|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران87/4/24: رفاقت من با سنگ
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 7000
يك شنبه 28 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 3977 24/4/87 > صفحه 20 (فرهنگ و هنر) > متن
 
      


رفاقت من با سنگ
گفت و گو با نادره حكيم الهي به بهانه نمايشگاه آثار حجم

نويسنده: پروانه توكلي


    «رؤياهاي زميني» عنوان نمايشگاه آثار حجم (سنگ و برنز) «نادره حكيم الهي» است كه چندي پيش در تالار انتظامي خانه هنرمندان برپا شد. آثار اين نمايشگاه كه نمايانگر بيش از يك دهه فعاليت مستمر او در عرصه مجسمه سازي است، غالباً به موضوعات عرفاني و معنوي اختصاص يافته و فيگورها و حالات جست و جوي انسان را براي درك عوالم شهود و معنا نشان مي دهند. پيكره هايي كه به دست اين هنرمند سنگ تراش از دل سنگ خلق شده اند و اسامي چون «روح، ذهن، جسم»، «پري دريايي»، «راز خلقت»، «مهر»، «توكل» و ... يافته اند و در فضاي تاريك گالري زير شعاعي از نور خودنمايي مي كنند، درنگي هرچند كوتاه را در مخاطب بر مي انگيزند تا شايد او را به ياد سرچشمه هاي رؤياهاي زميني اش بيندازند. با حكيم الهي كه بي اعتنا به محدوديت هاي عرصه كاري اش از پيگيري كار بي وقفه و خستگي ناپذير سخن مي گويد، گفت و گويي انجام داده ايم كه مي خوانيد:
    * خانم حكيم الهي، در كارهايتان نوعي خودخلوت كردن زنانه همراه با دلمشغولي هايي نسبت به مفاهيم عارفانه يا معنوي ديده مي شود. اين پردازش حاصل چه نوع دغدغه هايي بوده است
    ورود به اين موضوعات با تصميم قبلي اتفاق نمي افتد. مسير زندگي آدم را به يك نوع نگاه نزديك تر مي كند. درحالي كه اين حيطه با تفكر زياد هماهنگ نيست و خيلي احساسي اتفاق مي افتد و خيلي دروني است. انگيزه ام شايد به نوعي آرامش رسيدن در كار بوده، شايد يك تخليه هيجاني بوده، معتقدم كه زياد نشستن و فكر كردن و تصميم درباره روند كاري، هنر نيست.
    * در فيگورها مطرح شدن حالات معنوي انساني به گونه اي با فاصله گرفتن از فضاي پيرامون و به طريقي خلوت گزيني در حال و هواي شهودي احساس مي شود... در اين باره چه توضيحي داريد
    نوعي برون ريزي هم هست. البته خود خلوت كردن كه ابتدا گفتيد، كلمه مناسب تري است. چون حقيقتاً من با كارهايم در خلوتم، برگزاري نمايشگاه و تمام پروسه هايي كه طي مي شود، به اندازه لحظات تنهايي ام با سنگ لذت بخش نبوده و اگر امروز همه اين مجموعه را حتي ۱۰ برابر قيمتي كه اينجا گذاشته شده، بخرند براي من قابل مقايسه با لحظات تنهايي و خلوتي كه با كارهايم داشته ام، نيست. اين كارها زاييده شده اند و مشاهده آن اتفاق كه من اولين بيننده آن بوده ام، برايم واقعاً ارزشمند است.
    *چه تجربياتي باعث شد كه چنين مشاهداتي داشته باشيد
    خيلي از آنها شخصي اند، فقط اين را مي دانم كه هيچ چيز برايم در دنيا لذت بخش تر از ساختن اين مجسمه ها نيست و كمك كردن به اين كه اينها متولد شوند.
    * فكر مي كنيد چه جور احساساتي در بينندگان با ديدن كارهايتان پيدا مي شود
    آدم ها ساكت مي شوند. حتي وقتي با جمعي به اينجا مي آيند.، ديده ام دخترهاي هفده، هجده ساله كه پر شر و شورند و شايد فقط آمده اند كه به نقاشي ها، يا آثار و حتي خود يك هنرمند بخندند و بروند، وقتي به كارها نگاه مي كنند، ساكت مي شوند، به خصوص با تاريكي كه اول نمايشگاه وجود دارد، اول هيجان ها مي آيند پائين و بعد با ديدن كارها بيشتر سكوت مي كنند. بايد بگويم كه براي من همه اين نمايشگاه و بازديدكنندگان يك طرف و شعر و احساس آن بچه ها هم يك طرف است و حاضرم به خاطر آن بچه ها ده، بيست سال ديگر هم كار كنم. در مورد آدم بزرگ ها هم همينطور است، اكثراً معتقدند كه كارها آرامش مي دهد و اگر واقعاً اينطور باشد، من موفق شده ام. شما قطره اي از احساس من را موقع ساخت كار مي بينيد و من لبريزم از چيزي كه اينها قطره اي از آن را مي بخشند.
    * علت علاقه مندي شما به اين انتخاب چه بوده است
    من مجسمه سازي نمي كردم. اوايل به كارهاي دستي و نقاشي علاقه داشتم و كار هم مي كردم. كلاً كارهاي دستي بيشتر مجذوبم مي كند، چون دستان فرمانبرداري دارم. يعني انگشت ها و دست هايم براي خودشان هويت جدايي دارند و هميشه هم در حال كار بودند و زماني از كاردستي غافل نشده ام. ولي مجسمه سازي و علي الخصوص سنگ، فضايي را برايم ايجاد كرد كه ديگر چيزي نمي توانست جايگزينش باشد. كشاكشي كه سنگ ايجاد مي كرد و در مقابل لطافتي كه مي داد... در اكثر كارها اين تضاد وجود دارد. اين سنگ است كه آنقدر سخت است و مي تواند اينقدر لطيف باشد و من عاشق اين تضاد هستم. اين غيرقابل پيش بيني بودن سنگ را دوست دارم... اين كه سنگ به من وام مي دهد و من به سنگ وام مي دهم را دوست دارم. برنزها هم برايم جذابند ولي كار سنگ كه هفت، هشت ساعت كار سخت بدني هم هست، با توجه به اين كه بين زنان هم كه فيزيك چندان قوي ندارند، مي تواند مرا به جايي برساند كه بي وقفه ادامه دهم، بدون اين كه حتي يك چاي بخورم.
    * برخي مي گويند زنان براي مجسمه ساختن بايد داراي آمادگي هاي فيزيكي و... بيشتري باشند، واضح تر اين كه قدرت بدني زنان براي اين كار كافي نيست. شما در اين باره نظرتان چيست
    من آدم ضعيفي نيستم. ولي برايم عجيب است، خسته هم مي شوم، بارها ديده ام دستيار من كه يك مرد است و دو برابر من هيكل دارد، خيلي از من خسته تر است و ديگر نمي تواند كار كند و من حاضرم دو برابر او كار كنم. با اين وجود كه او هم عاشق كار است و اصلاً بي حوصله نيست و دارد پا به پاي من كار مي كند. منظورم اين است كه فيزيك چيز مهمي نيست و توانايي بدني انسان را دست كم گرفتن ساده لوحي است. چون چيزي در درون انسان است كه اين قدرت را مي دهد. من قبل از اين كه به طور حرفه اي كار كنم خيلي ضعيف بودم. هميشه فشارم پائين بود و زود خسته مي شدم. من فكر مي كنم كه عشق قدرت مي دهد در هر حال به نظر من مجسمه سازي آسان ترين كار دنياست، سختي و آساني فقط به عشق مربوط مي شود و اصلاً بدون عشق نمي توان كاري را به اين حجم انجام داد.
    * امروز در مجسمه سازي استفاده از متريال هاي مختلف (د ر بي ينال مجسمه سازي سال گذشته و در بين آثار جوانان اين موضوع مشهود بود) متداول شده با اين نوآوري ها در فضاي امروز موافقيد يا مخالف
    اشكالي ندارد. سنگ تكنيك است. چوب و كاغذ و پلي استر و... هم تكنيك است. مجسمه ساز بنا به كاري كه مي كند، در آن ابعاد و كارايي آن، مواد و متريال انتخاب مي كند. حالااگر من مي گويم بين همه مواد حتماً سنگ و برنز. به خاطر جذابيتي است كه اين مواد برايم دارند. نه اين كه اگر كاري از كاغذ و پنبه بود، مجسمه نيست يا ارزش هنري كمتري دارد اين يك سليقه است. من و سنگ رفاقتي با هم داريم و تا آخرين لحظه اين اطمينان را ندارم كه من به حرف سنگ گوش مي دهم يا سنگ دارد به حرف من گوش مي دهد و تا لحظه امضا اين را نمي فهمم.
    *در عرضه و ارائه كارتان تا به حال چه محدوديت هايي داشته ايد
    مشكلات كه هست. خوب گالري ها وقت هايشان پر است. محيط مناسب ندارند، نور ندارند، پايه ندارند، حتي مشتري ندارند. من از سال ۸۳ و از گالري گلستان، متاسفانه ديگر اقدامي براي ارائه كارهايم نكردم.
    *در زمينه كار مجسمه و به طور اخص كار خودتان، تا به حال با چه نوع برخوردها و نگرش هايي مواجه بوده ايد
    كار من به نظر كار عجيبي مي آيد. البته برخوردها دوستانه است. با وجود اين كه همه تعجب مي كنند از حجم و شكل كاري كه انجام مي دهم. خيلي ها مي گويند ما نمي توانيم درباره تكنيك اظهار نظر كنيم. ولي كارهايت به دل مي نشيند. خوب همين برايم كافي است و خوشحال مي شوم وقتي مي بينم اين احساسم را مي توانم با ديگران تقسيم كنم.
    *فضاهاي فرهنگي، هنري مان را چقدر براي ارائه كارهايتان بسترساز مي دانيد
    به من ياد داده اند كه غر نزنم، گلايه كردن دردي را دوا نمي كند. من فكر مي كنم در مقابل هر برخوردي كه شده، يا با من يا هر هنرمند ديگر، بايد آنقدر كار كنيم كه ديگران منتظرمان باشند و ديگر برخوردي نشود.
    *چه پيشنهادهايي براي هموار شدن مسير كاري خودتان داريد
    كار من البته متفاوت است. من حتي ابزار كارم را پيدا نمي كنم. چون در ايران چيزي به نام مجسمه ساز سنگ تراش نداريم كه ابزار كارش وارد يا ساخته شود. كار من قلم و چكش مخصوص مي خواهد و يك سري قلم ها را از اروپا آورده ام، يا بايد فولاد هاي خشكه را بدهم بسازند يا صفحه فلزي را كه استفاده مي كنيم، وارد كننده ها وارد كنند. تا سه سال پيش بايد مي رفتم به سنگ بري ها التماس مي كردم كه صفحه كهنه شان را به من بدهند .
    * سنگ ها را از كجا مي آوريد
    من هميشه دنبال سنگ مي گردم، سنگ بري هاي شوش، شهر سنگ و ... بعد از اين نمايشگاه ديگر سنگ هايم تمام شده، دستم خالي است و مي خواهم در كل ايران دنبال سنگ بگردم.
    


 روزنامه ايران، شماره 3977 به تاريخ 24/4/87، صفحه 20 (فرهنگ و هنر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 682 بار
    



آثار ديگري از "پروانه توكلي"

  تصوير عدالت و اميد بر تابلوهاي رنگارنگ
پروانه توكلي، ايران 17/12/87
مشاهده متن    
  اميد فراوان به آينده / به بهانه برگزاري اولين جشنواره تجسمي فجر
پروانه توكلي، ايران 4/12/87
مشاهده متن    
  سر و سامان هنري كه به بازارش مي انديشد / برگزار ي دومين اكسپوي بزرگ تهران در تالار وحدت
پروانه توكلي، ايران 12/10/87
مشاهده متن    
  مجسمه اثري گلخانه اي نيست / چشم اندازي بر برپايي اولين اكسپوي مجسمه سازي ايران؛
پروانه توكلي، اعتماد ملي 22/8/87
مشاهده متن    
  تنديس، كتابي هميشه باز
پروانه توكلي، ايران 16/7/87
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه دنياي لاستيك و تاير
متن مطالب شماره 32، آذر 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است