|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد91/10/28: مويه هاي اشيا در پسين فراموشي
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4389
شنبه 25 خرداد 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 2595 28/10/91 > صفحه 10 (تجسمي) > متن
 
      


مويه هاي اشيا در پسين فراموشي
بازبيني «يك روز در بهشت» واحد خاكدان، نگارخانه ماه

نويسنده: بهزاد شهني

استفاده كردن از اشيا براي خلق يك تابلوي نقاشي گوياي رابطه يي است كه مولف با محيط اطراف خود برقرار مي كند و او اين مهم را توسط رنگ و نقش هاي ويژه يي كه هر ‏كدام از آن عناصر در تابلو به خود مي گيرند تعريف مي بخشد. يعني تابلوي نقاشي، مجموعه يي از يك تفكر عاقلانه ، منسجم و دقيق مي شود كه در آن، نقاش پس از آزمون و ‏خطاهاي مختلف نهايتا مفهوم مجرد خاص خود را با همان سوژه هاي ثابت و هميشگي به دست مي آورد. نتيجه اين گشت و واگشت در گذر ذهني اجسام و فضاهاي از ‏دست رفته، اتفاقي است كه «واحد خاكدان» آن را در «يك روز در بهشت» تداعي گر مي شود. ‏
    همه چيز در نقاشي ها، موتيف هايي از گذشته هاي دور است: او با چمدان ها، پارچه ها و اسباب بازي ها همان كاري را مي كند كه پدرش در گذشته به روي صحنه هاي ‏تئاتر انجام مي داد و از چيز هاي به درد نخور و بلااستفاده، صحنه يي هيجان انگيز را خلق مي كرد: حالااو در ژانري ديگر و با ريخت شناسي متفاوت تري همان شيوه را ادامه ‏مي دهد. اين پس رفت در زمان، از نقاشي هاي او ظاهري سنتي با محتواي تكنيكي مدرن ساخته است كه اين تاكتيك مناسبي است براي بمباران ذهن بيننده يي كه در مقابل ‏آثارش قرار مي گيرد. فضاهاي متروك، اتاق هاي نم گرفته، كف هاي ترك خورده، نامه هاي معلق در هوا و چارچوب هاي استوار: اينها نقاشي ها را آنقدر واقعي مي كنند ‏كه به جرات مي توان گفت تنها ترنم صدا را كم دارند و در لحظه، ديباچه يي از آه هاي درون را به زبان بيننده جاري مي كنند. شايد بتوان گفت در اين ژانر واقع گرايانه در ‏نقاشي، بهترين چشم اندازهاي دروني انسان هستند كه تا حالانقاشي شده اند. يعني نقاش از ذهنيات دروني خويش، مفاهيمي جامع و جهانشمول را در مقياس جغرافيايي ‏ايران ترسيم مي كند. گذري از هويت فردي و رسيدن به ذهن جمعي. منشي كه سال هاست در هنرهاي تجسمي مفقود شده است. ‏
    معمولاهنرمندي كه واقع نگر است متنيت كارش را از محيط پيرامون دريافت مي كند و همواره برشي از جايي كه در آن محاط شده را تصوير مي كند: درك دروني از انسان ‏امروز، بزرگ ترين استعداد واحد خاكدان است. نقاشي هاي او نتيجه ديدن نيستند و بيشتر حاصل تدريجي ته نشين شدن مفاهيمي در ذهن هستند كه براي توليد نقاشي از ‏تاثيرات آن بهره مي گيرد. او با نوع نگاه خود و با دخل و تصرف در شدت و ضعف موضوع، به روايت صحنه يي واقعي مي پردازد. يعني از دريچه ويزورِ ذهني نقاش ‏چيزها براي هميشه حضوري ماندگار دارند، با همان رنگ ها، فرم ها و قابليت ها. چنانچه مي بينيم كه همه با اين فضاهاي آشنا احساس قرابت مي كنند، قرابتي كه غرابت ‏ديگري را به همراه دارد، نزديكي به مفاهيمي دور. او راوي واقعيت ها و خاطرات گمشده است، به غياب انسان و برعكس شدن اصل ها در دنياي واقعي اشاره دارد: ميرايي كه ‏مخصوص انسان است و اشيا كه زندگان هميشگي اند: چه در ذهن و چه در عين. در اينجا انسان حكما قريب غايب است. ‏
    در نقاشي هاي او عناصر ثابتي مثل ميز، كفش، چهارپايه، سيب، عروسك و چيزهاي اينچنيني حضور دارند كه از آنها براي حجم بخشي به نقاشي، استفاده بهينه مي برد: اما ‏او همواره با جابه جايي آنها ميزانسن جديدي را خلق مي كند. در واقع مفاهيم بازسازي شده، نوعي دريافت تاثيرگذار تاثربرانگيز هستند كه به صورتي ماهرانه و با خلاقيتي مثال ‏زدني نقاشي شده اند، هارموني چيزهاي نقش دار شده در صحنه، با كورسويي از نور كه همواره از سمت چپ به محيط نم گرفته تابانده مي شود، توازني بين خاطرات كم ‏رنگ شده و گذشته به وجود مي آورد كه تمام آن صحنه را به يگانگي و ابديتي ماندگار تبديل مي كند. اين نقاشي ها وجودشان تا حدود زيادي به نور، اشيا و ذهنيات بيننده ‏بستگي دارد، در واقع وقتي راجع به نور ها و شفافيت تابلوها صحبت مي شود، بيننده به طور ناخودآگاه نقاشي چون «رافائل سانتسيو و ورمير» را به خاطر مي آورد. ‏نورپردازي اي كه نمودي كاملاكلاسيك دارد، يعني سوژه در مركز قرار مي گيرد و همواره نور از پهلو به آن تابانده مي شود: رنگ ها و بافت ها هم همين درخشندگي را در ‏تابلوها دارند. او با اين منش توانسته به اشيا جان دهد، آنها را زنده و برجسته و ارزشمند كند و انسان را در مقابل آنها كم اهميت جلوه دهد. ‏
    ‏«خاكدان» در منتهاي آنچه مهارت ناميده مي شود به وسيله تصوير سازي چند شيء بي جان و ساده و با همان رنگ هاي هميشگي، تمام هيجانات ناشي از تابش مجدد نور به آنها ‏را به نمايش مي گذارد و اين اتفاقي است ذهني و واقعي، شخصي و جهاني و هم رئال است و هم آبستره. او شاهكاري با نور و اشيا خلق مي كند. در واقع اشيا از صافي ذهن ‏نقاش عبور مي كنند و بعد با نوري كه از پنجره ها به داخل فضا نفوذ مي كند، فضا را مقدس و معنادار مي نمايند، به آنها تشخص مجدد مي دهد و هستي دوباره يي به ‏تمام آن چيزهاي خاك گرفته در ذهن مي بخشد. ‏ تازگي نگاه هنرمند و كهنگي فضا، تضادي تلخ را در لحظه به وجود مي آورد كه تلاقي رنگ و خاطره مي شود و نمايشي است جذاب و دوست داشتني از همپوشاني گرم رنگ ها ‏و چيدمان هاي نامفهوم. در «يك روز در بهشت» بيننده مي تواند بسياري از خصايص «واحد خاكدان» را مشاهده نمايد، از توان حيرت انگيز او در نقاشي واقعي تا شيفتگي ‏و علاقه يي كه در بازنمايي جزييات يك صحنه دارد، همچنين توجه به هندسه فضا، بعد، نور، سرگشتگي و تلاشي سخت براي ارائه شيوه بيانگري كه تهي از پيچيدگي ‏هاي روزمره نقاشي است، براي تعمق و تفكر در آنچه از دست رفته است. گشتن و گشتن و آخر دست نيافتن. گويي خاكدان عامدانه دست به گذشته مي برد و اين وقايع را به ‏خورد انسان تا دندان مسلح مدرن مي دهد. از اين روست كه نقاشي ها، از آنچه ما به ازاي واقعي و بيروني دارد بيننده را جدا مي كند و او را به دنياي ديگري مي برد كه ذهني ‏و خيالي است.
    مويه هاي اشيا در پسين فراموشي ‏ / ‏بازبيني «يك روز در بهشت» واحد خاكدان، نگارخانه ماه
    


 روزنامه اعتماد، شماره 2595 به تاريخ 28/10/91، صفحه 10 (تجسمي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 223 بار
    



آثار ديگري از "بهزاد شهني"

  براي بهرام دبيري: ديباچه «ماني» در سكوت عميق توتم ها
بهزاد شهني، شرق 22/8/95
مشاهده متن    
  ديدار از نقاشي هايِ «مهرداد محب علي» درنگارخانه اعتماد
بهزاد شهني، اعتماد 25/12/93
مشاهده متن    
  حسرتي كه براي هميشه در بوم و آهن ابدي شده است / ديدار از نقاشي و مجسمه هاي «شمس الدين غازي» درنگارخانه «گلستان»
بهزاد شهني، اعتماد 18/12/93
مشاهده متن    
  نبردِ امشاسِپندان و كماريكان در كوچه چهارم خيابان وزرا / ]بازگُفتِ نبدهِش، نمايشِ نقاشي هاي «افشين باقري »درنگارخانه «سيحون ]»
بهزاد شهني، اعتماد 13/12/93
مشاهده متن    [PDF]    
  تنم به پيله تنهايي ام نمي گنجيد / ديدار از نمايشگاه «زاج» در «نگارخانه آن»، نقاشي هاي «آذين اوسطي»
بهزاد شهني، اعتماد 16/8/92
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه دانش غذا و كشاورزي
متن مطالب شماره 168-169، ارديبهشت و خرداد 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است