|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 در    جستجو:  
روزنامه ايران88/10/14: احترام به بزرگ ترها عميق، قلبي و پايدار
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 5623
پنج شنبه بيست و هشتم فروردين ماه 1393



خدمات سايت




 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 4402 14/10/88 > صفحه 14 (گزارش زندگي) > متن
 
      


احترام به بزرگ ترها عميق، قلبي و پايدار
تلفيق فرهنگ غالب با تربيت جديد ضروري است


چند سال پيش، وقتي از دختر 5 ساله ام مي خواستم تا به خانه پدربزرگ و مادربزرگش، خانه عمو، خاله، دايي و... برويم، خيلي خوشحال مي شد و فوراً با ما به ميهماني مي آمد ولي حالابعد از گذشت چند سال دختر كوچكم تمايل زيادي به رفت و آمد با بزرگ ترهاي فاميل ندارد و بيشتر دوست دارد با دوستانش باشد. اين موضوع مرا خيلي نگران كرده به طوري كه احساس مي كنم دخترم احترام به بزرگ ترها را فراموش كرده و تمايلي به ديدن آنها ندارد.
    وقتي همه پاي حرف هاي پدربزرگ ها و مادربزرگ هايمان مي نشينيم، همه آنها از روزگاراني حرف مي زنند كه احترام به بزرگ تر يك اصل اساسي بوده و رعايت نكردن احترام به آنها، گناه بزرگي محسوب مي شد كه بعدها فرد مي بايست تاوان آن را پس بدهد.
    به همين خاطر والدين تلاش زيادي براي تربيت صحيح فرزندان خود كرده و آنها را مطابق با الگوها و معيارهاي تربيتي خود پرورش مي دادند. اما با گسترده تر شدن روابط اجتماعي، وضعيت تربيتي كودكان تغييري اساسي كرد.
    دكتر هوشمند رضايي، جامعه شناس در اين باره مي گويد: با گسترده تر شدن ارتباطات اجتماعي- رسانه اي كودكان ديگر از يك شيوه تربيتي برخوردار نيستند. در عصر جديد، عصر ارتباطات، هر كودكي همزمان چند شيوه تربيتي دريافت مي كند. او نه تنها والدين خود را به عنوان الگو بلكه مجري هاي تلويزيوني، شخصيت هاي كارتوني و... را نيز الگوي تربيتي قرار داده و از آنها نقش مي پذيرد. متاسفانه در جامعه ارتباطي و رسانه اي ما موضوعات و برنامه هاي كمتري پيرامون ارتباط و احترام به بزرگ ترها ديده مي شود و برنامه هاي راديو و تلويزيوني كمتري در اين ارتباط ساخته مي شود.
    وي ادامه مي دهد: كودكان عصر جديد جامعه ما تنها در اعياد يا مراسم خاص از طريق برنامه هاي تلويزيوني توصيه مي شوند تا با پدربزرگ و مادربزرگ و ساير بزرگ ترهايشان ديدار داشته باشند. گذشته از آن، توليدات كارتوني و تلويزيوني مختص كودكان نيز اندك بوده و بيشتر ما از محصولات تلويزيوني ساير فرهنگ ها استفاده مي كنيم.
    اين محصولات تلويزيوني و بويژه كارتون ها نيز موضوعاتي تخيلي و خارج از مباحث رفتاري و اجتماعي خاص فرهنگ ما داشته و از اين رو معيارهاي اخلاقي و رفتار اجتماعي مورد حساسيت جامعه ما را رواج نمي دهد. بنابراين بايد ابتدا بازنگري كلي به رفتارها و برنامه ها و شيوه هاي تربيتي خود داشته باشيم و بعد ذهنيات و شيوه تفكري كودكان، نوجوانان و جوانان را مورد تجزيه و تحليل قرار دهيم.
    احترام به بزرگ ترها هميشه به عنوان يك خرده فرهنگ غالب در جامعه ما حاكم بوده است. اين خرده فرهنگ نه تنها يك اصل تشريفاتي نيست بلكه خانواده هاي ايراني عميقاً به آن اعتقاد دارند و هرگز احترام ظاهري كودكان در برابر بزرگ ترها را نمي پسندند. بنابراين با وجود وضعيت تربيتي و اجتماعي موجود، والدين يك تنه سعي در تربيت اين چنيني كودكان مي كنند.
    
    
    چرا بايد به بزرگ ترها احترام گذاشت؟
    يكي از اساسي ترين نكاتي كه همواره به ذهن مي رسد و خيلي اوقات از سوي والدين و ساير مسئولان تربيتي، بي پاسخ گذاشته مي شود، همين نكته است كه «اصلاً چرا بايد براي بزرگ ترها احترام ويژه اي قائل شد؟» طرح اين پرسش در ابتدا سطحي و خالي از بار اطلاعاتي جديد به نظر مي رسد اما نكته اينجاست كه والدين چرا با وجود پرمعنا بودن مفهوم احترام به بزرگ ترها در تربيت كودكان ناموفق هستند.
    دكتر رسول امامي پور، روانشناس در اين باره مي گويد: ما ابتدا بايد به كودكان از دوران خردسالي بفهمانيم چرا بايد به بزرگ ترهايشان احترام بگذارند.
    هر كودكي براي اين كه تربيت مناسبي پيدا كند، نياز به يك هويت تربيتي دارد؛ يعني كودك بايد بداند كه احترام به بزرگ ترها چيست و چرا اين قدر والدين اصرار بر آن دارند؟ و اين هويت شكل نمي گيرد مگر آن كه والدين ريشه و اصل اين احترام را به كودكان شان توضيح دهند.
    هر يادگيري اگر اصل و ريشه نداشته باشد، سطحي و ظاهري خواهد بود. بنابراين والدين از همان اوان كودكي مي بايست قصه هاي متعددي درباره پهلوانان و الگوهاي مذهبي ايران براي كودكان شان بازگو كنند كه او نيز تنها با اين سرنخ احترام به بزرگ ترها را پيشه خود قرار مي دهد.
    دكتر امامي پور مي افزايد: برخي كودكان بسيار كنجكاو هستند و تنها يك الگو نمي تواند دليل محكمي براي رفتارهاي اجتماعي آنان باشد.
    بنابر اين كودكان نياز به توضيحات بيشتري دارند.
    اين كودكان هم نياز به يادگيري هاي ديداري، شنيداري و عملي دارند. بنابراين تنها توضيح كلامي براي آنها كافي نيست و والدين خود به طرق مختلف مي بايست الگوهاي رفتاري براي كودكانشان باشند.
    اين قبيل كودكان در رفتارهاي والدين خود بسيار دقيق شده واگر كوچك ترين رفتار متناقض با تعاريف احترامي كه از خود والدين شنيده اند را مشاهده كنند، را يادگرفته و آن را در روابط با بزرگ ترهايشان بكار مي گيرند. بايد براي اين كودكان كاملاً توضيح داد كه چرا بايد به بزرگترها احترام گذاشت.
    هر خانواده اي تعريف خاصي از احترام دارد و دلايل براي احترام به بزرگترها نيز متفاوت است بنابراين والدين بايد مطابق با معيارهاي خانوادگي، رفتاري و... مصداق هاي احترام را براي كودكان توضيح دهد.
    البته در والدين از طريق كشيدن نقاشي، گفتن داستان يا بازي نقش شيوه هاي احترام به والدين و بزرگترها را در موقعيت هاي مختلف تمرين كرده و به نمايش مي گذارند.»
    
    
    تغيير معناي احترام به بزرگترها در دوران نوجواني
    كودكان تا وقتي قبل از دوره پيش دبستاني قرار دارند تمرين احترام به والدين و بزرگترها اثرات زيادي در آنها مي گذارد آنها از والدين خود يا ساير ارتباطات تربيتي شان ياد مي گيرند چگونه به بزرگترها احترام بگذارند.
    آنها وقتي قدم به مدرسه مي گذارند پيش از آن كه والدين را الگوي بي قيد و شرط تربيتي خود قرار دهند از معلم مدرسه و دوستانشان تربيت مي پذيرند.
    بنابراين كودكاني كه در اين زمينه به طرز صحيحي تربيت شده باشند وقتي وارد مدرسه مي شوند روند تربيتي شان ادامه پيدا كرده و با تاثير پذيري از ساير همسالان و معلم ها و مربيان شان تربيت خود را تكميل مي كنند.
    دكتر امامي پور در اين باره مي گويد: «كودكان تا قبل از سنين پيش دبستاني قدرت تجزيه و تحليل كامل همه مباحث و اطلاعات را ندارند بنابراين ممكن است بخش اعظمي از رفتار احترام آميز آنها با بزرگترهايشان ظاهري باشد بنابراين آنها وقتي بزرگتر شده و پا به دبستان مي گذارند يادگيري هاي قبلي خود را تكميل تر كرده و از الگوهاي مربيان و معلم خود نقش پذير هستند.
    از اين رو نبايد تاثير تربيت در مدارس را ناديده گرفت. خوشبختانه اكثر مدارس ما اين خرده فرهنگ را بسيار رواج داده و نقش خوبي را ايفا مي كنند.»
    اما با وجود تربيت هاي والدين و تربيت از سوي مربيان و مشاوران مدارس با اين حال وقتي كودكان از مرحله دبستاني به نوجواني مي رسند رفتارشان به گونه اي تغيير پيدا مي كند كه والدين تصور مي كنند كودكشان مانند گذشته ها نبوده و احترام به بزرگترها را فراموش كرده است.
    عيسي مهدوي، روانشناس در اين باره مي گويد: «نوجوانان بعد از تاثير پذيري از والدين و مدرسه بالاخره وارد مرحله اي مي شوند كه خود به تنهايي مسائل را تجزيه و تحليل مي كنند.
    آنها شيوه تفكر نويني پيدا مي كنند و بعدها اعتقاد پيدا مي كنند كه هر آنچه والدين شان گفته اند درست نبوده و والدين و بزرگترها نيز ممكن است اشتباه كنند.
    نوجوانان در اين دوره رشدي وارد مرحله اخلاقي صوري و انتزاعي شده و همه معيارهاي اخلاقي را خوب يا بد نمي داند و او از يك نگاه مطلق گرا، نگاهي انعطاف پذير به قضايا دارد و بالاخره در ارتباط با تكريم بزرگترها به اين نتيجه مي رسد هركس حتي اگر بزرگتر هم باشد از خطا و اشتباه مبرا نيست و بنابراين هميشه هم قابل احترام نيست.
    با اين كه به نظر مي رسد نوجوانان رشد اخلاقي خوبي كرده باشند اما هنوز مرحله پاياني رشد اخلاقي آنها تكميل نشده و خود آنها نيز اشتباهاتي در اين باره دارند. آنها رفتارهاي اجتماعي، اخلاقيات و... را هنوز به خوبي تجزيه و تحليل و بررسي نمي كنند و خيلي اوقات در اين زمينه به خطا مي روند.»
    وي مي افزايد: «در اين مرحله نوجوان خود به تنهايي فكر كرده و به تنهايي به نتيجه مي رسد و در نهايت تصميم مي گيرد.
    البته گاه از دوستان مورد قبولش نيز تاثير مي پذيرد ولي داشتن يك فرد مورد اعتماد و مشاوري دلسوز يا والديني آگاه در اين دوره به آنان كمك مي كند كه مفهوم احترام به بزرگترها را تكميل كند.»
    اين دوره اگر همراه با حفظ آرامش، تربيت صحيح و نيز مشاوره اي مناسب طي شود، دوره بعدي، يعني جواني، فرصت مناسبي براي تثبيت حفظ ارزش ها و معيارهاي اخلاقي و فرهنگي در فرد خواهد بود و جوان به پشتوانه تربيتي بالاهم به بزرگترها و افراد سالمند احترام گذاشته و هم خود فرزندش را به درستي به سمت حفظ ارزش ها و معيارهاي اخلاقي تربيت و هدايت خواهد كرد.
    احترام به بزرگترها مربوط به سن و دوره خاصي نيست اما ارزش گذاري و تلاش براي حفظ ارزش ها بايد در سنين كودكي پايه گذاري شده و تا جواني ادامه يابد.
    هرچند در دوران ميانسالي و سالمندي فرد درست تربيت شده از تكريم خاص فرزندان خود بهره مند شده و بسياري از تشويش ها و دل نگراني و اضطراب سالمندي اش نيز كاهش پيدا مي كند، در نتيجه اين فرد از سلامت و بهداشت رواني بالايي برخوردار خواهد بود.
    
    احترام به بزرگ ترها عميق، قلبي و پايدار / تلفيق فرهنگ غالب با تربيت جديد ضروري است
    


 روزنامه ايران، شماره 4402 به تاريخ 14/10/88، صفحه 14 (گزارش زندگي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 1187 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 
اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
وطن امروز
 پيشخوان
مجله علوم و تكنولوژي نفت
متن مطالب شماره 1 (پياپي 401)، 2014را در magiran بخوانيد.

- IN SITU SILICA SUPPORTED METALLOCENE CATALYSTS FOR ETHYLENE POLYMERIZATION
- DEVELOPING A NEW INITIALIZATION PROCEDURE FOR DISTILLATION COLUMN SIMULATION
و ...
سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1393-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.
 

 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655

فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!

توصيه می کنيم هنگام استفاده از اين سايت یه ويژه در هنگام جستجو از مرورگر IE استفاده کنيد.
 

تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است