|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 در    جستجو:  
روزنامه ايران86/9/13: گزارش «ايران» از چالش هاي پيش روي آموزش و پرورش: دشواري هاي نظام آموزشي در مسير توسعه
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 5629
پنج شنبه چهارم ارديبهشت ماه 1393



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 3803 13/9/86 > صفحه 4 (اجتماعي) > متن
 
      


گزارش «ايران» از چالش هاي پيش روي آموزش و پرورش: دشواري هاي نظام آموزشي در مسير توسعه


نويسنده: شهناز سلطاني

نظام آموزشي كشور و بويژه نظام آموزش و پرورش همواره جايگاه ويژه اي در ميان مسئولان داشته است. در اين ميان نقد صاحبنظران و كارشناسان حوزه پژوهش و آموزش و محافل رسانه اي نيز درباره آن قابل تأمل است.
    برخي معتقدند مشكلات نظام تعليم و تربيت كشور ريشه در گذشته دارد و چندان نمي توان به تغيير آن در طول چند سال دل بست. برخي ديگر اذعان مي كنند كه در نظام هاي آموزشي همه كشورها مسائلي چه در گذشته و چه در امروز به چشم مي خورد اما همچنان كه بسياري از آنها راه حل مسائل شان را يافته اند ما نيز مي توانيم با توجه، مطالعه و برنامه ريزي كارشناسانه و اجراي صحيح برنامه هاي مدون شده، راهكار متناسب با نظام تعليم و تربيت خود را بياموزيم. بازده نه چندان مطلوب، به روز نبودن روش هاي تدريس، كم توجهي به مراكز تربيت معلم به عنوان نهاد تأمين كننده نيروي انساني مجموعه فرهنگي كشور، كمبود اعتبارات، مديريت هاي ناآشنا به مجموعه آموزش و پرورش، نبود نظام ارزيابي آموزشي صحيح و اجرايي نشدن قوانين مصوب مجلس به گفته برخي كارشناسان آموزشي و نمايندگان عضو كميسيون آموزش و تحقيقات مجلس از جمله مسائل و چالش هاي پيش روي آموزش و پرورش به عنوان بزرگترين وزارتخانه كشور با ۱۴ ميليون دانش آموز و يك ميليون و ۱۰۰ هزار نيروي انساني محسوب مي شود.
    * قوانين مصوب اجرا نمي شود
    دكتر «علي عباس پور» رئيس كميسيون آموزش و تحقيقات مجلس شوراي اسلامي در بيان ديدگاه هاي خود پيرامون مسائل و چالش هاي آموزش وپرورش مي گويد: «در حال حاضر آموزش وپرورش با مشكلات متعددي روبه روست. يكي از مهم ترين آنها اجرا نشدن قوانين مصوب از سوي اين وزارتخانه است. به طوري كه قوانين احياي معاونت پرورشي و تربيت بدني و انتقال مراقبين بهداشت با هدف بالابردن استانداردهاي سلامت در آموزش وپرورش پس از دو سال تصويب، هنوز اجرايي نشده است. معتقدم با توجه به كسري بودجه آموزش وپرورش تأكيد كارشناسان آموزش و پرورش و تأييد كارشناسان مالي دولت، آموزش و پرورش بايد در هزينه هاي خود صرفه جويي كند.»
    عباس پور نداشتن كارايي كافي نيروي انساني آموزش وپرورش را نيز مد نظر قرار مي دهد و مي گويد: «وجود ۳۰ هزار معلم مازاد و ۵۸ هزار معلم حق التدريس غيررسمي يكي ديگر از معضلات بزرگترين وزارتخانه كشور است. به طوري كه هر سال حدود ۵۵۰ ميليارد تومان صرف هزينه معلمان حق التدريس مي شود. مسأله فضاي آموزشي و توجه لازم نداشتن به بعد پرورشي در كنار بعد آموزشي به دانش آموزان و ناتواني در به كارگيري تكنولوژي و روش هاي جديد آموزشي در سيستم تعليم و تربيت كشور هم از ديگر چالش هاي پيش روي آن است. مشكلات نظام آموزشي ما نه در كوتاه مدت بلكه در بلندمدت و با تدابير علمي حل شدني است.»
    * اعتبارات تخصيص يافته از سوي دولت نهم بي سابقه بوده است
    «ابراهيم كارخانه» عضو كميسيون آموزش و تحقيقات مجلس نيز در بيان مسائل موجود در تيم آموزش وپرورش كشور بودجه و اعتبارات آن را مد نظر قرار مي دهد و مي گويد: «اعتبارات اختصاص يافته از سوي دولت نهم به آموزش وپرورش كشور در طول دوران پس از پيروزي انقلاب اسلامي بي سابقه است.
    درسال ۸۳ بودجه مصوب آموزش و پرورش ۳هزار ميليارد تومان بود، اين ميزان در سال ،۸۵ به بيش از دو برابر يعني ۶هزارو ۱۰۰ميليارد تومان رسيد. علاوه بر بودجه مصوب، اعتبارات ديگري هم در قالب لايحه متمم و اصلاح بودجه به آموزش و پرورش تزريق مي شود. به طوري كه در سال ۸۳ از اين طريق ۷۰۰ميليارد تومان، در سال ،۸۴ هزارو۷۵۰ ميليارد تومان و در سال ۸۵ هزار و۲۵۰ميليارد تومان به اعتبارات مصوب آن افزوده شده است. بنابراين بودجه عملكردي آموزش و پرورش در سال ۸۵ ، ۷هزار و ۳۵۰ ميليارد تومان بوده است.
    با احتساب ۱۴ ميليون دانش آموز نيز بودجه سرانه هر دانش آموز بيش از ۵۰۰هزار تومان مي شود. دراين ميان حقوق پرداختي به معلمان نيز قابل توجه است. براساس آمار اعلام شده ازسوي آموزش و پرورش ميانگين حقوق ماهانه پرداخت شده به معلمان در سال ۸۳ ، ۲۷۸ هزار تومان، در سال ۸۴ ، ۳۳۸ هزار و در سال ۸۵ ۴۱۹، هزار تومان بود. بنابراين افزايش حقوق كاركنان قابل ملاحظه است. البته در حال حاضر نيز بخشي از مطالبات آنها پرداخت نشده است كه دولت بايستي دراين باره چاره انديشي كند. همه آمارها درباره اعتبارات و بودجه آموزش و پرورش و نحوه هزينه آن گوياي اين مطلب است كه مديريت بودجه ريزي در آن دچار اشكالاتي است. بنابراين بايد تحول اساسي در برنامه ريزي آن صورت بگيرد چرا كه با همه افزايش هاي اعتباري همچنان از سوي معلمان نارضايتي وجود داردو اين نارضايتي با تغيير و تحولاتي كه در مديريت هاي آن حاصل مي شود پابرجاست. باوجود مسأله مالي در اين وزارتخانه چگونگي سيستم بودجه ريزي آن و مصرف بهينه اعتبارات آن نيز اهميت مي يابد. يكي از مشكلات جدي آموزش و پرورش كمبود اعتبارات و تأمين نشدن همه آن است. ضمن آن كه ضعف مديريت ها در استان ها نيز به نارضايتي از مجموعه آموزش و پرورش مي افزايد. بايد نظارت، اقتدار و هدايت بيشتري بر اين مديريت ها اعمال شود.
    به هرحال اگرمطالبات مجموعه فرهنگي پرداخت نشود كيفيت آموزش تحت الشعاع قرار مي گيرد حجيم بودن ساختار اداري آموزش و پرورش نيز به عنوان يكي ديگر از مسائل آن موردتوجه است. به طور مثال در برخي شهرستان ها ۱۰ سازمان آموزش و پرورش ديده مي شود. سبك كردن آن از نظر ساختار ستادي، اداري و نيروهاي مازاد ضروري به نظر مي رسد.»
    * نمي توانيم نظام آموزشي مان را كارآمد نامگذاري كنيم
    دكتر «عليرضا شريفي» كارشناس آموزش و پرورش نيز در بيان مهمترين چالش هاي آموزش و پرورش ابتدا نيروي انساني را مورد تأكيد قرار مي دهد و مي گويد: «تربيت نيروي انساني ماهر چه به لحاظ داشتن دانش معلمي و تعليم و تربيت و چه به لحاظ داشتن تخصص و فن در حوزه خود بايد مورد توجه قرار گيرد. منطبق نبودن آنچه كه آموزش و پرورش به دانش آموز ارائه مي دهد با آنچه نيازهاي جامعه مي طلبد و وجود نداشتن ابزار ارزيابي مشخص، تأثيرگذار و دقيق براي سنجش آنچه كه دانش آموز مي آموزد، از ديگر مسائل موجود در نظام آموزشي ماست. ضعف در مديريت آموزشي هم كاملاً مشهود است. آيا به تعداد مدارسي كه در كشور داريم مديراني هم كه در رشته مديريت آموزشي تحصيل كرده باشند داريم. متأسفانه اين تعداد بسيار كم است. اغلب مديران مدارس پس از كسب تجربه معلمي، در اين سمت ايفاي نقش مي كنند. حجم بالاي كتب درسي و عناوين و محتواي آنها نيز به عنوان مشكل قابل توجه است. اين عوامل باعث مي شود، نتوانيم نظام آموزشي مان را چندان كارآمد نامگذاري كنيم.
    مقامات بلندپايه و مسئولان همواره تحول را مورد تأكيد قرار داده اند اما به خاطر فراهم نشدن سازوكارهاي آن، اين تحول محقق نشده است.
    تحول در فضاي فيزيكي آموزش و پرورش، مهارت نيروي انساني، محتواي كتب درسي، تدوين فلسفه تعليم و تربيت با توجه به مكاتب فلسفي مختلفي كه ريشه در تاريخ و فرهنگ ما دارد، جايگاه معلم و تأمين معيشت او، روش هاي تدريس، فرآيند ياددهي و يادگيري از جمله ابزارهاي لازم براي تحول در آموزش و پرورش محسوب مي شوند.
    در دنيا مدارس به سمت مدارس هوشمند حركت مي كنند و لازم است دانش آموزان ما نيز با فضاي مجازي آشنا باشند، توجهي در اين زمينه در آموزش و پرورش ما به چشم نمي خورد. ضمن آن كه نظام آموزشي ما فاقد مدل است. از سال ها قبل پژوهش هاي مطالعاتي درباره سند ملي آموزش و پرورش شروع شده اما به نتيجه نرسيده است، اخيراً نيز ستاد جديدي در اين باره تشكيل شده است، يعني بدون توجه به تجربيات قبلي موازي كاري انجام مي شود. يكي از بلاياي بزرگ نظام آموزشي ما تعريف سياسي از پست هاي آموزشي و پرورشي است كه همواره دستخوش دگرگوني شده است. اين دگرگوني ها حتي در مديريت مدرسه نيز به چشم مي خورد. حجم بالاي دگرگوني ها به آموزش و پرورش ضربه مي زند. در بعد مشاركت مردم نيز فقط بحث مشاركت اقتصادي آنها را مورد توجه قرار داده ايم. نظام آموزش و پرورش براي موفقيت خود نياز به مشاركت هاي متعدد مردم دارد. متأسفانه آمارها گوياي آن نيست كه ما به سمت برنامه چشم انداز ۲۰ ساله كشور مي رويم. مجموعه آموزش و پرورش، پژوهش محور نيست، تفكر خلاق و پرسشگرانه را نيز در دانش آموز ايجاد نمي كند.
    يكي از علل مهم مشكلات آموزش و پرورش در نگرش به آنهاست. به اين معني كه مشكلات آموزش و پرورش را مشكلات آموزش و پرورش قلمداد كرده ايم در حالي كه اين مشكلات ملي است.
    بايد هم مسئولان و بازوهاي اجرايي دولت و هم مردم، مسئول حل مشكلات اين نهاد باشند. در اين باره كمك مردم و نقش انجمن هاي اوليا و مربيان اهميت مي يابد. مي توان بسياري از مسائل روزمره را به آنها واگذار كرد چرا كه هرگاه مردم به كمك آمده اند مشكلات حل شده است.
    بايد مدرسه محوري و مهمتر از آن دانش آموزمحوري را مدنظر قرار داد و به آن سمت حركت كرد. بنابراين آموزش و پرورش نياز به نوسازي زيربنايي دارد تا ملاحظات ديني، ملي و اعتقادي در آن لحاظ شود تا نظام تعليم و تربيت مورد نظر نظام جمهوري اسلامي و ملت و مردم محقق شود.»
    * تعداد مراكز تربيت معلم كم شده است
    «مصطفي طباطبايي» كارشناس آموزشي و مدرس دانشگاه تربيت معلم نيز درباره مسائل و مشكلات نظام تعليم و تربيت كشور مي گويد: «بزرگترين مشكل آموزش و پرورش داشتن مسئولاني است كه به نظام آموزشي آشنا نيستند. بايد مسئولان اين نهاد آموزشي فعاليت و تدريس در مقاطع مختلف تحصيلي از جمله ابتدايي، راهنمايي، دبيرستان، پيش دانشگاهي و حتي مركز تربيت معلم را تجربه و از نزديك مسائل آنها را لمس كرده باشند. از اين طريق به نقاط كور آنها پي مي برند. متأسفانه برخي مسئولان مي خواهند درد اين نظام را با الگوبرداري از كشورهاي ديگر علاج كنند. همواره بايد دغدغه اصلي مسئولان آموزش و پرورش معلم و شأن و جايگاه او باشد كه همواره بيشترين مسئوليت آموزش را بر عهده دارد. بايد مسئولان قشر فرهنگي جامعه را بشناسند و مورد توجه قرار دهند. چرا كه بهترين فرصت و وقت نوجوان و جوان در اختيار آنها قرار دارد. ضمن آن كه توجه به حقوق مادي معلمان نيز ضروري است. در همه كشورها مشكلات آموزشي به چشم مي خورد، اما راهكاري نيز مورد توجه قرار مي گيرد. همچنان كه همواره مشكلات فراواني وجود دارد، راه حل هاي فراواني نيز مي توان براي آن پيدا كرد. به تجربيات كارشناسان و فرهنگيان بازنشسته هم بايد توجه نشان داد. بسياري از بازنشسته هاي فرهنگي كه ۳۰ سال تجربه در مقاطع ابتدايي تا تربيت معلم را كسب كرده اند، حاضرند ساعتي از وقت و تجربه هايشان را در اختيار مديران و مسئولان آموزش و پرورش قرار دهند. بنابراين اين تجربيات بايد مدون شود و براساس آن ها برنامه ريزي براي حل مشكلات و معضلات صورت بگيرد.
    تجهيز معلمان به علم روز نيز ضرورت دارد. در اين باره مراكز تربيت معلم اهميت مي يابد. در گذشته تعداد مركز تربيت معلم بيش از ۱۰۰ مركز فعلي بود. تجربيات و مطالعات نشان مي دهد ميزان موفقيت معلماني كه در اين مراكز تحصيل كرده اند بسيار بيشتر از معلماني است كه در ساير دانشگاه ها مدرك گرفته اند به طوري كه نحوه نگرش آنها به آموزش بسيار مثبت تر است.
    دانش آموزان در بدو ورود به مدرسه ذوق و شوق دارند اما پس از چند سال بايد به اجبار آن ها را در مدرسه نگه داشت. اين بي علاقگي در فضاي مدرسه ايجاد شده است. براي رفع اين مسأله بايد نياز كودك شناسايي شود و با استفاده از روش هاي جديد در آنها علايقي به وجود آورد.»
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    گزارش «ايران» از چالش هاي پيش روي آموزش و پرورش: دشواري هاي نظام آموزشي در مسير توسعه شهناز سلطاني
    


 روزنامه ايران، شماره 3803 به تاريخ 13/9/86، صفحه 4 (اجتماعي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 5490 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

تبليغات

ترجمه

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
وطن امروز
 پيشخوان
ماهنامه ايران پاك
متن مطالب شماره 74، اسفند 1392را در magiran بخوانيد.

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1393-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.
 

 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655

فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!

توصيه می کنيم هنگام استفاده از اين سايت یه ويژه در هنگام جستجو از مرورگر IE استفاده کنيد.
 

تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است