|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد93/11/8: پاي سرمايه گذاران به پارك ملي خَبر باز شد
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4304
سه شنبه 23 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3167 8/11/93 > صفحه 12 (باشگاه رسانه) > متن
 
      


پاي سرمايه گذاران به پارك ملي خَبر باز شد
عد از آشوراده، سرمايه داران بزرگ راه خود را به مناطق تحت حفاظت محيط زيست باز مي كنند

نويسنده: مژگان جمشيدي

از اقتصاد زمين محور و بلوط محور احمدي نژاد تا اقتصاد متكي بر گردشگري روحاني! انگار قرار است هر زمان كه چرخ اقتصاد كشور روي دنده نفت نچرخيد تاوانش را طبيعت تحت فشار و در معرض نابودي كشورمان با طرح هاي متعدد غيركارشناسي بدهد. از آن روزي كه يك شبه تصميم گرفته شد تا براي قطع وابستگي به ديگر كشورها، كشاورزي محور توسعه كشور باشد تا امروز كه عملاميلياردها مترمكعب سفره هاي آب زيرزميني و بيش از چهار ميليون هكتار اراضي ملي از جنگل و مرتع گرفته تا بيابان و دشت تغيير كاربري يافته و به ويلاو ساختمان تبديل شده تقريبا بيش از سه دهه مي گذرد. اگرچه هيچگاه روياي قطع وابستگي كشور به محصولات كشاورزي به ويژه محصولات استراتژيك به حقيقت بدل نشد اما در اين ميان هر دولتي كه آمد و رفت، با نوسان قيمت نفت در بازارهاي جهاني سريعا نسخه اي از جنس بهره كشي از طبيعت براي كاهش درآمدهاي نفتي برگزيد. يك روز دعوت از مردم براي زير كشت بردن اراضي شيبدار، يك روز ديگر واگذاري هاي هكتاري با عناوين مختلفي همچون باغشهر، بوستان خانواده، طرح طوبي، طرح فلاحت در فراغت، مرتع داري و دامداري و... روز بعد به نام قرق و اخيرا نيز اجراي طرح هاي گردشگري و احياي جنگل! به اين ترتيب اقتصاد ملي كشور ما كه بايد بيش از هر چيز بر محور دانش و مطالعه بوده و سرمايه هاي اجتماعي و فكري محرك اين چرخ و دنده ها باشد، عموما بر محور سليقه شخصي دولتمردان و برنامه ريزان بوده و نيروي محرك آن نيز چيزي نبوده جز زمين و جنگل و مرتع و بلوط و مناطق حفاظت شده! و از اين رو است كه روزانه ميليون ها مترمكعب نفت و گاز از ميادين مشترك گاز و نفت ايران توسط كشورهاي همسايه برداشت مي شود و انرژي هاي تجديدپذيري چون باد و خورشيد در بهترين مناطق قابل سرمايه گذاري كشور به راحتي ناديده گرفته مي شود و آن وقت برنامه ريزان كشور نگران اين هستند كه در فلان منطقه حفاظت شده كشور كه گاه تنها جزيره ايران در خزر است و گاه يك پارك ملي در كرمان يا تهران، چرا هتل ساخته نمي شود و جز پرنده و چرنده، آدميزاد ديده نمي شود! گزارش حاضر مي كوشد تا ضمن بررسي رويكرد اخير دولت در اتخاذ سياست هاي گردشگري ناپايدار در مناطق تحت حفاظت سازمان محيط زيست، نيم نگاهي هم بر شيوه هاي بهره كشي از طبيعت در سال هاي گذشته توسط دولت هاي پيشين بيندازد: شيوه هايي كه به دليل ضعف مطالعات و حاكم شدن سلايق شخصي تصميم گيران بر هر گونه مطالعات فني و كارشناسي درست و علمي به بن بست رسيده و نتيجه اي جز نابودي منابع پايه طبيعي در برنداشته است.
    با گذشت كمتر از دو ماه از تفاهم سازمان محيط زيست با سازمان ميراث فرهنگي براي تبديل جزيره آشوراده به گردشگري، حالاخَبر مي رسد كه پاي سرمايه گذاران خصوصي به مناطق تحت حفاظت سازمان محيط زيست يكي پس از ديگري در حال باز شدن است. سرمايه گذاراني كه اساسا كوچك ترين آشنايي با محيط زيست نداشته و ندارند و تاكنون اجراي حتي يك طرح گردشگري سازگار با طبيعت يا طرح محيط زيستي هم در كارنامه خود ندارند اكنون درصددند تا در راستاي سياست دولت يازدهم در توسعه گردشگري در بكرترين مناطق طبيعي كشور، مناطق تحت حفاظت سازمان محيط زيست را يكي پس از ديگري پايلوت طرح هاي گردشگري خود كنند.
    اگرچه با اعتراضات صورت گرفته توسط گروه هاي زيست محيطي و سازمان بازرسي كل كشور، سازمان محيط زيست از موضع خود در قبال آشوراده تا حدودي عقب نشيني كرده اما به نظر مي رسد آشوراده نخستين و آخرين منطقه اي نيست كه قرار است در اختيار سرمايه گذاران قرار داده شود. هر چند تا امروز سازمان محيط زيست مدعي شده كه در جريان اين موافقتنامه ها قرار نيست واگذاري زمين و عرصه صورت گيرد اما مروري بر سخنان مديران ارشد سازمان ميراث فرهنگي در ماه هاي اخير نشان مي دهد كه گويا نگراني دوستداران طبيعت كه عمدتا از جنبه واگذاري اين اراضي ابراز نگراني كرده اند بي دليل نبوده چرا كه در برخي سخنراني ها صحبت ها و وعده هايي هم براي رفع مشكل تملك اين اراضي ملي كه سرمايه گذاران بخش خصوصي قرار است به منظور گردشگري در آن سرمايه گذاري كنند به ميان آمده است!
    اما در تازه ترين رخداد، سازمان محيط زيست با اجراي طرح هاي گردشگري در پارك ملي خَبر كرمان توسط بخش خصوصي موافقت كرده است. هرچند هنوز جزييات اين طرح نهايي نشده است اما معصومه ابتكار در جريان سفر شهريور ماه خود به استان كرمان و قبل از سفر رييس جمهور به اين استان مقدمات اجراي طرح هاي گردشگري در اين پارك ملي را بررسي و طي تفاهمنامه اي كه گفته مي شود با استاندار كرمان بسته شده با آن موافقت كرد. ابتكار پنجم شهريور ماه در اين باره فقط به ذكر دو جمله اكتفا كرد و به خَبرنگاران گفت: «پارك ملي خَبر، پايلوت طرح گردشگري خواهد شد كه هم زمينه اشتغال را فراهم كرده و هم موجب رونق اقتصادي در منطقه مي شود.»
    پارك ملي خَبر يازدهمين منطقه اي است كه در ايران عنوان پارك ملي را به خود اختصاص داده است. اين پارك در سال ۱۳۵۰ با عنوان منطقه حفاظت شده و در سال ۱۳۵۴ تحت عنوان پناهگاه حيات وحش خَبر و روچون مورد حفاظت و در سال ١٣٧٨ با وسعت بيش از ١٤٩ هزار هكتار به پارك ملي ارتقا يافت. اين منطقه يكي از غني ترين رويشگاه هاي بنه و بادام كوهي در ايران است كه جمعيت قابل توجهي از قوچ و ميش، پلنگ، خرس سياه، شاه روباه، گرگ و سياه گوش و رودك عسل خوار را در خود جاي داده است.
    اجراي طرح هاي گردشگري درقالب «٧ منطقه نمونه گردشگري» و «١٥ منطقه رده بندي شده زيست محيطي» از جمله طرح هايي است كه در واپسين روزهاي دولت هشتم كليد خورد و پايلوت آن نيز در استان هاي گلستان، بوشهر، فارس و آذربايجان شرقي انتخاب شد. در همين زمان رييس وقت سازمان محيط زيست با اجراي طرح هاي گردشگري در پارك هاي ملي كوير، توران، قميشلو، بمو و خَبر كرمان نيز موافقت كرده بود اما تنها تفاهمنامه مربوط به آشوراده را موفق شد در واپسين روزهاي عمر دولت هشتم بين دو سازمان محيط زيست و سازمان ميراث فرهنگي به امضا رساند و مابقي موارد در مرحله موافقت اوليه باقي ماند. اگرچه اين اقدامات از سوي سازمان محيط زيست در دولت نهم نيز براي مدتي بين فاطمه واعظ جوادي و رحيم مشايي به عنوان روساي سازمان محيط زيست و ميراث فرهنگي پيگيري شد اما در نهايت با ابطال موافقتنامه براي تبديل جزيره آشوراده به گردشگري، تقريبا تمامي اين طرح ها بي نتيجه ماند تا با روي كار آمدن دولت يازدهم برخي موارد بار ديگر از سر گرفته شود.
    در همين راستا استاندار كرمان نيز در سوم مهر ماه سال جاري در گفت وگو با خبرنگاران خاطرنشان كرده بود «قرار شده در سفر رياست جمهوري به استان كرمان، اجراي طرح بزرگ گردشگري پارك ملي «خَبر» آغاز شود.» اگرچه هنوز سفر رييس جمهور به اين استان محقق نشده، اما گويا موانع موجود بر سر راه اجراي طرح هاي گردشگري در اين منطقه بر داشته شده است. در همين حال عليرضا رزم حسيني ٢٠ آبان ماه سال جاري در حاشيه كارگروه گردشگري استان كرمان گفت: براي نخستين بار در ايران دو طرح جامع گردشگري اكوتوريسم در استان كرمان با رعايت الزامات محيط زيستي شامل پارك ملي خَبر بافت و كوير شهداد مصوب شد. به گفته او بر اساس سياست هاي رييس جمهور و دولت يازدهم و فضايي كه در كشور ايجاد شده، بخش صنعت توريست در كشور و جذب گردشگران مورد توجه قرار گرفته است.
    استاندار كرمان تصريح كرد: حدود هشت ماه قبل براي استفاده از توان بخش خصوصي داراي تجربه در راستاي اجراي پروژه هاي گردشگري اقدام كرديم و نخستين كار در پارك ملي خَبر كليد خورد و با بخش خصوصي وارد مذاكره شديم. تعدادي سرمايه گذار براي اجراي طرح پارك خَبر پارك آمدند اما ظرفيت لازم براي اجراي اين طرح را نداشتند و در آخرين مرحله با يكي از آنان به تفاهم رسيديم.
    او از برگزاري جلسات مختلف با معصومه ابتكار، رييس محيط زيست كشور براي اجراي طرح گردشگري پارك ملي در تهران و كرمان خَبر داد. استاندار كرمان عنوان كرد: بازديد هوايي و زميني از پارك ملي خَبر انجام شد و سرمايه گذاراني كه علاقه مند به سرمايه گذاري در بخش گردشگري هستند مي توانند به استان كرمان بيايند. طرح گردشگري كوير شهداد در استان كرمان هم به تصويب رسيد كه در راستاي ايجاد امنيت در كوير ايجاد مي شود. براي طرح گردشگري كوير يك شركت با ١٠٠ ميليارد تومان سرمايه گذاري و آورده ٣٥ درصد وارد عمل مي شود و شركت ديگري هم يكي از سرمايه گذاران اين پروژه است. رزم حسيني با اشاره به اينكه سرمايه گذار دو طرح جامع گردشگري اكوتوريسم در استان كرمان متعهد به اجراي طرح در برنامه زمان بندي شده اند، خاطرنشان كرد: همه ما از مدافعان محيط زيست هستيم و در راستاي اجراي اين طرح همه الزامات زيست محيطي را در استان رعايت مي كنيم.
    
     از آشوراده تا پارك ملي خَبر
    از همان نخستين روزهايي كه موضوع واگذاري جزيره آشوراده به بخش گردشگري و احتمال انتخاب سازمان مناطق گردشگري جهان به مديريت محمد يزدان پناه و برخي افراد ديگر همچون حسين مرعشي، به عنوان سرمايه گذار آشوراده به ميان آمد، مسوولان سازمان محيط زيست و ميراث فرهنگي موضوع را انكار و مرتبا تاكيد كردند كه هنوز سرمايه گذار آشوراده انتخاب نشده است. در همين حال حسين مرعشي در گفت وگو با روزنامه شهروند در روز ١٠ دي ماه سال جاري اعلام كرد: سرمايه گذار آشوراده نيستم. به گفته او آشوراده ظرفيت سرمايه گذاري سنگين و پروژه هاي گردشگري بزرگ را ندارد. اگرچه مرعشي خود كسي بود كه در دولت هشتم به عنوان رييس سازمان ميراث فرهنگي پاي تفاهمنامه تبديل آشوراده به گردشگري را با معصومه ابتكار امضا كرده بود.
    سخنان مرعشي اگرچه با استقبال دوستداران طبيعت مواجه شد اما چند روز بعد يزدان پناه در گفت وگو با شرق با اشاره به بي ارزش بودن آشوراده از درخواستش براي تبديل آشوراده به گردشگري خَبر داد. سخنان او صداي بسياري از منتقدان محيط زيستي و غير محيط زيستي را در آورد كه چطور چنين فردي با چنين بينشي نسبت به طبيعت مي تواند بقاي طبيعت را در اكوسيستمي چون آشوراده تضمين كند.
    
     آغاز با طرح هاي گردشگري و پايان با واگذاري زمين
    سعيد شيركوند، معاون سرمايه گذاري سازمان ميراث فرهنگي هفتم خرداد ماه سال جاري در حاشيه افتتاح و آغاز به كار فاز اول مجتمع تفريحي توريستي ميزبان بابلسر گفته بود: «با توجه به اينكه بعضي از پروژه هاي گردشگري در اراضي منابع طبيعي يا در حوزه اراضي دولتي قرار گرفته اند و با توجه به هماهنگي ايجاد شده بين دستگاه ها، امكان واگذاري اين اراضي هم درنظر گرفته شده است و علاوه بر اين اگر تاسيسات مورد نظر در مناطق ويژه گردشگري ايجاد شوند، سازمان برخي از زيرساخت هاي پروژه را تامين مي كند.»
    در همين حال چند ماه بعد نيز مسعود سلطاني فر، رييس سازمان ميراث فرهنگي در نخستين گردهمايي سرمايه گذاران مناطق نمونه گردشگري، با بيان اينكه رايزني ها با مسوولان دستگاه هاي مختلف براي حل مسائل موجود در مسير سرمايه گذاري مناطق نمونه گردشگري به صورت مستمر ادامه دارد، يادآور شد: مباحث متعددي با وزير جهاد كشاورزي، رييس كل بانك مركزي، وزير امور اقتصادي و دارايي و مسوولان دستگاه هاي ديگر براي رفع موانع سرمايه گذاري در مناطق نمونه گردشگري مطرح شده است. به گفته او تمامي مسائل و مشكلات اين مناطق در خصوص امور اراضي و مسائلي كه با سيستم بانكي وجود دارد در دستور كار سازمان ميراث فرهنگي است. سلطاني فر در حالي كه بسياري از اقتصاددانان گردشگري را گزينه مناسبي براي توسعه اقتصادي در كشور نمي دانند. همچنين تاكيد كرد: موتور محرك خروج اقتصاد ايران از ركود در شرايط فعلي گردشگري است.
     ممنوعيت انتقال سند براي طرح هاي گردشگري برداشته مي شود
    واگذاري اراضي به بهانه اجراي طرح هاي گردشگري و هر طرح ديگري در اين كشور جدي ترين و اصلي ترين دغدغه دوستداران طبيعت است. در اين ميان اگرچه معصومه ابتكار به عنوان رييس سازمان محيط زيست بارها تاكيد كرده كه هيچ عرصه اي در آشوراده و ساير مناطق واگذار نشده و نمي شود اما سخنان برخي مسوولان دولتي نشان مي دهد كه دولت يازدهم برنامه هايي براي واگذاري اين اراضي در سال هاي آتي دارد چرا كه قباد افشار، رييس سازمان امور اراضي وزارت جهاد كشاورزي در گردهمايي سرمايه گذاران مناطق نمونه گردشگري خاطرنشان مي كند: « بعد از مساله تامين امنيت غذايي، گردشگري براي ما در درجه دوم اهميت قرار دارد و تلاش مي كنيم مانند شهرك هاي كشاورزي و صنعتي، در واگذاري سند براي طرح هاي گردشگري هم، ممنوعيت انتقال سند برداشته شود . به شرط آنكه گام هاي مثبتي را از طرف مقابل ببينيم: سرمايه گذاران طرح ها را مخدوش نكرده و نيمه كاره رها نكنند و منافع درازمدت را بر منافع آني ترجيح دهند.»
    و اين همان وعده اي است كه حتي اگر هم از سوي يك مقام مسوول به زبان رانده نمي شد، اما به سبب تجربه هاي تلخ گذشته نگراني دوستداران طبيعت را در مورد اجراي طرح هاي گردشگري در آشوراده دوچندان كرده بود. نگراني كه از اين پس ديگر نبايد معطوف به آشوراده باقي بماند چرا كه مي تواند دامن پارك ملي خَبر در كرمان، ناي بند در بوشهر و ده ها منطقه تحت حفاظت سازمان محيط زيست را در ماه هاي آينده بگيرد و اراضي آن به بهانه گردشگري واگذار شود. از اين رو اكنون سازمان محيط زيست بايد پاسخ دهد با كدام منطق حقوقي و فني و كارشناسي مناطق تحت حفاظت سازمان را به بهانه گردشگري قرار است جولانگاه سرمايه داراني كند كه كوچك ترين آشنايي با محيط زيست نداشته و ندارند و به گواه اظهارات مسوولان دولتي حتي درصدد كسب سند مالكيت اراضي اين مناطق هم هستند؟ آيا صرف اينكه اين سازمان تفاهمنامه اي پراشكال را با ديگر نهادها منعقد كند كه از هر حيث قابل ايراد بوده و مي توان بر اساس آن در سال هاي آتي حتي مالكيت زمين هاي ملي و حفاظت شده كشور را هم در اختيار گرفت و بعد هم اينگونه توجيه كرد كه سازمان تحت مديريت ما هيچ زميني را واگذار نكرده، كفايت مي كند؟ اينكه ميراثي شوم براي آيندگان باقي گذاريم كه نتوانند در برابر آن كاري كنند و بعد كه اراضي واگذار شد استدلال كنيم كه ما در گذشته صرفا با طرح گردشگري آن هم با رعايت ملاحظات زيست محيطي موافقت كرديم و مسووليت هرگونه تخريب و تعددي و واگذاري را به گردن آيندگان بيندازيم آيا اين همان سياست كهنه فرار به جلويي نيست كه بسياري از مديران دولتي همواره اتخاذ كرده و مي كنند؟
    
     هزينه كرد از طبيعت توسط دولت ها
    تاريخ محيط زيست ايران مملو از تجربه هاي تلخي است كه دولتمردان كشور در سال هاي گذشته و هر بار از هر كجا كم آوردند با هزينه كرد از منابع طبيعي اتخاذ كردند. طرح طوبي تنها يك نمونه از اين طرح هاست. در حالي كه تا سال ١٣٧٨ تجربه تلخ ناشي از واگذاري هاي اراضي ملي در قالب طرح هاي
     ١٠ هكتاري زمين در شمال كشور و اجراي طرح فلاحت در فراغت در استان فارس مشهود بود، طرح طوبي با واگذاري اراضي بالاي پنج هكتار براي توسعه كشاورزي و بهره برداري بهينه از منابع آب و خاك آغاز شد. در قالب اين طرح بسياري از اراضي مرتعي كشور براي كشت زيتون واگذار شد. به گواه سازمان جنگل ها و مراتع اين طرح در سال هاي بعد با شكست مواجه شد و نتيجه آن تنها تغيير كاربري وسيع اراضي و رونق ساخت و ساز در بكرترين اراضي كشور شد.
     طرح هاي متعددي همچون بوستان خانواده، طرح باغشهر، باغ ويلا، مسكن مهر و عناوين ديگري از اين دست كه هر كدام با واگذاري هاي كلان همراه بود تنها گوشه كوچكي از طرح هاي متعدد دولت از ابتداي انقلاب تاكنون بوده كه نتيجه آن تخريب گسترده عرصه هاي ملي بوده و اين همه جداي از واگذاري هاي ديگري بود كه همه روزه با عناوين ديگر براي توسعه سطح زير كشت در جنگل هاي زاگرس و... صورت مي گرفت. پافشاري دولتمردان ايراني در تمام دهه هاي گذشته براي هزينه كرد از منابع طبيعي تجديدناپذير امروز منجر فرونشست زمين، خالي شدن سفره هاي آب زيرزميني، گسترش ويلاسازي در بسياري از نقاط كشور، خشكيدگي يك و نيم ميليون هكتار از جنگل هاي زاگرس و نابودي تمامي دشت هاي كشور و تغيير كاربري بيش از چهار ميليون هكتار از اراضي ملي شده است كه به گواه مسوولان كشور تكليف سه ميليون هكتار آن نامشخص است و عمدتا به ساخت و ساز تغيير كاربري يافته است.
    توجه ويژه دولت نهم و دهم به تقسيم اراضي ملي در قطعات ٥٠٠ تا ١٠٠٠ متري و واگذاري هاي فله اي براي توسعه سطح زير كشت و مسكن مهر در واپسين روزها و ماه هاي دولت دهم به واگذاري جنگل هاي زاگرس و شمال كشور و توسه معدن كاوي هم داشت، كشيده مي شد تا به ظن محمود احمدي نژاد مردم پول هاي شان را به جاي سرمايه گذاري در بخش طلاو سكه در بلوط كوبي و كشاورزي و باغداري و معدن كاوي هزينه كنند. نتيجه اين سخنان نسنجيده و اقداماتي از اين دست امروز تا حد غير قابل جبراني عرصه هاي ملي را به نابودي كشانده و منابع آب و خاك پايدار كشور را از بين برده است. با اين حال در دولت يازدهم نيز با وجود شعارهايي كه در ابتداي روي كار آمدن دولت مرتبا سر داده مي شد اما به نظر مي رسد حفظ محيط زيست تنها شعاري لوكس براي دولت بوده چرا كه در حال حاضر طرح هايي توسط سازمان محيط زيست و سازمان جنگل ها و مراتع در كشور در دست بررسي و اجرايي شدن است كه به موجب آن قرار است جنگل هاي زاگرس به بهانه حفاظت در اختيار مردم گذاشته شود و گردشگري نيز براي قطع وابستگي دولت از نفت در مناطق تحت حفاظت توسعه و گسترش يابد. غافل از اينكه هرگز و در هيچ دوره اي مناطق طبيعي و حفاظت شده ايران نخواهند توانست چنين درآمدهاي كلاني را براي دولت ايجاد كنند و فلسفه حفاظت از آنها نيز چيزي جداي از درآمدزايي هاي كلان بوده است. چرا كه دولت ايران به موجب قانون الحاق ايران به كنوانسيون تنوع زيستي و تعهداتي كه بعد از اجلاس زمين در ريو داشت متعهد شده تا اين اندك ذخيره گاه هاي ژني را براي نسل بعد حفظ كند نه اينكه براي نسل امروز به مراكز گسترده گردشگري تبديل كند.
    ناگفته پيداست كه توسعه اكوتوريسم در هر كشوري و در هر منطقه طبيعي يكي از اجزاي مديريت نوين پاركداري است، جزيي كوچك كه هدفش كمك به اقتصاد جامعه محلي است نه اقتصاد ملي، اما گويي در ايران سازمان محيط زيست سياستي را اتخاذ كرده كه به موجب آن قرار است مناطق حفاظت شده چرخ اقتصاد لنگ كشور را كه با نفت هم نتوانسته بچرخد، حالابچرخاند. در اين صورت سرنوشت آشوراده و خَبر و لار و مُند و حرا و كوير و توران از هم اكنون پيداست! سرنوشتي كه سازمان محيط زيست با سكوتش يا تلاش هاي اندك نافرجامش در برابر توسعه سدسازي در حوضه درياچه هاي اروميه، بختگان، پريشان و تعريض جاده گلستان و ويلاسازي و ساختمان سازي در سرخه حصار و جاجرود رقم زد و حالاقرار است با گردشگري وسيع در باقيمانده مناطق حفاظت شده رقم بزند.
    
     انتخاب غلط گردشگري به عنوان محور توسعه
    آيا امكان ايجاد سرمايه گذاري و تحقق سود پايدار در آشوراده وجود دارد يا خير؟ سعيد ليلاز، اقتصاددان معتقد است كه فعال سازي صنعت گردشگري در اين منطقه نه تنها به سوددهي پايدار نخواهد رسيد بلكه چيزي از اين توان و زيستگاه ارزشمند باقي نخواهد ماند. ليلاز اخيرا در گفت وگو با سرو نيوز، انتخاب گردشگري به عنوان محور توسعه كشور را نادرست عنوان كرده و مي گويد: ايران مشكلات عديده اي در جذب گردشگر دارد. همين محدوديت ها موجب مي شود تا گردشگران انتخاب هايي جز ايران داشته باشند. به گفته او ظرفيت كشور براي گردشگري بسيار عالي است اما موضوع اينجاست كه در ايران نيازي به گردشگري احساس نمي شود. به عنوان نمونه در سال ٩٠ ايران ١٢٠ ميليارد دلار درآمد نفتي داشته است كه اين رقم با درآمد ناشي از ورود ١٢٠ ميليون گردشگر در يك سال به ايران برابر است. منتها زماني كه اين درآمد حاصل مي شود ديدگاه ها نسبت به گردشگر تغيير كند و به گردشگر به چشم جاسوس بيگانه نگاه نشود. زماني هم كه درآمد نفتي پايين مي آيد گردشگر آقا و گل سرسبد خلقت تلقي مي شود. با اين شيوه كار پيش نمي رود در سال آينده اگر درآمد نفت افزايش پيدا كند، باز ديدگاه كلان كشور نسبت به اين موضوع تغيير مي كند. مشكل ديگري هم كه در زمينه گردشگري ايران وجود دارد. اين است كه زماني كه دعواهاي جناحي بالامي گيرند، ما آن را سر گردشگر خارجي تلافي مي كنيم. به عنوان نمونه در سال ٧٧ در دولت آقاي خاتمي تلافي دعواهاي سياسي را در اصفهان سر گردشگران درآورديم. اجازه مي دهيم گردشگر خارجي وارد كشور شود بعد او را بازداشت مي كنيم. اگر قرار است بازداشتش كنيد چرا اجازه ورود مي دهيد؟ بديهي است كه در چنين شرايطي گردشگر به كشور وارد نمي شود. تا زماني كه از خودمان تصويري خشن در دنيا نمايش دهيم، ظرفيت گردشگري در ايران از حدي معين جلوتر نخواهد رفت.
    ليلاز گفته: من با افرادي موافق هستم كه مي گويند با اجراي اين طرح، محيط زيست آشوراده نابود مي شود. ملت ايران ملتي است كه طبيعت تمام شمال را از بين برده است چه تضميني وجود دارد كه آشوراده را از بين نبرند؟ كسي مي تواند اين را توضيح بدهد؟ اگر ما مردمي هستيم كه طبيعت چالوس، نوشهر وگيلان را از بين برديم چرا آشوراده را از بين نبريم؟ چرا كسي نمي تواند اين سوال ساده را جواب دهد؟ اگر مي خواهيم قوانين سفت و سخت براي محافظت از محيط زيست آشوراده وضع كنند پيشنهاد مي كنم اول اين كار را براي ساير نقاط گردشگري انجام دهند، اگر موفق شدند بعد به سراغ آشوراده بروند. ما ملتي هستيم كه از سال ٩١ بطور ملي به جنگ پلنگ هاي مان رفته ايم. مردم ايران رسما به جنگ محيط زيست شان رفته اند. اگر در يك روز عادي تابستان از گردنه حيران ديدن كنيد حداقل در ٢٠٠،٣٠٠ نقطه مردم شاخه درخت ها را آتش زده و كباب مي پزند. وقتي نمي شود جلوي اين مردم را گرفت چطور مي خواهند جلوي تخريب آشوراده را بگيرند. افرادي كه مي گويند مي توانيم جلوي تخريب آشوراده را بگيريم حرف بيخود مي زنند. به اعتقاد من اگر منطقه آشوراده ٢هزار سال ديگر دست نخورده بماند بهتر است تا الان از آن استفاده كنيم.
    او مي افزايد: مگر از بقيه ظرفيت هاي استان گلستان استفاده مي شود كه الان مي خواهند ظرفيت آشوراده را فعال كنند؟ اگر بحث اقتصاد است، پيشنهاد مي كنم آن نقاطي از استان را كه در حال حاضر در آن سرمايه گذاري
    عملي شده احيا كنند. من هيچ توجيه اقتصادي و غير آن براي استفاده از آشوراده نمي شناسم. اميدوارم روزي برسد و كسي پيدا شود كه من را قانع كند. امكان ندارد كه در روز سيزده بدر تعداد زيادي شاخه از درختان قطع نشود و تعداد زيادي حيوان كشته نشود. ما هر جا گرگ، روباه و خرس مي بينيم با سبوعيت تمام به قصابي كردن آنها اقدام مي كنيم. به عنوان نمونه جوانان وقتي يك روباه را در يك سوراخ مي بينند از تعقيب كردن و كشتن آن لذت مي برند. اين رفتارهاي مردم بايد نقد شود و تا زماني كه اصلاح نشود، حفاظت از محيط زيست و توسعه گردشگري در ايران فايده ندارد. متاسفانه مطبوعاتي ها هيچ وقت از خودشان و ملت ايران انتقاد نمي كنند. اين مقوله ها كه ديگر كار حكومت و اشخاص نيست، خود مردم محيط زيست را تخريب مي كنند. وقتي به طبيعت مي رويم براي پختن كباب، زغال با خودمان نمي بريم حتما بايد چوب درخت بكنيم وگر نه كباب به ما مزه نمي دهد. تنها جايي كه ملت و مديريت خرد و كلان ايران هم قسم هستند همين حوزه نابودي محيط زيست است.
    
    جمله هاي كليدي
     قباد افشار، رييس سازمان امور اراضي وزارت جهاد كشاورزي :تلاش مي كنيم مانند شهرك هاي كشاورزي و صنعتي، در واگذاري سند براي طرح هاي گردشگري هم، ممنوعيت انتقال سند برداشته شود .
     سعيد شيركوند، معاون سرمايه گذاري سازمان ميراث فرهنگي: با توجه به اينكه بعضي از پروژه هاي گردشگري در اراضي منابع طبيعي يا در حوزه اراضي دولتي قرار گرفته اند، امكان واگذاري اين اراضي هم درنظر گرفته شده است.
     سعيد ليلاز، اقتصاددان:تا زماني كه از خودمان تصويري خشن در دنيا نمايش دهيم، ظرفيت گردشگري در ايران از حدي معين جلوتر نخواهد رفت. به اعتقاد من اگر منطقه آشوراده ٢هزار سال ديگر دست نخورده بماند بهتر است تا الان از آن استفاده كنيم. اگر بحث اقتصاد است، پيشنهاد مي كنم آن نقاطي از استان گلستان كه در حال حاضر در آن سرمايه گذاري عملي شده را احيا كنند.
    پاي سرمايه گذاران به پارك ملي خَبر باز شد / عد از آشوراده، سرمايه داران بزرگ راه خود را به مناطق تحت حفاظت محيط زيست باز مي كنند
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3167 به تاريخ 8/11/93، صفحه 12 (باشگاه رسانه)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 158 بار
    



آثار ديگري از "مژگان جمشيدي"

  هامون، سيستان و خشكسالي مديريتي
مژگان جمشيدي، اعتماد 14/6/97
مشاهده متن    
  زاگرس را بايد روي چشم بگذاريم
مژگان جمشيدي، اعتماد 6/6/97
مشاهده متن    
  آب نداريم اما برنج مي كاريم!
مژگان جمشيدي، اعتماد 23/5/97
مشاهده متن    
  خوزستان در ميان آتش و غبار
مژگان جمشيدي، اعتماد 16/5/97
مشاهده متن    
  جمعيت گردشگران، مديريت و كنترل شود / كمپين هاي سلبي با اثر كوتاه مدت مشكل را حل نمي كند
مژگان جمشيدي *، جام جم 21/3/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه برزگر
متن مطالب شماره 1140، بهمن 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است