|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران86/11/3: كازرون ، شهري براي تمام فصول
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6999
شنبه 27 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 3844 3/11/86 > صفحه 11 (ايران زمين) > متن
 
      


كازرون ، شهري براي تمام فصول


نويسنده: كامليا مافي


    كازرون با دارا بودن خاكي حاصلخيز، سفره هاي فراوان آب هاي زيرزميني، تنوع منابع طبيعي، داشتن پوشش گوناگون گياهي و ميراث تاريخي و فرهنگي فراوان، توانسته است خود را همچون نگيني در استان فارس ممتاز كند.
    اين شهرستان با وجود جاذبه هاي طبيعي و گردشگري بسيار توانسته است در تمام فصول پذيراي گردشگران گوناگون باشد. زيبايي هاي آبشارها و چشمه سارها در تابستان، مناظر دل انگيز باغ هاي مركبات در پاييز، سرمست شدن از بوي نرگس هاي شهلاي آن در فصل زمستان و در نهايت ديدن ميراث تاريخي و ديگر جذابيت هاي گردشگري در بهار، همه و همه كازرون را شهري بي نظير و ديدني مي كند. شهرستان كازرون يك منطقه كوهستاني در امتداد ارتفاعات كوهمره سرخي و دشت ارژن است و داراي پوشش گياهي قوي است و محل عبور ايلات و طوايف مختلف عشاير استان است.
    همچنين در ميان ارتفاعات و مناطق كوهستاني اين شهرستان دشت هاي وسيعي قرار دارد كه از نظر كشاورزي و دامداري از اهميت ويژه اي برخوردارند.
    همچنين آب و هواي مساعد اين منطقه موجب شده در طول تاريخ، همواره مورد توجه سلاطين و صاحبان قدرت باشد. وجود آثار ارزشمند تاريخي در اين شهرستان اين نظريه را تأييد مي كند.
    برخي نقاط ديدني كازرون
    * امامزاده سيدحسين
    امامزاده سيد حسين بن امير بن ابراهيم بن زين العابدين عليه السلام در كنار روستاي سيد حسين در شمال شهر تاريخي بيشاپور قرار گرفته است. اين روستا بوجود چشمه سار پر آب و زيباي «سرآب شير»، درختان سرسبز و سر به فلك كشيده، باغ هاي مركبات بسيار كه آب هاي روان چشمه مزبور هميشه در آنها جريان دارد، موقعيتي ممتاز داشته و يكي از مكان هاي تماشايي و زيارتي، سياحتي قابل توجه در استان است. امامزاده سيدحسين هم اكنون درحال بازسازي است و در طرح جامع آن مكان هايي چون سالن اجتماعات، آمفي تئاتر، درمانگاه، زائرسرا، ساختمان اداري، پارك، زمين ورزشي، چايخانه و فضاي سبز در نظر گرفته شده است.
    * باغ نظر كازرون
    اين باغ با وجود درختان نارنج بلند قامت و درخت هاي انار و خرما به عنوان محلي براي تفريح و استراحت مردم كازرون مطرح است.
    * پارك تنگ تيكاب
    در دامنه كوه شمالي كازرون تنگه اي قرار دارد كه معروف به تنگ تيكاب است. در گذشته در فصل زمستان و بهار به دليل ريزش آب فراوان از صخره هاي موجود در تنگ آنجا را به محيطي مصفا و دلگشا تبديل كرده كه مردم شهر را به آنجا مي كشاند تا از مناظر زيباي طبيعي آن لذت ببرند. صداي ريزش قطرات آب، سنگ هاي پوشيده از خزه و سبزه، فراواني گياهان خودرو، چشم هر بيننده اي را به خود جذب مي كند. در چند سال اخير به همت شهرداري كازرون اين مكان به پاركي زيبا و فرح انگيز مجهز به برج هاي نوري، استخرهاي بزرگ، آبشار مصنوعي تبديل شده است.
    * پيربنكي
    پس از عبور از كتل مشهور «پيرزن» بقعه اي ساده و گچي از دور نمايان مي شود كه به «پيربنكي» معروف است.
    در گذشته مسافران خسته پس از طي مسافتي چند از جاده شوسه كازرون به شيراز لحظاتي در اين مكان به استراحت مي پرداخته اند. اين بقعه در مجاورت قبرستاني قديمي واقع شده كه در آن سنگ هاي بزرگ منقوش با خطوط و اشكالي زيبا ديده مي شود. ويژگي اين بقعه كه زبانزد عام و خاص است، رويش ۲ درخت بنه(پسته كوهي) بر بالاي بام و گنبد آن است يكي از آنها در انتهاي فوقاني گنبد ريشه دوانده و مشخص نيست كه ريشه آن از كجاست اما سرسبز است و هر ساله ميوه مي دهد. ديگري از لاي ديوار بقعه بيرون آمده و با زمين ارتباطي ندارد. بقعه مزبور داراي سنگ قبري است كه در داخل ضريحي چوبي قرار گرفته است.
    * تنگ چوگان
    در مجاورت ويرانه هاي به جاي مانده از شهر تاريخي بيشاپور و در سمت شمال شهر ميان ۲ رشته كوه سر به فلك كشيده تنگي پر از درختان سرسبز، بيشه زارها و مناظر فرح انگيز و جذاب قرار دارد كه به نام تنگ چوگان و در زبان محلي به «تنگ شكون» معروف شده است. رودخانه شاپور از دل اين تنگ مي گذرد و چشمه زيباي ساسان در قسمتي از اين تنگه فوران مي كند. اين چشمه در طول ساليان بسيار زياد استمرار داشته و امروز نيز قسمتي از آب شرب شهرستان كازرون و بوشهر را تأمين مي كند و قسمتي از آن هم براي آبياري زمين هاي زير كشت كشاورزان منطقه مورد استفاده قرار گرفته است.
    * چاه برفي عبدويي
    روستاي عبدويي شمال شرقي كازرون در ميان رشته كوه هايي قرار گرفته است كه قله يكي از آنها «چنگ» نام دارد كه تقريباً در ۷ كيلومتري روستاي عبدويي است. در نزديكي قله چنگ، چاهي به عرض ۲ تا ۳ متر و عمق ۱۰ تا ۱۲متر وجود دارد كه به جهت انبار كردن و ذخيره كردن برف در آن به «چاه برفي» مشهور شده است. شكل طبيعي چاه طوري است كه كمتر در معرض تابش آفتاب قرار مي گيرد و اين مكان تقريباً در چنين محيطي كه اشعه تابناك آفتاب همه جا را مي گيرد استثناست. اين ويژگي موجب شده كه برف زمستاني انبار شده در داخل چاه، تا اواخر شهريور ماه و در بعضي سال ها تا آخر سال باقي بماند.
    رفتن به محل چاه برفي از طريق روستاي عبدويي با پاي پياده ۲ ساعت به طول مي انجامد تا قبل از رايج شدن يخچال در منازل، چاه مذكور مهم ترين منبع تأمين برف و يخ كازرون بوده است.
    * چشمه زنجان
    كوهمره نودان، كه در مسير جاده كازرون به شيراز واقع شده است در دامنه كوه، چشمه اي جوشان دارد كه آب آن بسيار گواراست. اين چشمه كه سرآب (سر چشمه)اصلي آن از نودان است به چشمه «پير سبز» و از آنجا به رودخانه شاپور متصل مي شود. در فصل زمستان نيز به هنگام بارندگي حجم آب آن بسيار زياد مي شود.
    * درياچه پريشان(فامور)
    اين درياچه كه به زبان محلي «پيرشون» ناميده مي شود در شرق كازرون واقع شده است و آب هاي سطحي حاصل از ريزش هاي جوي را در خود ذخيره مي كند.
    آب اين درياچه از صدها چشمه كوچك و بزرگ مناطق دشت ارژن و دشت فامور فراهم مي شود.
    اين درياچه زيستگاه گونه هاي نايابي از پرندگان و آبزياني چون درنا، پليكان، فلامينگو، غاز، اردك، چنگر و... است. پريشان تنها درياچه آب شيرين فلات ايران است. ويژگي مهم اين درياچه از نظر اكوسيستمي بسيار مهم و با اهميت تلقي مي شود به طوري كه ۳۵۳ نوع پرنده بومي و غير بومي را در خود جاي مي دهد. پرندگان غير بومي و مهاجر اين درياچه از راه هاي بسيار دور يعني از سيبري و دانمارك، كيلومترها راه را طي كرده و به آنجا مي آيند و پس از گذران فصل دوباره به محل زندگي اوليه خود كوچ مي كنند.
    *دشت بخنگ
    در مجاورت كوه بخنگ، ۲ دشت وسيع و حاصلخيز قرار دارد كه دشت سمت شمالي كوه را «دشتك» مي گويند و دشت سمت جنوب آن به «دشت بخنگ» معروف شده است. اين ۲ دشت به خاطر داشتن آب هاي وسيع زيرزميني مورد توجه باغداران و كشاورزان قرار گرفته است و باعث شده كه آنها اقدام به ساخت چاه و حفر قنات كنند، به طوري كه حاصل زحمت آنها در گذشته ساخت ۲ رشته قنات به نام هاي «خيرات» و «بخنگ» بوده است.
    اين ۲ رشته قنات با سابقه اي ۳۰۰ ساله با سيراب كردن دشت ها و زمين هاي زراعي و باغ ها، ۲ آسياب در اطراف شهر كازرون را به گردش در مي آورده است. امروزه نيز قنات آب خيرات با آب گوارايش مورد استفاده قرار مي گيرد. دشت بخنگ در اواخر فصل زمستان و تمام ماه هاي فصل بهار به خاطر سرسبزي و مناظر زيباي طبيعي آن از جمله بهترين محل تفريح و سرگرمي مردم اين شهر محسوب مي شود.
    * روستاي دوان
    اين روستا يكي از مشهورترين روستاهاي كازرون به حساب مي آيد. شغل اصلي مردم اين روستا باغداري و كشاورزي است. غلاتي چون گندم، جو، محصولات باغي مانند انگور، انجير و انار و ... در اين روستا پرورش مي يابد. چون اين روستا در منطقه كوهستاني واقع شده بيشتر زمين هاي آن در دامنه هاي تپه ها و كوه ها واقع شده كه با هزاران زحمت آن را به صورت پلكاني براي كشت در آورده اند. منازل مسكوني آنها نيز به صورت پلكاني ساخته شده به طوري كه حياط يك خانه بام خانه زيرين را تشكيل مي دهد و از اين جهت زيبا و قابل توجه است و در حقيقت مي توان آن را «ماسوله» فارس ناميد.
    * سرو كلاني
    روستاي كلاني در همسايگي روستاهاي دشت برم و عبدويي قرار گرفته است. در اين روستا سرو بلند قامت و كهنسالي وجود دارد كه مي توان به جرأت گفت كه پس از سرو معروف «ابركوه» كهنسال ترين سرو شناخته شده در ايران است. سالخوردگان روستا از روي حدس و گمان سن اين سرو را بيش از ۵۰۰ سال تخمين مي زنند. مناطق و طبيعت اطراف اين سرو بلند نيز از جمله مناطق ديدني اين شهرستان محسوب مي شود.
    *شهر تاريخي بيشاپور
    درمجاورت رودخانه شاپور و در كنار جاده شاهي كه پايتخت ساسانيان يعني تيسفون را به تخت جمشيد و تخت جمشيد را به شوش متصل مي ساخت، شهر تاريخي بيشاپور ساخته شد كه به دليل نزديك بودن به سواحل جنوبي خليج فارس براي ساسانيان بسيار با اهميت بوده است. اين شهر در مدخل دره اي خوش آب و هوا و پر از درختان ليمو، پرتقال، خرما، بيشه زار و چشمه سارها قرار گرفته كه به دليل داشتن حجاري ها و نقوش برجسته مهم دوره ساساني يادآور عظمت و آباداني دولت ساساني به شمار مي رود. اين شهر را مي توان در رديف بزرگ ترين شهرهاي دوره ساساني به حساب آورد كه با شهرهاي مهم جهان آن زمان مانند انتاكيه و بيزانس رقابت داشته است.
    اين شهر با داشتن برج و باروهاي بلند و استوار به صورت قلعه اي مستحكم ساخته شده و ۴ دروازه به نام هاي دروازه هرمز، مهر، بهرام و دروازه شهر و ۲ آتشكده به اسامي ساسان و گنبد گلوشن داشته است. طرح اصلي شهر از ۲ خيابان شمالي جنوبي و شرقي غربي ساخته شده كه اين ۲ خيابان در مركز شهر يكديگر را قطع و در ۴ طرف اين خيابان ها ساختمان دولتي با تزئينات زيبا ساخته شده بود.
    * غار شاپور
    در انتهاي تنگ چوگان در سينه كوه غار بزرگي وجود دارد كه قطر دهانه آن حدود ۳۰ متر است و به دليل قرار گرفتن مجسمه شاپور بر دهانه آن به غار شاپور معروف شده است.
    اين مجسمه بعد از يك هزار و ۷۰۰ سال هنوز با وجود وارد شدن آسيب هاي جدي به آن هنوز پابرجاست و تنها مجسمه سنگي بازمانده از دوران باستان است كه حدود ۶ متر ارتفاع دارد. سنگ حجاري شده اين مجسمه از سقف غار تا كف آن ادامه داشته و هنرمندان عصر ساساني با تلاش و كوشش بسيار موفق به آفرينش اين اثر هنري شده اند.
    * گردشگاه ميان كتل
    اين گردشگاه در جنوب غربي دشت ارژن و در مجاورت جاده قديم كازرون به شيراز، در منطقه اي واقع شده كه به زيستگاه گوزن زرد ايراني مشهور است. گردشگاه مزبور باداشتن فضاي طبيعي كوهستاني و پوشش جنگلي انبوه و متراكم از درختان بلوط جاذبه هاي زيادي را در خود جمع كرده است.
    * نرگس زارهاي كازرون
    اطراف كازرون مملو است از گل هاي نرگس و نرگس زارهاي متعدد. گل هاي نرگس كازرون از طراوت و مرغوبيت خاصي برخوردار است كه گونه هاي متعددي همچون نرگس شش پر، شهلاو معمولي را شامل مي شود كه از ميان آنها نرگس شهلابه جهت داشتن زيبايي و بوي مطبوع مشهور است. بيشترين بخش نرگس زارهاي ۲۵ هكتاري كازرون در منطقه «جره»، «بلبك»، «سرمشهد»، «فامور» كه همگي در بخش جره و بالاده و همچنين نرگس خشت در بخش خشت و كنار تخته قرار دارد.
    اين گياه كه در زمستان به گل مي نشيند به دليل مرغوبيت زياد خواهان زيادي دارد و به شهرهاي اصفهان، تهران، حاشيه هاي جنوبي خليج فارس و... صادر مي شود. در سال هاي اخير به همت اداره منابع طبيعي كازرون سطح زيركشت نرگس هاي كازرون به ۴ برابر افزايش يافته و اميد مي رود كه با آغاز به كار تعاوني نرگس داران كازرون به توسعه كمي و كيفي بهتر و بيشتري بينجامد.
    با اين وصف، آنچه كه نام برديم تنها گوشه اي از آثار تاريخي شهرستان كازرون است و چنانچه باستان شناسان به كاوش و حفاري در اين منطقه بپردازند به طور حتم آثارگرانسنگ ديگري را نيز از دل خاك بيرون خواهند آورد زيرا بخش زيادي از آثاري كه ذكر شد، سال ۱۳۴۷ به دنبال حفاري هاي زيادي سر از خاك بيرون آوردند.
    
    
    
    


 روزنامه ايران، شماره 3844 به تاريخ 3/11/86، صفحه 11 (ايران زمين)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 1019 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
جهان معدن
متن مطالب شماره 24، دي 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است