 
|
پاكستان در مسير پرواز قدرت آمريكا
گفتگو با طارق علي، روزنامه نگار و تحليلگر پاكستاني (به بهانه انتشار كتاب دوئل )
مترجم: ترجمه: يعقوب نعمتي وروجني
اشاره: طارق علي، روزنامه نگار، مفسر و فعال سياسي كهنه كار پاكستاني كه در شهر لاهور زاده شده هم اكنون در لندن زندگي مي كند. وي تاكنون چندين كتاب، تاليف نموده و بطور دائم براي نشرياتي همچون گاردين، نيشن و London Review of Books قلم مي زند. وي همچنين عضو شوراي سردبيري نشريه New left Review نيز مي باشد. وي در آخرين كتاب خود كه ماه گذشته به چاپ رسيده روابط ناپايدار پاكستان با ايالات متحده را مورد بررسي قرار داده است. به همين بهانه سايت Democracy NOW مصاحبه اي با وي انجام داده كه ترجمه آن تقديم مي گردد.
نظرتان را درباره حوادث اخير بيان نماييد.
من فكر مي كنم كه ما در موقعيت فاجعه باري قرار گرفته ايم. در طي سال گذشته، مباحثاتي در داخل دولت ايالات متحده در مورد حمله به مرزهاي پاكستان صورت گرفته است. بسياري نه الزاما درون دولت، بلكه مطمئنا جزء تشكيلات سياسي و دفاعي، تلاش داشته اند تا با فشار آوردن، از اين سناريوجلوگيري كنند. دليل آنان اين بوده است كه اين امر ممكن است به يك الگو تبديل شود و ايالات متحده تلاش كند تا ضربه وارد ساخته و پيشروي كند- منظورم اين است كه چنين ماموريت هايي در مرز پاكستان به كساني كمك مي كند كه ايالات متحده قصد جنگيدن با آنها را دارد.
چگونه؟
از اين جهت كه پشتون هاي ساكن ايالت مرزي شمال غرب، خواهند گفت كه بيگانگان در حال ورود به كشور و تهاجم به ما هستند و ما بايد با آنها بجنگيم. و از اين رو آنان به تعداد زيادي به جنبش ضد اشغالگري كه هم اكنون وجود دارد خواهند پيوست.
سناتور اوباما به صراحت گفت كه وي معتقد است ايالات متحده بايد به طور يكجانبه با اهدافي كه داراي ارزش بالايي هستند و دولت پاكستان حاضر به مقابله با آنها نيست، درگير شود.
از نظر من، اين اشتباه بزرگي است كه اوباما مرتكب مي شود. وي پشيمان خواهد شد، زيرا من فكر مي كنم وي بطور كامل با اوضاع افغانستان آشنا نيست. همان طور كه مي دانيد، اشغالگران آمريكايي هر وقت در كشور به تنگنا افتاده اند، تلاش نموده اند تا همسايگان آن را متهم كنند در ويتنام، زماني كه شروع به بمباران كامبوج كردند، گفتند كه مقصر كامبوج است. تهديد كردن ايران، و هم اكنون انجام ماموريت هايي در پاكستان، بمباران و كشتن غير نظاميان در حالي كه بحران واقعي و مشكل اصلي، جنگ و اشغال افغانستان است، كاملااشتباه مي باشد. از آن گذشته، چندين سال يعني 7 سال از واقعه يازده سپتامبر مي گذرد. آنها 7 سال افغانستان را در اختيار داشته اند و هر سال اوضاع بدتر مي شود. آنها هر چه بيشتر دشمني اهالي اين كشور را برانگيخته اند و قادر به پيروزي در اين جنگ نيستند. از اين رو، آنها براي توجيه ناكامي شان در ربودن قلب ها و اذهان اغلب مردم افغانستان، جنگ را به پاكستان مي كشانند، و اوضاع داخلي پاكستان نيز رفته رفته نظامي تر مي شود، زيرا يك تهديد جدي احساس مي شود.
نظرتان درباره رئيس جمهور جديد پاكستان، زرداري، شوهر بي نظير بوتو نخست وزير سابق پاكستان چيست؟
اينكه زرداري در مورد تقويت دموكراسي صحبت مي كند، تا حدودي سرگرم كننده است، زيرا تنها دليلي كه وي رئيس جمهور شد اين بود كه همسرش، اين حزب سياسي كه از وي برجا مانده بود را به زرداري واگذار كرد. منظورم چگونگي رياست وي بر حزب مردم است، يعني خواست بي نظير.
خواست بوتو و پسرش
بلي. پسرش، وارث واقعي است، ولي وي قصد دارد نايب السلطنه باشد و زماني كه بزرگ شد، كشور را اداره كند. اين مسئله چه ارتباطي با دموكراسي دارد؟
از سوي ديگر همگان مي دانند كه زرداري يكي از فاسدترين سياستمداران پاكستان است. در زماني كه بي نظير دوباره به قدرت رسيده زرداري بسيار ثروتمند و ثروت هنگفتي اندوخت. هم اكنون اتهاماتي در مورد پولشويي عليه وي در دادگاهي در ژنو در جريان است. درعين حال تنها رهبر سياسي كه به مراسم تحليف زرداري دعوت شده حامد كرزاي بود و آنها همديگر را در آغوش گرفتند. (دوقلوهايي بر عليه ترور) ولي مردم مي دانند كه زرداري بسيار مقروض است. به چني و خليل زاد .
چگونه؟
آنان وي را بر سر كار آوردند، زيرا مي دانستند او كيست. آنان از فساد وي آگاه بودند و وي آلت دست آنان است. اگر انتخابات مستقيم رياست جمهوري برگزار شود، وي به هيچ وجه برنده نخواهد شد. محبوبيت وي فقط 14 درصد است.
او و رهبر مخالفان يعني نواز شريف راجع به آزادسازي و بازگرداندن وكيلان و قضات به مناصب شان اختلاف نظر دارند. چرا زرداري از اين مسئله حمايت نمي كند؟
رزداريمخالف قاضي ارشد ديوان عالي است، زيرا وي بسيار مستقل است و غرب كه هم اكنون از زرداري حمايت مي كند، با بازگشت به قدرت قاضي ارشد مخالفت مي كند.
افتخار چو داري.
افتخار چوداري مي گويد زماني كه وي قاضي ارشد بوده زني فقير به وي نزديك شد و گفت: «پسر من ناپديد شده است. نمي دانم كجاست. هيچ كس هم به من نمي گويد كه پسرم كجاست.» قاضي ارشد ديوان عالي رئيس آژانس اطلاعات فدرال پاكستان را به دادگاه احضار كرد و گفت: «اين پسر كجاست؟.» رئيس آژانس اطلاعات فدرال گفت: «ما مي دانيم كه شما راجع به چه چيزي صحبت مي كنيد» و قاضي ارشد به وي گفت: «يا اين زنداني را در عرض 48 ساعت در برابر من حاضر مي كنيد و يا اينكه به زندن روانه خواهيد شد.» چنين بياني تاكنون در ديوان عالي پاكستان و يا هيچ جاي ديگري، شنيده نشده است.در عرض 48 ساعت، آن پسر پيدا شد. قاضي ارشد پرسيد: چه مستنداتي بر عليه وي داريد؟ هيچ. وي فقط بدين جهت بازداشته شده بود كه ايالات متحده و انگليس آن گونه مي خواستند پس قاضي ارشد دستور آزادي وي را صادر كرد.
در صورتي كه زرداري فقط با 14 درصد در اقبال عمومي مواجه است، پس وي چگونه رئيس جمهور شد؟
به اين دليل كه انتخابات رياست جمهوري پاكستان غير مستقيم برگزار مي شود، پارلمان و شوراهاي ايالتي، رئيس جمهور را انتخاب مي كنند. حزب وي به دليل ترور بي نظير بوتو، درانتخابات پيروز شد. ولي در پي اينكه مشخص شد زرداري به ترفندهاي قديمي خويش متوسل شده است، تمامي نظرسنجي ها، كاهش محبوبيت سريع وي را نشان مي دهند.
در صورت برگزاري انتخابات مستقيم چه كسي برنده خواهد شد؟
من فكر مي كنم اگر انتخابات مستقيم برگزار شود و افتخار چوداري، قاضي ارشد با زرداري رقابت كند، من شك ندارم كه افتخار چوداري به قدرت دست خواهد يافت. و يا نواز شريف.
كتاب شما «دوئل: پاكستان در مسير پرواز قدرت آمريكا» نام دارد. چرا دوئل؟
دوئل، مبارزه اي است طولاني كه توسط مردم اين كشور، حدود ميليون ها نفر از آنان، بر عليه نخبه هاي سياسي فاسد مورد حمايت ارتش و ايالات متحده آغاز شده و هم اكنون 50 سال است كه ادامه دارد.
اين مردم براي دستيابي به ضروريات اوليه زندگي، مبارزه مي كنند: بهداشت، آموزش و پرورش، و غذا براي خوردن. و هر بار آنان سركوب مي شوند، يا توسط كودتاهاي ارتشي كه مورد حمايت ايالات متحده است و يا نخبگان سياسي فاسد، كه زرداري يكي از نمونه هاي اصلي آن به شمار مي آيد.
اينها، سنگدل ترين و بي عاطفه ترين نخبگاني هستند كه شما هم اكنون در پاكستان مشاهده مي كنيد. آنان كوچكترين توجهي به مردم ندارند. زندگي انسان ها در پاكستان بي ارزش شده است. نموداري كه من در كتاب به نقل از آمارهاي سازمان ملل درج كرده ام، نشان مي دهد كه اكثريت كودكان پاكستان به دليل سوء تغذيه، ناقص الخلقه متولد مي شوند. اين آمار براي من بسيار هولناك است. و هيچ يك از دولت هاي اين كشور توجهي به نيازهاي مردم نداشته و كاري در اين مورد انجام نداده است. و اين دوئل همچنان ادامه دارد. و عجيب است كه بيشتر فقيران به افراط گرايي مذهبي روي نمي آورند. اين امر قابل درك خواهد بود ولي آنان اين گونه عمل نمي كنند،
هم اينك مشرف كجاست؟
فكر مي كنم كه مشرف در خانه اي كه شديدا توسط ارتش محافظت مي شود، زندگي مي كند. و احساس شخصي من اين است كه كه وي بزودي به خارج سفر خواهد كرد. خانواده وي در نيويورك زندگي مي كنند. وي يك برادر پزشك در شيگاگو دارد. ولي من فكر مي كنم كه مشرف هيچ آينده اي در سياست پاكستان ندارد.
ميليون ها دلار ايالات متحده در پاكستان و در دوران مشرف، ناپديد شد. اين امر در زمان زرداري نيز ادامه خواهد يافت. اين پول ها كجا مي روند؟ چه كسي اين مسئله را تقويت مي كند؟
هميشه اين گونه بوده است. من دقيقا نمي دانم كه چه كسي اين پول ها را مي شويد. ولي هميشه اين پول ها ناپديد مي شوند. اين مسئله همواره راجع به پولي كه غرب به نخبگان سياسي پاكستان داده، اتفاق افتاده است. و فكر نمي كنم كه در دوران زرداري، اين اوضاع تغيير كند.
شما همچنين در مورد آمريكاي لاتين نيز مي نويسيد. هم اكنون مي خواهم از شما راجع به بحران بوليوي سوال كنم. در اجلاس اضطراري شيلي، تمامي سران آمريكاي لاتين از او و مورالس حمايت كردند. مورالس، گلدبرگ، سفير ايالات متحده را از بوليوي اخراج نمود و گفت كه وي جزء كساني بود كه تلاش داشته او را ساقط كنند.
ببينيد، اوضاع در بوليوي كه من پارسال در آنجا بودم، بسيار واضح است. شما با اكثريت مردم مواجهيد كه به مورالس راي داده و از وي حمايت مي كنند، به رفراندوم هاي وي راي داده و خواهان يك قانون اساسي جديد هستند. و شما با اقليت سفيد پوستي نيز روبرو هستيد كه نمي توانند تحمل كنند كه يك بومي انتخاب شده، و به رياست جمهوري رسيده و تلاش دارد تا به وعده هاي انتخاباتي خود عمل نمايد. از اين رو تلاش دارند تا وي را سرنگون كنند. آنان مزدوراني را از كشورهاي همسايه اجير كرده و از پشتيباني ايالات متحده نيز برخوردارند. از اين رو هر آنچه مورالس انجام مي دهد، كاملاقابل درك است.
جالب اين است كه نشريات سطح بالايي چون اكونوميست و نيويورك تايمز دائما مي گويند كه شما با وضعيتي در آمريكاي لاتين مواجهيد كه ميانه رو هايي مانند لولاو بچلت در شيلي و تندروهايي همانند چاوز و مورالس، حضور دارند. خب، ايالات متحده هم اكنون آنان را با هم متحد نموده است. شيلي به آنچه كه در بوليوي مي گذرد، حمله كرده است. لولانيز همچنين از اين رو، اقدامات افراطي تروريستي در بوليوي، تقريبا تمامي آمريكاي لاتين به استثناي كلمبيا، را متحد نموده است.
و كودتا؟ آيا كودتايي مي تواند مورالس را سرنگون كند؟
خب، اگر كودتايي در بوليوي رخ دهد كه مورالس را ساقط كند، با وضعيت جنگ داخلي احتمالي در اين كشور مواجه خواهيم شد، زيرا مردم اين كشور نمي توانند تحمل كنند كه رئيس جمهور منتخبشان با كودتا سرنگون شود.
منبع: Democracy Now
17 سپتامبر 2008
پاكستان در مسير پرواز قدرت آمريكا / گفتگو با طارق علي، روزنامه نگار و تحليلگر پاكستاني (به بهانه انتشار كتاب دوئل ) / مترجم: ترجمه: يعقوب نعمتي وروجني
□
دفعات مطالعه اين مطلب: 46 بار
|
فهرست نشريات
