 
|
مجيد مجيدي در واكنش به سخنان دكتر سروش در باره قرآن و پيامبر اعظم(ص) : سكوت در برابر اهانت به پيامبر اسلام (ص)جايز نيست
مجيد مجيدي كارگردان برجسته كشورمان پس از دريافت جايزه بهترين فيلم انجمن صنفي روزنامه نگاران مسلمان طي سخناني به اظهارات اخير دكتر سروش درباره قرآن مجيد و پيامبر گرامي اسلام(ص)واكنش نشان داد.
متن اظهارات مجيدي در پي مي آيد:
خدا را شاكرم كه در هياهوي نغمه هاي ناساز، آواز گنجشك ها بر گوش هاي بسياري شنيدني آمد و بر چشم هاي فراواني ديدني. از انعكاس مثبت فيلم در اين مدت كوتاه در ميان گروه هاي مختلف و مخاطبان گوناگون سخن نمي گويم، اما در مقابل آنان كه از تكرار و پيام تكراري فيلم سخن گفته اند مي گويم، كه هيچ ابايي ندارم كه اعلام كنم، اين فيلم مانند آثار قبلي من، بچه هاي آسمان، رنگ خدا، باران و بيد مجنون باز هم برفطرت و نهاد پاك انساني تاكيد مي كند.
باز هم سخن از نياز دنياي امروز يعني معنويت. بدون تكيه به معنويت، آنچنان كه در جاي جاي جهان مي بينيم انسان ها، گرگ هاي درنده اي خواهند شد كه درندگان وحشي نيز شرمنده ددمنشي هاي آنانند. در شرايطي كه جاي خالي «خدا» بيش از هر زمان و عصري احساس مي شود و تاريخ گواه آن كه: بدون خدا، هر عملي مباح و آزاد است، بايد آزادگان نگران باشند، و از آن ميان: هنرمندان آزاده در اين صورت چه باك از برچسب «تكرار» كه اگر تكرار «مذموم» بود و ناپسند بايد اولين اعتراض و بزرگترين اعتراض را به پيامبران نمود كه در طول اعصار و قرون، همه، سخن تكراري بر زبان رانده اند و پيام تكراري «بازگشت به معنويت» را سر داده اند. وقتي آواز گنجشك ها در برلين به نمايش درمي آيد و استقبال تماشاگران گوناگون و منتقدان ريز و درشت، اين چنين بهت انگيز و حيرت آور مي شود من بر اين باور استوارتر گردم كه، اخلاق و معنويت گمشده عصر ماست، و اين مهم، جغرافيا و مكان نمي شناسد. اعتراف مي كنم كه نگاه اين چنيني و موفقيت و اقبال آنچناني را وامدار مكتبي هستم كه در آستانه رحلت بزرگ پيامدارش رسول گرامي اسلام هستيم. وامدار پيامبري كه از پس قرن ها، ندايش را مي شنوم كه فرمود: من مبعوث شدم تا برتري ها و مكارم اخلاقي را به اتمام رسانم. وامدار رسول رحمتي كه بر نهاد و فطرت پاك انساني تكيه مي كرد و مي فرمود: هر انساني بر فطرت پاك زاده مي شود، حتي اگر پدران و مادراني كافر و مشرك داشته باشد. وامدار پيامبري كه نه تنها در عصر خود، كه امروز نيز مظلوم و جفا ديده است.
اگر روزگاري كودكان و ديوانگان سنگش مي زدند و دندان و پيشاني مباركش را مي شكستند و در برابر انديشمندان دور از خدا، شاعر و نادانش مي خواندند، در جاهليت نوين نيز مانند جاهليت اولي داستان تكرار مي شود. نابخردان و كودك صفتان با هجو و كاريكاتور با او به ستيز برمي خيزند و انديشه ورزان دنيا طلب، شاعر و نادانش مي خوانند و چون جاهليت پيشين قرآن را «اساطيرالاولين» مي دانند. آن روز كه جشنواره فيلم دانمارك را به خاطر بي حرمتي به پيامبر مهرباني كنار نهادم، بسياري آن اقدام را سياسي و حكومتي خواندند. در دنياي آلوده امروز كار به جايي رسيده است كه ارزش ها ضدارزش شمرده مي شود و ضدارزش ها ارزش. هر عملي چون به مزاج ما خوش نيايد در توهم خويش، به جايي منسوبش مي كنيم.
اگر كسي از اعتقاد و باورش دفاع كند، وابسته خوانده مي شود و اگر آسوده بنشيند تا به مقدساتش بدترين توهين ها و ناروايي ها صورت گيرد، آزاده است. اينجا مي گويم كه من نه از موضع دفاع از حاكميت و دولت كه مي دانيد مرا با سياست و سياست پيشگي كاري نيست كه از موضع يك مسلمان، يك هنرمند پيرو مكتب اهل بيت، انزجار خود را از آنچه يك به اصطلاح روشنفكر گفته است اعلام مي كنم و از همه آنان كه در مقابل اين جفاي بي نظير سكوت پيشه كردند گله مندم. حالابايد پرسيد اگر سياست پيشه نيستيم چرا وقتي چند كودك صفت و ديوانه رفتار بيگانه، با كاريكاتور به پيامبر ما توهين مي كنند آن موج به راه مي افتد اما امروز كه از زبان خودي، ناپسندترين نسبت ها به آن بزرگ و كتاب هدايتش قرآن داده مي شود سكوت همه جا را دربرمي گيرد و جز يكي ـ دو صداي كم جان هيچ كس فرياد نمي زند كه چرا دوباره از پس قرن ها، به پيامبر نسبت شاعري مي دهند و قرآنش را احساسات شاعرانه و خطاپذير مي خوانند. اگر آن روز كه روشنفكران مذهبي، عصمت و علم غيب ائمه را زير سؤال بردند و نفي كردند يا مسلمات تاريخي چون غدير و شهادت حضرت زهرا (س) را افسانه خواندند يا مانند همين قلم منحرف، زيارت جامعه كبيره را «مرامنامه شيعه غالي» برشمردند، سكوت نمي كرديم، امروز جسارت را به مرحله پيامبر و قرآن نمي رساندند. تا علناً پيامبر را فردي عامي و ناآگاه و هم سنگ افراد جاهلي بخوانند و قرآن، كلام الهي را محصول بشري بخوانند.
كسي كه ادعاي مولوي شناسي مي كند و براي او بيش از معصومان ارج و اعتبار قائل است، بداند كه به حكم مرادش مولوي، كافر است.
گرچه قرآن از لب پيغمبر است
هر كه گويد حق نگفت، آن كافر است
اين همه آوازها از شه بود
گرچه از حلقوم عبدالله بود
مجيد مجيدي در واكنش به سخنان دكتر سروش در باره قرآن و پيامبر اعظم(ص) : سكوت در برابر اهانت به پيامبر اسلام (ص)جايز نيست
□
دفعات مطالعه اين مطلب: 1290 بار
|
فهرست نشريات
