|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد88/3/10: معجزه زلیخا!
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4552
پنج شنبه 2 اسفند 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 1810 10/3/88 > صفحه 30 (نگاه سوم) > متن
 
 


معجزه زلیخا!
کتایون ریاحی از دنیای بازيگري خداحافظی كرد



    کتایون ریاحی بازیگر سینما و تلويزیون ایران کناره گيري خود را از بازيگري اعلام کرد.
    ریاحی با نویسندگی برای کودکان آغاز و با فیلم «خبرچین» به سینما آمد؛ اما فیلم در نیمه راه متوقف شد و او برای بازی در فیلم «پاییزان» انتخاب شد. در آن زمان در سینما چندان موفق نبود، اما با بازی در مجموعه «پدرسالار» توانست خود را مطرح کند و حضور او در مجموعه های «روزهای زندگی» و به ویژه سریال تلویزیونی «پس از باران» از او چهره ای محبوب ساخت. ریاحی موفق شد در مجموعه های «پس از باران» و «شب دهم» بازی خوبی ارائه دهد.
    او پس از پنج سال دوری از سینما با بازی در «شام آخر» مهم ترین و زیباترین بازی دوران زندگی خود را به معرض نمایش گذاشت و برای بازی در همین فیلم نامزد جایزه بهترین بازی نقش اول زن از بیستمین جشنواره فیلم فجر شد. «این زن حرف نمیزند» دیگر فیلمی بود که توانایی های کتایون ریاحی را به رخ همگان کشید. ریاحی برای بازی در این فیلم هم کاندید جایزه از هفتمین جشن خانه سینما شد. اقدام غیر منتظره او در کناره گیری از دنیای بازیگری که طي ياداشتي به سايت سيمافيلم اعلام شده است به اين شرح است:
    
    به نام خدا
    گاهي اوقات زندگي طوريه که آدم نون امروز را واسه شکم فرداش نمي خواد، اونوقته که روياهاي آدم به تعويق مي افته. گاهي اوقات آدم از سرنوشت، رو دست خوبي مي خوره، که فکر مي کنه داره تصميم مي گيره، اونوقته که آدم ادعاهايي مي کنه، که تو رو دربايستي انجامش گير مي افته.
    گاهي اوقات آدم از آرزوهاش جا مي مونه. گاهي اوقات آدم مي خواد بازي کنه، بازيگر مي شه. گاهي اوقات داره مي خنده وقتي تو دلش خونه، گاهي گريه مي کنه و قتي داره از زور خنده مي ميره. گاهي اوقات شوخي شوخي همه چيز جدي مي شه. گاهي اوقات آدم وقتي زياد مي خواد کم مي ياره، گاهي وقتي کم مي ياره زياد مي خواد. گاهي اوقات با ترس و لرز برمي گرده به پشت سرش نگاه کنه، مي بينه چه شجاعتي گاهي اوقات با شجاعت مي تونه ترساشو نگاه کنه. گاهي اوقات آدم به دنبال خوشبختي، زندگي را گم مي کنه، گاهي هم با انتظار زندگي را معنا مي کنه. گاهي اوقات آدم براي پيدا کردن يه گنج الکي، گوهر خودشو گم مي کنه، گاهي هم گوهر حقيقت را پيدا مي کنه.
    گويا زمان برآورده شدن آرزوي من و پسرم فرا رسيده و لازم است که زائر سرزمين قصه، راهي شود. اينک که عازم سفرم، سفري به ديگر سوي زندگي، بر خود لازم مي دانم تا از دوستانم و استادانم که آن قدر به من نزديک بودند که در من بودند، تشکر کنم؛ پروانه ماهان، زهرا عروس خوب پدر سالار، خانم بس، فاطمه ملاصدرا، فخرالزمان، مهين مشرقي، تارا، ثريا اردلان.... و زليخاي عاشق. گر چه همه اين عزيزانم عاشق بودند ولي عشق زليخا خود يک معجزه بود.
    اين زنان و تنها دوستان نازنينم گاهي تشويقکي شدند و اگر تنبيه نشدند، خدا را شکر، که البته باور نمي کنم بازيگر زني در جهان باشد که شماتت، تحقير و تنبيه نشود؛ اما همواره بزرگترين مشوقم مردم بودند با مهر آريائيشان و ايمان به خدا.
    بسيار بسيار مفتخرم که در تمام طول زندگي بازيگري ام، تنها و تنها يک حامي داشتم و به قول جماعت سينمايي آنان که با کمان حلاجي پنبه ام را زدند، خواسته يا ناخواسته به دنبال چيزي بودند که سهم من وراي آن بود.
    در طول بيش از دو دهه هرگز افتتاحيه و اختتاميه جشنواره فجر را نديدم. کارت دعوت به دستم نرسيد! و خلاصه به قول ولتر؛ «خدايا مرا از شر دوستانم در امان بدار، خود با دشمنانم مي دانم چه کنم!»
    در مقطعي که سينما را جايگاهي شايسته براي خود نمي ديدم، رسانه ملي (تلويزيون) پايگاهي شد تا مهرم را با مردم مهربان تقسيم کنم.
    و باز به قول حافظ؛ «کيمياي سعادت رفيق بود رفيق»، رفقايي که همچنان هستند و من قدردانشان و آنان که رفتند خدا به همراهشان. و اما اين همه تنهايي، برکت بود براي خلوت انس و اين که؛ «يدالله فوق ايديهم»، که ترجمه سينمايي آن مي شود: براستي خدا بزرگ ترين کارگردان است.
    آنچه مي بايست از جادوي سينما و بازيگري بياموزم، آموختم تا شايد ره توشه اي براي نوشتن باشد و در پي تجلي معجزه عاشقانه زليخا در زندگي ام. اينک بر آنم تا با اعجاز کلمات، پيوندي ديگر با شما نه از جنس نقش آفريني بلکه با آفرينش نقش داشته باشم.اراده امروز من براي نوشتن، گويا مجالي براي بازيگري نخواهد گذاشت، اما بايد ديد اراده خدا چه تقديري برايم رقم خواهد زد.
    باشد که از اين آزمون سربلند و دست پر بيرون آيم.
    به اميد خدا و التماس دعا
    کتايون رياحي
    
    
    
    
    معجزه زلیخا! / کتایون ریاحی از دنیای بازيگري خداحافظی كرد
    


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 1810 به تاريخ 10/3/88، صفحه 30 (نگاه سوم)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 3892 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
Thrita
شماره 22
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است