 
|
آرزوي خيابان دوطبقه عيب است !
نويسنده: سعيد حكمت
جنجال هاي مربوط به «هزينه شدن يا نشدن بودجه ها روي هوا» تا چندي پيش به عنوان يك سوژه رسانه اي مطرح بود و هر از گاهي نيز صداي تركش هاي آن به گوش ها مي رسد.
مخالفان «هزينه شدن بودجه روي هوا براي احداث مونوريل» با اين توجيه كه چنين اقدامي صرفه اقتصادي ندارد، تيم رسانه اي خود را عليه اين راه هوايي بسيج و آن را در همان مراحل كارشناسي و ابتدايي زمينگير كردند. اين افراد مونوريل را يك رؤياي كودكانه و اسباب بازي مي دانستند كه بيشتر در زمينه گردشگري و جلب توريست كاربرد دارد.پس از سياسي شدن مسير مذاكره براي احداث كريدورهاي هوايي از جمله مونوريل و البته تاكيد مسئولان وزارت كشور بر اين كه براي احداث اجباري خطوط هوايي در پايتخت اصرار چنداني نداريم، هم اكنون سخن از راه هاي هوايي ديگر كه هزينه هايي به مراتب بيشتر از خطوط ريلي هوايي دارند به ميان آمده است.
ساخت خيابان ها و اتوبان هاي دو طبقه امروز در دستور كار شهرداري تهران است و همان تيم رسانه اي كه مونوريل را زمينگير كردند، هم اكنون طرح خيابان هاي دو طبقه را علم كرده اند. هر چند مديريت شهري تهران از همان ابتدا اعلام كرد كه «خيابان هاي دو طبقه برخاسته از رؤيا و تفكرات خيال پردازانه نيست» اما اين نوع موضع گيري محكم (بدون اين كه چنين تعبيري به طور رسمي از سوي منتقدان و كارشناسان به كاربرده شده باشد) گوياي اين واقعيت است كه «آرزو بر مديريت شهري تهران عيب نيست!»
از سوي ديگر برخلاف مديريت شهري تهران كه مونوريل را ناجوانمردانه آماج تيرهاي مسموم اظهارنظرهاي غيركارشناسي و سياسي قرار دادند، منتقدان احداث خيابان هاي دو طبقه اما چنين رويه اي را در پيش نگرفتند و مديريت شهري را به اين حقيقت رهنمون شدند كه «دنيا به اين نتيجه رسيده است كه صرف هزينه براي سيستم حمل ونقل ريلي ـ هوايي يا غيرهوايي ـ خيلي بهتر و به صرفه تر است و احداث معبر به آن شكل كه هم اكنون در تهران به آن توجه مي شود در اولويت قرار ندارد و از اهميت كمتري برخوردار است و دنيا مدت هاست كه از اين شيوه ها براي گسترش حمل و نقل عبور كرده است.در اين ميان نبايد از اين حقيقت غافل شد كه با توسعه شبكه حمل و نقل ريلي شهري، شهروندان به استفاده از وسايل حمل ونقل عمومي تشويق مي شوند اما احداث معبر از جمله خيابان هاي دو طبقه، افراد را تشويق مي كند كه به وسايل نقليه شخصي روي آورده و موجب ازدحام و ترافيك بيشتر شوند.مسئله ديگر اين كه به اذعان كارشناسان، هزينه بهره برداري و نگهداري اين نوع معابر و خيابان ها بسيار بالااست و همه چيز فقط به هزينه هاي اوليه خلاصه نمي شود.همچنين به گفته سرپرست شوراي عالي ترافيك كشور نتايج بررسي هاي انجام شده در يك دوره ۱۰ ساله درباره دو موضوع توسعه سيستم حمل ونقل همگاني و احداث معابر نشان مي دهد كه منافع خالص اجراي اين پروژه ها در ارتباط با احداث معبر منفي اما درباره سيستم حمل ونقل همگاني مثبت است.موضوع ديگري كه در اين ميان نبايد از آن غافل شد اين است كه به رغم ادعاي برخي مديران شهري مبني بر اين كه احداث خيابان هاي دو طبقه موجب كاهش آلودگي هوا مي شود، كارشناسان و مسئولان محيط زيست اعلام كرده اند كه چنين اقدامي هيچ تاثيري در كاسته شدن از ميزان آلودگي هواي تهران ندارد و در حالي كه روزانه هزاران دستگاه خودرو وارد معابر تهران مي شوند، اين ميزان با احداث خيابان هاي دو طبقه كاهش نخواهد يافت.
به نظر مي رسد طراحان و مدعيان احداث خيابان هاي دوطبقه (كه اصرار به انجام اين كار تا زمان مشخص و با اهداف خاصي دارند) به جاي پافشاري بر طرح غيركارشناسي خود، آن را به بوته نقد بگذارند و اجازه دهند كه همه كارشناسان در يك فضاي مناسب و باز و بدون محدوديت زماني، نظر خود را درباره اين طرح و البته طرح هاي ديگر همچون گسترش سيستم حمل ونقل ريلي هوايي و غيرهوايي اعلام كنند.
يادداشت: آرزوي خيابان دوطبقه عيب است ! سعيد حكمت
□
دفعات مطالعه اين مطلب: 57 بار
|
فهرست نشريات
