|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران92/1/27: نوايي در دل خوزستان
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6998
پنج شنبه 25 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 5341 27/1/92 > صفحه 19 (موسيقي) > متن
 
      


نگاه 
نوايي در دل خوزستان



علوانيه نام يکي از سبک ها و الحان موسيقي عربي خوزستان است و نامش برگرفته از نام سراينده آن علوان الشويع که در نوازندگي اين سبک تخصص داشت،گرفته شده است. همچنين علوانيه يکي از ميراث هاي معنوي عرب هاي ايران به شمار مي آيد. موسيقي عربي در استان خوزستان به دو دسته کلاسيک يا مقامي و موسيقي ريفي يا محلي تقسيم مي شود. لحن علواني جزو موسيقي هاي محلي اين استان است. اين طور از مقام حجاز و مقام بيات تشکيل شده که درجه سوم آن ربع پرده و نيم پرده مدام کم مي شود و حالت خاصي به وجود مي آورد که در هيچ کدام از موسيقي هاي کشورهاي عربي و ايران ديده نمي شود و تنها گوشه شوشتري در دستگاه همايون ايران به آن شبيه است و در ميان مقام ها نيز شباهت زيادي به مقام حجاز دارد.
     لحن علوانيه با سازي به نام رباب يا ربابه که يکي از سازهاي مردم عرب خوزستان است، نواخته مي شود. رباب سازي مانند کمانچه است اما از ساده ترين وسايل ساخته مي شود همچنين اين ساز در کشورهاي امارات، کويت، بحرين و عراق نيز استفاده مي شود.
     به دليل حزن زيبايي که اين سبک دارد اين لحن نه تنها در خوزستان توسط خوانند گاني مانند حسن معشوري، سامر زرگاني، علي ادريس و علي رشداوي خوانده مي شد بلکه در کشور عراق نيز توسط خوانندگان مشهور اين کشور استفاده مي شد.
     يحيي جابري، خواننده و رئيس خانه موسيقي محلي عراق (رئيس بيت الريف العراق) در يکي از مقاله هاي خودش در مجله الحيات چاپ کشور سوريه گفته است: من براي تحصيل در سوريه بودم. عده اي از دانشجويان اهوازي نغمه اي مي خواندند که براي من خيلي زيبا بود اما شبيه هيچ يک از الحان کشور عراق و ديگر کشورهاي عربي نبود. از آن ها پرسيدم اين چه لحني است؟ آن ها گفتند اين لحني به نام علواني است که به نام سازنده آن، علوان معروف است.
     اين لحن در کشور کويت نيز توسط شخصي به نام عبدالله فضاله يکي از خوانندگان قديمي و مشهور کويت خوانده مي شد. وي لحن علواني را در کويت و بحرين رواج داد.
    
     علوانيه در جريان زندگي
    اين نوع آواز بعد از مدتي مورد استقبال عامه مردم و ساير هنرمندان قرار گرفت و به نام سراينده
     آن (علوان)، علوانيه نامگذاري شد. در ادبيات علوانيه به نام شاعر يا گوينده کلام و زماني که خواننده و نوازنده يکي است نيز اشاره مي شود. امروزه علوانيه به آوازي توام با آهنگ آرام و غمگين اطلاق مي شود که تنها با ساز موسيقي ربابه نواخته مي شود. اين سبک از هنرهاي عامه مردم عرب ايران به حساب مي آيد. با آنکه تب مدرنيزه شدن بخش بزرگي از فرهنگ و سنن اقوام و ملل مختلف را تحت تاثير خود قرار داده اما اهالي فولکلور که از ميراث داران واقعي هنر فاخر و منحصربه فرد هستند در خوزستان مي کوشند اصالت هنر خويش را حفظ کرده و به آنچه از گذشتگان خود به ارث برده اند، پايبند باشند. اين سبک موسيقي در بسياري از مراسم ازدواج ها برگزار مي شود.
    
     رواج علوانيه
    در دوره شيخ خزعل موسيقي عربي خوزستان رونق و رواج فراوان يافت. خزعل افزون بر نوازندگان عرب محلي از گروه هاي موسيقي کشورهاي عربي نظير عراق، لبنان و مصر دعوت مي کرد تا در کاخ هاي وي برنامه اجرا کنند. در دوره پهلوي موسيقي عربي دچار رکود شد. در دهه40 شمسي «علوان ابوشهلا» در اهواز پديدار شد که رديف ها و دستگاه هاي آوازي و انواع شعر مردم عرب خوزستان را مي شناخت.سبک علوانيه از مرزهاي خوزستان و ايران فراتر رفت و در عراق و بحرين و کويت نيز رواج يافت. هم اکنون هنرمندان و ترانه سرايان اين کشورها اين سبک را با نام «علوان اهوازي» مي شناسند.
     سبک آوازي علوانيه در بخش موسيقي «ريفي» قرار مي گيرد و در خوزستان، آوازخوانان بسياري، سبک و شيوه علوان را دنبال مي کنند. «حسان اگزار» در بخش «شاوور» شهرستان شوش دانيال يکي از افرادي بود که با اين سبک ترانه سرايي مي کرد.
    نگاه: نوايي در دل خوزستان
    


 روزنامه ايران، شماره 5341 به تاريخ 27/1/92، صفحه 19 (موسيقي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 120 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه زيست شناسي تكويني
متن مطالب شماره 4 (پياپي 40)، پاييز 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است