|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران94/7/27: تصادف 135 راس آهو درچهارسال
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 7040
دو شنبه 2 ارديبهشت 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6056 27/7/94 > صفحه 16 (جامعه) > متن
 
      


تصادف 135 راس آهو درچهارسال
آيا خروج آهوان خارگ تنها راه نجات سيه چشمان اين جزيره است؟

نويسنده: زهرا كشوري

پخش يک فايل تصويري در شبکه هاي اجتماعي چون «تلگرام» و «واتس اپ» از بندر «گناوه» درباره خروج آهوان خارگ به واکنش هاي متفاوتي از سوي فعالان حوزه محيط زيست و حاميان محيط زيست منجر شد. اين اعتراض بيشتر از سوي بوشهري ها شنيده مي شود که نگران خروج آهوان جزيره به سمت کشورهاي عربي هستند. مهدي مخلوعي رئيس اداره محيط زيست «خارگ» در گفت و گو با «ايران» بحث خروج آهوان خارگ را با توجه به گسترش روز افزون صنايع نفت و پتروشيمي در جغرافياي 32 کيلومتر مربع جزيره، مساله تازه اي نمي داند. به گفته مخلوعي از تمام وسعت جزيره دو کيلومتر آن فضاي آزاد است که البته آن هم توسط جاده خاکي و آسفالت زخم خورده است. همين مساله از سال 90-89 بحث خروج سيه چشمان جزيره را روي ميز مذاکره مي آورد. براساس حساب و کتاب هاي او، جمعيت آهوان جزيره در سال 89، بيش از 300 راس بود: «اما امکان سنجي کارشناسان مي گويد که زيستگاه خارگ ظرفيت بيش از 250 تا 300 راس اين گونه گياهخوار را ندارد.» مخلوعي مي گويد: «سرشماري ارديبهشت سال جاري نيز نشان از حضور 478 راس آهو در خارگ مي دهد.» سال 91 هم 78 راس آهو از جزيره خارج مي شود. مخلوعي اين خروج را طبيعي و تنها راهکار حال حاضر جزيره مي داند. به گفته او از سال 91 تا پايان 6 ماه سال جاري 135 راس آهو در جزيره خارگ به دليل تصادفات جاده اي، تلف شده اند. البته او فقط تلفات جاده اي را دليل خروج آهوان از جزيره نمي داند. جزيره «خارگ» يک جزيره کاملاً صنعتي شده که مخلوعي از آن به عنوان يک جزيره «عام المنفعه» ياد مي کند. او جاده کشي را يکي از لوازم صنايع نفتي اين جزيره مي داند: «الان پيشرفت کشور به نفت بسته است.» مخلوعي مي گويد همين مساله ما را به اين نتيجه رساند که تعداد آهوهاي جزيره را تعديل کنيم: «سال 89 که 45 آهو را از جزيره بيرون برديم، جواب داد و تلفات سالانه ما خيلي کاهش يافت.» اما براساس آمارهاي مخلوعي در زايش بهاره 80 راس به گله آهو اضافه شده است. تعدادي از آهوان خارگ در سال 89 به خوزستان مي روند. تعدادي هم به استان کويري کرمان مي روند. 20 راس راه قم را در پيش مي گيرند. او مي گويد: «آهوها در خوزستان و قم به بخش دولتي و خود سازمان هاي محيط زيست واگذار شد و در بوشهر و يزد هم به بخش خصوصي داده شد.»
    به گفته او فقط در 6 ماهه سال جاري 28 راس آهو در تصادف جاده اي تلف شده اند. او علاوه بر کمبود زيستگاه، کمبود علوفه و خشکسالي را هم از جمله دلايل ديگر براي بردن آهوان خارگ به خارج از جزيره مي داند: «هر سه چهار روز يک بار داريم علوفه دستي مي دهيم به آهوان.» او تعديل را بهترين راهکار حال حاضر مي داند. آهوان خارگ را به روش «جرگه» زنده گيري مي کنند. در اين روش جلوي گله را سد و آهو به سمت «تور» هدايت مي شود. به گفته يک «زنده گير» وقتي در تور گير کرد با بستن چشم هايش حيوان را رام و آرام مي کنند. رئيس اداره محيط زيست خارگ جعبه هاي حمل آهوان جزيره را داراي استاندارد هاي جهاني اعلام مي کند و مي گويد: «بهترين جعبه ها براي حمل حيوان، جعبه هاي چوبي است که دريچه ها و محفظه هاي کوچک براي هوا دارند.»آهوها 24 ساعت در اداره خارگ نگهداري مي شوند و بعد هم تحويل متقاضي.
    مخلوعي مرجع صدور پروانه تکثير و بهره برداري را جهاد کشاورزي، سازمان محيط زيست و ارگان هاي ذيربط و مربوطه مي داند و مي گويد: «بهره بردار آهوها را به صورت اماني تحويل مي گيرد، در سايت خودش تکثير و بهره برداري مي کند. وقتي به يک حد مشخص رسيد، سازمان محيط زيست دوباره براي آنها تصميم گيري مي کند و در زيستگاه هاي استان رها سازي مي شود.»
    مخلوعي مي گويد: «برخي مي گويند که محيط زيست آهوها را مي فروشد. اين بيشتر به يک شوخي مي ماند. ما متولي حفاظت و صيانت از آنها هستيم. بخواهيم هم نمي توانيم بفروشيم.» مخلوعي يک دليل مهم ديگر هم به گفته خودش براي انتقال بخشي از آهوان خارگ دارد؛ بيماري. او قصه را به سال 81 مي برد و مي گويد: «در آن سال يک بيماري در طول سه ماه، گله هزار و صد راسي آهو را به 80 راس رساند.» مخلوعي زنده ماندن آن تعداد را هم نتيجه اقدامات شجاعانه يک تيم پزشکي مي داند که از تهران به جزيره آمدند. حساب و کتاب هاي يکي از کارشناسان سازمان حفاظت محيط زيست کشور هم نشان مي دهد که حدود 85 راس آهو به بخش خصوصي داده شده است: «سه نفر از بخش خصوصي، آهو گرفته اند که تحت نظارت و کنترل سازمان حفاظت محيط زيست فعاليت مي کنند. بازرسي هاي دوره اي دارند.» همچنين آن طور که اين کارشناس به روزنامه ايران مي گويد: تعدادي از اين آهوها هم به ارگان هاي دولتي واگذار شد: «پارس جنوبي 6 راس آهو برده يا مثلاً سازمان تامين اجتماعي سه راس گرفت(يک نر و دو تا ماده). تا جايي که من خبر دارم اين آهوها دو تا هم زايش داشته اند که تعداد آنها به 5 راس رسيده است. يک جايي ديگر هم آمد و سه راس برد اما يادم نمي آيد.» او درباره تعهداتي که سرمايه گذاران مي دهند هم مي گويد: «اگر يک راس آهو تلف شود و تلفات اثبات شود به ازاي هر راس بايد 10ميليون تومان پرداخت کنند.» اين جريمه را مخلوعي هم تاييد مي کند و مي گويد: «اين جريمه قبلاً 2 ميليون تومان بود ولي الان به 10 ميليون تومان رسيده است.» او خروج آهوها به کشورهاي عربي مثل امارات يا کويت را «محال» توصيف مي کند و مي گويد: «آهوها فقط با مجوزهاي قانوني مي توانند از مبادي رسمي خارج شوند.» او شرايط واگذاري و بهره برداري براي پرورش دهندگان گونه هاي حيات وحش از جمله آهو را علاقه مندي، داشتن زمين فنس کشي شده، آغل، آبشخور، درخت براي سايه و انبار و سوله اعلام مي کند و مي گويد: «کارشناس مي رود و از تمام اين امکانات و شرايط عکس مي گيرد و گزارش تهيه مي کند.» او پرورش آهو را هم مثل پرورش کبک، تيهو، بلدرچين و... مي داند که 30 سال در کشور انجام مي شود: «امروز گوشت پرورشي کبک و تيهو هم به فروش مي رسد.» همچنين تعدادي از آهوان خارگ به بخش خصوصي در يزد سپرده شده است. اين شخص معتمد سازمان حفاظت محيط زيست است که به عنوان قرقبان 400 هکتار زمين به عنوان قرق خصوصي به او واگذار شده، اين محدوده فنس کشي شده و در آن علاوه بر آهو، کل، ميش، بز و قوچ هم نگهداري مي شود.
    فرهاد دبيري معاون محيط طبيعي حفاظت سازمان محيط زيست کشور چهارشنبه گذشته در جمع رسانه هاي سراسر کشور، واگذاري و قرق مناطق حفاظت شده و حيات وحش را بهترين راهکار براي جلوگيري از شکار بي رويه حيات وحش کشور دانست. آن طور که او به رسانه ها خبر داد قرق در استان هاي سمنان، يزد، کرمان و... اجرا مي شود. عباس شريفي قرقبان يزد هم اعتقاد دارد که واگذاري منطقه قرق به مردم محلي باعث کاهش شکارها و همچنين افزايش گونه هاي حيواني در اين منطقه شده است. به گفته او 5 سال قرقباني توسط 6 نفر از اهالي منطقه منصور آباد، تعداد کل وميش هاي اين منطقه را که به صفر رسيده بود، به عدد 500 راس نزديک کرده است.
    
    جمعيت 20 هزار نفري خارگ
    مخلوعي جمعيت بومي خارگ را 6 هزار نفر اعلام مي کند که با جمعيت 14 هزار نفري شناور که صنايع نفتي و گازي آنها را به اين جزيره کشانده، 20 هزار نفر مي شوند. او همين نکته را هم يکي از مسائلي مي داند که خروج آهو از جزيره را توجيه مي کند. سرشماري سال 81 تعداد آهوان جزيره را هزار راس مشخص مي کند. به گفته مخلوعي آن زمان هنوز طرح «جمع آوري گازهاي مازاد» در جزيره شروع نشده بود. اين طرح 25 هکتار را با فنس کشي از آهوها گرفته است. آن زمان اتوبان در خارگ نبود الان يک جاده پيراموني دو بانده تمام جزيره را در برگرفته است. اتوبان با سرعت بسيار زياد مترادف است و همين مساله به گفته «مخلوعي» باعث شده تا تابلوي عبور حيوانات و سرعتگير تاثيري در کاهش مرگ و ميرهاي آهوان براثر تصادف نداشته باشد. او وجود فرودگاه را هم يکي ديگر از دلايل کاهش زيستگاه آهوان مي داند: «چهار مخزن بزرگ يک ميليون بشکه اي در خارگ زده شده است.» فنس کشي هاي اطراف اين مخازن باز هم بخشي از آشيانه آهوان را گرفته اند. به گفته مخلوعي شرکت پايانه نفتي صادرات و تحويل نفت، شرکت نفت فلات قاره و شرکت پتروشيمي سه شرکت عمده خارگ است. اين شرکت ها زيرمجموعه هاي زيادي دارند که باز هم بخشي از جغرافياي جزيره را از آهوان مي گيرند اما اين پايان ماجرا نيست. به گفته او لوله هاي نفتي «ابوذر»، «فروزان نوروز» و «منطقه بحرکان» نيز وارد خارگ مي شوند. 90 درصد نفت خام کشور نيز از اينجا صادر مي شود. مخلوعي با توجه به اين شرايط، خروج آهوها از جزيره «خارگ» را يک راهکار اصولي مي داند و مي گويد: «کار بايد تخصصي باشد و کمترين خسارت را داشته باشد.»
    دلم نمي خواهد آهو را بکشم
    ميثم اميري از فوتباليست هاي شناخته شده کشور است که در تيم هاي «فجر شهيد سپاسي»، «پيکان» و «نفت» آبادان بازي کرده. او يکي از بهره برداران خصوصي آهوهاي خارگ است که به گفته محيط زيست 50 راس آهو از خارگ به او واگذار شده اما اميري تعداد آهوان واگذار شده را 16 راس اعلام مي کند و مي گويد: «جوسازي هايي که در گناوه و بوشهر به وجود آمد اجازه نداد تا برنامه ادامه پيدا کند.» منظور او از جو سازي فيلمي از ساحل گناوه است که در آن چند نفر خواستار نشان دادن مجوزهاي خروج آهوان از خارگ و ورود به گناوه شده اند.
    اميري مي گويد که سه سال دوندگي کرده تا توانسته است مجوزها را بگيرد: «آنقدر دويده ام که پوست شکمم بلند شده است. من مجوزها را از سازمان محيط زيست گرفتم اما سازمان محيط زيست حالااز من حمايت نمي کند. تا الان نزديک به 400 تا500 ميليون تومان خرج کرده ام.» اودرباره اين فيلم هم مي گويد: «من که نبايد مجوز را به خبرنگاران نشان بدهم.» اميري دليل اعتراض برخي از بومي ها را جلوگيري از ورود ژن غير بومي مي داند و مي گويد: «اگر خروج آهوان خارگ کار درستي نيست چطور چند سال پيش 100 آهو از اينجا به اهواز، يزد، قم، بيرجند و... رفته است آيا آن زمان بحث ژن نبود. من فکر مي کنم که کساني لابي درست کرده اند براي اينکه از کار من جلوگيري کنند. حتي فکر مي کنم که توي سازمان محيط زيست هم باشند.»
    اميري مي گويد: «در طول يک هفته نزديک به 30 آهو را زنده گيري کرديم، بدون اينکه تلفات داشته باشيم. اگر آهويي تلف شود بايد 10 ميليون تومان جريمه بدهيم. در حالي که جريمه آهوها تا دو سال پيش 2 ميليون تومان بود.» اميري که علاوه بر مجوز آهو مجوز نگهداري چند کل و قوچ را هم دارد، مي گويد: «زميني که براي پرورش آهوها در نظر گرفته 12 هکتار وسعت دارد.» البته اين نکته فقط شامل حال او نمي شود و چند سرمايه گذار خصوصي که از خارگ آهو گرفته اند مجوز گونه هاي ديگري چون قوچ و ميش يا گوزن را هم گرفته اند. او مي گويد: «به تمام ايران آهو مي دهند، کسي لام تا کام حرف نمي زند. چرا آقاي ايکس مي تواند اما اميري چون بچه جنوب ومنطقه محروم است بايد اين اتفاق برايش بيفتد. يک جوري با ما رفتار مي کنند، انگار جنايت کرده ايم. نه بخشدار نه فرماندار نه امام جمعه، هيچ کس به ما اعتراض نمي کند. دوتا شخص عادي کار را خراب کرده اند. سازمان محيط زيست مجوز داده، خودش هم بايد جواب اينها را بدهد.» او درباره ديگر شروط محيط زيست براي پرورش آهو مي گويد: «به ما گفتند که زمين حتماً بايد 5 کيلومتر با روستا فاصله داشته باشد. با اينکه در نزديک روستا زمين داشتيم ولي رفتيم و توي بيابان زمين خريديم. نمي دانم چرا از ديگر افراد خصوصي حمايت مي شود اما از ما حمايت نمي کنند.»
    او خواستار روشن شدن تکليف اش مي شود و مي گويد: «يا آهو بومي است و نبايد از کشور خارج شود و گوشت آن نبايد صادر شود يا مي شود. سازمان محيط زيست به من مجوز گوشت داده است؛ پروانه توليد گوشت آهو براي صادرات به داخل و خارج.»
    البته اميري مي گويد: «من اصلاً دلم نمي خواهد آهو را بکشم. فکر مي کنم در مجوزها بايد کمي منعطف باشيم و اجازه زنده فروشي به افرادي که واجد شرايط هستند، بدهيم.» او اعتقاد دارد با اين روش مردم کمتر به شکار غيرقانوني مي روند. اميري مي گويد: «من شنيده ام که در بوشهر گوشت آهو کيلويي 50 هزار تومان قاچاق مي شود. البته نديده ام، فقط شنيده ام.» او آينده سرمايه گذاري خود در حوزه پرورش آهو را نامعلوم و مبهم مي داند و مي گويد: «اگر ما تعداد گله را افزايش داديم اما اجازه فروش و واگذاري نداشته باشيم چه مي شود؟ آيا قرار است اين آهوها اينجا بمانند تا بميرند.» او هزينه هر روز نگهداري يک آهو را 10 هزار تومان اعلام مي کند و مي گويد: «تهيه يونجه، پرداخت حقوق نگهبان، هزينه آب و برق سرسام آور است. من براي راه اندازي اين کار وام گرفته ام اما معلوم نيست که بتوانم از آن برداشتي داشته باشم. نمي دانم براي چي دارم کار مي کنم! اصلاً وضعيتم مشخص نيست.»
    او خواستار روشن شدن وضعيت اش از سوي حفاظت محيط زيست مي شود و مي گويد: «اگر قرار است اين طرح به سرانجام نرسد بهتر است که همين الان آهو را واگذار کنم و به دردسر نيفتم.» اميري اعتقاد دارد که اگر در بازار «گناوه» سرمايه گذاري مي کرد الان روزي 15 ميليون درآمد داشت: «بايد از بخش خصوصي حمايت شود نه وقتي طرح با مشکل رو به رو شد تمام کاسه کوزه ها سر بخش خصوصي خراب شود.»
    او هزينه گرفتن پروانه انتفاعي پرورش آهو را يک ميليون تومان اعلام مي کند و مي گويد: «اما هزينه زنده گيري حيوان بالاست. معمولاً بيشتر از يک ميليون تومان مي شود.»البته اميري آن طور که خودش تاکيد مي کند آهوان خارگ را به صورت اماني در اختيار گرفته است. او مي گويد: «تا دو هفته ديگر بايد تصميم بگيرند. چون زنده گيري آهو فصل خاصي دارد اگر بگذرد ديگر نمي شود. قرار بود که رئيس سازمان حفاظت محيط زيست در اين باره تصميم بگيرد و با مردم جلسه توجيهي بگذارد اما اين اتفاق نيفتاد.»
    تصادف 135 راس آهو درچهارسال / آيا خروج آهوان خارگ تنها راه نجات سيه چشمان اين جزيره است؟
    


 روزنامه ايران، شماره 6056 به تاريخ 27/7/94، صفحه 16 (جامعه)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 172 بار
    



آثار ديگري از "زهرا كشوري"

  بازگشت دوباره طرح تشكيل وزارتخانه ميراث فرهنگي به مجلس / ايرادات شوراي نگهبان رفع مي شود
زهرا كشوري، ايران 25/6/97
مشاهده متن    
  صيد مخرب سواحل جنوبي ايران را عقيم مي كند / وضعيت ماهيگيران و صيد ماهي هاي خاص از سوي ماهيگيران ايراني
زهرا كشوري، ايران 24/6/97
مشاهده متن    
  اشتغال 250 نفر از هر صد مگاوات توليد برق خورشيدي / چرا چراغ انرژي هاي خورشيدي - بادي در ذهن وزارت نيرو روشن نمي شود؟
زهرا كشوري، ايران 21/6/97
مشاهده متن    
  مترو براي حفاري، آب «چشمه علي» را خالي كرد / چشمه علي شهرري بعد از 20 روز دوباره جوشيد
زهرا كشوري، ايران 19/6/97
مشاهده متن    
  طعم تلخ چغندر قند در كام خشك درياچه اروميه
زهرا كشوري، ايران 14/6/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه علوم تغذيه و صنايع غذايي ايران
متن مطالب شماره 1 (پياپي 54)، بهار 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است