|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه جام جم88/11/7: قطار ابر
magiran.com  > روزنامه جام جم >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 5244
سه شنبه 15 آبان 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2835
magiran.com > روزنامه جام جم > شماره 2770 7/11/88 > صفحه 8 (موسيقي) > متن
 
      


قطار ابر
به بهانه سالمرگ استاد احمد عاشورپور

نويسنده: آروين ايل بيگي

تابستان 86 يك صبح جمعه وارد بلوار ميرداماد شديم. از نيم ساعت قبل با عادل بيابانگرد و تورج خامنه زاده شروع كرده بوديم به خوشحالي از اين كه باز براي ملاقات يك هنرمند، راه صعب و غمگنانه اي به سوي يك خانه حقير در پيش نيست. استاد احمد عاشورپور، پدر موسيقي نوين گيلان در عمارتي 2 طبقه و قديمي زندگي مي كرد. يك لحظه تصوير محو و مه آلودي از گذشته هاي شهر و زادگاه دوست داشتني اش در ذهنم جان گرفت. هنوز خيلي از تكه هاي زندگينامه او برايم ناپديد بود. داخل كه شديم از بالاي راه پله صداي گنگي از موسيقي به پايين مي ريخت. هميشه دلم مي خواست بدانم استاد احمد عاشورپور در اتاق تنهايي اش چه گوش مي دهد. از پاگرد رد شديم و چهره پيرمرد، بغض را دواند توي گلويم. در ورودي باز بود و صندلي او درست رو به در. همان جا مي دانستم اين انتظار و بي قراري براي ديدار آدم هايي كه نمي شناسد، امّا از شهر محبوبش آمده اند، تصويري است كه تا آخر عمر رهايم نخواهد كرد.
    او همان آقاي عاشورپور عزيز بود كه آوازش آرام ترين آواز جهان است. صدايي مثل قطاري از ابر، مداوم و خيال انگيز. ما را كه ديد سريع و بسختي ايستاد. مانند استقبال از مسافراني ديرآشنا، گرم گرفت به روبوسي. خانم پرستار گفت: «از صبح منتظر شما هستند»؛ موج بزرگي مرا از ساحل آنجا كند و به عمق آب برد... روي تابلويي بر ديوار به نستعليق نوشته بود: «من ندارم وقت مردن.» نشستيم. سلام آقاي بارور دوست شاعرش را رساندم. به دلتنگي خاصي گفت: «چرا با شما نيامد؟.» بهانه اي في البداهه آوردم به رسم ادب. از انزلي پرسيد و همان طور كه به خيسي توي چشم هايش چشم دوخته بودم سخن را به حرف از گذشته ها رساندم؛ ولي انگار در كنار استاد ايستاده بوديم و به قايق خاطراتي اشاره مي كرديم كه در درياي مه گم شده بود. يادآوري برايش سخت بود، خيلي سخت. چنان كه هنوز كامل نپرسيده، بيتابي اش از به يادنياوردن وادارم مي كرد بحث را عوض كنم. موسيقي اتاق ربطي به آثار او نداشت. معلوم شد انتخاب پرستار است و آقاي عاشورپور هيچ اعتراضي براي شنيدن هرروزه آنها نمي كند. پرستار گفت: «اين نوارها را از خانه ام آورده ام. آقا موسيقي را دوست دارند.» انگار بر قله ايستاده بوديم و مي گفت «اين كوه است.»! پرسيدم نوار كارهاي خودشان را نداريد كه بگذاريد؟ گفت: «نه.» آقاي عاشورپور به ميز روبه رويمان اشاره كرد و گفت: «شما اين ميوه ها را شرمنده كرديد.» عجيب نبود كه تعارف روزمره استاد نوگرا نيز فرقي با همه داشته باشد. عادل زبان صحبت را به گيلكي برد. در چهره استاد لبخند نشست. تا به حال نديده بودم كسي اينچنين از شنيدن آواي گيلكي مشعوف شود و توي چشم هايش اين شعف عجيب موج بزند. اگر زبان براي ما وسيله و ابزار كشف و ارتباط بود، براي او مام بود. موسيقي بود. هميشه دلم مي خواست آخرين ديدارمان در هواي مرطوب انزلي باشد، روي مول يا عرشه اي مثل آن كشتي شكسته كه ديگر نيست يا كوچه هاي فراموش شده غازيان يا روي پله هاي كوتاه محل ترنم موزيك (حافظيه) كه استاد احمد عاشورپور سال هاي سال آرزو داشت آنجا بايستد و براي مردمي كه فقط براي موسيقي جمع شده اند، آواز بخواند. اما نشد. نمي شود هيچ وقت.
    * روزهاي پاياني دي ماه يادآور كوچ استاد عاشور پور است .
    
    قطار ابر / به بهانه سالمرگ استاد احمد عاشورپور
    


 روزنامه جام جم، شماره 2770 به تاريخ 7/11/88، صفحه 8 (موسيقي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 187 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله آموزه هاي قرآني
متن مطالب شماره 28 (پياپي 53)، پاييز و زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است