|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق91/12/20: مهدي كرم پور، كارگردان فيلم «پل چوبي»:گفتند در اين شرايط حساس فيلم را اكران نكنيد
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3363
پنج شنبه 18 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 1692 20/12/91 > صفحه 11 (هنري) > متن
 
      


مهدي كرم پور، كارگردان فيلم «پل چوبي»:گفتند در اين شرايط حساس فيلم را اكران نكنيد


نويسنده: فرانك آرتا

فيلم «پل چوبي» به کارگرداني مهدي کرم پور از جمله فيلم هاي توقيفي حوزه هنري بود كه با وجود داشتن پروانه نمايش همچنان زمان اکران آن مشخص نيست. هر چند آنگونه كه «مهر» ديروز خبر داد اين فيلم و فيلم برف روي کاج ها بعد از انتخابات اکران مي شود. درباره مشکلات پيرامون اين فيلم با کارگردان فيلم گفت وگويي انجام داديم که به اين شرح است:
    
     يک سال گذشت و هنوز تکليف اکران فيلم «پل چوبي» مشخص نيست. با اينکه جزو فيلم هاي مطرح سي امين جشنواره فيلم فجر بود ولي در خبرها آمده که همچنان توقيف است. نظرتان درباره فيلمي که مجوز ساخت داشته و همين طور در جشنواره فيلم پخش شده است ولي شرايط اکران ندارد، چيست؟
    هميشه اعتقاد داشته و دارم که فيلمم را با مجوزهاي قانوني بسازم. فيلم «پل چوبي» را با گروه حرفه اي و دوربين 35 ميليمتري ساختم. اصلانوع ساختن فيلم هايم هميشه حرفه اي بوده است. براي گرفتن پروانه ساخت فيلم «پل چوبي» تمام مراحل قانوني را طي کردم. در بدو امر، فيلمنامه را به طور کامل چند هيات و شورا خواند. حتي از جانب شورا چند نفر مامور شدند و موشکافانه فيلمنامه را بررسي کردند. . عادت من اين است که وقتي فيلمنامه اي مي نويسم، همزمان دکوپاژ مي کنم. همه فيلم هاي من story board دارند. دو روز قبل از فيلمبرداري، آخرين نسخه فيلمنامه را به وزارت ارشاد تحويل دادم. چون آنها از من خواسته بودند و من هم چنين کردم. فيلمنامه را تحويل دادم و اصلاحات موردنظر آنها را هم اعمال کردم. با آقاي محسن علي اکبري که از طرف شوراي پروانه ساخت مامور شده بودند هم چندين جلسه ملاقات کردم. همين طور آقاي شورجه درباره فيلمنامه نظراتي دادند. در بنياد سينمايي فارابي هم با آقايان لشگري پور و آقاي جمدر صحبت کردم و بالاخره چهارماه طول کشيد تا پروانه ساخت فيلم را گرفتم.
    
     چرا حساسيت درمورد فيلم شما وجود داشت؟
    به هر حال موضوع فيلم حساسيت هايي را در آن برهه زماني ايجاد مي کرد. چون فيلم اشارات تلويحي به سياست زدگي و نه سياسي بودن زمانه ما داشت. يک عاشقانه بود که در سال 1388روايت مي شد.
    
     البته اين بستر زماني را که براي فيلم تان انتخاب کرديد، فيلم هاي «پايان نامه» و «قلاده هاي طلا» هم داشتند، منتها فيلم شما در بخش خصوصي ساخته شد و آن دو فيلم در بخش دولتي. سرمايه گذاران فيلم «پل چوبي» چه کساني بودند؟
    بهرام رادان، هديه تهراني، مهناز افشار، دکتر دادگر و خودم و همين طور آقايان علي سرتيپي و مهدي داوري که دو نفر اخير غير از سرمايه گذار، تهيه کنندگان فيلم هم بودند.
    
     خب فيلم ساخته شد ولي مشکل از کي پيش آمد؟
    بله. فيلم را شروع کرديم و ساختيم. رسيديم به زمان جشنواره فيلم فجر. قرار شد هيات انتخاب فيلم را بررسي کنند. از همان جا مشکلات شروع شد؛ يعني اعمال اصلاحيه ها.
    
     مگر هيات انتخاب مي تواند فيلم ها را مورد اصلاحيه قرار دهد؟
    در آن سال قرار بود هر فيلمي که در جشنواره فيلم فجر به نمايش درآيد، مي تواند پروانه نمايش دايمي دريافت کند. به همين دليل حساسيت ها بيشتر شد.
    
    چه ايراداتي به فيلم گرفتند؟
    چهار نفر از اعضاي شوراي پروانه نمايش از جمله آقاي سجادپور و دوستان ديگر در هيات انتخاب حضور داشتند. ايراد گرفتند که قرار نبود فيلم اين شکلي ساخته شود. رفتيم و فيلمنامه کامل را آورديم و گفتيم همان فيلمنامه مورد تاييد شما را ساختيم. بعد گفتند که آن را اصلاح کنيد. دريک جا 26 مورد اصلاحيه به فيلم وارد شد و در جاي ديگر چهار مورد.
    
     مسوولان چه کساني بودند؟
    آن موقع دکتر حسن عباسي، سيد ضياءالدين دري، حميد رسايي و چند نفر ديگر عضو شوراي پروانه نمايش بودند. در نهايت فيلم 30 مورد اصلاحيه خورد و 9 دقيقه از فيلم هم کوتاه شد.
    
     در نهايت با اعمال اين اصلاحات، هيات انتخاب پذيرفت که فيلم به جشنواره راه پيدا کند؟
    بله. منتها از اول اصلاحات خيلي بيشتر بود؛ نزديک به 50مورد. ما کلي مذاکره کرديم و در نهايت به 30مورد رضايت داديم.
    
     خواستيد با اين کار حسن نيت تان را نشان دهيد؟
    نخير! در واقع سعي کردم اصل فيلم را نجات دهم. مهم اين بود که کليت فيلم حفظ شود که شد. فيلم در جشنواره به نمايش درآمد. تنها فيلمي بود که در جشنواره به سانس هاي فوق العاده تا چهار صبح رسيد. استقبال مردمي فوق العاده بود و در کنار فيلم «برف روي کاج ها» جزو سه فيلم اول انتخاب مردمي بود. ما هم راضي بوديم که «پل چوبي» فيلمي است که در بخش خصوصي توليد شده است و با سوپراستارهاي سينماي ايران که دستمزد بالايي هم نگرفتند ساخته شد و همه هم در تهيه فيلم شريک بودند.
    
     خب با وجود نمايش در جشنواره چرا فيلم اکران عمومي نشد. مگر بالاخره پروانه نمايش نگرفتيد؟
    ما اصلاحات فيلم را پذيرفتيم به شرط آنکه فيلم پروانه نمايش دايمي بگيرد. قرار شد عيد نوروز همان سال (نوروز 1391) فيلم به نمايش درآيد. بايد بگويم فيلم در جشنواره فيلم در چند رشته کانديدا شد؛ بهترين فيلم، بهترين طراحي و لباس، بهترين فيلمبرداري و بهترين بازيگر نقش اول زن، اما من را در بخش فيلمنامه و کارگرداني کانديدا نکردند! بعد اين پرسش پيش آمد فيلمي بازيگرش، فيلمبردارش، طراحي صحنه و لباس و خودش هم خوب است، اما چرا کارگردان و فيلمنامه نويسش خوب نيست؟! پس بالاخره اين فيلم را چه کسي ساخته است؟ از همان جا معلوم شد که نگاه ها به سازنده فيلم چگونه است.
    
     بالاخره چرا فيلم در نوروز همان سال اکران نشد؟
    خب رسيديم به اکران عيد. پيش از عيد با گروه سينماهاي قدس قرارداد بستيم ولي در نهايت مجبور شديم قرارداد را فسخ کنيم.
    
     چرا؟
    گفتند در اين شرايط حساس بهتر است فيلم را اکران نکنيد.
    
     چه کسي گفت؟
    آن موقع آقاي سجادپور اعلام کردند اکران نکنيم. ما هم پذيرفتيم. عيد نوروز فيلم را اکران نکرديم. قضيه گذشت تا رسيديم به اکران بعدي، يعني عيد فطر که باز هم گفتند در اين شرايط هم بهتر است فيلم را اکران نکنيد.
    
     چطور شد که همان زمان ناگهان فيلم تان در فهرست فيلم هاي نامقبول حوزه هنري قرارگرفت؟
    بعد از اين جريان، حوزه هنري فهرست ارايه کرد و گفت ما اين شش فيلم را نشان نمي دهيم. در اين هجوم حوزه هنري، معاونت سينمايي عقب نشيني کرد.
    
     واقعا شرايط حساس چه بود که نبايد فيلم تان اکران مي شد؟
    شرايط حساس اين بود که عده اي جلوي ساختمان وزارت ارشاد پلاکارد به دست تجمع کردند و مخالف فيلم ها بودند. نظير همان اتفاقي که براي فيلم «من مادر هستم» پيش آمد. مدتي گذشت. گفتند دو فيلم «برف روي کاج ها» و «پل چوبي» را فعلااکران نکنيد. استدلالشان اين بود که نمايش چهار فيلم «من مادر هستم»، «من همسرش هستم»، «پذيرايي ساده» و «بي خود بي جهت» براي سال 1391 کافي است. از تهيه کنندگان فيلم هاي «پل چوبي» و «برف روي کاج» هم تعهد گرفتند که در سال 91 فيلم را اکران نکنند.
    
     شما مگر پروانه نمايش را تحويل نگرفته بوديد؟
    خير. فيلم پروانه نمايش داشت ولي تا اين زمان برگه پروانه نمايش را نگه داشته بودند و به ما ندادند. چون اگر مي دادند ما بلافاصله مي توانستيم فيلم را اکران کنيم. مثل همان کاري که با فيلم «سنتوري» کرده بودند. به هر جهت اين کار ارشاد خلاف عرف بود اما خلاف قانون نبود که برگه مجوز را پيش خود نگه دارد. دوباره گفتيم چشم و فيلم را اکران نکرديم. تا اينکه بعد از مدتي بالاخره برگه را به دست ما دادند. ما هم گفتيم نوروز 1392 اکران مي کنيم. منتها آنها باور نمي کردند که ما به اين سرعت با سر گروه سينما قدس که متعلق به بخش خصوصي است قرارداد ببنديم. اينجا ناگهان ارشاد وارد عمل شد و به شوراي صنفي نمايش اعلام کردند که قرارداد اين دو فيلم را ثبت نکنيد. يعني پروانه دست ماست ولي به آنها مي گويند ثبت نکنيد. من سه دوره رييس شوراي صنفي نمايش بودم و اين کاري که آنها کردند در هيچ کجا سابقه نداشت! چون به لحاظ قانوني اکران فيلم در سينماهاي کشور آزاد است براي کساني که پروانه نمايش دارند. مثل اينکه به کسي گواهينامه رانندگي مي دهند بعد مي گويند نمي تواني رانندگي کني!
    
     اگر خوشبينانه نگاه کنيم شايد ارشاد قبل از اينکه اراده اي خارج از سينما با فيلم ها مقابله کند، يک جورهايي با اين عمل خواسته اقدام پيشگيرانه انجام دهد. نظرتان در اين مورد چيست؟
    اگر ارشاد مي خواهد اين کار را کند بايد مساله اش را با جاي ديگري حل کند. اولاکه يک فيلم هيچ وقت باعث تحول اجتماعي و سياسي در هيچ جاي دنيا نشده است. چون يک فيلم سينمايي چنين ماموريتي ندارد. يک فيلم اندازه خودش تاثير مي گذارد. حتي ممکن است فيلمي مطابق سليقه برخي ها نباشد، در عين حال يک فيلم هم نمي تواند همه سلايق را راضي کند و مهم تر اينکه در اين مسير وظيفه مراجع قانوني چه مي شود. من واقعا به اين قضيه معترضم که چرا پاي خيلي از نهاد هاي غيرمرتبط به سينما باز شده است. به طور مثال چطور حوزه هنري به خودش اجازه مي دهد که بگويد فلان فيلم را نمايش دهيد يا ندهيد. مشکل اين است که سينماي ما دچار بحران است. به لحاظ قانوني ما فقط يک آيين نامه در وزارت ارشاد داريم که مصوب سال 1364 است که شخص وزير مي تواند نمايش فيلمي که پروانه نمايش دارد را به تعويق بيندازد؛ فقط شخص وزير و نه شوراي صنفي.
    
     يعني اختيارات ويژه دارد؟
    بله، ولي متاسفانه اين مساله در مورد فيلم ما اعمال شد. مسايل هنري، مسايل بسيار ظريفي اند و هر کسي نمي تواند راجع به آن نظر دهد ولي الان کار به جايي رسيده که درباره سينما و فوتبال هر کسي مي تواند نظر دهد. اين بلبشويي که ما امروز در سينما داريم به دليل بحران اظهارنظر است.
    
     چرا سال گذشته براي آقاي شمقدري نامه نوشتيد؟
    من پيش بيني چنين وضعيتي را مي کردم. پيش از آن هم يک نامه به آقاي جعفري جلوه نوشته بودم. يعني اولين کسي که درخصوص اين اتفاقات اخطار داد من بودم و پيش بيني مي کردم که چه اتفاق تلخي پيش روي سينما ست. خيلي هم ساده است. فقط کافي است يک مقدار نگاه تحليلي و استراتژيک داشته باشيم. اين اتفاقات باعث شد که بخش خصوصي به طرز بدي نابود شود. نتيجه بي تدبيري و عدم مديريت و دخالت هاي حوزه هنري به جايي رسيد که امسال در جشنواره فجر سينماي اجتماعي مان از بين رفت. امسال از 26 فيلمي که در جشنواره به نمايش در آمد، 22 فيلم را ارگان هاي دولتي ساخته بودند. امسال قريب به اتفاق فيلم هايي که به نمايش درآمد يا محصول بنياد فارابي يا محصول رسانه هاي تصويري يا حوزه هنري يا صداوسيما بود. بخش خصوصي ديگر جرات نمي کند فيلم بسازد. چون در اولين حمله، اول سرمايه فرار مي کند. دوم امنيت شغلي فيلمسازان از بين رفت و بعد رابطه مردم با سينما قطع شد. وقتي رابطه مردم با سينما قطع مي شود سينما، محفلي، سفارشي و گلخانه اي مي شود که کسي نمي بيند. به هر جهت کسي براي سينما پدري نمي کند. من در مقاله اي ديگر هم نوشتم اي کاش بزرگ تري در کار بود و کار به اينجا نمي رسيد.
    
     آقاي کرم پور! به هر جهت مشکل فيلم همچنان باقي است و به نظر مي رسد فقط زمان، گره اين مشکل را باز خواهد کرد. با اين حال مي خواهم بدانم دست کم بعد از ساخت «پل چوبي» چکار کرديد؟
    خب من هيچ وقت بيکار نمي مانم. مستند مي سازم. سفر مي کنم. سفر کردن شغل اول من است البته بعد از سينماگر بودنم. ايران را خوب مي شناسم و ده به ده آن را ديده ام.
    
     و کلايادداشت نويس و مقاله نويس حرفه اي مطبوعات هم هستيد.
    بله من از سال 70 يادداشت مي نويسم و اکنون حدود 20سال است که مي نويسم. عکاسي مي کنم و فيلم کوتاه مي سازم. کارگرداني تئاتر هم کرده ام. امسال براي اولين بار براي تلويزيون سريال ساختم.
    
     يه تيکه زمين. چه اسم جالبي!
    بله. تجربه عجيبي بود. به هر حال هر کاري که بتوانم انجام مي دهم و سعي مي کنم به حيات فرهنگي ام ادامه دهم. منتها تند تند فيلم نمي سازم. طول مي کشد کاري را بپسندم و بسازم. به هرحال اميدوارم اين تداوم کاري ام ادامه پيدا کند و سينماي ايران هم به سلامت از اين سياست زدگي عبور کند.
    
    مهدي كرم پور، كارگردان فيلم «پل چوبي»:گفتند در اين شرايط حساس فيلم را اكران نكنيد
    


 روزنامه شرق، شماره 1692 به تاريخ 20/12/91، صفحه 11 (هنري)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 736 بار
    



آثار ديگري از "فرانك آرتا"

  عذرخواهي مي كنم / روايت مدير گالري «ايوان» از تعطيلي نمايشگاه نقاشي تهمينه ميلاني
فرانك آرتا، شرق 19/6/97
مشاهده متن    
  مظفري: جاي خالي «خانه هنرهاي تجسمي» احساس مي شود / نخستين نشست رسانه اي مديركل هنرهاي تجسمي وزارت ارشاد برگزار شد
فرانك آرتا، شرق 14/6/97
مشاهده متن    
  در محدوده مربع تهديد / گفت و گوي «شرق» با سيدمجتبي حسيني معاون امور هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي
فرانك آرتا، شرق 7/6/97
مشاهده متن    
  نصيريان: با مهرجويي وارد سينما شديم / آيين نكوداشت بيستمين جشن خانه سينما برگزار شد
فرانك آرتا، شرق 4/6/97
مشاهده متن    
  مبارزه با فراموشي / گفت و گو با حسين دهباشي، تاريخ پژوه و تهيه كننده فيلم مستند
فرانك آرتا، شرق 18/5/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
دو ماهنامه دنياي اسب
متن مطالب شماره 72، زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است