|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران92/6/28: آتوسا صالحي، نويسنده و مترجم آثار كودكان و نوجوانان: دلم براي شيطنت هاي مدرسه تنگ شده است
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 7001
دو شنبه 29 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 5465 28/6/92 > صفحه 11 (كتاب) > متن
 
      


گپ هفته 
آتوسا صالحي، نويسنده و مترجم آثار كودكان و نوجوانان: دلم براي شيطنت هاي مدرسه تنگ شده است


نويسنده: ثمين نبي پور


    آتوسا صالحي، از نوجواني با شعر و ادبيات نوجوان همراه شده؛ كتاب نوشته، كتاب ترجمه كرده و شعر گفته. فعاليت حرفه اي اش را با مجله سروش نوجوان آغاز كرده و تاكنون بيش از 40 كتاب در اين زمينه از او منتشر شده است. آثار صالحي جوايز ارزشمندي از قبيل كتاب سال كانون و ديپلم افتخار جشنواره مطبوعات را برايش به ارمغان آورده است. او در روزنامه ها و مجله هاي بسياري فعاليت كرده است.
    برخلاف بيشتر مصاحبه ها، بحث هاي تخصصي و پيچيده ادبي را كنار گذاشتيم و دوستانه صحبت كرديم.
    
    خانم صالحي، چه خبر؟
    الان دارم روي سه داستان ديگر از مجموعه داستان هاي «قصه هاي شاهنامه» كار مي كنم براي نشر افق: ايرج و جمشيد و خسرو. اميدوارم براي نمايشگاه بين المللي كتاب، كارها آماده شود.
    
    برويم سراغ سوال هاي ديگر. در سال هاي مدرسه چطور شاگردي بوديد؟
    (با خنده) آب زيركاه بودم حسابي ولي خب، زرنگ هم بودم و نمره هايم خيلي خوب بود. خودم معمولاً از دور شيطاني مي كردم و بقيه را مي فرستادم جلو، درس هاي رياضي و فيزيك را دوست داشتم و از درس هاي حفظ كردني مثل زيست شناسي، خيلي بدم مي آمد. جالب اين كه ادبيات هم اصلاً دوست نداشتم.
    
    حتماً از حفظ كردن سال هاي تولد و وفات شاعران و نام آثارشان هم فراري بوديد.
    دقيقاً. از زندگينامه ها و اسم كتاب ها و تاريخ ها بيزار بودم و هميشه فراموش شان مي كردم. براي تاريخ ها هم هميشه دنبال تقلب كردن سر امتحان بودم. يا روي ميز مي نوشتم يا روي دستم. خلاصه از هر راهي استفاده مي كردم به جز حفظ كردن.
    
    ساعت هاي بعد از مدرسه را چطور مي گذرانديد؟
    كتاب مي خواندم. بزرگترين سرگرمي ام كتاب بود. شعر حفظ مي كردم. در سال هاي راهنمايي، يك معلمي داشتم كه سركلاس، مشاعره راه مي انداخت. من هم يك دفتر داشتم از شعرهايي كه آخرشان از الف تا ي بود. سراغ شعرايي مي رفتم كه بقيه كمتر مي شناختند، مثل خواجوي كرماني و عراقي و غيره. من هميشه دنبال شعرهاي سخت بودم كه آخرش مثلاً با ث تمام شود و بقيه به دردسر بيفتند. بعد از مدتي، معلم مان فهميد و اين كار را قدغن كرد. به جز اين، اهل كارتون ديدن هم بودم.
    
    اهل شيطنت و بازي با دوستان تان نبوديد؟
    چرا اتفاقاً. خياباني كه ما در آن زندگي مي كرديم، خيلي پهن بود و از بقيه كوچه ها هم بچه ها براي بازي به كوچه ما مي آمدند. همه جور بازي هم مي كرديم، لي لي، وسطي، دوچرخه سواري، اسكيت بازي، زو و هفت سنگ. من عين پسربچه ها هميشه، سر زانوهايم زخم بود چون خيلي شيطان بودم. الان پسرهاي خودم هم مثل آن سال هايم شدند. مخصوصاً پسر بزرگم كه هميشه سر زانوهايش زخم است.
    
    با اين حساب ، چه شد شاعر و نويسنده شديد؟
    در دبيرستان دوستي داشتم به نام بهناز براتي. او سروش نوجوان مي خواند و نخستين بار كه در اين مجله براي خبرنگار افتخاري آگهي دادند، اصرار بهناز و متن شيرين آقاي عموزاده خليلي قانعم كرد در مسابقه شركت كنيم. خودم اصلاً رغبت نداشتم اما بالاخره متني نوشتم و اتفاقاً هم من برنده شدم و دوستم بهناز، برنده نشد. بعد نخستين جلسه مجمع خبرنگاران افتخاري سروش نوجوان برگزار شد و من هم بهناز را به عنوان مهمان با خودم بردم. در آن جلسه بود كه من خيلي از چهره هاي سرشناس ادبيات كودك و نوجوان را ديدم و با دوستاني مثل مژگان كلهر و شادي صدر دوست شدم. آن زمان، آقاي فيروزان، مديرمسئول سروش نوجوان بود. يك شوراي سردبيري سه نفره هم داشت، متشكل از آقاي بيوك ملكي، آقاي فريدون عموزاده خليلي و مرحوم قيصر امين پور.
    
    نخستين اثري كه منتشر كرديد چه بود؟
    مجموعه شعري به نام «با اجازه بهار» كه نامش را هم مرحوم امين پور انتخاب كردند. كتاب را پيش چند ناشر بردم اما هيچ كدام نپذيرفتند. بعد فهميدم تمام اين ناشران، يك بررس دارند كه كار من هر جا مي رود، آن را رد مي كنند. چند سال بعد، درسال 1375 به تشويق مرحوم امين پور، خانم مهنوش مشيري كار را تصويرگري كرد. كتاب را بردم پيش ناشر نوپايي به نام «نشر نقطه». اتفاقاً بعد از مدتي هم ناشر از ايران رفت.
    كتابم جايزه هاي مختلفي گرفت و نقدهاي خوبي از آن منتشر شد. جالب اين كه همان هايي كه كتابم را رد كردند، به آن جايزه هم دادند؛ مثلاً «كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان» كه كتاب را به عنوان كتاب سال انتخاب كرد.
    
    ناشر، حق التحريرتان را پرداخت كرد؟
    نه. به جاي حق التحرير، از كتاب خودم به من هديه داد! اما كتابم كتاب متفاوتي بود. شعرها و موضوعات جديد انتخاب كرده بودم. تصويرگري اش هم مثل بقيه كتاب هاي شعر كودك و نوجوان نبود. اصلاً كتاب بچگانه اي نبود يعني بزرگترها هم مي توانستند با آن ارتباط برقرار كنند. هنوز هم كتابم را در شعبه هاي مختلف كانون مي بينم.
    
    با اين حساب، نخستين درآمد ادبي تان از انتشار كتاب نبوده.
    نه. نخستين درآمدم، حق التحرير چند مطلبي بود كه نخستين بار در سروش نوجوان از من منتشر شد. پولش 4500 تومان شد. من و مژگان (كلهر) همه اش را خرج كتاب و خوراكي كرديم. مي رفتيم تهران گردي و كلي پياده روي مي كرديم.
    كاري كه شايد اين روزها كمتر نوجوان ها سراغش بروند.
    الآن ديگر نمي شود. كلي حرف مي زديم و پياده مي رفتيم، برنامه مي چيديم و نقشه مي كشيديم و روياپردازي مي كرديم. خيلي خوش مي گذشت. سراغ شيريني فروش ها مي رفتيم. سر به سر ساندويچي كنار سينما صحرا مي گذاشتيم. زندگي خوبي داشتيم. دلم گاهي براي آن روزها تنگ مي شود.
    حالاكه حرف سينما شد، يك سوال نيمه تخصصي بپرسم. مي بينيم كه سال هاست سينماگران انگار نشسته اند ببينند چه كتابي گل مي كند تا فوري فيلمش را هم بسازند. بهترين فيلم اقتباسي از يك اثر ادبي كه ديده ايد، چه بوده؟
    سوال تان كمي سخت است. در نوجواني فيلم «ابله» از كتاب «داستايوفسكي» به همين نام را خيلي دوست داشتم. در سال هاي اخير، فيلم «ساعت ها» براساس رماني برگرفته از زندگي ويرجينيا وولف را هم خيلي دوست داشتم. فيلم «عشق من هيروشيما» هم به نظرم موفق بود.
    
    از ادبيات كودك و نوجوان چطور؟
    اغراق نيست اگر بگويم هيچ فيلمي را دوست ندارم. هميشه هم فيلم هايي از اين دست را ديدم و هميشه هم پشيمان شدم. البته به نظرم فيلمسازان هم تقصيري ندارند. سراغ آثار درجه دوم مي روند. مثل بازي هاي گرسنگي. چون پرداختن به آثار شاخص ادبي جسارت مي خواهد و شايد هم در گيشه فيلم موفقي از كار درنيايد.
    شايد اگر كارگردانان، خودشان مولف باشند، كيفيت آثار سينمايي اقتباسي از ادبيات بيشتر شود.
    اگر كارگردان بيشتر مساله اش ادبيات باشد تا صنعت سينما و فروش گيشه، كار موفق تري ارائه مي دهد.
    
    گپ هفته : آتوسا صالحي، نويسنده و مترجم آثار كودكان و نوجوانان: دلم براي شيطنت هاي مدرسه تنگ شده است
    


 روزنامه ايران، شماره 5465 به تاريخ 28/6/92، صفحه 11 (كتاب)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 647 بار
    



آثار ديگري از "ثمين نبي پور"

  همه نويسنده را قضاوت مي كنند / گفت و گو با شيلا تورنج به مناسبت انتشار «سه بار خوش شانسي» در ايران
ثمين نبي پور، شرق 27/9/96
مشاهده متن    
  نفع مترجم / بي اطلاعي، اصلي ترين دليل مخالفت با كپي رايت
ثمين نبي پور، اعتماد 8/8/90
مشاهده متن    
  اولش يك جاه طلبي بي سر و صدا بود / گفت وگوي اختصاصي «اعتماد» با برايان سلزنيك نويسنده «اختراع هوگو كابره»
ثمين نبي پور، اعتماد 12/5/90
مشاهده متن    
  مانيفستي براي نوگرايي / به تماشاي آثار «آنتوني تاپيس»
ثمين نبي پور، شرق 6/11/89
مشاهده متن    
  نقاشي با نوارهاي رنگي / به تماشاي آثار «فرانك استلا»
ثمين نبي پور، شرق 22/10/89
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله پزشكي باليني ابن سينا
متن مطالب شماره 3 (پياپي 89)، پاييز 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است