|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه جام جم92/9/7: مدارس مذهبي اروميه، ابزار مهم ميسيونرها
magiran.com  > روزنامه جام جم >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 5244
سه شنبه 15 آبان 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2835
magiran.com > روزنامه جام جم > شماره 3850 7/9/92 > صفحه 11 (تاريخ) > متن
 
      


مدارس مذهبي اروميه، ابزار مهم ميسيونرها


نويسنده: محمد غفري

شهر اروميه، در شمال غربي ايران، يکي از جماعت نشين هاي اوليه مسيحيان در ايران بود. مسيحيان آن دوره خود را از تبار نژادي آشور، امپراتوران قرن ششم قبل از ميلاد و از تبار مذهبي نسطوريوس از رهبران مسيحي قرن چهارم و پنجم ميلادي مي دانستند که يکي از مصلحان آيين مسيحيت در قرن چهارم بود. درباره جمعيت آشوريان که در اصطلاح محلي «آسوري» نيز ناميده مي شوند، آمار دقيقي در دست نيست، ولي برخي تاريخ نگاران آسوري، جمعيت آنان را در اوايل دوره قاجار بالغ بر يکصد هزار نفر ذکر کرده اند که در اطراف درياچه اروميه و روستاهاي اروميه و سلماس ساکن بودند.
    اين مسيحيان، از اولين هدف هاي قدرت هاي غربي بودند که جهت تبشير به ايران مي آمدند. آنان به دو دليل مورد توجه هيات هاي تبشيري و ميسيونرهاي مذهبي غربي قرار گرفتند: 1 چنانچه پيشتر گفته شد، يکي از نامزدهاي گروه نفوذ قدرت هاي غربي براي حضور مستمر در ايران، اقليت هاي ديني و بخصوص مسيحيان بودند 2 اين مسيحيان، قرن ها از هم کيشان مسيحي خود در ديگر مناطق جهان جدا مانده بودند و نسبت به تحولات درون آييني در مسيحيت بي اطلاع بودند بنابراين پروتستان ها، کاتوليک ها و ارتدوکس ها هر کدام سعي مي کردند آنان را به آيين خود جذب کنند. به جهت اين دو رويکرد، سيل هيات هاي مذهبي از هر نحله و مشرب مسيحي از قرن نوزدهم به اين منطقه سرازير شد.
    عرصه سياسي ايران در قرن نوزدهم، محل تاخت و تاز روسيه و انگلستان بود و آن دو قدرت به رغم رقابت هاي جهاني که با هم داشتند، درباره ايران به توافقي نانوشته که بعدها نوشته شد رسيده بودند که همان جلوگيري از ورود عنصر قدرتي جديد به حيات خلوت خودشان ايران بود. اما قدرت هاي ديگر غربي بخصوص فرانسه و آمريکا سپس آلمان، بر اهميت ايران واقف بودند و به شيوه هايي سعي مي کردند از ثروت سرشار ايران بهره اي برگيرند. يکي از راهکارهاي آنان، استفاده از نفوذ هيات هاي تبليغي مسيحي بود که کمتر حساسيت روسيه و انگلستان را برمي انگيخت. سفرا و فرستادگان فرانسه و آمريکا در مذاکراتي که با سلاطين قاجار داشتند در پي کسب امتيازي در اين زمينه بودند، ولي آنان که از حساسيت ايرانيان مسلمان نسبت به حضور مبلغان مسيحي آگاه بودند، اين جماعت نشين مسيحي را بهانه حضور خود قيد مي کردند. به عبارت بهتر، آنان در ظاهر اعلام مي کردند هدفشان از حضور در ايران، خدمت به هم کيشان مسيحي خود است؛ اما هدف نهايي آنان، سهيم شدن در اقتصاد طمع برانگيز ايران بود.
    آمريکا و فرانسه در اين هدف خود موفق بودند و اولين هيات هاي تبليغي تبشيري را به اروميه اعزام کردند. ابتدا آمريکايي ها سپس فرانسوي ها در اروميه مستقر شدند و بين مسيحيان اروميه به تبليغ پرداختند. در اين ميان حمايت حکومتگران اروميه از جمله ملک قاسم ميرزا حاکم وقت اروميه در گسترش فعاليت آنان موثر بود. بر اثر موفقيت آنان در جذب مسيحيان اروميه، دولت هاي ديگر نيز به اعزام هيات هاي مذهبي به اروميه مبادرت ورزيدند که از آن جمله مي توان به هيات هاي آلماني سپس روسي و انگليسي اشاره کرد.
    يکي از راهکارهاي اين هيات ها براي جذب مسيحيان و نيز مسلمانان، ارائه خدماتي چون پزشکي و آموزشي بود. همواره در کنار هر هياتي، تني چند از پزشکان حاذقي حضور داشتند که در درمان آلام مردم محلي تلاش مي کردند. اساسا عرصه طبابت با توجه به نياز همگاني و نيز ارتباط آن با سلامت مردم، يکي از عرصه هاي نفوذ سياسي و نيز فرهنگي است. با نگاهي به دربار قاجاريه و دربار امپراتوران عثماني، مي توان به حضور پررنگ طبيبان اروپايي که نقش جاسوسي به عهده داشتند، پي برد. بنابراين هيات هاي مذهبي هم با خدمات پزشکي که به مردم محلي اعم از مسيحي و مسلمان مي دادند، در کنار خدمات خود که در مواردي حياتي هم بود، به هدف غايي خود مي انديشيدند.
    علاوه بر عرصه طبابت، حضور فعال آنان در عرصه آموزش، ديگر سياست آنان براي نفوذ در منطقه و بين مسيحيان و مسلمانان بود. مبلغان مذهبي، از ابتداي ورود به اروميه به داير کردن مدارس مذهبي مبادرت ورزيدند و به جذب دانش آموزان ابتدا از ميان مسيحيان سپس از بين مسلمانان پرداختند و آنان را تحت آموزش ها و تعليمات خود قرار دادند. يکي از مبلغان مسيحي در همان بدو ورود به منطقه گفته بود «به آيين محمدي، که به عنوان يک مذهب... که بناچار بايد از ميان برود، جز با سلاح علم نمي توان حمله کرد. دانش به ناگزير در روح کساني که ما آنها را تعليم خواهيم داد شک برمي انگيزد و همين کفايت مي کند. بقيه کارها را زمان به انجام خواهد رساند.» بنابراين فعاليت در حوزه آموزشي، يکي از مناسبت ترين روش ها به منظور انجام ماموريت غايي آنان در ايران و خاصه اروميه بود.
    نخستين مدرسه خارجي در اروميه، توسط هيات ميسيونري آمريکايي سال 1214شمسي تاسيس شد که هفت دانش آموز پسر داشت. در پايان سلطنت محمد شاه تعداد دانش آموزان به 50 نفر رسيد و بتدريج آمار اين مدارس از 30 مدرسه فراتر رفت و دانش آموزان آن نه محدود به پسران که شامل دختران نيز شد و نه فقط مسيحيان که بر خلاف تعهد خود به دولت ايراني، مسلمانان را نيز جهت آموزش جذب مي کردند. با نگاهي به محتواي آموزشي اين مدارس مي توان به اهميت و نيز حساسيت آن پي برد؛ برنامه روزانه آن به اين صورت بود: 1 پرستش بامدادي 2 نماز و خواندن کتاب مقدس و سرود آشوري 3 صرف صبحانه 4 شروع کلاس ها که شامل قرائت قسمت هايي از کتاب دانيال، قرائت قسمت هايي از زندگاني حضرت عيسي، آموزش زبان آشوري، فيزيولوژي و انشا، ستاره شناسي، درس جغرافيا، تعليم عهد عتيق و رساله به زبان عبراني يا کتاب داوران 5 شام و پرستش شبانگاه و مطالعه. بنابراين مي توان گفت که اين مدارس نه نهادي آموزشي عمومي که يک مدرسه کاملاديني و در جهت سياستي خاص بود. فعاليت اين هيات ها در اين شهر تا آغاز جنگ جهاني اول با شدت تمام ادامه داشت و پس از آن بود که از دامنه فعاليت هيات هاي روسي، آلماني و انگليسي کاسته شد. ولي هيات هاي فرانسوي و آمريکايي همچنان در اين سرزمين فعال بودند. پس از جنگ جهاني اول و به دنبال روي کار آمدن رضاشاه در ايران تا حدودي از فعاليت هاي آنان کاسته شد؛ هر چند اين فعاليت ها تا مدت ها بعد ادامه داشت.
    
    
    مدارس مذهبي اروميه، ابزار مهم ميسيونرها
    


 روزنامه جام جم، شماره 3850 به تاريخ 7/9/92، صفحه 11 (تاريخ)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 62 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه تجهيزات ساختمان
متن مطالب شماره 46، بهمن 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است