|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق89/11/4: اگر ميانكاله درايران نبود...
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3400
پنج شنبه 22 فروردين 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 1169 4/11/89 > صفحه 15 (سرزمين) > متن
 
      


تالاب 
اگر ميانكاله درايران نبود...


نويسنده: محمد درويش


     فرض كنيم ميانكاله به جاي آنكه در جنوب شرق درياي مازندران قرار گرفته بود، در سواحل شرقي ژاپن يا كرانه هاي شمالي استراليا يا جنوب اسپانيا واقع شده بود، با او چه مي كردند؟ آيا آن مردمان هم طومار تهيه مي كردند و شكايت مي بردند كه چرا از قلب ميانكاله نبايد يك جاده عبور كند؟ يا چرا ما نبايد يك پالايشگاه در ميانكاله داشته باشيم؟ و چرا گاوميش هاي ما نبايد به هر تعداد و زماني كه دوست دارند، در ميانكاله بچرند؟ يا رئيس محيط زيست آنجا هم به جرم مخالفت با تخريب ميانكاله از كار بركنار مي شد؟ يا ... به نظر مي رسد كليد رخداد تلخي كه در ميانكاله در حال وقوع است را مي توان با فرض پيش گفته بهتر درك كرد و به واكاوي دلايل تشديد ناپايداري نخستين تالاب بين المللي ثبت شده ايران در كنوانسيون رامسر پرداخت. ميانكاله اولين معبر و منزلگاه ورود پرندگان مهاجر در شمال ايران است؛ منزلگاهي كه به دليل شرايط ناهمتاي طبيعي اش مي تواند به صورتي همزمان هم قرقاول را در خود جاي دهد (كه زيستگاهي عموماً جنگلي دارد) و هم دراج را كه اغلب در مناطق شني و ماسه اي خوزستان زندگي مي كند. حضور همزمان قرقاول و دراج در ميانكاله شبيه وجود آب شور و شيرين در درياچه بختگان مرحوم است كه سبب شده بود آن محيط آبي بي نظير هم در تمام دنيا يگانه و بي همتا باقي ماند. افسوس كه ديروز قدر بختگان را ندانستيم؛ همان گونه كه امروز قدر ميانكاله را نمي دانيم! مي دانيم؟
    اگر امروز – آن گونه كه اسماعيل كهرم مي گويد- از مجموع 120 هزار بال پرنده اي كه تا سه دهه پيش در ميانكاله حضور داشتند، فقط 11 هزار بال باقي مانده است و اگر بر بنياد مطالعات كامبيز بهرام سلطاني، پاره هايي از ميانكاله اينك در اثر تحمل فشار بيش از حد گاوميش ها (حدود سه برابر بيش از ظرفيت در سطحي معادل 26 هزار هكتار از وسعت حدود 69 هزار هكتاري زيستگاه)، نه تنها رويش طبيعي شان از ميان رفته، بلكه سطح زنده خاك نيز به شدت آسيب ديده و تخريب شده است، بايد بپذيريم كه ناپايداري شرايط بوم شناختي ميانكاله شتابان در حال اوج گرفتن است و بايد هرچه سريع تر برنامه جامعي براي بهسازي، باززنده سازي يا Rehabilitation and Habitat Restoration در اين زيستگاه منحصر به فرد ايران به مرحله اجرا درآيد؛ برنامه اي كه بدون نياز به بهانه نگونبختي به نام ببر سيبريايي هم بتوان آن را با اراده و توان و جسارت لازم اجرايي كرد. با اين وجود شوربختانه بايد بپذيريم كه نه تنها هيچ اراده اي براي اجرايي شدن چنين برنامه اي در سطح منطقه و سازمان ديده نمي شود بلكه برعكس شاهد خراش بيشتر ميانكاله به بهانه اشتغال زايي و رفاه مردم بهشهر هم هستيم! غافل از اينكه بهشهر تا زماني بهشهر است كه بتواند همجواري مسالمت آميز خود را با يك تالاب بانشاط و دربردارنده توان زيست پالايي درخور حفظ كند. به ديگر سخن، تنها ويژگي ممتاز و كمترآسيب ديده ميانكاله همانا وجود يك خليج آرام و پاك از هر نوع آلودگي ديداري است؛ خصلت ارزشمندي كه سبب شده خليج ميانكاله را زايشگاه امن ماهيان خاوياري بنامند (يادمان باشد كه در طول 1600 كيلومتر نوار ساحلي درياي مازندران، فقط زيستگاه ميانكاله با 65 كيلومتر طول از ساخت و سازها در امان مانده است) اما متاسفانه مي خواهند آن آرامش و امنيت را هم به بهانه دسترسي به دريا با احداث جاده تخريب كرده و اصلي ترين محل تخم ريزي 90 درصد ماهيان جنوب درياي مازندران را نابود سازند! چرا؟ بايد بدانيم كه ميانكاله از منظر سه معيار بين المللي واجد ارزش است؛ نخست آنكه در برنامه انسان و كره مسكون يونسكو به عنوان اندوخته گاه زيست سپهر شناسايي شده است، دوم اينكه پناهگاه حيات وحش برخي از گونه هاي نادر و ارزشمند كره زمين است و سوم آنكه نخستين تالابي است كه در سياهه جهاني كنوانسيون رامسر از سوي ايران به ثبت رسيده است. در حقيقت بسياري از كارشناسان بر اين باورند كه ميانكاله يكي از 59 منطقه اكوتون ويژه شناخته شده در جهان با كاركردهايي چندجانبه است؛ منطقه اي كه مادر طبيعت براي آفرينش معماري هوش ربايش ميليون ها سال زمان مصروف كرده و اينك ما حق نداريم با ساخت سازه هايي طبيعت ستيزانه، همه آن زيبايي ها و طنازي هاي اهورايي را يك شبه نابود ساخته و ويران كنيم. ميانكاله به ميليون ها پرنده مهاجري تعلق دارد كه همه ساله با پيمودن هزاران كيلومتر خود را به اين نخستين ايستگاه سوخت گيري و تجديد قواي بي نظير در خاك وطن مي رسانند تا ايرانيان ديروز، امروز و فردا از تماشاي اين پرواز شكوهمند از فرش به عرش برسند. چه كسي مي تواند بهاي تماشاي اين منظره استثنايي را محاسبه كند؟يك بار ديگر به پرسش نخستين اين يادداشت برگرديم و با خود آهسته تكرار كنيم: آيا اگر ميانكاله در ايران نبود، باز هم با او چنين نامهربانانه و آزمندانه برخورد مي كردند؟
    *عضو هيات علمي موسسه تحقيقات جنگل ها و مراتع
    تالاب : اگر ميانكاله درايران نبود...
    


 روزنامه شرق، شماره 1169 به تاريخ 4/11/89، صفحه 15 (سرزمين)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 248 بار
    



آثار ديگري از "محمد درويش"

  قدرت سازمان محيط زيست
محمد درويش، اعتماد 19/6/97
مشاهده متن    
  اميدواركننده تر از اين گزارش وجود ندارد!
محمد درويش، شرق 19/6/97
مشاهده متن    
  اميد تازه براي قربانيان جنگ ويتنام
محمد درويش، شرق 14/6/97
مشاهده متن    
  تحريم، صنعت خودروسازي دوچرخه و ترامپ!
محمد درويش، شرق 5/6/97
مشاهده متن    
  محيط زيست: فرصت ملت ها
محمد درويش، اعتماد 4/6/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله بين المللي مديريت سرطان
شماره 3 (پياپي 67)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است