|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد92/11/3: آرمان، يك ستاره قطبي است
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3816
پنجشنبه چهارم خرداد ماه 1396



خدمات سايت




 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 2880 3/11/92 > صفحه 8 (نسل چهارم) > متن
 
      


آرمان، يك ستاره قطبي است
گپي با محسن ملايري درباره آرمان ها و آرزوهاي جوانان

نويسنده: فرزانه قبادي


    به نظر من آدم ها همان روياهايشان هستند. اگر شما يك هدفي را در ذهن تان تصور مي كنيد و به سمتش حركت نمي كنيد، اسم اين رويا نيست. رويا شما را ترغيب مي كند كه براي رسيدن به آن حركت كنيد. بعضي روياها را آدم يك بار مي بيند، اما روياهايي هستند كه شما هر شب مي بينيد، بنابراين براي تحقق آن رويا يك كاري مي كنيد، رويايي كه هر روز داشته باشيدش نا خود آگاه شما را به حركت وامي دارد
    اعتماد، گروه جوانان/ كودك كه بوديم پيش خودمان تصوراتي داشتيم و خيال هايي را رشته به رشته به هم مي بافتيم و حتي لحظه يي ترس نداشتيم كه اين خيال هايي كه بافته ايم براي قامت كودكي هايمان اندازه هستند يا نه؟ هر بار كه تنها مي شديم يا در جمع دوستان وقتي بحث شيرين «وقتي بزرگ شدم» پيش مي آمد، بي محابا دست به كار مي شديم و با چشمان باز رويا پردازي مي كرديم، خودمان را صاحب تمام آن امكانات تخيلي درون فيلم ها مي ديديم و تصاحب هر امكاني برايمان به آساني آب خوردن بود. اما زماني كه زندگي چهره واقعي اش را نشان مان داد واقع بين شديم و خيالبافي هايمان را كنار گذاشتيم. منطقي شديم و سعي كرديم با حقيقت ها هر چند كه تلخ و گزنده، روبه رو شويم. اما بعضي هايمان هم سر رشته خيال هايمان را رها نكرديم و سال ها گوشه يي از ذهن مان را اختصاص داديم به يك آرزوي شيرين كودكي و براي دست پيدا كردن به قله آن آرزو تمام سنگلاخ ها را پشت سر گذاشتيم. با محسن ملايري به عنوان يك كار آفرين جوان و موفق و كسي كه تسليم شرايط پيرامونش نشده و براي رسيدن به هدفش راهي ساخته است، گپي كوتاه داشتيم. محسن از كودكي هايش يك آرمان كلي را برداشته و تا امروز كه 27 ساله است اين آرمان و آرزو را حفظ كرده و براي رسيدن به آن تلاش مي كند. مي گويد هميشه به اين فكر مي كرد كه چطور مي شود دنيا جاي بهتري شود و هميشه در پي اين بوده كه تاثيرگذار باشد و كاري انجام دهد كه باعث يك تغيير شود و تاثيري روي آدم ها و محيط اطرافش بگذارد. حالاهم يكي از برگزاركنندگان و همچنين داوريك رويداد كارآفريني است رويدادي كه براي بسياري از كساني كه به دنبال يك نقطه شروع خوب بوده اند، اين امكان را فراهم مي آورد تا در كنار يك تيم براي رسيدن به ايده ها و روياهايشان تلاش كنند. همچنين به عنوان قائم مقام مديرعامل كانون كارآفريني ايران نيز فعاليت مي كند و اين روزها در حال آماده سازي مقدمات برگزاري جشنواره وب است و در اين رويداد به عنوان دبير اجرايي فعاليت مي كند. با محسن ملايري از روياهاي كودكي گفتيم و اينكه چطور مي شود به دنبال روياهايمان برويم، چگونه مي شود تهديدها را به فرصت تبديل كرد و اصلاروياپردازي و خيالبافي خوب است يا نه؟
    
    در كودكي سوال «مي خواهيد در آينده چكاره شويد؟» را چطور جواب مي داديد؟
    دوران كودكي ام را خيلي به ياد ندارم. رابطه چندان خوبي با درس نداشتم، در مدرسه زياد درس نمي خواندم اما كارهاي خلاقانه زياد انجام مي دادم، شايد زماني كه كوچك تر بودم دوست داشتم در آمدي براي خودم داشته باشم و كارهايي مثل اينكه يك وسيله يي را به صورت عمده بخرم و در مدرسه به دوستانم بفروشم را انجام مي دادم. اما بزرگ تر كه شدم به اين نتيجه رسيدم كه همه چيز پول نيست، اينكه آدم بتواند يك كاري انجام دهد كه در كنار در آمد يك معنايي هم به زندگي بدهد، بهتر از اين است كه صرفا براي به دست آوردن پول تلاش كند.
    
    فكر مي كنيد چرا در كودكي آرزوها و چشم انداز ها مخصوصا در زمينه شغل آينده خيلي محدود است؟ همه دوست دارند دكتر و مهندس و خلبان شوند.
    يك مقدار شايد بشود گفت كه دليل اين اتفاق به سيستم آموزشي بر مي گردد و بخشي از آن هم به خانواده هايي كه مدام فرزندشان را محدود مي كنند. اتفاقا من اعتقاد دارم كه بچه ها در دوران كودكي خيلي محدوديت را نمي پذيرند، اما محدوديت هايي را كه محيط به ما تحميل مي كند، باعث مي شود كه آرزوهايمان هم محدود شوند و آرزوهاي عجيب و غريب نكنيم. اما با تمام اين محدوديت ها باز هم همه ما آرزوهاي عجيب هم در كودكي داشته ايم، نمونه جالبش هم فليكس بومگاردنر بود كه در كودكي نقاشي اي كشيده بود كه فردي را در حال سقوط آزاد نشان مي داد و مدتي قبل همين روياي كودكي اش را محقق كرد و ركورد سقوط آزاد جهان را شكست. آرزو و رويا محدود نمي شود، ما هستيم كه محدودش مي كنيم. خانواده ها هستند كه سركوبش مي كنند. ما وقتي كه بزرگ مي شويم محدوديت ها را مي پذيريم، محدوديت زمان و محدوديت توانايي اينها تصوراتي است كه ما براي خودمان داريم، بچه يي كه هنوز اين محدوديت ها را باور ندارد چطور مي تواند در ذهنش اين حدود را قايل شود و به اين نتيجه برسد كه نمي تواند، چون فكر مي كند كه مي تواند همه كارها را انجام دهد، اما كم كم محيط و آدم هاي اطراف به او القا مي كنند كه توانايي ها و امكاناتش محدود است.
    
    جايگاهي كه الان در آن ايستاده ايد را پنج سال پيش چقدر تصور مي كرديد؟
    من انتزاع چيزي كه الان هستم را خيلي مي ديدم، اما هميشه براي خودم تصوير هايي داشتم از اينكه پنج سال بعد به كجا مي خواهم برسم. شايد همين تصورات باعث زايش واقعيت مي شود. معمولااين طور بوده كه 90 درصد آن چيزي كه تصور كرده ام اتفاق افتاده است و نكته يي كه هميشه روي آن تاكيد دارم اين است كه سعي كنيد هميشه چند سال آينده خودتان را در ذهن تان تصور كنيد. چون اين مساله كه شما ده سال ديگر مي خواهيد مديرعامل يك بانك باشيد يا صاحب يك كارخانه با اينكه بخواهيد يك دانشمندي باشيد كه در آزمايشگاه به دنبال كشف يك فرمول جديد است، خيلي متفاوت است. هميشه از ما مي پرسيدند كه «بزرگ شدي مي خواهي چكاره شوي؟» به نظرم اين سوال خيلي مهمي است و شايد حتي وقتي بزرگ هستيم هم بايد اين سوال را از خودمان بپرسيم كه «وقتي بزرگ شديم مي خواهيم چه كار كنيم؟» شرايط فعلي من خيلي شبيه به چيزي است كه تصور مي كردم. البته اين نكته را هم بگويم كه من در روياهايم خيلي سختگير نبودم و فكر مي كنم در رهايي بايد اين تصور آينده صورت بگيرد. به نظر من موفقيت يك ستاره قطبي است، هيچ وقت نقاشي نميشه، ستاره قطبي به شما مي گويد از كدام مسير برويد، شما كه هيچ وقت به ستاره قطبي نمي رسيد، اما اگر در مسيرش حركت كنيد، مي دانيد كه به سمت شمال يا جنوب مي رويد.
    
    گفتيد كه جايگاه فعلي تان به تصور ذهني تان نزديك است، براي رسيدن به اين مرحله چقدر تلاش كرده ايد؟
    من در يك كنفرانسي يك جمله خيلي خوب شنيدم، سخنران مي گفت: «از من مي پرسند رمز موفقيت چيست؟ جواب من اين است كه زماني كه من تلاش مي كردم براي رسيدن به موفقيت، ديگران به دنبال پيدا كردن رمز موفقيت بودند.» موفقيت رمزي ندارد، مثل ماهي اي كه در آب شنا مي كند و مي گويد آب كجاست؟ خود تلاش براي رسيدن به هدف يعني موفقيت. بعد هم بايد ببينيم كه تعريف هر كس از موفقيت چيست. به نظر من هر كسي بايد نسخه شخصي خود را پيدا كند. آدم ها بر اساس چشم اندازشان بايد ببينند چقدر تلاش نياز است تا انجام دهند. اگر كسي يك تمايل سوزان دارد و هر شب ذهنش به دنبال پيدا كردن راهي است كه بتواند دنيا را تغيير دهد، هزينه اش تلاش شبانه روزي است. فقط اين نيست كه يك گوشه بنشينيم و به اين فكر كنيم كه من پنج سال ديگر مي خواهم كجا باشم و بعد هم هيچ تلاشي نكنيم. موفقيت رمز خاصي ندارد، فقط بايد تلاش كرد شايد گاهي هم چاشني خوش شانسي را بشود به اين تلاش اضافه كرد.
    
    شانس در موفقيت چقدر تاثير دارد؟
    يك مقاله يي در نشريه HPR چاپ شده، كه محققان دانشگاه هاروارد ثابت كرده است كه كار آفرينان احساس نزديكي بيشتري به خدا مي كنند، هم به دليل اينكه يك راهي را مي سازند و هم به دليل اينكه ريسك بيشتري را مي پذيرند و نا خودآگاه توكل شان به خدا بيشتر مي شود. من به شانس به عنوان يك فاكتور موفقيت اعتقاد ندارم، چون خيلي از آدم ها نشان دادند كه همه بدبياري ها و بدشانسي ها برايشان اتفاق افتاده ولي باز هم موفق شده اند. شانس جايي است كه همه معتقدند يك موقعيت يك تصادف بد و يك تهديد است، شما بياييد و از اين تهديد يك فرصت بسازيد. كار آفرين ها تفاوت شان با ديگران در اين است كه خيلي تيز بين هستند و همه فرصت ها را مي بينند و از آنها استفاده مي كنند.
    
    رويا و خيالبافي خوب است يا نه؟
    به نظر من آدم ها همان روياهايشان هستند. اگر شما يك هدفي را در ذهن تان تصور مي كنيد و به سمتش حركت نمي كنيد، اسم اين رويا نيست. رويا شما را ترغيب مي كند كه براي رسيدن به آن حركت كنيد. بعضي روياها را آدم يك بار مي بيند، اما روياهايي هستند كه شما هر شب مي بينيد، بنابراين براي تحقق آن رويا يك كاري مي كنيد، رويايي كه هر روز داشته باشيدش نا خود آگاه شما را به حركت وامي دارد.
    
    اهل خيالبافي هستيد؟
    بله هستم و فكر مي كنم كه گاهي زيادي هم اهل خيالباف هستم وقتي كه انرژي و توانم را براي انجام كاري مي گذارم كه همه مي گويند نمي شود و من تمام تلاشم را مي كنم و در نهايت در آن كار موفق مي شوم حس خيلي خوبي دارد.
    
    موانعي كه بر سر راه تان بوده چقدر روي حركت تان تاثير گذاشته؟
    مانع هميشه هست، چون اصولابشر از تغيير گريزان است و به دنبال يك ايستايي و امنيت است و از آنجايي كه هر حركتي يك تغيير به دنبال دارد، همه چيز به صورت پيش فرض مانع محسوب مي شود. موانع بزرگ براي كارهاي بزرگ هستند. به نظر من بزرگ ترين مانع نبود تغيير و سكون است. من سعي كردم آدم هايي را كه هم مسيرم بودند و تشويقم كردند را بيشتر دور خودم جمع و سعي كردم كه با كساني كه انرژي منفي به كارم مي دادند يا رابطه ام را كم مي كردم يا اينكه سعي مي كردم از كنار تمام آيه ياس خواندن هايشان رد شوم و حرف هاي مايوس كننده شان را باور نكردم. اما زماني كه دوستانم به ادامه راه و تلاشم در يك كار تشويقم مي كنند، بيشتر باور شان و سعي مي كنم اين حرف هاي مثبت را در ذهنم پرورش بدهم تا انگيزه بيشتري پيدا كنم.
    
    به خودتان چه نمره يي مي دهيد؟
    من الان اگر دنيا تمام شود خيلي ناراحت نمي شوم و حسرتي ندارم كه بگويم كه فلان چيز را به دست نياوردم، اما نسبت به چيزي كه بايد باشم صفر. از ايده آلي كه تصور مي كنم خيلي فاصله دارم، اما اگر فرصت زندگي ام تمام شود، ناراضي نيستم چون فكر مي كنم كه كارهايي كه مد نظرم بوده انجام داده ام، تاثيراتي كه مي خواستم را صورت داده ام و در مسير تلاش بودم. اما در كل به خودم نمره يي نمي دهم. اما از شرايط فعلي ام راضي ام. من زماني مي ترسم كه تمام تلاشم در راستاي در آمد زايي باشد و به يك كارخانه تبديل پول شبيه شوم.
    
    چشم اندازتان براي آينده چيست؟
    من دوست دارم پنج سال ديگر كار آفرين هاي بيشتري وارد حوزه كار آفريني در ايران بشوند و ايران را در منطقه به عنوان يك كشور مطرح در زمينه كار آفريني اينترنتي بشناسند و چند مركز رشد و شتاب دهي خصوصي در ايران تاسيس شود و كار آفرين هاي نوپا وارد اين مراكز شوند و اين امكان برايشان باشد كه تبديل شوند به كار آفرينان بزرگ. چشم اندازي كه دارم در كنار يك تيم تعريف مي شود و نمي توانم بگويم كه شخص من مي خواهد به اين هدف برسد، بلكه اين هدف را در كنار يك تيم تصور مي كنم. من خودم را بخشي از يك تيم مي بينم.
    
    چه برنامه يي براي اين اهداف داريد؟
    ما در كانون كار آفريني سعي مي كنيم كه افراد زيادي را وارد اين حوزه كنيم و برايشان انگيزه ايجاد كنيم كه وارد اين حوزه شوند و ظرفيتي را در كانون ايجاد كنيم كه آشنايي با كار آفرينان موفق، اتصال اين گروه ها به يكديگر و سرمايه گذاري كه روي پروژه ها سرمايه گذاري كند را تقويت كنيم، بنابراين در اين حوزه تاثيرگذار مي شويم. اين اتفاق براي ايران يك روزي مي افتد و ما تلاش مان بر اين است كه وقوع اين اتفاق را تسريع كنيم.
    آرمان، يك ستاره قطبي است / گپي با محسن ملايري درباره آرمان ها و آرزوهاي جوانان
    


 روزنامه اعتماد، شماره 2880 به تاريخ 3/11/92، صفحه 8 (نسل چهارم)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 409 بار
    



آثار ديگري از "فرزانه قبادي"

  صداي خرمشهر همچنان جنگ زده و غم زده
فرزانه قبادي، اعتماد 3/3/96
مشاهده متن    
  كلاس درس، سياه چادر و دشت خدا / گزارش ميداني «اعتماد» از مدارس عشايري
فرزانه قبادي، اعتماد 30/2/96
مشاهده متن    
  #مناظره_ سوم، ترند اول جهان
فرزانه قبادي، اعتماد 23/2/96
مشاهده متن    
  تاريخ من حراج / حكايت هاي ناگفته از گنج يابي در گفت و گو با يك گنج ياب
فرزانه قبادي، اعتماد 14/2/96
مشاهده متن    
  از سمفوني 9 تا آرامش راين
فرزانه قبادي، اعتماد 6/2/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه مطالعات اندازه گيري و ارزشيابي آموزشي
متن مطالب شماره 17، بهار 1396را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1396-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است