|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد94/5/17: مرثيه اي بر احوالات خبرنگاران موسيقي
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4251
يك شنبه 18 آذر 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 3311 17/5/94 > صفحه 10 (هنر و ادبيات) > متن
 
      


قلم 
مرثيه اي بر احوالات خبرنگاران موسيقي
به بهانه روز خبرنگار

نويسنده: حسين سليمي*

در ماه هاي گذشته بارها و بارها خبرنگاران حوزه موسيقي از سوي اهالي موسيقي به گونه هاي مختلف-از اظهارنظر بي منطق و توهين در حين اجراي زنده در كنسرت گرفته تا بي احترامي مستقيم در مجامع موسيقايي- مورد هجمه قرار گرفته اند و انتقادها و هتك حرمت هايي شده كه دل بسياري از خبرنگاران موسيقي و روزنامه نگاران را آزرده است.
    
    با درنظر گرفتن اين نكته كه بي احترامي بخشي از جامعه موسيقي به خبرنگاران از روي ناآگاهي و عدم آشنايي به فضاي حاكم بر مطبوعات است ذكر نكاتي در اين خصوص ضروري به نظر مي رسد: هميشه تعاريفي از حرفه «خبرنگاري» ارايه شده و مي شود: لغت نامه دهخدا اين گونه خبرنگار را تعريف مي كند: «خبرنگار. [ خ ب ن ِ ] (نف مركب، اِ مركب) آنكه كسب خبر مي كند و براي روزنامه يا مجله اي مي فرستد. فرق خبرگزار با خبرنگار اين است كه در اطلاعات روزانه خبرگزار بيشتر به كساني اطلاق مي شود كه براي موسسه يا موسساتي كه خبر پخش مي كنند، چون راديو، خبر كسب مي كند و به آنها مي رساند. ولي خبرنگار به آنهايي اطلاق مي شود كه براي روزنامه يا مجله اي كسب خبر مي كنند و به مجله يا روزنامه مي رسانند.»اما تعريف لغت نامه دهخدا از «خبرنگار» يك ايراد اساسي دارد و آن اينكه «سياست» و «سياسي گري» جايي در اين تعريف ندارد. مثلاعنوان نشده كه حتي در حوزه هاي هنري و تخصصي مثل موسيقي اگر خبرنگار عضو يك رسانه جريان جناح راست باشد، بايد راست گرا باشد و اگر خبرنگار عضو يك رسانه جناح چپ باشد، بايد چپ گرا باشد وگرنه شانه هاي خبرنگار از دو طرف فشار سنگيني را تحمل خواهد كرد. اساسا بي طرفي و ميانه روي در رسانه هاي ايران وجود خارجي ندارد. البته تعداد انگشت شماري رسانه هاي نسبتا مستقل هم وجود دارند كه مناسبات مالي آنها نيز دست خبرنگاران را در طرح بسياري از مسائل مي بندد. شايد عمق سياست زدگي در مطبوعات و رسانه هاي ايران را از آنجايي بشود كامل درك كرد كه اظهارنظر سياسي يك خواننده يا موسيقيدان از كيفيت كار و آلبوم و كنسرت او در درجه اهميت بالاتري قرار مي گيرد و با تيترهاي درشت صفحات اول روزنامه ها را پر مي كند. امروز هر جناح بنابر اقتضائات روزش از طيف خاصي از هنرمندان حمايت مي كند و رسانه اين جناح نيز متقابلامي خواهد كه هنرمندان طيف خاصش هم در مقاطعي چون انتخابات و غيره از آنها و حزب شان حمايت كنند. بدين ترتيب براي خبرنگار چارچوب و خط كشي هايي خاص تعريف مي شود و حق عدول از آنها را تحت هيچ شرايطي ندارد. امروز هويت سياسيون و خبرنگاران در هم آميخته است و ذات خبرنگاري كه مبتني بر بي طرفي است به شدت زير سوال رفته است. بله! امروز بسياري از اهالي مطبوعات و رسانه به دليل نداشتن امنيت شغلي و درآمد مكفي و نبود زيرساخت هاي لازم براي جدايي از سياست و زير بليت سياسيون رفتن، به سمت حزبي كار كردن گام نهاده اند و خواه ناخواه بدين سمت و سو كشانده شده اند. امروز درجه كار حزبي و سياسي گري در مطبوعات به حدي بالارفته است كه حتي وقتي يك هنرمند دست به تحريف تاريخ موسيقي هم مي زند، خبرنگار با وجود آگاهي از اين موضوع هم بنابر هزارويك مصلحت سياسي، بايد در قبال اتفاقات تلخ اينچنيني سكوت كند و اصطلاحا خودش را مدام سانسور كند.
    حرف از عدم درآمد مكفي به ميان آمد كه خودش حديثي مفصل و ماجرايي حزن انگيز است كه بيان جزييات آن شايد اين نوشته را به درددل شخصي نگارنده اين سطور تبديل كند. از اين جهت تنها به بيان شمايي كلي از وضعيت معيشتي خبرنگاران حوزه موسيقي اكتفا مي شود. شايد باور اينكه حقوق بسياري از خبرنگاران موسيقي با فروش حاصل از پنج يا شش بليت كنسرت يك هنرمند برابري كند، براي بسياري كه خارج از مطبوعات هستند، غير قابل باور باشد.
    
    حال همين بحث عدم درآمد مكفي چندين آسيب جدي را پديد مي آورد:
    اول: نخستين آسيب اين وضعيت دردناك معيشتي اين است كه خبرنگار را به سمت روابط عمومي شدن و به تعبير دوستي «بوقچي گري» سوق مي دهد. يعني خبرنگار مجبور است براي بهبود بخشيدن وضعيت معيشتي اش روابط عمومي فلان خواننده و فلان كنسرت را قبول كند. البته كه منصب روابط عمومي و انجام امور تبليغاتي هنرمندان هم كار شريفي است. اما خواه ناخواه برقراري مناسبات مالي بين هنرمند و خبرنگار، تاثير بسزايي در قلم فرسايي خبرنگار خواهد گذاشت. در بديهي ترين شكل ممكن خبرنگار روابط حرفه اي اش با هنرمند را زيرپا مي گذارد و از وقتي مناسبات مالي با هنرمندي برقرار مي كند، يك خط قرمز ديگر هم به شماره چارچوب هاي ذهني اش كه حق نزديك شدن و احيانا نقد آنها را ندارد، اضافه مي شود.
    دوم: عدم امنيت شغلي خبرنگاران پديده قلم فروشي را به وجود آورده است. اما قلم فروشي در عالم خبرنگاري و روزنامه نگاري موسيقي چه معني مي دهد؟ قلم فروشي يعني وقتي يك خبرنگار در ثناي يك موزيسين مديحه سرايي مي كند: قلم فروشي يعني وقتي يك خبرنگار با علم بر كيفيت بد يك آلبوم، از آن تعريف و تمجيد آنچناني مي كند: قلم فروشي يعني وقتي يك هنرمند تازه از راه رسيد، با هزارويك شيوه او را در رسانه ها بولد و پررنگ كند: قلم فروشي يعني روابط پنهاني داشتن با مديران دولتي براي عدم بروز برخي حقايق و...
    سوم: بسياري از اهالي موسيقي انگ بي سوادي را به خبرنگاران موسيقي مي زنند. پيشتر كه در محافل خصوصي و درگوشي شان به ريش خبرنگارها مي خنديدند و چند وقتي هم هست كه اين صحبت هاي درگوشي، عيان شده و در محافل عمومي هم ابايي از ابراز اين گونه توهين ها ندارند. فرض را بر اين مي گيريم كه خبرنگاران حوزه موسيقي بي سواد هستند و موسيقي نمي دانند و چه و چه... در پاسخ به اين دوستان اولابايد گفت كه چه الزامي دارد خبرنگار حوزه موسيقي - (به واژه خبرنگار دقت كنيد) - هارموني و كونترپوئن بداند؟ مگر اهالي موسيقي هم چون با رسانه ها درگير هستند بايد حتما سبك هاي گوناگون خبرنويسي و تنظيم خبر و ليد و غيره را بدانند؟ دوما خبرنگاران بنابر دشواري هاي مالي كه دارند، قريب به اكثريت شان چندين شغل به طور همزمان دارند و اساسا در بسياري از مواقع وقت گوش كردن آلبوم و رفتن به كنسرت را هم ندارند حال چه برسد به مطالعه و آموختن هارموني و كونترپوئن و...
    فارغ از مباحث مالي ديگر چالشي كه خبرنگاران حوزه موسيقي و بسياري از خبرنگاران حوزه هاي ديگر با آن روبه رو هستند، روابط مديران دولتي با مديران رسانه اي است. براي بسياري از خبرنگاران تجربه مشتركي است كه مثلاروي يك سوژه مدت ها كار كرده اند و توانسته اند سرنخ هايي از تخلف هاي يك نهاد دولتي پيدا كنند. اما وقتي گزارش آماده انتشار مي شود با مخالفت مدير رسانه مربوطه مواجه مي شوند و در نهايت هم مهر «عدم انتشار» روي مطلب مي خورد. خبرنگار هم وقتي درباره چرايي اين موضوع تحقيق مي كند، در مي يابد كه مدير همان نهاد با مدير رسانه اش چاي خورده و با هم بده بستان هاي آنچناني دارند. خبرنگار با وجود تلاشي كه مي كند، در اين وضعيت جز سرخوردگي و احساس عدم كارايي چيزي نصيبش نمي شد. اما از همه اين موارد بدتر اين است كه روزنامه نگاران و خبرنگاران حوزه موسيقي حتي يك صنف هم ندارند تا بتوانند حقوق صنفي شان را از اين طريق مطالبه كنند: يك صنف كه وضعيت دردناك خبرنگاران را درك كند و براي آسان كردن و پيشبرد حقوق صنفي آنها قدم بردارد. چه خوب است اگر اهالي موسيقي از خبرنگاران موسيقي انتقاد مي كنند، اندكي هم درباره شرايط بيمار گونه و مريض رسانه در وضعيت امروز كشور آگاهي داشته باشند و بدانند كه خبرنگاران در چنين فضايي تنفس مي كنند. فضا و شرايطي كه باعث شده تا بسياري از خبرنگاران صاحب قلم اين حوزه، رفته رفته كنار بروند و جاي خالي شان بيشتر از بقيه زمان ها به چشم بيايد: شرايطي كه باعث شده بيشتر از هميشه به خبرنگار با ديدي تحقيرآميز نگاه شود: شرايطي كه باعث شده خبرنگار به ابزار و وسيله تبديل شود تا حلقه واسط ميان مردم و حكومت و عهده دار تنوير افكار عمومي: شرايطي كه باعث شده راه براي فعاليت هاي ناصواب برخي مديران دولتي هموار شود: شرايطي كه باعث شده تا وقتي خبرنگار تعريف كند بشود چشم آگاه جامعه و وقتي نقد مي كند، بشود شايعه پراكن و جنجال ساز. در پايان شايد بشود شعر صائب تبريزي را اين گونه اصلاح كرد: «روزي كه برف سرخ ببارد ز آسمان/ بخت سياه اهل رسانه سبز مي شود.»
    *منتقد موسيق
    
    
    قلم: مرثيه اي بر احوالات خبرنگاران موسيقي / به بهانه روز خبرنگار
    


 روزنامه اعتماد، شماره 3311 به تاريخ 17/5/94، صفحه 10 (هنر و ادبيات)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 169 بار
    



آثار ديگري از "حسين سليمي"

  نگرش انتقادي و مشكل اميد
حسين سليمي*، ايران 11/4/97
مشاهده متن    
  دلايل سودده بودن صنايع غيرمولد
حسين سليمي *، شرق 28/10/96
مشاهده متن    
  گريز از تقليل گرايي در تحليل برجام
حسين سليمي*، ايران 22/5/94
مشاهده متن    
  گزينه يي براي رفع تنش
حسين سليمي٭، اعتماد 26/8/93
مشاهده متن    
  ماندلافراسوي تاريخ
حسين سليمي، اعتماد 16/9/92
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله محيط زيست و مهندسي آب
متن مطالب شماره 3 (پياپي 403)، پاييز 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است