|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه جام جم89/6/23: گفتگو با صادق تبريزي، هنرمند نقاش :فضاي هنري تهران بلاتكليف است
magiran.com  > روزنامه جام جم >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 5366
چهار شنبه 4 ارديبهشت 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2835
magiran.com > روزنامه جام جم > شماره 2943 23/6/89 > صفحه 8 (تجسمي) > متن
 
      


گفتگو با صادق تبريزي، هنرمند نقاش :فضاي هنري تهران بلاتكليف است


نويسنده: آزاده صالحي

صادق تبريزي سال 1317 در تهران به دنيا آمده است. او كه فارغ التحصيل رشته معماري داخلي از دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران است، تا امروز بيش از 50 نمايشگاه انفرادي در ايران و كشورهايي چون آمريكا، كانادا، سوئد، دبي، فرانسه، انگلستان و... برگزار كرده و شركت در نمايشگاه هاي گروهي ايران، هلند، ايتاليا، چين و... نيز كارنامه هنري او را تكميل كرده است. او كه اكنون مديريت گالري 66 را برعهده دارد، قرار است به زودي، 50 اثر نقاشيخط خود را كه در ابعاد بزرگ ارائه شده اند، در قالب يك نمايشگاه در باربيكن لندن به معرض نمايش بگذارد. اين مساله بهانه اي شد تا او با او درباره ويژگي هاي آثارش به ويژه نقاشيخط ها و ديگر موضوعات در عرصه هنرهاي تجسمي به گفتگو بنشينيم.
    
    برخي بر اين باورند كه در آثار شما حروف نگاشته شده معنايي ندارند و آنچه مولفه آثار شما را تشكيل مي دهد بيشتر به فرم محدود شده است. مي خواستم بپرسم آيا در مجموعه آثار تازه تان كه قرار است به زودي در لندن به نمايش گذاشته شود چنين ويژگي اي تكرار شده است؟
    نقاشيخط از زمان قاجار بوده و تاكنون هم به صورت خط تزئيني، طغري نويسي، ترسيم پرندگان، جانوران و همچنين اشيا ادامه دارد. از اين هنر در درشت نويسي آيات قرآني هم استفاده مي شود. هنرمنداني چون حسن زرين قلم، اسماعيل جلاير و ديگران، نمونه هاي زيبا و ارزشمندي در اين زمينه ارائه داده اند. در تمامي خطوط قديمي، عنصر خوانايي و كنش خواندن، شرط اوليه آن است. اما نقاشيخط در اين شيوه نوين، كلام و پيامي ديگر دارد و آن ساختارشكني و درهم ريختن معيارهاست. در اين آثار، حروف و كلمات به تنهايي به مفهوم موتيف و در قالب فرم وارد عرصه نقاشي مي شود و در ايجاد تركيب بندي اثر خودنمايي مي كند. مي شود گفت در اين شيوه تركيب كلي اثر از به هم تنيدن كلمات حاصل مي شود، بدون آن كه معنا و مفهومي را هم القا كند.
    خط نگاره هاي شما از حالت شكسته نستعليق خارج شد و به تدريج به سمت آبستره رفت.
    بله. من در نمايشگاه انفرادي در سال 1972 در پاريس به چنين كاري دست زدم. يعني در اين نمايشگاه بود كه اوج خط نگاره هاي خود را به معرض ديد گذاشتم. اما در آثار كنوني كه در ابعاد بزرگ تر به اجرا درآمده است، دنباله همان آثاري است كه در سال1972 در پاريس داشته ام. اما گاهي اوقات، اشكال چشم آشنايي چون مرغ بسم الله به گونه اي ديگر و با مفهومي جديد به اين آثار اضافه شده اند.
    
    شما ازجمله هنرمنداني هستيد كه در كارهايتان تصاوير به شكل موجز ارائه شده اند. چطور به اين شيوه دست يافتيد؟
    بايد بگويم هميشه هم اين طور نبوده است. بستگي به نوع كار و سوژه اي دارد كه مورد توجه سازنده اثر قرار مي گيرد و به فراخور حال، اين ايجاز ظاهر مي شود. در آثاري كه من در سال 1343 خلق كردم (و در مراسم افتتاحيه تالار ايران شركت كردم)، تصاوير مينياتور تا حد آبستره آناليز شده و در مقام يك اشاره به نظر مي رسيد. به طوري كه وقتي اسد بهروزان آنها را مشاهده كرد گفت اين ها آبستره اكسپرسيونيسم هستند. اما گاهي براي بيان موضوعي، ايجاب مي كند كه فيگور قوي تر جلوه كند و جزييات بيشتري در آن به كار گرفته شود.
    حالاكه صحبت به اينجا رسيد، اگر ممكن است درباره مجموعه حاضر كه قرار است در باربيكن لندن به معرض نمايش گذاشته شود توضيح دهيد.
    با توجه به اين كه مركز فرهنگي باربيكن، سالن هاي عظيم و ديوارهاي بلند دارد، يكي از نكات حائز اهميت، ابعاد آثار است كه بايد وسيع باشد تا در فضاي پهناور ديده شود. اما نوع آثار، از آبستره شكسته نستعليق گرفته تا همان مرغ هاي بسم الله كه به آن اشاره كردم شد و نيز آثار فيگوراتيو كه اجزاي آن با خط نگاري آميخته شده آثاري هستند كه من در لندن نمايش مي دهم.
    
    چرا اين نمايشگاه را در ايران برگزار نكرديد؟
    بعد از برگزاري نمايشگاه لندن به ايران بازخواهم گشت و درباره اين مساله فكر مي كنم. اما واقعيت اين است كه در حال حاضر فضاي هنري تهران در يك جور بلاتكليفي به سر مي برد و دچار سردرگمي و نابساماني است. در موقعيت كنوني، نمايشگاه نقاشي بيننده خود را ندارد و معياري براساس عرضه و تقاضا شكل گرفته است. در واقع، سنجش افكار عمومي بسته به استقبالي است كه در حراجي ها نصيب اثر هنري مي شود. در چنين آشفته بازاري، اثر مخاطب خود را نمي يابد و به كاري عبث تبديل مي شود.
    
    وقتي بحث برگزاري نمايشگاه يك هنرمند در خارج از كشور مطرح مي شود اين سوال پيش مي آيد كه آيا مخاطبان خارجي هنوز هم در آثار هنرمندان، خاصه شرقي ها به مفهوم توجه بيشتري دارند يا عناصر ديگر برايشان حائز اهميت است؟
    مردم هر سرزمين در مقابل هر اثر هنري، ذائقه خاص خود را دارند كه براساس همان سليقه يا ذائقه به سوي اثر كشيده مي شوند. من همواره بر اين اعتقاد بوده ام آنچه لازمه يك اثر هنري است، در مرحله نخست تركيب بندي منسجم، هارموني رنگ ها و ضرباهنگ حساب شده است. اگر اثري اين خصوصيات را داشته باشد، چشم و ذهن مخاطب به سوي آن كشيده مي شود. در اين صورت است كه تفاوت بين ايراني و غيرايراني از ميان مي رود. اما به طور كلي بايد بگويم در آثار فيگوراتيوي كه من در دوره هاي مختلف خلق كرده ام، استقبال مخاطبان بيشتر معطوف به سمت و سوي نوستالژي اي است كه در آثارم نهفته است.
    
    شما علاوه بر اين كه يك هنرمند هستيد، مجموعه دار خوبي هم براي آثار ارزنده در عرصه هنرهاي تجسمي نيز به شمار مي رويد. به عنوان مثال صد اثر از دوران دانشجويي فرامرز پيلارام تا آخرين سال هاي عمر او را جمع آوري كرده ايد و همين طور مجموعه هاي باارزش ديگري نيز داشته ايد. با اين اوصاف، وضعيت مجموعه داري در ايران را چگونه ارزيابي مي كنيد؟
    روزي كه من شروع به جمع آوري آثار هنري كردم اصلادر انديشه مجموعه داري نبودم، بلكه اين كار من صرفا از يك ذوق شخصي نشات گرفته بود و اگر بگويم مجموعه هايي كه هم اكنون در اختيار من است، مثل مهر هاي اسم كه از 12 سالگي جمع آوري كرده ام، ارزان ترين متاعي بودند كه با بودجه آن روزگار من قابل دستيابي بود. همچنين، آثار هنري ديگر. در عين حال چون تعداد آنها روز به روز افزايش مي يافت، به صورت مجموعه اي درآمده است كه عادت به آنها سبب حفظ و نگهداري شان بوده است. تصور مي كنم همه مجموعه ها به همين صورت گردآوري شده اند. همان طور كه اشاره كردم، من ناخودآگاه به جمع آوري اين آثار پرداختم. چنانچه ديگران هم به اين عمل راغب شوند، ديري نمي پايد كه به صورت يك مجموعه درآيد. به گمان من دولت مي تواند از طريق رسانه ملي، مردم را به گردآوري آثار ترغيب سازد. ضمن آن كه در طول زمان، اين آثار ارزش والايي خواهند داشت كه دارنده اين مجموعه ها نيز مي تواند از لذت داشتن و تماشاي آنها برخوردار شود.
    
    به نظر شما آيا وقت آن نرسيده است كه موزه اي براي نگهداري چنين آثاري تاسيس شود؟
    يك بار درسال 1352 وقتي نگارخانه 66 تاسيس شد، بخشي از اين مجموعه كه مشتمل بر شمايل هاي شيشه اي قهوه خانه اي بود به مدت يك سال در طبقه سوم نگارخانه به معرض نمايش درآمد. از آن هنگام تاكنون همواره به اين فكر كرده ام كه اي كاش بتوان براي نگهداري اين آثار، مكان ثابتي يا به قول شما يك موزه در نظر گرفته شود. اما هميشه چنين اقدامي با يك انگيزه توام خواهد بود. اما خود من به شخصه درباره اين آثار فعلاچنين انگيزه اي را يعني سپردن آنها به موزه ندارم.
    
    ظاهرا در حال حاضر مشغول نگارش كتاب خاطرات خود هستيد. اين كتاب در چه مرحله اي قرار دارد؟
    به طور كلي، حواشي اي كه در طول زندگي براي يك انسان و در پيرامون او رخ مي دهد، پيش بيني نشده است. اين حوادث كه گاه تلخ و گاه شيرين با آنها روبه رو هستيم، هرچه به دوران كودكي نقب مي زنيم، حالت پررنگ تري به خود مي گيرند. در حقيقت، طفلي كه پا به عرصه وجود مي گذارد، در وادي پر اضطرابي قدم نهاده است. در اينجاست كه بايد ببينيم چگونه مي تواند بر مشكلات پيش رو فائق آيد. مجموعه اين رويدادها كه همچون اوراق كتابي در ذهن ما جاي دارد، خاطرات انساني را رقم مي زند. در اين ايام وقتي به گذشته برمي گردم، ياد آن روزگار و حوادثي كه رخ داده برايم لذت بخش جلوه مي كند. انگيزه اقدام به نشر خاطرات نيز به اين دليل بوده كه ابتدا آن را مرور كرده و سپس خواننده را در شيريني آن سهيم كرده باشم. در حال حاضر، بخش اعظم كتاب به نگارش درآمده و تصور مي كنم تا 2 ماه آينده چاپ شود.
    گفتگو با صادق تبريزي، هنرمند نقاش :فضاي هنري تهران بلاتكليف است
    


 روزنامه جام جم، شماره 2943 به تاريخ 23/6/89، صفحه 8 (تجسمي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 326 بار
    



آثار ديگري از "آزاده صالحي"

  هنر يا صنعت، مساله اين است / هنرمندان عرصه هنرهاي تجسمي از خوشنويسي مي گويند
آزاده صالحي، جام جم 2/9/93
مشاهده متن    
  موسيقي حماسي همه نسل ها را جذب مي كند / با محمد گلريز، خواننده و آهنگساز در آستانه هفته دفاع مقدس
آزاده صالحي، جام جم 31/6/93
مشاهده متن    
  عبدلي در سنگلج / گفت و گو با جواد انصافي به بهانه اجراي نمايش «كل عنايت»
آزاده صالحي، جام جم 13/6/93
مشاهده متن    
  انديشه، شاتر دوربين را مي زند، نه انگشت / گفت و گو با رسول اوليازاده، رئيس خانه عكاسان
آزاده صالحي، جام جم 15/4/93
مشاهده متن    
  نگارگري اين سال ها راضي كننده نبوده است / گفت وگو با محمدباقر آقاميري، هنرمند پيشكسوت و رئيس انجمن نگارگري ايران
آزاده صالحي، جام جم 8/4/93
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
Traditional and Integrative Medicine
شماره 1 (پياپي 13)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است