|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران88/3/24: نواي روح نوازي كه ازگلدسته ها به گوش مي رسد
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6904
شنبه 28 مهر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 4234 24/3/88 > صفحه 9 (گزارش) > متن
 
 


نواي روح نوازي كه ازگلدسته ها به گوش مي رسد


نويسنده: روح الله پارسا

از فيوضات معنوي حضور مقام معظم رهبري در ارديبهشت ماه سال جاري در كردستان، اجازه معظم له در رابطه با پخش اذان با سبك برادران اهل تسنن از رسانه هاي صوتي و تصويري استان است كه ابعاد جهاني و فرامنطقه اي به خود گرفت.
    اين اقدام به موقع، موجي از استقبال هموطنان عزيز سني را پيش روي داشت. فرصت را با يادكردي از موذنان پيشكسوت مغتنم شمرده و اين رويداد وحدت گرايانه كه نشات گرفته از اسلام ناب محمدي است را نيز گرامي مي داريم.
    نيايش با خداوند و عرض نياز به پيشگاه او، محبت خداوند را در قلب تقويت مي كند، غفلت را كنار مي زند و انسان را از امدادهاي او بهره مند مي سازد؛ در ميان مناجات ها و دعاها، نماز جايگاه ويژه اي دارد. آغازگر نماز، اذان است بويژه اذاني كه به عنوان اعلام موقع نماز در قالب سرودي از ايمان كه از
    گلدسته هاي مساجد و رسانه هاي صوتي و تصويري پخش مي شود. نماز عبادتي است كه خداوند خود به ما آموزش داده و خواسته است كه با او اين گونه سخن بگوييم و با پيام اذان به طور مداوم در طول شبانه روز به ياد خدا باشيم. چقدر هيجان انگيز و شادي آور است آن زمان كه انساني مخاطب خداوند قرار مي گيرد و به او گفته شود: «اي نفس به آرامش رسيده، خشنود و خداپسند به سوي پروردگارت باز گرد، در ميان بندگان خودم درآي و در بهشت خودم داخل شو.»
    پس از افتتاح راديو تهران در چهارم ارديبهشت ماه 1319 شمسي جهت اجراي برنامه هاي محدود ورزشي و مذهبي در كنار ديگر برنامه هاي هنري از چهره هاي شناخته شده آن عصر بهره گرفته مي شد كه جهت مرشدي ورزش باستاني از مرحوم «جعفر شيرخدا» استفاده مي گرديد كه آن مرحوم نزديك به دو دهه اين وظيفه را انجام داده، پس از او برادرش حاج عباس شيرخدا اين رسالت را به دوش كشيد.
    در بخش مذهبي شاخص ترين فرد جهت اذان مرحوم شيخ عبدالكريم اردبيلي (پدر مرحوم موذن زاده اردبيلي) بود.
    از آغاز دهه 30، شنوندگان راديو تهران با صداي باز و رسا و شادابي آشنا شدند كه هفته اي چند نوبت اذان ظهر را قرائت مي كرد و در مناسبت هاي سوگواري هم به خواندن اشعار مذهبي مي پرداخت (قبل از انقلاب اذان صبح و اذان مغرب از صدا و سيما پخش نمي شد). به هر ترتيب او به تهراني هاي كنجكاو معرفي شد. علي بهاري، يكي از جوانان خوش صدا و متدين محله قنات آباد مولوي در حقيقت در گروه اوليه موذن ها شامل عبدالكريم اردبيلي و موذن زاده و به حساب مي آمد. آن زمان عموماً قاريان قرآن و موذن ها در سبك اجرا هماهنگ با موسيقي اصيل ايراني مي خواندند. مثل حالاالگوبرداري از انواع سبك ها و روش هاي قاريان معروف عرب رواج نداشت. به عنوان مثال در همين تهران تا 46 سال پيش يكي از ذاكرين معروف به نام «ضياءالذاكرين» كه بسيار فرد باتقوايي نيز بود، به كليه دستگاه ها و گوشه ها و رديف هاي موسيقي مسلط و وارد بود.
    از اين دست مداحان و ذاكران در تهران قديم (زمان قاجار) تعدادي بودند كه معروف شان تاج الواعظين، ملك الواعظين، ملك الذاكرين، سراج الذاكرين،سيف الذاكرين، امين الواعظين، سعيدالواعظين و در دوران پهلوي ضياءالذاكرين بود كه قبلاً به آن اشاره شد.
    ايشان در سال 1345 شمسي در سني حدود يكصد و اندي سال عمر پربركت، به رحمت خدا رفت. دو تن از هنرمندان برجسته رشته آواز از شاگردان آن مرحوم بودند كه عبارتند از مرحوم استاد غلامحسين بنان و استاد حاتم عسكري.
    استاد حاج علي بهاري نيز از زمره ذاكران صاحب سبك كم و بيش به علم و هنر موسيقي واقف بود كه با رعايت موازين آن در اجراهاي منبر به خوبي حق مطلب را ادا مي كرد. در سال 1335 شمسي (سوم شعبان تولد امام حسين(ع)) براي اولين بار چهره جوان و شاداب او را كه حدوداً 30 ساله نشان مي داد، در جشن مفصلي كه در منزل مرحوح حاج حبيب الله بيدگلي واقع در انتهاي باغ فردوس مولوي بازارچه شاهين منعقد بود، ديدم كه همه مجلس جذب صداي ششدانگ او شده بودند و به هم معرفي مي كردند كه ايشان آقاي بهاري، خواننده جديد مذهبي راديوست.
    او در آغاز دهه چهل از ادامه همكاري با راديو انصراف داد زيرا قسمتي از اوقاتش صرف خدمت به حجاج بيت الله الحرام مي شد كه با خروج ايشان از راديو مرحوم «محمد آقاتي» برنامه اذان بهاري را ادامه داد، آقاتي بعد از پيروزي انقلاب درگذشت وليكن اذان آن مرحوم همچنان از صدا و سيما پخش مي شد.
    سالمندان فعلي و نوجوانان و جوانان سال هاي 45 تا 35 زماني كه از مدرسه به خانه مي آمدند در طول هفته 2 تا 3 بار ناهارشان را همراه با صداي اذان بهاري كه از راديو پخش مي شد ميل مي كردند. قبل از انقلاب اذان مصوب فقط چهار يا پنج قطعه بود كه به شيخ عبدالكريم اردبيلي، موذن زاده اردبيلي، علي بهاري و محمد آقاتي تعلق داشت وليكن هم اكنون بحمدالله قريب به 30 قطعه اذان در سبك ها و دستگاه هاي مختلف مجوز پخش دارند.
    بهاري در حال حاضر بيش از 80 سال را پشت سر گذارده ، او سابقه 60 سال خدمتگزاري در آستان اهل بيت عليهم السلام را در كارنامه اش دارد. او يكي از مفاخر جامعه مداح تهران است مانند استاد حاج حسن آقا محمدي، حاج رحمت الله نجفي، حاج حجت كسري، حاج محمد علامه، حاج اكبر ناظم، حاج حسن ناظم و حاج احمد شمشيري و ديگر عزيزان كه ماشاءالله كم نيستند.
    خوشبختانه پنج سال پيش در مراسم تقدير از پير غلامان حسين كه از طرف صدا و سيما در حسينيه جماران برگزار شد از 60 سال خدمات استاد بهاري تقدير به عمل آمد. شايسته است هيات نوباوگان قنات آباد هم در فرصتي مناسب در ايام ماه مبارك رمضان كه در پيش است طي مراسمي در مسجد بزرگ قنات آباد از فرزند برومند محله قنات آباد (استاد بهاري) تقدير به عمل آورد. حتي صدا و سيما هم از نوار اذان گوش نواز استاد بهاري به هر صورت كه صلاح است بهره گيري نمايد. مثل استفاده بهينه اي كه از نوار صداي مرحوم استاد آقاتي مي شود.
    حاج علي بهاري در اين سال هاي فصل آخرين حيات با زبان حال مرحوم «نظام رشتي» ذاكر پشت خميده و كهنسال حسيني همنواست:
    به هنگام پيري، مران ام زپيش
    كه حرف تو كردم جواني خويش
    من از كودكي عاشقت بوده ام
    مران از درت گرچه آلوده ام
    استاد رحيم موذن زاده اردبيلي در سال 1304 خورشيدي در شهرستان اردبيل به دنيا آمد و از همان كودكي با قرآن مانوس گرديد. صداي صاف و رسا و دلنشين در خانواده موذن زاده موروثي است. ابتدا پدرشان مرحوم شيخ عبدالكريم اردبيلي از موذنان برتر اردبيل مورد توجه بود. شهرت اذان او به تهران هم رسيد تا اين كه از او جهت همكاري با راديو دعوت به عمل آمد.
    از سال 1322 اذان را در راديو تهران اجرا نمود و سپس از ماه مبارك رمضان همان سال نيز برنامه زنده سحر ايشان طراحي شد كه مجري آن شيخ عبدالكريم اردبيلي بود.
    او در سال 1329 شمسي به دليل عارضه سكته از راديو استعفا كرد و اين مسئوليت را فرزندشان رحيم موذن زاده عهده دار شد. اذان موذن زاده به دليل قداست خاص از نظر جنس صدا و هم از نظر سبك و ضبط در گوشه روح الارواح بيات ترك آن هم در ايام ماه مبارك رمضان با دهان روزه با جاودانگي جزو ميراث معنوي فرهنگي جمهوري اسلامي به ثبت رسيده است.
    مرحوم موذن زاده در روز 5 خرداد سال 1384 در سن 80 سالگي پس از چند ماه بيماري نداي ارجعي را لبيك گفت.
    وليكن نام و يادش هر روز با پخش اذان معروف او از مراكز راديو و تلويزيون هاي سراسر كشور براي هميشه زنده و جاويد مانده است.
    استاد حسين صبحدل از سال 1345 شمسي با آغاز به كار حسينيه ارشاد اجراگر اذان و نيايش و نغمه سراي مذهبي حسينيه بود و به همين ترتيب با مساجد هدايت، قبا و ارك نيز همكاري نزديك داشت. او در حقيقت از مداحان نسل جديد بود كه رديف هاي موسيقي را به خوبي مي دانست و در تنظيم اش و مداحي در دستگاه هاي آوازي ايراني مهارت داشت.
    سال 57 (پس از پيروزي انقلاب) به راديو آمد. ابتدا دعاهاي سحر ماه مبارك رمضان را با روح دستگاه هاي آواز اصيل ايراني تهيه كرد و سپس به توليد سرودهاي انقلاب پرداخت.
    ضمناً كار جاودانه استاد محمدرضا شجريان در زمينه مناجات هنگام افطار كه به نام «ربنا» معروف است به ابتكار و همت استاد صبحدل به اتمام رسيد. اذان صبحدل، اذان انقلاب اسلامي است و اگر ظريفي گفت صبحدل «بلال عصر» ماست پر بي راه نگفته است و اگر مقام معظم رهبري در ديدار با اصحاب راديو به صبحدل اشاره مي كنند و مي گويند: «اذان بايد گلدسته اي باشد مثل اذان شما» به درستي كه مي دانند كه اذان صبحدل صداي گلدسته هاست. در روز
    27 مهرماه سال 1385 در شبستان مصلاي تهران جهت تقدير از 40 سال اذان گويي صبحدل مراسمي برقرار گرديد.
    دكتر غلامعلي حداد عادل رئيس وقت مجلس شوراي اسلامي با تقدير از خدمات حسين صبحدل گفت: «استاد صبحدل به گردن چندين نسل حق بزرگي دارد. اگر امروز در كشور ما اذان زيبا خواندن امري عادي و طبيعي است، اين مسئله مرهون خدماتي است كه استاد صبحدل و ديگران در 40 سال قبل آغازگر آن بودند.»
    حداد عادل در ادامه با اشاره به فضاي كمرنگ اين جامعه در سال هاي پيش از انقلاب، به ذكر خاطره اي از حضور خود در برنامه هاي حسينيه ارشاد در سال 45 پرداخت و گفت: «در آن زمان حضور صبحدل در برنامه هاي مذهبي طراوت خاصي به آن مي بخشيد. او نوع متفاوت از اذان و نيايش را ارائه مي كرد كه شنيدن آن براي ما بسيار دلنشين بود.»
    بحمدالله تعدادي حدود بيست نفر ديگر از اذان گويان خوش صدا و صاحب سبك صدا و سيما اين سرود ايماني را همواره سر مي دهند و مشام جان همه علاقه مندان به صداي آسماني اذان را تازه و شاداب و معطر مي كنند. ضمناً معرفي يكايك آن عزيزان گزارش مستقل ديگري را طلب مي نمايد
    
    
    نواي روح نوازي كه ازگلدسته ها به گوش مي رسد روح الله پارسا
    


 روزنامه ايران، شماره 4234 به تاريخ 24/3/88، صفحه 9 (گزارش)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 1536 بار



آثار ديگري از "روح الله پارسا"
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه اعتياد پژوهي
متن مطالب شماره 46، تابستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است