|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران88/3/3: موسي;قي; باي;د مخاطب را به تفكر وادارد
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6803
يكشنبه بيست و هفتم خرداد ماه 1397



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 4218 3/3/88 > صفحه 16 (فرهنگ و هنر) > متن
 
      


موسي;قي; باي;د مخاطب را به تفكر وادارد
گفت و گو با امي;ن سالمي; و حمي;د خزاعي;،اعضاي ارکستر آکادمي;ک تهران

نويسنده: مانا لقماني

اجراي موسیقی به صورت ارکسترال با ترکیبی از سازهای سنتی و کلاسیک،توسط هنرمندان بزرگ ایران آغاز شد و ارکستر آکادمیک تهران با تکیه بر 70سال تجربه گذشتگان و آنچه به همت استادان خود آموخته است،در تیر ماه 1387 فعالیت خود را آغاز کرد.این ارکستر پس از تمرین های بسیار،توانست نخستین برنامه های خود را در زمستان سال گذشته در تالارهای رودکی و وحدت با بهره گیری از اعضاي جوان خود برگزار کند.
    تاسیس ارکستر آکادمیک تهران به همت دو هنرمند جوان از جمله امین سالمی و حمید خزاعی بود؛امین سالمی متولد 1360 و دارای لیسانس موسیقی است.سالمی نوازنده و مدرس سنتور نیز هست و پس از دریافت کارت صلاحیت تدریس آهنگسازی از مرکز آموزش فعالیت های هنری وزارت ارشاد، ارکستر آکادمیک تهران را تاُسیس کرد و خود رهبری آن را به عهده گرفت.همچنین حمید خزاعی که متولد 1357 و کارشناس موسیقی است به عنوان خواننده با ارکستر آکادمیک تهران همکاری دارد.
    چطور به فکر تشکیل ارکستر آکادمیک تهران افتادید؟
    امین سالمی: سال 1384 بود که ما مشغول ضبط کاست بودیم و به ما پیشنهاد شد تا با گذراندن دوره هایی و گرفتن مدارک مورد نیاز،ارکستری را تشکیل دهیم.در آن زمان،خیلی امیدوار نبودیم؛چون شروع چنین کاری هم نیاز به پشتوانه مالی قوی داشت و هم وقت آزاد برای انجام کار.این ماجرا با مشغولیت های ما برای ضبط کاست همزمان شد و پس از سرانجام یافتن این کار،کمی وقت آزاد پیدا کرده و تشکیل ارکستر و آموزش های مربوط به آن را آغاز کردم.در اواخر سال 86 وقت آن رسیده بود که ارکستر را تشکیل دهیم. بنابراین با آقای خزاعی صحبت کردم و با چند موسسه آکادمیک هم وارد صحبت شدیم که متاسفانه با وجود اینکه به ما قول همکاری دادند، با ما همکاری نکردند. اواخر خرداد ماه بود که کم کم خودمان از کسانی که کارشان را می شناختیم، دعوت کردیم و در فرهنگسرای نیاوران و با کمک مسئولان آنجا تمرین ها آغاز شد.پس از مدتی به تعدادمان افزوده شد و دیگر تمرین در آنجا امکانپذیر نبود.در نتیجه به بنیاد رودکی منتقل شدیم و در آنجا به تمرین هایمان ادامه دادیم و در حال حاضر 73 نفر به طور ثابت با ارکستر ما همکاری دارند.
    حمید خزاعی: البته قرار است تا چند ساز و نوازنده دیگر به ارکستر ما افزوده شوند و محل اجرا را هم به تالار وحدت منتقل کردیم.
    به نظر شما خوانندگانی که برای ارکسترهای معمولی کار می کنند با خوانندگانی که در ارکسترهای بزرگ فعالند، دارای چه تفاوت هایی هستند؟
    خزاعي: در سالن های موسیقی معمولاً هر نوع موسیقی با هر کیفیتی اجرا نمی شود. گروه ها و هنرمندانی به تالار وحدت راه می یابند که کارشان از جهت کیفیت اجرا و رعایت اصول فنی قابل پذیرش باشد. از طرفی هم بحث اجرای ارکستر که پیش می آید، هماهنگی در ساختار ارکستر حرف اول را می زند. بنابراین، در تعریف موسیقی فاخر چندین عامل را می توان موثر دانست که از جمله آنها کیفیت کار نوازندگان و شیوه نوازندگی آنان، ساختار قطعات اجرایی، تنظیم و رهبری آنهاست.
    امین سالمی: از نظر من هر نوع موسیقی که مخاطب را به تفکر وادارد،موسیقی فاخر است و حال این در تنظیم و ملودی آن باشد یا در اجرا و شعر آن.در موسیقی فاخر چیزی وجود دارد که سبب می شود تا مخاطب لحظه ای اندیشه کند و با آمدن به برنامه های کنسرت وقتش را مفید بگذراند و حداقلی را به معلومات خود بیفزاید.
    اهمیت آشنایی با سازهای ضربی در آواز چیست و کسی که با این سازها آشناست با آنکه اصلاً از ساز چیزی نمی داند،چه تفاوتی دارد؟
    حمید خزاعی: اگر خواننده ای بتواند دست کم با یک نوع ساز و به ویژه یکی از انواع سازهای ضربی یا کوبه ای آشنایی داشته باشد، سبب تقویت ریتم برای او مي شود. از این جنبه که هر اندازه تعداد نوازندگان بیشتر باشند، حفظ ریتم توسط خواننده می تواند در ارائه یک اجرای خوب موثر باشد.آشنایی خواننده با یک ساز ملودیک هم به ژوس خواندن وی در ارکستر کمک فراوانی می کند. این بسیار مهم است که وی فواصل نت ها را به خاطر داشته باشد و بتواند دستگاه ها و ردیف های موسیقی را با اجرای دست خود اجرا کند.
    عده ای از کارشناسان بر این باورند که موسیقی سنتی ظرفیت همخوانی با شعر نو را ندارد، آیا شما نیز این نظر را تایید می کنید؟
    حمید خزاعی: به نظر من یکی از دلایل پیشرفت نکردن موسیقی ما همین تعصب هاست و اگر این تعصبات که روی هر مقوله ای وجود دارد، برداشته شود؛ من اطمینان دارم که موسیقی ما بسیار بیش از آنچه که در حال حاضر هست باید پیشرفت کند و جهانی شود. هنگامی که ما فواصل سری و کرن در موسیقی خود داریم، به گوش نوازندگان و موسیقیدانان غیر ایرانی ناآشناست و به آسانی قادر به اجرای آنها نیستند. در آهنگسازی برای شعر نو یا هر قالب شعری دیگری،اگر آهنگساز با فضای شعری آن درگیر شود و بتواند در فضای موسیقی آن را ارتقا دهد و با توجه به اینکه اولین عامل تاثیرگذار در موسیقی شعر است،ما باید ابتدا بتوانیم شعر را درست بیان کنیم. بنابراین امکان دارد موسیقی هم ساخته شود که آن شعر نو را به شیوه بسیار خوبی اجرا کند و خیلی از بزرگان موسیقی این کار را با موفقیت انجام داده اند.
    برخی بر این باورند که خواننده بخشی از یک ارکستر است و برخی هم خواننده را جدا از ارکستر می دانند، نظر شما در این زمینه چیست؟
    حمید خزاعی: من درباره این قضیه بر این باورم که وقتی گروهی به عنوان ارکستر با هر تعداد روی صحنه ظاهر می شوند، مطمئناً تک تک افرادی که اجرا دارند،در کیفیت کار ارکستر موثرند و دارای اهمیت هستند. بنابراین نقص در کار یا نبود هر یک از آنان به کار گروه آسیب می رساند. معمولاً در همه دنیا اگر اثری که ساخته می شود با کلام باشد، نتیجه کار برای مخاطبان به نام خواننده شناخته می شود.
    حمید خزاعی: طبیعتاً قالب کار ارکسترال با انواع گروه های موسیقی کمی متفاوت بوده و هم شرایط اجرایی آن طور دیگری است. اصولاً بحث ارکستر ملی و آواز ایرانی که پیش می آید،اینها باید در کنار یکدیگر قرار گیرند و خواننده ایرانی که می خواهد با ارکستر همکاری کند،شرایط کارش متفاوت می شود. خوانندگانی که در حال حاضر به اجرای آواز ایرانی مشغول هستند، معمولاً فرم کارشان در اجراهای گروهی یک چارچوب کاملاً مشخص دارد. در بحث ارکسترال کمی فاکتورها تغییر می کنند و شرایط اجرا هم متفاوت می شود و از نظر اجرا به دشواری های کار افزوده شده و شیوه اجرا نیز تغییر می کند.
    پیشینه ارکسترهای موسیقی در ایران و جهان چیست؟
    امین سالمی:در جهان از قدیم پدیده ای به نام ارکستر موسیقی کلاسیک و ارکستر سمفونیک تعریف شده است و به طور مشخص این ارکسترها را می توان متعلق به اروپاییان دانست.درباره تشکیل ارکستر در ایران می توان گفت که ما از گذشته سه نوع ارکستر داشتیم و هم اکنون نیز داریم. از جمله این ارکسترها می توان به ارکسترهای سنتی که تنها از سازهای ایرانی تشکیل شده اند و آوازها و آهنگ های ایرانی را اجرا می کنند، اشاره کرد.ارکستر با سازهای گوناگون پس از تاسیس دارالفنون به وجود آمد و با آمدن اساتید اروپایی به ایران،ذهنیتی تازه میان هنرمندان ایجاد شد.بنابراین دو گروه ارکستر کم کم تشکیل شد که یکی با تعداد اعضاي محدود، آهنگ های کلاسیک اجرا می کرد و تا امروز به شکل کنونی درآمده است و دیگری ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی بود که می توان گفت با ارکسترهای رادیویی آغاز به کار کرد. در آن زمان چندین ارکستر در رادیو برنامه اجرا می کردند و پس از انقلاب به سبب جنگ فعالیت این ارکسترها تعطیل شد.در سال 1377 به همت آقای فخرالدینی به شکل کاملاً مدرن و پیشرفته به اجرا پرداختند.
    حمید خزاعی: ارکستر ملی قالبش جای گرفتن سازهای ایرانی در کنار سازهای غیرایرانی است و در ایران به غیر از ارکستری که آقای فخرالدینی رهبری می کند، ارکستر ملی دیگری نداریم. در واقع ارکستر آکادمیک تهران نخستین ارکستر ملی ایران است که به صورت خصوصی تاسیس شده است.
    نقش ارکسترهای موسیقی در ارتقاي موسیقی هر جامعه چیست؟
    امین سالمی: به نظر شما چند درصد مردم با انواع سازهای موسیقی آشنایی یا از شکل ظاهری آنها تصور درستی دارند؟! هنگامی که کنسرت برگزار می شود، اگر نیمی از حاضران در سالن از مخاطبان ثابت سالن باشند دیگران کسانی هستند که برای نخستین بار برای کنسرت آمده اند. حتماً در میان آنان نوجوان یا جوانی هم هست که با دیدن سازها، جذب موسیقی می شود. خوشبختانه کنسرت هایی که در حال حاضر در سالن ها برگزار می شوند، همگی وزین بوده و می توان موسیقی اجرا شده را فاخر دانست.این خود انگیزه ای برای مخاطبان است تا به جای رفتن به سمت موسیقی های غربی،به سوی موسیقی های کلاسیک یا سنتی جذب شوند و این جوانان و نوجوانان هستند که در سال های آتی سرنوشت هنر این سرزمین را رقم می زنند.
    
    موسیقی باید مخاطب را به تفكر وادارد / گفت و گو با امین سالمی و حمید خزاعی،اعضاي ارکستر آکادمیک تهران مانا لقماني
    


 روزنامه ايران، شماره 4218 به تاريخ 3/3/88، صفحه 16 (فرهنگ و هنر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 220 بار
    



آثار ديگري از "مانا لقماني"

  گفت وگو با پي;مان ي;زداني;ان، آهنگساز: آهنگ را براي فيلم مي سازم نه مخاطب
مانا لقماني، ايران 1/4/88
مشاهده متن    
  هركس بايد عاشق كاري باشدكه انجام مي دهد / گفت و گو با استفان وه و مارسل درن، نوازندگان پيانو
مانا لقماني، ايران 28/12/87
مشاهده متن    
  دوان؛ نمادي از تمدن ايران باستان
مانا لقماني، ايران 3/2/87
مشاهده متن    
  گپي با امير صراف، به بهانه برپايي كنسرت پيانو در فرهنگسراي نياوران؛ موسيقي به فعاليت هاي اجتماعي زنده است
مانا لقماني، اعتماد ملي 22/9/86
مشاهده متن    
  بيمارستان يا بيمار ستان!
مانا لقماني ، همشهري 1/6/85
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه مهندسي ساختمان
متن مطالب شماره 52، زمستان 1396 و بهار 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است