و تحليل مي کند و به جاي توليد مدلي جديد براي انديشيدن به درام، با زبان درام و تئاتر زندگي روزمره را مورد مداقه قرار مي دهد. به باور او رفتارهاي روزانه مردم مي تواند به وسيله تحليلي مبتني بر دراماتورژي فهميده شود. وي در پي تحقيقات خود به اين نکته پي برد که افراد در تعاملات معمول اجتماعي خود مثلاً در ارتباط با همکاران صادق نيستند بلکه خودآگاه و ناخودآگاه در حال نمايش دادن هستند.
    
    او تصريح مي کند که هويت آن چيزي نيست که ما هستيم )مسلم و مشخص(، هويت چيزي است که ما مي سازيم و از طريق انتخاب لباس )لباس صحنه(، اشيا )ابزار صحنه( و رفتار )ايفاي نقش( به آن جامه عمل مي پوشانيم. با آنکه به نظر مي رسد مدلي از تئاتر که گافمن براساس آن نظريه هايش را طرح و تشريح مي کند برگرفته از ناتوراليسم است اما وسعت کاربرد اين نظريه ها، امکان رفتن به آن سوي الگوهاي رفتاري و شخصيتي را که در تقليد )mimesis( ستايش و تاييد مي شوند، فراهم مي آورد. گافمن در مقام مقايسه با ديگر جامعه شناساني که به تئاتر پرداخته اند کمتر به نمايش هاي مشخص و معلوم علاقه دارد و بيشتر مجذوب پرفورمنس هاي ناخودآگاه و نهفته زندگي روزمره است. او همچنان که هوشيارانه باور دارد تئاتر همان زندگي واقعي نيست و بسيار برنامه ريزي شده تر، تمرين شده تر و تعمدي تر است،او تاکيد مي کند که تئاتر مدل مفهومي اصيلي را براي فهم اين موضوع فراهم مي آورد: آن گونه که ادراک مي شويم با صورتي که در تلاش هستيم تا خود را نشان دهيم هميشه همخوان نيست. گافمن به شيوه يي بديع از فاصله دريافت ميان اجراگر و تماشاگر پرده برمي دارد. شکافي که در زندگي واقعي نيز مانند نمايش وجود دارد. وي براساس بازشناخت خود باور دارد که زندگي واقعي و تئاتر در جنبه ها و ويژگي هايي با هم مشترک هستند و خصوصياتي را به يکديگر وام مي دهند بنابراين براي کمک به فهم رفتار انسان مي توان از تحليل پرفورمنس استفاده کرد.
    
    بسياري از آثار گافمن شرح و بسط جامعه شناسانه اصول «نظريه نقش»- مکتبي در روانکاوي اجتماعي که عملکرد انسان را در حوزه هاي تبلور معنا در نقش هاي معين اجتماعي واکاوي مي کند- هستند. او بعد نمايشي رفتار معمول را مورد ملاحظه قرار داده و بر روشي که افراد به منظور برقراري ارتباط در موقعيت هاي بينافردي اتخاذ مي کنند و نقاب )پرسونا( ويژه يي که به عنوان وسيله برقراري اين ارتباط به چهره مي زنند تمرکز مي کند. نظريه هاي گافمن به دليل مهم شمردن ديناميسم هاي قدرت در تعاملات اجتماعي و متمرکز شدن بر چگونگي ارائه يک «ظاهر» يا ماسک از سوي افراد و همچنين بررسي نقش هايي که فرد در موقعيت ها و گروه هاي اجتماعي مختلف ايفا مي کند، جريان ساز شدند. وي هنگام تعريف و تبيين رفتار نمايشي به مثابه «ظاهر» نشان مي دهد که روش هاي ويژه ساماندهي و نمايش خود، چطور در درون يک گروه يا در قالب يک جمعيت به شکلي تلويحي يا آشکارا توافق مي شوند و در نظريه «چارچوب»، به تشريح مکانيسم ادراکي يي که کنش هاي افراد را به دو نوع کارکردي و ظاهري تقسيم مي کند پرداخته، طبيعت و هدف يک رفتار و چگونگي تفسير آن را بيان مي کند و به اين طريق ابزاري براي فهم قرارداد نهفته ميان اجراگر و تماشاگر در شرايط ساختگي و سمبليک پرفورمنس پيشنهاد مي کند. وي در تلاش است تا به ياري اين نظريه، نقطه يي را که در آن رفتار انسان به پرفورمنس تبديل مي شود شناسايي و مشخص کند. گافمن در آثار خود به ديگر ابعاد نمايشي رفتارهاي روزانه نيز مي پردازد. در کتاب «داغ ننگ» )1963( به مساله افرادي مي پردازد که جامعه آنها را به چشم افرادي حاشيه يي مي انگارد اما آنها موقعيت خود در مقام بيگانه را سامان داده و با طلب کردن و نمايش دادن هويت و ويژگي هاي رفتاري جديد که به وجوه شخصيتي مبهم و تار آنها يکپارچگي مي بخشد، در برابر سرکوبگري موقعيت خويش ايستادگي مي کنند. «رفتار در مکان هاي عمومي» )1963( و «برخوردهاي تصادفي» )1963( به همراه ديگر آثار گافمن بر نظريه هاي نشانه شناسي «اومبرتو اکو» و «کرالام» تاثيراتي بنيادين گذاردند.
    
    
    


 روزنامه اعتماد، شماره 1459 به تاريخ 14/5/86، صفحه 11 (تئاتر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 2492 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
صنايع زيرساخت هاي كشاورزي، غذايي، دام و طيور (دامپروران)
متن مطالب شماره 205، بهمن 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است