|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد ملي86/7/15: سيدمحمود دعايي؛كم حاشيه در متن و پرمتن در حاشيه؛ ركورددار نمايندگي مجلس
magiran.com  > روزنامه اعتماد ملي >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 996
دوشنبه بيست و ششم مردادماه



خدمات سايت




 
MGID5061
magiran.com > روزنامه اعتماد ملي > شماره 478 15/7/86 > صفحه 10 (مجلس) > متن
 
      


سيدمحمود دعايي؛كم حاشيه در متن و پرمتن در حاشيه؛ ركورددار نمايندگي مجلس


نويسنده: سرگه بارسقيان

سيدمحمود دعايي ركورددار نمايندگي مجلس شوراي اسلامي است؛ سيد يزدي كه شش دوره با اقبال تهراني ها بر كرسي سرخ فام مجلس نشست و تنها در دوره هفتم بود كه مجال جلوس بر كرسي هاي سبز رنگ بهارستان را نيافت.
    
    
    دعايي در انتخابات مياندوره اي سال 1360 همراه با سيدرضا زواره اي، عباس شيباني، عاتقه صديقي رجايي و حسين كمالي به مجلس اول راه يافت. نطق هاي دعايي در مجلس طي اين 24 سال به تعداد انگشتان دست هم نرسيد؛ نماينده اي كم حاشيه و پرتامل كه در معدودي موارد وارد كارزارهاي سياسي و جنجالي مجلس شد. به روايت خاطرات هاشمي رفسنجاني، دعايي در طول دوره نمايندگي مجلس اول (سال 1361)گزارشي از اوضاع كردستان و آذربايجان غربي مي دهد. باز در همين سال است كه از طرف امام خميني(ره) همراه جمعي از نمايندگان مجلس مامور بازديد از زندان اوين مي شود تا بنا به آنچه گفته شده <از زندان اوين ديدن كنند براي تحقيق درباره اطلاع از كارهاي خلافي كه شنيده شده است.> دعايي همراه هادي نجف آبادي و هادي خامنه اي شنبه 30 مرداد 1361 گزارشي از وضع زندان ها مي دهند كه در آن گفته شده بود <شرايط خوبي نيست. ظرفيت زندان ها كمتر از بازداشت شدگان است و بيش از 50 درصد وضع موجود از همين مساله سرچشمه مي گيرد و مقداري هم مربوط به خشم مسوولان از تروريست ها است. سپس لاجوردي و همكارانش آمدند و دفاع كردند.> در همان مجلس اول بود كه اختلاف نظري ميان اعضاي جامعه روحانيت مبارز به وجود آمد مبني بر ادامه دوره نخست وزيري ميرحسين موسوي. اغلب اعضاي جامعه روحانيت كه در قالب حزب جمهوري اسلامي فعاليت مي كردند-و دعايي در شاخه يزد حزب جمهوري اسلامي فعال بود- با ادامه كار دولت موسوي مخالف بودند و در بين آنها مهدي كروبي، محمود دعايي و جلالي خميني بر ادامه نخست وزيري ميرحسين موسوي اصرار ورزيدند.دعايي در مجلس پنجم در كسوت نماينده طيف اقليت در جلسه استيضاح عطاءا... مهاجراني-وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي دولت خاتمي- وقت نطق گرفت و به دفاع از نويسنده روزنامه اش پرداخت. با اين حال دعايي چه در مجلس سوم كه روحانيت مبارز از قرار دادن وي در فهرست انتخاباتي اش امتناع كرد و چه دوره چهارم كه نظارت استصوابي خط امامي ها را خانه نشين كرد، توانست كرسي مجلس را از آن خود كند.
    
    
    نامي كه حذف شد
    
    
    بودن يا نبودن نام دعايي در فهرست انتخاباتي ادوار مجلس سرنوشت ساز بوده است. در دوره دوم انتخابات مجلس شوراي اسلامي، قرار بر اين شد تا نام مهدي كروبي و سيدمحمود دعايي هم در فهرست جامعه روحانيت مبارز گنجانده شود. در اين فهرست اشاره اي به نام فخرالدين حجازي-منتخب اول تهران در مجلس اول- و سيدمحمد موسوي خوئيني ها نشده بود. فهرست اوليه فقط نام مهدي كروبي را در دايره نامزدهاي جامعه روحانيت مبارز گنجانده بود و نام دعايي حذف شد. اين مساله نارضايتي مهدي كروبي و همراهانش را برانگيخت و منجر به ارسال نامه اي از سوي كروبي به مهدوي كني شد. با اين حال، بعدها با در راي گيري، دوباره نام دعايي نيز در فهرست جامعه روحانيت مبارز گنجانده شد.هاشمي رفسنجاني در خاطرات روز 8 فروردين 1363 مي نويسد در جلسه اي كه مربوط به حذف برخي كانديداهاي مجلس از جمله دعايي و حجازي بوده به عنوان اعتراض شركت نكرده است و آيت ا... خامنه اي هم در آن نشست حضور نيافته و جلسه رسميت نيافته بود.
    
    
    آغازگر يك انشعاب
    
    
    داستان حذف دعايي و حجازي در فهرست جامعه روحانيت مبارز در آستانه انتخابات مجلس سوم هم تكرار مي شود و همان امر عاملي مي شود تا روحانيون چپ گرا و طرفدار دولت ميرحسين موسوي راه انشعاب برگزينند و خيمه <مجمع روحانيون مبارز> را برافرازند. طيف اقليت جامعه روحانيت مبارز كه چهره شاخص آن كروبي بود تلاش داشت كه اين دو مبارز قديمي-دعايي و حجازي- راي بياورند، ولي جامعه روحانيت معتقد بود به رغم سابقه مبارزاتي، اين دو در حال حاضر شرايط و معيارهاي جامعه روحانيت را ندارند. نتيجتا با توجه به اينكه در شوراي مركزي تعداد بيشتري از مخالفين اين دو حضور داشتند در نهايت كانديداتوري دعايي و حجازي راي نياورد. كروبي و همراهانش- سيدمحمد خاتمي و سيد محمد موسوي خوئيني ها- به راي شوراي مركزي اعتراض كردند و تصميم به جدايي گرفتند. آنها معتقد بودند با رويه اي كه جامعه روحانيت در پيش گرفته است، جوان ها از روحانيت جدا خواهند شد و توانايي جذب جوانان را نخواهند داشت. عباسعلي عميد زنجاني، يكي از اعضاي شوراي مركزي جامعه روحانيت مبارز تهران، اختلاف كروبي با شوراي مركزي را بحث بر سر دعايي مي داند. پس از آنكه سيدمحمود دعايي نتوانست راي اكثريت آراي شوراي مركزي را كسب نمايد و در فهرست كانديداهاي جامعه براي مجلس سوم قرار نگرفت، با اعتراض كروبي رو به رو شد: <آقاي كروبي آن را به اين معنا گرفت كه جامعه روحانيت از مسير اصلي خود كه حمايت از انقلاب و انقلابيون اصيل است دست برداشته و كساني را كه سابقه چنداني در انقلاب ندارند، بر كساني كه كاملاسابقه دارند- در جريان هاي انقلابي قبل از پيروزي انقلاب هستند - ترجيح مي دهد.> عميد زنجاني در مورد قرار نگرفتن دعايي و برخي ديگر از كانديداها در فهرست جامعه روحانيت مبارز، به چند نكته اشاره مي كند: شناخت جامعه از آن فرد، فعال بودن فرد و رعايت ضوابط جامعه روحانيت. كروبي پس از جدا شدن از شوراي مركزي جامعه روحانيت، در صدد راه اندازي يك تشكيلات جديد بود. امام خميني(ره) نيز اين جدايي را پذيرفتند و آن را مورد تاييد قرار دادند. در ابتدا كروبي، دعايي و جلالي خميني از جامعه جدا شدند، سپس شوراي مركزي به دبيركلي كروبي بدين شرح تشكيل شد: <محمد موسوي خوئيني ها، محمدرضا توسلي، مهدي كروبي، حسن صانعي، امام جماراني، جلالي خميني، سيدمحمد خاتمي، صادق خلخالي، رسول منتجب نيا، اسدا... بيات، سيدمحمد هاشمي، محمدعلي انصاري، محمد صدوقي، محمدعلي رحماني، سراج الدين موسوي، عبدالواحد موسوي لاري، علي اكبر آشتياني، محمدعلي نظام زاده، محمدعلي ابطحي، هادي غفاري، اسدا... كيان ارثي، سيدحميد روحاني، محمود دعايي، سيدتقي درچه اي و عيسي ولايي.> پيروزي با انشعابيون بود؛ در مجلس سوم چپ گرايان در اكثريت بودند و رياست مجلس از سال 1368 به مهدي كروبي سپرده شد.
    
    
    كانديداي مشترك دو جناح
    
    
    در مجلس چهارم رد صلاحيت 80 نفر از نامزدهاي طيف چپ كه 40 نماينده مجلس نيز جزو آنان بودند، اجازه نداد كه طيف چپ و در راس آن مجمع روحانيون مبارز امكان حضور در رقابت انتخاباتي را بيابد. در انتخابات مجلس چهارم اختلاف جامعه روحانيت و مجمع روحانيون به سه صورت رخ داد؛ اول رد صلاحيت توسط شوراي نگهبان. بسياري از عناصرجناح چپ از جمله هادي خامنه اي، بهزاد نبوي، هادي غفاري و موسوي خوئيني ها. دوم، دامن زدن به عدم مقبوليت چهره هاي جناح چپ در اذهان عمومي با انتشار شايعات بي اساس و سوم آنكه بين فهرست انتخاباتي جامعه روحانيت و مجمع روحانيون به جز چند مورد تمام افراد معرفي شده با هم اختلاف داشته اند.در اين دوره تنها سه تن علي اكبر ابوترابي، سيدمحمود دعايي و سيدمحسن يحيوي جزو نامزدهاي مشترك دو جريان سياسي بودند و بدين سان دعايي توانست در مجلسي كه اقليت چپ گرايش كم تعداد و كم توان بودند راه يابد؛اين بار با قرار گرفتن در دو فهرست روحانيون رقيب و جامعه روحانيت مبارز كه در انتخابات ادوار دوم و سوم همواره بر نامش خط حذف مي كشيد. علي اكبر ناطق نوري رئيس مجلس چهارم شد و برخي چهره هاي شاخص روحانيت مبارز صدرنشين شدند.در مجلس پنجم داستان ردصلاحيت ها تكرار شد و مجمع روحانيون مبارز كه دعايي عضو آن بود گرچه به صورت تشكيلاتي وارد كارزار نشد، اما كروبي از اعضايش خواسته بود اگر شرايط را مساعد ديدند كانديدا شوند. اين بار حزب تازه تاسيس كارگزاران سازندگي توانست اقليتي ذي نفوذ را در مجلس پنجم تشكيل دهد كه در ميان منتخبين تهران محمود دعايي و مجيد انصاري-ديگر عضو مجمع روحانيون مبارز- قرار داشتند.
    
    
    مجلس ششم دوره بازگشت چپ گرايان به صحنه بود كه اين بار دو سال پس از انتخابات رياست جمهوري سال 1376 و پيروزي قاطع سيدمحمد خاتمي در كسوت اصلاح طلبان اكثر كرسي ها را از آن خود كردند. دعايي در فهرست گروه هاي هجده گانه دوم خرداد قرار گرفت و از ميان اعضاي مجمع روحانيون،وي همراه مهدي كروبي، مجيد انصاري و سيدعلي اكبر محتشمي پور بر كرسي نمايندگي مجلس نشست و به كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي رفت.مجلس هفتم تنها مجلس ايران پس از انقلاب است كه دعايي نماينده آن نيست و چنانكه در پاسخ به خبرنگار مهر كه پرسيده آيا براي مجلس هشتم نامزد مي شويد؟ گفته <اصلاديگر نامزد نخواهم شد>نشان مي دهد، دعايي براي هميشه با وكالت مجلس وداع گفته و به خيل آناني پيوسته كه مي گويند هرگز كانديدا نمي شوند.دعايي يك ويژگي جالب دارد و آن استفاده از ساعت جيبي- به سبك قديم- به جاي ساعت مچي؛ شايد به ساعت جيبي حيات سياسي اش نظري انداخته و به اين نتيجه رسيده كه وقت كانديداتوري نيست.
    
    
    دعايي داستان مرد كم حاشيه مجالس ايران است كه در حاشيه پرمتن بوده است. در شماره آتي دعايي مبارز انقلابي، سفير و مدير مسوول روزنامه اطلاعات را پي مي گيريم.
    
    سيدمحمود دعايي؛كم حاشيه در متن و پرمتن در حاشيه؛ ركورددار نمايندگي مجلس سرگه بارسقيان
    


 روزنامه اعتماد ملي، شماره 478 به تاريخ 15/7/86، صفحه 10 (مجلس)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 2742 بار
    



آثار ديگري از "سرگه بارسقيان"

  اشكنه تحريم و گلابي برجام
سرگه بارسقيان *، اعتماد 25/2/96
مشاهده متن    
  حفظ سلامت و صداقت
سرگه بارسقيان، اعتماد 25/2/95
مشاهده متن    
  آينده جهان از پنجره داووس / دكتر سريع القلم مباحث آخرين نشست مجمع جهاني اقتصاد را تشريح كرد
سرگه بارسقيان- مجيد يوسفي، دنياي اقتصاد 18/11/93
مشاهده متن    
  عاشقانه هاي بچه هاي لانه
سرگه بارسقيان، شرق 10/8/93
مشاهده متن    
  مذاكرات پرانتزي
سرگه بارسقيان، اعتماد 3/8/93
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه نانو مقياس
متن مطالب شماره 2 (پياپي 14)، تابستان 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است