|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران87/5/17: چوب سوز؛ تقليدي كوچك از هنر خدا
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6879
سه شنبه بيست و هفتم شهريور ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 3995 17/5/87 > صفحه 16 (خانواده) > متن
 
      


چوب سوز؛ تقليدي كوچك از هنر خدا
گفت وگو با علي اكبر نصرآبادي، معمار و نقاش

نويسنده: وحيد حاجي خاني


    متولد ۱۳۳۱ است در يكي از كوچه باغ هاي شميران، با اين كه دانش آموخته رشته معماري است و از اين راه امرار معاش مي كند اما نقاش است. نقاشي را با تكنيك و روش خودش دوست دارد. با دغدغه هاي ذهني اش. دغدغه هايي كه بر محور موضوعاتي مانند شناخت خدا، اين جهان و هنر و معماري دور مي زند. مي گويد: «از دوران ابتدايي تا به امروز نقاشي بهترين دوست و همدم من بوده است. من با نقاشي حرف مي زنم. فرياد مي كشم و احساس زنده بودن مي كنم و در انتها به آرامش مي رسم.»
    از زمان برگزاري اولين نمايشگاه او در تهران با تكنيك ماژيك تينري ۳۷ سال مي گذرد و در اين سال ها كشورهايي چون امريكا، كانادا، كويت و بنگلادش ميزبان آثار او با تكنيك هايي چون آبرنگ، چوب سوز و آبرنگ روي برگ بوده اند. برگزاري آثار چوب سوز او در موزه رضا عباسي با عنوان «نگاهي متفاوت به طبيعت ايران» با گذشت يك هفته از برپايي آن و فراغت از نمايشگاه بهانه اي بود كه به ديدار او برويم.
    
    با توجه به تكنيكي كه در كارهايتان به نام چوب سوز است، چگونه به سوژه هاي جديد مي رسيد و آنها را كشف مي كنيد
    در تمام نمايشگاه هايي كه در دوره هاي مختلف داشتم هميشه دفترچه اي به عنوان دفترچه نظرخواهي در نمايشگاه قرار مي دهم تا مخاطبان نظرها و پيشنهادهاي خود را در آن بنويسند. با تمام شدن هر نمايشگاه، يادداشت ها مورد بررسي و ارزيابي قرار مي گيرند كه در واقع اين ارزيابي به نوعي يك كار تحقيقاتي به حساب مي آيد و به واسطه آن با ايده ها و طرح هايي روبه رو مي شوم كه زمينه كارهاي ديگر را فراهم مي كند.
    با توجه به اين كه از اين دفترچه ها در تمام نمايشگاه هاي خود استفاده مي كنيد، بازخورد مخاطبان خارج از كشور در مورد آثار چه بوده است
    مهمترين بازخوردي كه از سوي مخاطبان در خارج از كشور به ويژه ايرانيان مقيم وجود داشته آن هم با وجودي كه مي دانند كه از چه كشور با فرهنگ و غني آمده اند اين است كه به ايراني بودن خودشان افتخار مي كنند.
    از چه زماني به فكر استفاده از تكنيك چوب سوز افتاديد
    زماني به عنوان يك معمار سعي كردم تكنيكي را به عنوان ابزاري براي مطالعه بناهاي تاريخي ايران به كار گيرم كه در نهايت به تكنيك چوب سوز رسيدم.
    اين تكنيك در ابتدا ابداع چه كسي بوده است
    نمي شود گفت كه كسي آن را ابداع كرده است. انسان از عصر حجر نخستين چيزي را كه براي سوزاندن پيدا كرد، چوب بود. كافي است خانمي چه در تاريخ چه در گوشه و كنار دنيا كفگير چوبي خود را گوشه ماهي تابه بگذارد تا اثري روي آن بيفتد. اين چوب سوز است. پس نمي توان گفت تكنيك چوب سوز متعلق به كسي است، اما عنوان استفاده از واژه چوب سوز به اين نوع كارها، بعد از فكر كردن به واژه هايي چون كنده سوز، چوب سوخته و.‎/‎/ ابداع من بوده است.
    اجراي اين روش در ايران از چه زماني و توسط چه كسي بود
    به كارگيري و مطرح كردن چوب سوز به عنوان يك تكنيك نقاشي و كشيدن تابلوهايي با اين نوع سطح و ارائه كردن آنها در نمايشگاه ها با اين نوع نگاه براي اولين بار توسط من انجام شد.
    از چه دوراني شروع كرديد
    اين نوع كار را از دوران دانشجويي شروع كردم و به صورت رسمي در نخستين نمايشگاه دوسالانه موزه هنرهاي معاصر شركت دادم و كارهايم را در كتاب هاي نمايشگاه آن دوره چاپ كردند.
    گفتيد سعي كرديد به عنوان يك معمار از اين تكنيك به عنوان ابزاري براي مطالعه بناهاي تاريخي ايران استفاده كنيد. آيا در نمايشگاه هاي آخر هم اين رويكرد حفظ شده است
    در نمايشگاه جديد برايم مطرح شدن تكنيك و استفاده كردن از تكنيك مهم نبود، بلكه در راستاي بيان مطالب و مفاهيمي كه يك نقاش به واسطه آن مي تواند رسالت خودش را انجام دهد شروع به كار كردم. يعني وارد مفهوم و محتواي كار شدم.
    با چه رويكردي
    نگاه متفاوت به طبيعت و معماري ايران، در واقع به نوعي از درخت ها به عنوان ابزاري براي مفاهيم استفاده كرده و معماري را هم تلفيقي از همين طبيعت گرفتم. در كنار آن هم نگاه مفهومي به جهان هستي.
    براي همسو كردن رويكرد مفهومي جهان در كنار طبيعت و معماري از چه نگرشي استفاده كرديد
    در بيشتر آثار، شما با درختاني روبه رو مي شويد كه از لابه لاي آنها مناظري پيداست؛ مناظري كه با توجه به نوع معماري متعلق به ايران است؛ اما در كنار آن، تعدادي درخت وجود دارد كه از بالابه پائين و از پائين به بالاديگر درخت نيستند.
    در لحظه اي كه تابلوها رئال هستند، رئال نيستند و شما افراد و چهره هايي را مي بينيد كه با توجه به قرارگيري آنها چه در قسمت بالاو چه در قسمت پائين آسماني و زميني بودن خود را نشان مي دهند.
    اين در واقع اشاره به جهان مادي و معنوي انسان هاست
    دقيقاً! درخت ها در واقع دو نقش را ايفا مي كنند يكي معرفي مفاهيم مادي و معنوي و ديگري همراه شدن با معماري ويژه ايراني؛ همانطور كه مي دانيد كشور ما از لحاظ معماري كشور نادري است چراكه صاحب شش شيوه معماري مختلف مانند پارتي، پارسي، رازي، آذري، خراساني و اصفهاني است كه پارتي و رازي متعلق به قبل از اسلام است. اما باز هم اين تفكرات در آيين هاي آن دوره وجود داشته است.
    در خلق كمتر اثري مانند چوب سوز مي توان با سوزاندن، اثري را خلق كرد
    واقعيت اين است كه سوزاندن از بين بردن است. اما ببينيد مي توان با سوزاندن چيزي را به وجود آورد و به آن حيات مجددي داد. همان طور كه در اين كار آتش، عنصري از طبيعت بر طبيعت ديگر يعني چوب اثر مي گذارد و ابزار خلق مي شود.
    و البته اين تنها ويژگي اثر كه نيست
    درست است. چراكه همين روش در فضاي كار نيز استفاده شده است. يعني از خود درخت ها و ويژگي ساختاري و تنه آنها به سمت معرفي معماري ايراني حركت كرده ام. به طوري كه چوبي كه به عنوان درخت از خاك سر برآورد به وسيله همان، بناهاي خاكي معماري ايراني را معرفي مي كند. يعني هم خانوادگي در آن حفظ شده است و ديگر عنصر غريبه اي در اثر وجود ندارد. به همين دليل است كه در ارائه اين مفاهيم تاثيرگذاري اثر بيشتر است. مي شود اين كار را با عكس يا رنگ روغن و بسياري تكنيك ها و روش هاي ديگر هم انجام داد اما تاثيرگذاري اين روش به دليل هم جنس بودن با شرايط محيطي خود را بيشتر به رخ مي كشد.
    پيدا كردن چوب به عنوان بوم و يك متريال به طور حتم آسان نبوده است.
    همين طور است. اين يكي از دغدغه هاي من براي اين كار بوده است. اما خوشبختانه مواقعي هم بوده كه طرح و نقش موجود در چوب كمك و سبب ساز خلق كار تازه اي شده است تا به وسيله آن واقعيت خلقت را نشان دهم. ساده تر اگر بخواهم بگويم معمار و هنرمند زميني وجود ندارد. چراكه هر كاري كه در اين مسير انجام مي شود همه و همه آن تقليد از كار خداوند است و كسي موفق تر است كه از اصول خلقت پيروي كند. همه تركيب هاي طبيعت از يك تناسب به اندازه راديكال پنج كه همان عدد في است پيروي مي كنند. تا زماني كه اين رعايت شود زيباست و زماني كه از اين رابطه خارج شويد، مي شود مد. اما سرانجام باز به همان رابطه و شاكله اصلي بازمي گرديد.
    در اين سال ها با توجه به دغدغه ها و مشغوليت هاي كاري سعي كرديد به مقوله آموزش و تدريس بپردازيد
    من قبل از سفر به كانادا مدتي در دانشگاه تهران به عنوان استاد مهمان در زمينه تدريس اسكيس همكاري مي كردم. اما پس از بازگشت از سفر به دليل برپايي نمايشگاه ها و فعاليت هاي معماري كمتر به مقوله تدريس پرداخته ام.
    آموزش در زمينه چوب سوز چطور در اين باره تجربه اي داريد
    اين پرسشي است كه در بيشتر نمايشگاه هايي كه برپا مي كنم با آن روبه رو مي شوم. شايد بايد دليل اصلي آن را پيدا نكردن فرصت و زمان جست وجو كرد. در مقوله شاگرد گرفتن فاكتورهايي مانند وقت گذاشتن، مديريت برنامه و كار كردن وجود دارد كه متاسفانه به دليل درگير بودن در پروژه هاي معماري شرايط آموزش به وجود نمي آيد. اما معتقدم هركس هرچه بلد است بايد به ديگران آموزش دهد، در واقع آموزش، زكات دانش است و رسالت هر هنرمند، صنعتگر و كسي كه چيزي را بلد است، اين است كه به ديگران آموزش دهد تا آن دستاورد حفظ شود.
    در آموزش چوب سوز چه ملاك هايي وجود دارد
    در مسئله آموزش دو مقوله وجود دارد. يكي نوآوري تكنيكي و منتقل كردن چوب سوز است كه اين علاقه مندي خاص خود را مي خواهد و ديگري نقاشي كردن با اين تكنيك است كه شخص بايد با اصول نقاشي آشنا باشد كه اين كار را با هر تكنيكي حتي رنگ روغن مي شود انجام داد.
    با توجه به اين كه طي اين پروسه آموزشي نيازمند آزاد بودن زمان از سوي شما است، در انتقال اين تجربيات چه اقداماتي را انجام داده ايد
    با توجه به نمايشگاه هايي كه برگزار كردم يا مصاحبه هايي كه انجام شده سعي كردم تجربيات و دانش خودم را در اختيار ديگران قرار دهم و خوشبختانه مي بينم كساني با سوزاندن چوب اين كار را شروع كرده اند. در واقع سعي كردم اين مسير را نشان دهم حالاادامه مسير بستگي به خود شخص دارد كه چگونه اين مسير را ادامه دهد.
    در ميان افراد خانواده شما هم كسي به اين كار علاقه مند شده است كسي كه بخواهد اين كار را ادامه دهد
    دختر كوچكم با وجود اين كه گرافيك مي خواند و با وجود اين كه من هيچ آموزشي به او نداده ام به اين كار علاقه نشان داده است و به صورت خودجوش اين كار را انجام مي دهد.
    
    چوب سوز؛ تقليدي كوچك از هنر خدا / گفت وگو با علي اكبر نصرآبادي، معمار و نقاش وحيد حاجي خاني
    


 روزنامه ايران، شماره 3995 به تاريخ 17/5/87، صفحه 16 (خانواده)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 942 بار
    



آثار ديگري از "وحيد حاجي خاني"

  دراماتورژي؛ رشته گمشده تئاتر ايران
وحيد حاجي خاني، شرق 1/6/91
مشاهده متن    
  راز تصوير سازي كلمات در ذهن كودك / نگاهي به نقش كتاب در پرورش فكري و اجتماعي كودكان
وحيد حاجي خاني، ايران 24/5/87
مشاهده متن    
  خانواده، راهنماي هميشه همراه / سجاد فولادي قلعه، نفر اول كنكور سراسري در گروه رياضي و فني در گفت و گو با «ايران»
وحيد حاجي خاني، ايران 13/5/87
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله زيست فناوري گياهان زراعي
متن مطالب شماره 21، بهار 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است