 
|
مرگ، پايان كبوتر نيست...
سياوش شاملو دست به »كوبه« برد تا در »آستانه« قرار گيرد، شادمانه و شاكر، بي درد و بي همراه. روح بي قراري كه در پي استمرار ماندگاري آثار پدر، تلاش ها نمود و شورها در سر داشت و... اي بسا، كه شررها برپا نمود. چاپ آثار ناياب پدرش (دستور زبان فارسي، پسران مردي كه قلبش از سنگ بود، آهنگ هاي فراموش شده، درباره ادبيات، خانه من در انتهاي جهان است، افسانه هاي هفتادودوملت، زنِ پشتِ درِ مفرغي و زيرِ خيمه گُرگرفته شب، ....)، چاپ آثاري كه براي بار نخست انجام شدند (دُن آرام، ميراث، ...)، تلاش براي ادامه چاپ كتاب كوچه، توزيع نوار كاست (كاشفان فروتن شوكران(2)، هفت عدد ريل نوار از قصه »ميراث«، ...)، چاپ چند پوستر از پدرش 80سالگي تولد شاملو، يادبود سالروز فوت، يا تولد احمد شاملو، ... ، تاسيس »دفتر نظارت بر چاپ آثار احمد شاملو«، تلاش براي تشكيل »بنياد شاملو و بنياد كتاب كوچه«، برگزاري همه ساله مراسم تولد يا گراميداشت درگذشت پدرش در گورستان امامزاده طاهر كرج، و... و... ازجمله فعاليت هاي چندساله اخير ايشان بود. سياوش شاملو با وجود آنكه تحصيلات آكادميك نداشت و شغل ايشان (در واحدي همچون سرمايه گذاري اعتباري) اساسا ارتباطي با كار فرهنگي نداشت اما از ميان اعضاي خانواده احمد شاملو، ايشان تنها كسي بودند كه به زنده نگه داشتن آثار پدرش همت گماشت. درگذشت سياوش شاملو را به خانواده بزرگ شاملو خصوصا همسر، فرزندان، برادران و خواهر، دوستان ايشان و دوستداران احمد شاملو صميمانه تسليت گفته و موضوع ادامه انتشار آثار پدر (توسط »دفتر نظارت«)، راه اندازي موزه احمد شاملو و تداوم چاپ كتاب كوچه ازجمله آمال ايشان بود، اميد كه شاهد برآورده شدن آرزوهايش باشيم. بار سنگيني است غم مرگ برادر كه سيروس عزيز را تحمل ناپذيرتر كرده است ليكن مسووليت هايش را در قبال تعهدات فرهنگي پدر و برادر سنگين تر شده، ضمن تسليت به سيروس شاملو هنرمند فهميم روزگارمان، خواستار تداوم بخشي راه آنان مي باشيم.
□
دفعات مطالعه اين مطلب: 229 بار
|