|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران95/2/13: گفت و گو با حسام منظور بازيگر نمايش اوديسه؛از نشستن بر صندلي چرخدار بيزار بودم!
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 6999
شنبه 27 بهمن 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6203 13/2/95 > صفحه 23 (فرهنگ و هنر) > متن
 
      


تئاتر 
گفت و گو با حسام منظور بازيگر نمايش اوديسه؛از نشستن بر صندلي چرخدار بيزار بودم!


نويسنده: زهرا شايانفر

اجراي نمايش اوديسه به کارگرداني آرش دادگر که با پرداختن به فلسفه فضاهاي موازي قدمي بديع و بزرگ در زمينه بر صحنه بردن دانش کوانتوم در ايران محسوب مي شود، سه بازيگر توانمند را در نقش اوليس قهرمان جنگ تروا به چالش کشيده است. اوليس هاي اين نمايش در سه زمان و سه موقعيت جسمي، روحي و اجتماعي قرار گرفته اند. حسام منظور بازيگر گروه تئاتر کوانتوم که پيش از اين با بازي در نمايش هملت در اين گروه توانايي خود را ثابت کرده اين بار اوليس را در قالب قهرماني زخم خورده از جنگ، بر صندلي چرخدار و با روحي رنجور و ناسازگار ايفا مي کند. او در سيزدهمين جشن شب بازيگر که شنبه شب برگزار شد به عنوان بازيگر برتر شناخته شد. با اين هنرمند درباره تئاتر و پرداخت اين نقش گفت وگو کرديم و ديدگاهش را نسبت به وضعيت امروز تئاتر جويا شديم.
    حسام منظور را بيشتر در نمايش ها و نقش هايي خاص مي بينيم. اين گزيده کاري در شرايط امروز تئاتر دشوار نيست؟
    دير يا زود بايد بپذيريم که تئاتر ما، تئاتر کم بضاعتي است و کساني که در شرايط فعلي مشغول توليد تئاتر هستند در واقع کاري شبيه معجزه انجام مي دهند.
    
    تئاتر امروز با تمرکزي که بر جذب مخاطب دارد لزوم ارزيابي مخاطبان از يک نمايش را تشديد مي کند. نمايش اوديسه را براي عموم مخاطبان مناسب مي دانيد؟
    من از دشمنان سرسخت تئاتر خصوصي و ايده تئاتر براي همه هستم. همان موقع که اين ايده ها مطرح شد در مصاحبه اي گفتم که اين فرآيند چيزي جز دلالي و کار چاق کني و ابتذال به ارمغان نخواهد آورد و اين مساله امروز بخوبي خود را عيان کرده و آسيب جدي به پيکره تئاتر ايران زده. اگر بخواهم واضح تر عنوان کنم، از نظر من تئاتر هنر فرهيختگان است نه هنري براي همه يا براي همه اقشار جامعه، اساساً معتقدم تئاتر کارکردي غيرمستقيم بر جامعه دارد به اين معنا که ابتدا بر فرهيختگان اثر مي گذارد. در حقيقت تئاتر قرار نيست چيزي را تغيير دهد، بلکه خود بخشي از تغيير است. مردم بايد خود، ضرورت تئاتر را درک کنند، نه اينکه به هر قيمتي و با هر فريب آنها را به سالن تئاتر بکشانيم.
    
    براي ايفاي نقش اوليس تمرين هاي فشرده و سختي را پشت سر گذاشته ايد؟
    تئاتر براي من هيچ وقت ساده نبوده، هميشه از اين زاويه به آن نگاه کردم که اگر مسير را براي خودم دشوارتر کنم، دريافت بهتري از کل فرآيند آن خواهم داشت. بنابراين با کمال ميل استخوان هايم را زير فشار تمرين خرد مي کنم.
    
    کمتر بازيگري را مي شناسم که تمرين هاي فشرده و طولاني را تحمل کند، حتي بازيگران جوان و تازه از چرخه آموزش بيرون آمده نيز درکي از اين فعاليت مستمر ندارند.
    آموزش تئاتر در ايران بيشتر شبيه يک شوخي است. آموزش بازيگري که در حال حاضر وجود دارد، چه در دانشگاه و چه در خارج از آن نمي تواند کارآمد باشد، چون زمان آنها بسيار کم است. من هميشه از اين کلاس ها گريزان بودم و سعي کردم جواب سوالاتم را بيرون از دانشگاه پيدا کنم. اکثر مدارس بازيگري استاندارد دنيا به صورت تمام وقت هستند. گروه تئاتر کوانتوم به دليل فشار و مداومت تمريني که دارد، يک مدرسه عالي بازيگري براي من بود. در واقع کوانتوم جزو معدود گروه هايي است که براي استايل اجرايي خود بازيگر تربيت مي کند.
    
    هيچ مدرسه تئاتري را تاييد نمي کنيد؟
    من معتقدم دادگر در حال حاضر تنها کسي است که مي تواند بازيگر تربيت کند. او خودنمايي و جلوه گري را در بازيگر از بين مي برد و فداکاري و خلاقيت را جايگزين آن مي کند.
    
    از همکاري با آرش دادگر و مسيري که براي رسيدن به نقش طي کرديد، بگوييد؟
    فرآيند توليد نمايش اوديسه مانند ساير آثار گروه کوانتوم دشوار و طاقت فرسا بود. منظورم از طاقت فرسا بودن انجام کارهاي جسماني دشوار نيست، بلکه چيره شدن بر متن نبوغ آميزي بود که امين طباطبايي آن را نوشته. ما ساعت ها وقت صرف مي کرديم تا به روزنه کوچکي در متن دست پيدا کنيم. بازي در نقش اوليس براي من يک چالش بزرگ بود. براي اينکه بايد همه داشته هاي پيشين خودم را ويران مي کردم و پيکري جديد مي ساختم.
    
    بازي در نقش يک جنگجوي فلج در جنگ که عمده لحظات بايد روي صندلي چرخدار بنشيند يا بوسيله ديگران حرکت کند را چطور پذيرفتيد؟
    هميشه از نشستن بر صندلي چرخدار بيزار بودم. چون آن را کليشه اي، دست و پا گير و تکراري مي دانستم. زمان زيادي صرف کردم تا بر اين تصوير ذهني خودم چيره شوم و براي نقش اوليس روي صندلي چرخدار بنشينم.
     تئاتر: گفت و گو با حسام منظور بازيگر نمايش اوديسه؛از نشستن بر صندلي چرخدار بيزار بودم!
    


 روزنامه ايران، شماره 6203 به تاريخ 13/2/95، صفحه 23 (فرهنگ و هنر)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 494 بار
    



آثار ديگري از "زهرا شايانفر"

  به دنبال سكوت بيشتر / گفت وگو با آرش عباسي به بهانه اجراي نمايش «همه چيز درباره آقاي ف»
زهرا شايانفر، اعتماد 25/4/88
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه دانش و پژوهش در روانشناسي كاربردي
متن مطالب شماره 74، زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است