|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 در    جستجو:  
روزنامه اعتماد92/3/13: يادداشت ماسيميلانو جوني، كيوريتور دوسالانه ونيز
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3020
دوشنبه ششم مرداد ماه 1393



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 2694 13/3/92 > صفحه 10 (تجسمي) > متن
 
      


يادداشت ماسيميلانو جوني، كيوريتور دوسالانه ونيز


نويسنده: مريم رهنما


    از روز شنبه، اول ژوئن 2013، معادل 11 خرداد ماه سال 92، پنجاه و پنجمين دوره دوسالانه ونيز آغاز به كار كرد. دوسالانه يي كه به يكي از مهم ترين رويدادهاي تجسمي در جهان تبديل شده است و به شوخي آن را با المپيك قياس مي كنند. اين نمايشگاه بزرگ هنري امسال با عنوان «كاخ همه معارف» نام گذاري شده است و به مدت پنج ماه در شهر ونيز برپا خواهد بود. در دو مطلبي كه مي خوانيد، يادداشت مدير اين دوسالانه و كيوريتور (نمايشگاه گردان) اين دوره را خواهيد خواند كه درباره اين دوره از دوسالانه ونيز صحبت مي كنند. دوسالانه يي كه در طول حداقل 60 سال گذشته تاثيري عميق بر شكل گيري جريانات هنري در سطح جهان گذاشته است، از معرفي هنر مدرن تا كشف مكتب نيويورك، از جنجال هاي سال هاي پاياني دهه 1960 تا آغاز جريان هنر مفهومي و هنر معاصر در چند سال گذشته.
    در روز 16 نوامبر سال 1955 يك هنرمند خودآموخته امريكايي/ايتاليايي به نام مارينو آئوريتي طرحي را به سازمان ثبت اختراعات امريكا ارائه داد كه ايده كاخ همه معارف (Palazzo Enciclopedico) بود. يك موزه خيالي كه قرار بود خانه همه معارف بشري باشد، محلي براي ثبت مهم ترين كشفيات بشر، از چرخ تا ماهواره ها.
    او در گاراژ خانه اش در دهي در مركز پنسيلوانيا سال ها روي اين ايده اش فكر كرد و آن را پرورش داد و ماكتي از يك ساختمان 136 طبقه ساخت كه 700 متر ارتفاع داشت و 16 بلوك را در شهر واشنگتن دي. سي اشغال مي كرد.
    طرح آئوريتي هيچ گاه اجرا نشد، ولي اين رويا كه تمامي معرفت بشر را بتوان در يكجا گرد آورد ريشه در تاريخ هنر و سرگذشت انسان دارد. ايده يي كه بارها ذهن هنرمندان، نويسندگان، دانشمندان و پيامبران خودخوانده را قلقلك داد تا جهاني را در خيال بپرورانند كه همه غنا و گونه گوني هاي بشر را در خود جاي دهد. اين كيهان شناسي هاي شخصي، با همه توهم هايش از همه چيزداني ها، كوششي بود ابدي براي يافتن خود در كيهان، سوژه منفرد در مقابل توده، امر خاص در برابر امر عام و فرديت در برابر فرهنگ زمانه. امروز كه هر يك از ما با سيل اطلاعات گلاويزيم، اين كوشش حتي بيش از پيش لازم به نظر مي رسد و نيل به آن بيش از هر زمان ديگر از خودگذشتگي مي خواهد. پنجاه و پنجمين دوره دوسالانه ونيز كوششي است براي پر و بال دادن به اين تفكر، در قالب نمايشگاهي كه به مانند كاخ همه معارف آئوريتي هنر معاصر را با دست سازه هاي تاريخي و اشياي باستاني تركيب كند.
    با كنار هم نهادن آثاري كه از قرون متمادي جمع آوري شده اند و بيش از 150هنرمند از بيش از 38 كشور جهان، نمايشگاه به موزه يي بي زمان مي ماند كه راهي نو را براي تحقيق در كاركرد تصوير در گسترش معرفت بشري و شكل دادن به تجربيات ما باز مي كند. محو شدن مرز بين هنرمندان حرفه يي و غيرحرفه يي، هنرمندان آشنا و گمنام، كمك مي كند تا ما به پژوهشي خودكاوانه در شناخت تصوير برسيم و بر حقيقت تصويرسازي و كاركرد تصوير تمركز كنيم. ولي جايگاه تصاوير ذهني كجاست-روياها، توهمات و تصورات-در عصري كه با تصاوير بيروني اشغال شده است؟ و چه نكته يي در تصويرسازي نهفته است، وقتي كه خود جهان روزبه روز بيشتر به تصوير تبديل مي شود؟نمايشگاه در پاويون مركزي با نمايش «كتاب سرخ» كارل گوستاو يونگ آغاز مي شود، نسخه يي تصويرسازي شده از كارهاي ارزشمند روانكاو معروف سويسي در طول 16 سال. مجموعه يي از تصورات و فانتزي هاي شخصي يونگ كه براي نخستين بار در ايتاليا به نمايش درمي آيد و براي نخستين بار اين كتاب در كنار آثار هنرمنداني به نمايش درمي آيد كه كوشيده اند تا تصورات ذهني و روياهايشان را به نمايش بگذارند. در نمايشگاه نمونه هاي متعددي از آثار هنري و فرانمايي هايي فيگوراتيو به نمايش درآمده اند كه هدف شان تصوير كردن معرفت از طريق ارائه ايده هايي انتزاعي و بيان پديدارهاي ماوراي طبيعي است. در گالري هاي پاويون مركزي آثاري از هنرمندان انتزاعي معاصر: هيلما آف كلينت، آثار سمبليك آوگوستين لاساژ از كيهان و آثار معنوي آليستر كراولي به نمايش درآمده اند. با اين وجود «كاخ همه معارف» نمايشگاهي درباره هنرمندان و رسانه هايشان نيست. بلكه آثار اين هنرمندان به ما كمك مي كنند تا تصويري از وضعيت مان را به نمايش بگذاريم: ما خودمان رسانه ايم و به اين تصورات جهت مي دهيم، حتي گاه خود را در وضعي مي يابيم كه مسحور تصاوير شده ايم. طراحي هاي پرجذبه قوم شاكر پيغامي معنوي براي ما دارند، همچون طراحي هاي شمن هاي جزاير سليمان. تصوير كردن ناديدني ها، كليد اصلي اين نمايشگاه است، كه با آثاري با كيهان نگاري هاي گوا فنگي و اما كونتس، آيكون هاي مذهبي و «رقص هاي مرگ» ژان فردريك شنايدر و ويدئوي آرتور زمييفسكي از گروهي از كورهايي كه در حال نقاشي منظره يي هستند كه نمي بينند، به تصوير درآمده است. اين ايده كه تصاوير زنده اند و نفس مي كشند، حاوي كيفيتي جادويي هستند و مي توانند بر ما تاثير بگذارند، تغيير شكل دهند، حتي درمان كنند ممكن است ما را به ياد باورهاي ماوراءالطبيعه عهد باستان بيندازد. با اين وجود، وقتي ما هنوز تصويرهاي پركيفيت عزيزان مان را در گوشي هاي همراه مان نگه مي داريم، چگونه مي توانيم، قدرت يگانه تصاوير را منكر شويم؟حس ترس كيهاني بر بسياري از آثار سايه افكنده است، مثلافيلم هاي ملويل موتي تا آثاري كه لوران مونتارون از تاثيرهايش بر طبيعت خلق كرده، تا منظره سازي هاي پررمز و راز تيري دو كورديه. سراميك هاي ران ناگل كه تصويري از روياهايش هستند، الگوهاي پيچيده آنا زمانكووا، نقشه هاي ذهني گتا براتسكو تا نقاشي هاي واردا كايوانو، كه دنيايي دروني را مي سازند كه در آن فرم هاي طبيعي با تصاوير ذهني همپوشاني مي كنند. اين روابط رمزي بين عالم صغير و عالم كبير به پيكره هاي كاهني ماريسا مرتس و پيكره هاي زنده ماريا لاسنيگ حيات داده اند: هر دو خودنگاري و پيكرنگاري را به رمز كيهان ربط داده اند. كوشش براي تخيل از طريق نوشتن و كشيدن يك موتيف ثابت در نمايشگاه است. كريستيانا سولو، موجودات خيالي خورخه لوئيس بورخس را به تصوير درآورده، همچنان كه خوزه آنتونيو سوارز لوندونو، خاطرات فرانتس كافكا را كشيده است. مجموعه سنگ هاي ناياب نويسنده فرانسوي روژه كايو، زمين شناسي و جادو را يكي كرده است و دياگرام هاي رودولف شتاينر بر تخته هاي سياه رابطه تب دار بين روياهاي ناممكن و امكانات دست يافتني كيهان را در كنار هم به نمايش درآورده است. تاثير اين وسوسه است كه هنرمندان را به قدرت تصاوير رهنمود كرده. هنرمنداني مختلف چون مورتون بارتلت، جيمز كاسل، پيتر فريتز و آكيلس ريتزولي، سال هاي سال را صرف تصور كردن دنياهاي ديگر كرده اند. تنش ديناميك بين درون و بيرون موضوع آثار هنرمنداني هستند كه در پي واكاوي نقش تصاوير در زندان اند (روسزلابيسكوتي) و در بيمارستان ها رواني (اوا كوتالكووا). يا ديگر فضاهاي بسته، واقعي يا تخيلي، مورد توجه والتر پيچلر بوده اند كه بيشتر عمرش را صرف يافتن زيستگاهي براي مجسمه هايش كرده است، انگار كه آنها موجوداتي زنده از سياراتي ديگرند. در فضاي بازسازي شده آرسنال، نمايشگاه شامل طراحي هايي الهام گرفته از طبيعت است، اتودهايي از بدن انسان، از كشف آتش تا عصر ديجيتال به مانند باور انسان در قرون 16 و 17. در اين التقاط جهان صغير، سازه هاي طبيعت و شگفتي ها تصاويري از كيهان خلق مي شوند كه به ما كمك مي كنند تا درباره فرهنگ امروزي عصر حاد-پيوندها فكر كنيم.
    كاتالوگ ها، مجموعه ها و رده بندي ها مبناي كار بسياري از هنرمندان بوده است، آثار هنرمنداني چون جي. دي اوكاي اويكره، چيدمان اوري آران، دايره المعارف شخصي كارل آندره، ويدئوهاي كان ژوان، گاوهاي شينيچي ساوادا و هزارتوهاي مت موليكان. پاول آلتامار مجموعه يي از چهره ها را با 90 مجسمه تركيب كرده است.
    از كتاب سرخ يونگ تا آسمبلاژ شينرو اتاكه، تا كلاژهاي ژول سولار، اين نمايشگاه در ستايش كتاب هم هست- ابژه يي كه اينك انگار در حال انقراض است- به عنوان مخزن معرفت، وسيله يي براي كشف كردن خود و وسيله يي براي فرار از واقعيت به فانتزي. يوكسل ارسلان يك دايره المعارف كامل را نقاشي كرده است، از يك تمدن تخيلي كه نسخه يي دگرگونه از انسانيت است. كاري بزرگ كه به مانند كاخ آئوريتي مي خواست همه چيز را در خود جاي دهد و همه معارف را شامل شود. اين ايده در وقايع نگاري تصويري آر. كرامب از كتاب پيدايش هم ديده مي شود، همچنين در طرح كيهان شناختي فردريك برولي بوابره و افسانه هاي بابا ايبرا تال. ويدئوي جدي كامي انرو، به بررسي افسانه هاي پيدايش در فرهنگ هاي مختلف مي پردازد. همچنين 200 مجسمه گلي فيشلي و وايس كه كنايه يي است به چشم انداز گسترده بشر در تاريخ. در طراحي هاي استفان برتالان، لين ژائو و پاتريك وان كائكنبرگ، ما شاهد كوششي خستگي ناپذير براي كشف رمز طبيعت هستيم، همچنان كه فيلم هاي كاسمائو و پايوا، يا در عكس هاي كريستوفر ويليامز، اليوت پورتر و ادوارد اسپلتريني، كه همگي، اكوسيستم و منظره را در قالب نگاهي خيره به چشم اندازهاي وسيع و خيره كننده زمين نگاه مي كنند. كارهاي ويدئويي نئيل بلوفا و استيو مك كوئين و نقاشي هاي يوجين فون برونشن هاين كوشش هايي هستند براي تصوير كردن آينده، در حالي كه خاطرات نقطه آغاز براي آئورلين فرومنت، آندره اورسوتا و بسياري ديگر از هنرمندان اين نمايشگاه است. در مركز آرسنال، مجموعه يي به كوشش سيندي شرمن گردآوري شده است، موزه يي تخيلي كه او در آن عروسك ها، پاپت ها، مانكن ها و بت واره ها را در كنار عكس ها، نقاشي ها، مجسمه ها، نذورات و نقاشي هايي از زنداني ها به نمايش گذاشته. مجموعه يي كه به مانند يك نمايش آناتوميك به بررسي نقش تصوير در بازنمود و شناخت خود مي پردازد. ريشه كلمه «تصوير» به بدن و اخلاقيات آن مربوط است: كلمه لاتين «imago» به نقاب هاي مومي رومي اشاره دارد كه ساخته مي شدند كه از چهره مردگان قالب گيري مي شد. با اين آثار و آثار هنرمندان ديگر، «كاخ همه معارف» با دقت طراحي شده ولي به شدت هم ظريف و ضربه پذير است، يك معماري ذهني كه فانتزي اي به مانند هذيان دارد. به هر حال خود دوسالانه هم بر ميلي بنا شده كه مي خواهد جهان بي پايان هنر معاصر را در يك جا جمع كند: كاري كه به مانند كاخ رويايي آئوريتي انتزاعي به نظر مي رسد.
    يادداشت ماسيميلانو جوني، كيوريتور دوسالانه ونيز
    


 روزنامه اعتماد، شماره 2694 به تاريخ 13/3/92، صفحه 10 (تجسمي)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 234 بار
    



آثار ديگري از "مريم رهنما"

  تكنيك ات را قورت بده! / نمايشگاه آروين در گالري آتبين
مريم رهنما، اعتماد 22/4/93
مشاهده متن    
  اوريپيد و نمايشنامه «كاهنه هاي باكوس»
مريم رهنما، اعتماد 16/4/93
مشاهده متن    
  روزهاي داغ توليد / بازيگران زن سينماي ايران پر كار مي شوند
مريم رهنما، اعتماد 12/4/93
مشاهده متن    
  دو ميليارد تومان، بودجه كودكان / نشست خبري بيست و هشتمين جشنواره فيلم كودك و نوجوان
مريم رهنما، اعتماد 10/4/93
مشاهده متن    
  روياي ناتمام مراودات فرهنگي / با خبر ورود آثار پيكاسو، دالي و ميرو به ايران
مريم رهنما، اعتماد 8/3/93
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
وطن امروز
 پيشخوان
نشريه محيط زيست طبيعي
متن مطالب شماره 1 (پياپي 6701)، بهار 1393را در magiran بخوانيد.

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1393-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.
 

 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655

فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!

توصيه می کنيم هنگام استفاده از اين سايت یه ويژه در هنگام جستجو از مرورگر IE استفاده کنيد.
 

تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است