 
|
زبان مخفي
نويسنده: رضوان روح بخش
زبان اساسي ترين ابزار ارتباط بشري است. اغلب جوانان در هنگام صحبت كردن از واژه هايي استفاده مي كنند كه يا در زبان رسمي وجود ندارد و اگر وجود دارد دچار تغييرات فراواني شده است. به گفته صاحبنظران مي توان اين زبان را زبان مخفي ناميد گرچه اصطلاحات اين زبان به وسيله جوانان ابداع مي شود اما پس از مدتي اقشار ديگرهم از آن استفاده مي كنند. البته نمي توان گفت كه زبان مخفي فقط خاص جوانان است. گروه ها و جمع هاي مختلف ممكن است به قصد پنهان كردن مقاصد و منظورها و اسرار و افكار خود از آن استفاده كنند. البته امروزه اين اصطلاحات بيشتر در محافل و مجامع جوانان، ميهماني ها و دبيرستان و دانشگاه رد و بدل مي شود.
هدف از كاربرد اين اصطلاحات مي تواند پوشيده سخن گفتن و رمزي حرف زدن، شدت بخشيدن به مفهوم مورد نظر، احراز نوعي هويت جمعي مثلاً براي جوانان و نيز نوعي ادعاي معلومات داشتن و قدرت سخنوري و... باشد. در پيشينه تاريخي فرهنگ و مردم ما ردپايي از چنين زباني به چشم مي خورد. زباني كه به زبان زرگري مي گفته اند و نوعي زبان مخفي و رمزي در ميان عده اي خاص بوده است. براي نخستين بار سازمان و راهزنان و افرادي كه رفتار خلاف قانون داشته اند اين زبان را پديد آورده اند و پس از آن نيز افرادي كه خلاف هنجارهاي جامعه رفتار مي كردند و براي پنهان داشتن مقاصد خود چنين كارهايي را مي كردند. واژه هاي زبان مخفي را مي توان به ۳ شكل يافت: ۱- تشريفات زدايي از الفاظي كه در بين اقشاري از مردم اهميت و ارزش دارد ۲- به صورت اعتراض و واكنش به زبان رسمي و زبان خودي مثل: خفن، دودره ۳- گاهي استفاده از واژگان بيگانه: اندشه (آخرشه)، IQ (فرد خنگ).
عوامل به كارگيري اين زبان متعددند و مي تواند به دليل شكاف يا تعارض نسلي و عدم درك ايده ها و افكار ميان دو نسل باشد. مثلاً ميان والدين و فرزندان و لذا جوان ترها چنين زباني را براي هويت يابي و تفاوت ميان خود و افراد مسن تر به كار مي برند. همچنين پيشرفت هاي فني و تكنولوژيكي كه سبب ايجاد وسايل و لوازم جديد و سهولت ارتباطات انساني شده نيز در اين امر بي تأثير نيست چرا كه بسيار از اين اصطلاحات به خود اين وسايل اطلاق مي شود مثل پژو حسرتي يا دوو مو نگل (ماتيز).
عامل ديگر مي تواند اين نكته باشد كه جوان دوست دارد به نحوي هويت يابي كند. پديده استقلال طلبي كه با ورود فرد به دوران نوجواني آغاز مي شد تغييرات جسمي و روحي و ذهني كه در وي ايجاد مي شود در سال هاي پاياني نوجواني و آغاز جواني به اوج خود مي رسد و اين امر سبب مي شود نوجوان و يا جوان تا حدي در پي احراز هويتي جديد و مجزا از ديگران برآيد و بيشتر به همسن و سالان خود كه شرايطي كما بيش مشابه وي دارند نزديك شود و اين زبان مي تواند زبان مشتركي براي تكلم ميان آنها باشد. جالب توجه است كه پژوهش ها نشان داده كه اين اصطلاحات بيشتر در بين جوانان و نوجوانان تهراني استعمال مي شود تا جوانان شهرستاني و همچنين در تمام نقاط تهران نيز به كار نمي رود بلكه در مركز و غرب تهران كه جمعيت زيادي دارد بيشتر استفاده مي شود. برخي از اين اصطلاحات به شرح زير است: فازدادن (عشق و علاقه)، سريش شدن (پافشاري كردن روي مسأله اي خاص)، كپ كردن (يكه خوردن و متعجب شدن)، در پيت (ظاهر نامناسب و وارفته).
زبان مخفي رضوان روح بخش
□
دفعات مطالعه اين مطلب: 130 بار
|
فهرست نشريات
