|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران90/9/20: فيلم هايي كه نبايد ازآنها گذشت
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 7108
سه شنبه 25 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 4959 20/9/90 > صفحه 12 (سينمايي) > متن
 
      


فيلم هايي كه نبايد ازآنها گذشت




    
    در هياهوي تبليغات، حرف ها و حديث ها و جنجال هاي پيش آمده پيرامون فيلم هاي اكران شده در دو ماه گذشته سينماي ايران و فروش چشمگيري كه عايد شد (البته براي خيلي از فيلم ها بحق و شايد يكي دو تا شبه كمدي قطعاً به ناحق) چند فيلم استاندارد و قابل توجه كمتر ديده شدند، فيلم هايي كه شايد اگر رسانه ها بهاي بيشتري به آنها داده بودند و بدهند اوضاعشان طور ديگري مي شد.
     نخستين فيلمي را كه شايد نام قرباني بر آن بگذاريم بهتر باشد، «خانواده ارنست» به كارگرداني محسن دامادي است، فيلمي كاملاً فرهنگي با ويژگي هاي منحصر به فرد ايراني. فيلم روايتگر زندگي دختري است (لاله اسكندري) كه در پي روياهاي خود و علاقه اش به ايران پس از سال ها و با راهنمايي استاد باستان شناس كه او هم علاقه مند به فرهنگ ايراني است، به كشورش باز مي گردد و به اصفهان مي رود تا هويت گمشده اش را بازيابد. خانواده ارنست در عين اين كه از نام بسيار نامناسبي براي يك فيلم سينمايي رنج مي برد، اما بازي هاي قابل قبولي را به نمايش مي گذارد، از لاله اسكندري تا امين زندگاني، جهانبخش سلطاني و استاد مشايخي همگي به خوبي از عهده نقش هاي خود بر مي آيند و خصوصاً جهانبخش سلطاني نقش يك تئاتري قديمي دلبسته به فرهنگ را به بهترين نحو نشانمان مي دهد.
     فيلم بعدي باغ قرمز است، سماواتي با بهره گيري از بازيگراني چون امين تارخ، شقايق فراهاني، ليلااوتادي و رامين راستاد يكي از قابل قبول ترين فيلم هاي اجتماعي اكران شده امسال را به نمايش مي گذارد، فيلمي كه علي رغم محتواي عميق و نگاه ظريف خود به ورطه سياه نمايي و سيه نگري وارد نمي شود و تلاش تحسين برانگيزي براي نشان دادن زشتي گناه دارد.اما فيلم سماواتي با حضور چهره هايش نيز نتوانست در ميان سرها سري بلند كند و آنچنان كه بايد، ديده نشد.
     قرباني سوم، بدرود بغداد است، فيلمي خوش ساخت با روايتي شيرين و بازي هاي يكدست و البته مشكل. در سينمايي كه بضاعت بازيگرانش در حد آموختن لهجه درست يك ايراني بروجردي هم نباشد (به فيلم دعوت حاتمي كيا و صحبت كردن محمدرضا فروتن نگاهي بيندازيم) ديالوگ گويي به زبان عربي جنوب عراق قطعاً كار شاقي است.
     نوع تصويربرداري خاص و تدوين ويژه بدرود بغداد كافي است كه اين فيلم نادري را تحسين كنيم. اينجا هم بازي ها ديدني و موسيقي بسيار شنيدني است. پانته آ بهرام و مصطفي زماني خارج از كليشه هاي رايجشان ظاهر شده اند.
     و اما قرباني بعدي يكي از بهترين فيلم هايي است كه پيرامون حضرت امام رضا (ع) و حرم و بارگاه ملكوتي شان به تصوير درآمده است. فيلمي كاملاً مذهبي كه در تك تك سكانس هايش تماشاگر هواي سفر به مشهدالرضا مي كند و بعيد است ايراني باشي و حداقل بخشي از فضاي «آسمان هشتم» را در عالم واقعيت لمس و درك نكرده باشي.
     محمد كاسبي و رحيم نوروزي بازي هاي قابل قبولي را ارائه مي دهند و روابط انساني فيلم لطافت خاصي را به مخاطب منتقل مي كند. سفر خانواده آذربايجاني به مشهد مقدس را مي توان يكي از هوشمندانه ترين طرح ها در ديپلماسي فرهنگي كشورمان تلقي كرد و جا دارد كه دولت و ارگان هاي مسئول از اين دست سوژه ها حمايت هاي ويژه اي داشته باشند و با هماهنگي هايي در كشورهاي هم فرهنگ و نزديك به كشورمان مانند ارمنستان، آذربايجان، تاجيكستان، ازبكستان، عراق، پاكستان و... به نمايش درآورند.
     عنوان بندي گلوگاه شيطان و آوردن شعري از شاهنامه درباره اروند نشان از سليقه خوب بهمني براي رقم زدن يك فيلم جنگي شاخص دارد. اما انتخاب بد برخي بازيگران مانند پوريا پورسرخ و كم مايگي برخي سكانس ها (انفجارها و حمله كوسه ها) و اغتشاش در تدوين برخي صحنه ها (عمليات شناسايي) مانع از آن شد كه شاهد فيلمي درجه يك از سينماي دفاع مقدس باشيم. ولي به رغم اين ضعف ها، گلوگاه شيطان يكي از بهترين فيلم هاي جنگي ساخته شده در اين چند سال است. سوژه جذاب و ساختار مناسب بسياري از صحنه هاي فيلم گلوگاه شيطان را ديدني كرده است. به هر حال از چهارشنبه دور جديدي از اكران ها آغاز مي شود و از جمعه گذشته نيز اسب حيوان نجيبي است بر پرده سينماها ظاهرشد اما ديدن فيلم هاي ديده نشده شايد بسياري از مسائل پشت پرده سينما را نشان دهد و ساختار رسانه اي و مطبوعاتي سينماي ايران را بشناساند، ساختاري كه شايد بتواند بسيار بهتر از اينها عمل كند و چتر حمايتش روي سر همه سينماي ايران باشد.
    
    فيلم هايي كه نبايد ازآنها گذشت
    


 روزنامه ايران، شماره 4959 به تاريخ 20/9/90، صفحه 12 (سينمايي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 148 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله آينده آموزش پزشكي
شماره 2 (پياپي 902)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است