|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه جام جم93/2/9: اولين هاي رانندگي در ايران
magiran.com  > روزنامه جام جم >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 5244
سه شنبه 15 آبان 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2835
magiran.com > روزنامه جام جم > شماره 3961 9/2/93 > صفحه 11 (پرونده) > متن
 
      


اولين هاي رانندگي در ايران



اولين اتوبوس
    اولين اتوبوس در ايران توسط يک تاجر بلژيکي در شهر رشت به کار گرفته شد، اما به مرور زمان و با توجه به ميزان کرايه، سودآوري و زيرساخت هاي حمل و نقل توجيه اقتصادي آن رد شد و به همين دليل اتوبوس به کار گرفته شده به يکي از تجار ايراني به نام (معين التجار) فروخته شد. او نيز پس از انقلاب مشروطه اتوبوس خود را به تهران آورد و با کرايه هر نفر سه شاهي مشغول به فعاليت شد که به مرور زمان تقاضا براي استفاده از اين خودرو بيشتر از قبل شد و پس از چند سال با ورود چند اتوبوس توسط تجار مختلف به شهر رونق زيادي در جابه جايي مسافر شکل گرفت، اما اغلب اتوبوس هاي شاغل با توجه به مسافت طي شده از اروپا تا مقصد به کارگيري در ايران، بعد مسافت و زمان حمل مستهلک بودند و هزينه حمل و نقل بالايي را طلب مي کردند که در نهايت باعث پايه گذاري صنعت اتومبيل سازي در ايران شد. بر اين اساس، اولين اتوبوس هاي مونتاژ شده در سال ۱۲۹۰ شمسي وارد تهران شد که حدود ۵ درصد جابه جايي مسافران آن زمان به​وسيله پنج دستگاه اتوبوس انجام مي​شد.
    در زمان صدارت وثوق الدوله در سال ۱۲۹۸ با توجه به افزايش نارضايتي مردم از نحوه جابه جايي مسافر، دولتمردان بر آن شدند با ايجاد يک اداره به سازماندهي و نظم بخشيدن به حمل و نقل شهري بپردازند که پس از مدتي بحث و تفحص اين اداره در بلديه (شهرداري) پايه گذاري شد. شهرداري موظف شد قوانيني وضع کند تا تسهيلات لازم را براي مسافران ايجاد کند که اين قوانين شامل ميزان کرايه، زمان کار ناوگان، تثبيت خطوط و آيين نامه انضباطي بود. در اولين گام، شهرداري تمام اتوبوس ها را موظف به دريافت پلاک شناسايي خودرو کرد و در زمان کريم آقا بوذرجمهري، جهت کنترل خطوط هر خط داراي ناظري شد تا بر رعايت ناوگان خطوط نظارت کند. در شهريور ۱۳۲۰ نيز تعداد صد دستگاه اتوبوس در تهران کار مي کردند که حدود ۹۰ دستگاه آن بنز بود. در همين سال اتوبوس هاي «زايس» روسي وارد ايران شد و در سال ۱۳۳۱ دولت آقاي سهيلي اجازه فعاليت شرکت هاي خصوصي حمل و نقل را صادر کرد.
    
    اولين زن راننده تاکسي در ايران
    اولين تاکسي ها را يک زن به نام خانم فخرالدوله (مادر دکتر علي اميني) در سال 1325 هجري شمسي به ايران آورد و اولين زن راننده تاکسي در ايران در بهار 1347 هجري شمسي در تهران به نام نرجس معرفت خواه پنجاه ساله معرفي شد و سه ماه بعد آغاز به کار کرد.
    
    اولين ايراني که گواهينامه گرفت
    سيداحمد ميرسپاسي يا احمد ليستر، اولين ايراني بود که گواهينامه گرفت. وي راننده حسن وثوق الدوله، نخست وزير وقت بود و بعدها راننده ويژه احمدشاه شد. ميرسپاسي چند بار در سفر اروپا، شاه جوان را همراهي کرد و با توجه به اين که اطلاعات خوبي در مورد تعمير ماشين داشت، با روساي چندين کمپاني سازنده اتومبيل آشنا شد و با توجه به نفوذي که داشت تسهيلاتي را براي ورود آنان به ايران فراهم کرد و از اين طريق ثروتي را به هم زد. وي در دوره قدرت رضاشاه هم طرف اعتماد دربار بود و از سوي وي به عنوان مباشر کل تسليحات قشون انتخاب شد.
    
    اولين شوفر
    اولين شوفر ايران يک فرانسوي بود که با حقوق ماهانه 700 فرانک به استخدام مظفرالدين شاه درآمد. لفظ شوفر با ورود اتومبيل به ايران شناخته شد و به کسي اطلاق مي شد که قادر به راندن اتومبيل باشد.
    
    اولين زني که گواهينامه رانندگي گرفت
    اولين زني که در ايران گواهينامه رانندگي گرفت، شوکت الملوک جهانباني بود. وي گواهينامه خود را سال 1319 هجري شمسي دريافت کرد. جهانباني يکي از نوادگان فتحعلي شاه قاجار بود و در امور سياسي نيز فعاليت داشت و در سال 1342 از طرف حزب ايران نوين کانديداي نمايندگي مجلس شوراي ملي از تهران شد و به مجلس راه يافت و در دوره‏هاي بيست و دوم و بيست و سوم هم نماينده مجلس شورا و در سال 54 به عنوان سناتور دوره هفتم مجلس سنا انتخاب شد.
    
    اولين اتوبان
    نخستين کلنگ اولين اتوبان ايران (کرج به تهران) بيستم فروردين 1342 هجري شمسي به زمين زده شد.
    
    اولين اتومبيل بارکش (کاميون)
    اولين اتومبيل بارکش استاندارد (کاميون جديد)، کاميون ليلاند زنجيري نام داشت که يکي از اولين گاراژداران ايران به کشور وارد کرد.
    
    اولين راه شوسه
    زمان آغاز احداث راه هاي شوسه براي حمل و نقل وسايل نقليه را بايد از سال 1301 خورشيدي دانست. از اين سال به بعد مهندسان و متخصصان راهسازي به کار دعوت شدند و ساختن راه هاي عمده کشور آغاز شد. در اين دوران، عمده برنامه هاي دولت در بخش راهسازي در راه هاي بندر انزلي، قزوين، همدان، کرمانشاه و قصرشيرين متمرکز شده بود. در همين حال، راه هايي همچون راه هاي قزوين، تهران، قم، اراک و راه شيراز به بوشهر و همچنين راه جلفا و تبريز در اين سال ها تعمير و در برخي موارد تعريض شد.
    عمليات عمراني براي تعمير اين راه ها به طور عمده شامل شن ريزي و تسطيح جاده، کنترل شهرها، تعمير پل ها و آب نماها بوده و بودجه اي که در آن سال ها در اين بخش صرف شده نزديک به هشت ميليون ريال بوده است.
    تا سال 1300 خورشيدي طول راه هاي شني و خاکي کشور 3900 کيلومتر بود که شرق و غرب و شمال و جنوب را به هم متصل مي کرد و بقيه راه ها به اصطلاح «مالرو» بود. بعدها و تا سال 1320 خورشيدي طول راه هاي شوسه ايران به 24 هزار کيلومتر رسيد که فقط 50 کيلومتر آن آسفالته بود.
    
    اولين خط شرکت واحد اتوبوسراني تهران
    در سال 1331 جهت ساماندهي وضعيت ناوگان اتوبوسراني، قانون تاسيس شرکت واحد اتوبوسراني با سرمايه 300 ميليون ريال مصوب شد. سازماندهي و افزايش ناوگان بعد از تصويب توسط شرکت واحد شروع و بعد از مدتي اتوبوس هاي قديمي از سطح شهر جمع آوري و جايگزين آن اتوبوس هاي جديد و همشکل شد.
    اولين خط اتوبوسراني تهران چهاردهم تير 1335 با 80 دستگاه اتوبوس در مسير بازار تا ميدان امام حسين (ع) در حضور نمايندگان مجلس شوراي ملي وقت و تعدادي از وزرا افتتاح گرديد و تا مهر ماه سه خط ديگر نيز در سطح شهر آغاز به کار نمود و سال اول فعاليت شرکت واحد با تعداد 173 اتوبوس و پنج خط به پايان رسيد. در سال 1338 اولين اتوبوس دوطبقه در ايران مونتاژ گرديد و به ناوگان عمومي پيوست.
    
    اولين پلاک هاي وسايل نقليه
    در دوران صدارت وثوق الدوله (1298) به اتوبوس ها و گاري ها پلاک هايي چسبانده شد و هريک از آنها داراي شماره اي شد که اداره بلديه (شهرداري) روي آن چسبانده بود.
    
    اولين طرح ترافيک
    در سال 1282 هجري قمري با منع ورود چهارپايان باربر به محوطه ميدان ارک (باغ گلشن) نخستين طرح ترافيک به اجرا درآمد.
    
    اولين هاي رانندگي در ايران
    


 روزنامه جام جم، شماره 3961 به تاريخ 9/2/93، صفحه 11 (پرونده)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 523 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه صنعت نساجي و پوشاك
متن مطالب شماره 296 (پياپي 412)، دي 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است